| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Artikel in kranten
-
Cees
Artikel in kranten
N.a.v. de demonstratie in Den Haag en de discussie in de Kamercommissie schreef ik bijgaand artikel dat in een aantal streekbladen is geplaatst of nog wordt geplaatst. Dit onder het motto dat alle beetjes helpen. Hoort en zegt het voort.
Duizenden slachtoffers aandelen-
lease krijgen steun van politiek
DEN HAAG/REGIO - Er is weer een sprankje hoop voor de ongeveer 700.000 Nederlanders die samen voor zo’n 2,6 miljard euro de boot in dreigen in te gaan door het afsluiten van aandelenleasecontracten bij enkele bankinstellingen. Contracten die geen winst maar dik verlies en nog eens een enorme restschuld opleverden. Minister Zalm heeft beloofd stappen te zullen ondernemen om de gedupeerden te steunen en de betreffende instellingen aan te pakken, als vaststaat dat zij mensen misleid hebben.
Financiële instellingen als onder meer Spaar Select, Spaarbeleg (Aegon) en een bank als Labouchere (inmiddels Dexia) hebben de afgelopen jaren aan vele duizenden mensen allerlei vormen van aandelenleasecontracten verkocht waarbij in veel gevallen sprake is van misleiding. Veel van deze mensen werden benaderd met verhalen over winstgevende constructies, bijvoorbeeld door de overwaarde van hun woning middels een tweede hypotheek te gelde te maken, of met spaargeld en daarmee ‘winstverdubbelaars’, ‘-verdriedubbelaars’ van Legio Lease of AEX-gekoppelde contracten te kopen. In de meeste gevallen gaat het om ‘gewone’ gezinnen die nooit iets met beleggen of aandelen te maken hebben gehad. Zij werden bewerkt door goed getrainde verkopers die mensen een rooskleurig beeld voorhielden, zonder te vermelden hoe de ingewikkelde constructies precies in elkaar staken. Ook het foldermateriaal blonk voornamelijk uit in mooie verhalen. Over de risico’s geen woord en wie daar gericht naar vroeg werd vakkundig gerustgesteld met een halelujaverhaal. Het kòn eenvoudig niet mis gaan, hoogstens in het ondenkbare geval dat de bv Nederland failliet zou gaan. Maar geen financiële bijsluiter, geen klantenprofiel. De betrokken bank accepteerde bovendien blindelings alle contracten, zelfs als zij aan minderjarigen waren verkocht of wanneer de partner niet mede had getekend.
Op deze wijze zijn honderdduizenden mensen, die in de overtuiging waren zo een appeltje voor de dorst te kunnen sparen, gestort in een aandelenavontuur dat wel fout moest lopen en dat ook prompt deed toen de beurzen het vanaf 2000 minder goed deden. De bezitters van de leasecontracten zagen niet alleen het ingelegde geld in ijltempo verdampen maar merkten toen pas dat ze met een restschuld kwamen te zitten die soms wel opliep tot vele tienduizenden euro’s. Bedragen die een gemiddeld gezin niet kan opbrengen. Bank Dexia, bij wie vele gedupeerden tegen wil en dank inmiddels ‘klant’ zijn, stelde zich keihard op, individuele pogingen om tot een schikking te komen hadden geen enkel resultaat, op argumenten werd niet ingegaan.
Spreekbuis
Inmiddels kwamen steeds meer gedupeerden tot het besef dat ze bij de neus genomen waren en flink in de problemen zaten. Men vond een spreekbuis in het Tros televisieprogramma Radar en via de gelijknamige website ontwikkelde zich een enorme discussie. Er werd veel informatie uitgewisseld en honderden mensen beschreven hun ellendige situatie. Het resultaat was dat er verenigingen en stichtingen werden opgericht als Leaseverlies (in samenwerking met de Consumentenbond en VEB), Leaseleed, Eegalease en Pay-Back om gezamenlijk een vuist te kunnen maken en sterk te staan, mocht het aankomen op een juridisch gevecht met de bank. Ook de Consumentenbond nam het op voor de gedupeerden, Stichting Leaseverlies is inmiddels naar de rechter gestapt.
Spaar Select, aangesproken over de agressieve en misleidende verkoop, deed of haar neus bloedde en gaf niet thuis. Men wimpelde iedere verantwoordelijkheid weg en verwees boze klanten naar de bankinstellingen die de contracten hadden verstrekt. Die waren immers hun zorgplicht niet nagekomen. Spaar Select had inmiddels vele miljoenen verdiend aan de verkoop van contracten en dat geldt ook voor de verkopers die dikke bonussen opstreken.
Dexia voelde inmiddels nattigheid en zag aankomen dat er een heleboel dure en tijdrovende juridische rompslomp in het verschiet lag. Daar had deze bank niet zoveel zin in en men stelde de gedupeerden voor te werken aan een regeling en deed een aanbod. Voor de echt moeilijke gevallen kwam de hardheidsclausule. Daarvoor vroeg de bank inzage in de financiële situatie van de gedupeerde klanten. Die informatie werd gebruikt voor een schikking die werd gepresenteerd als een ‘coulanceregeling’. Erg coulant is die regeling niet. De bank eist jarenlang een aanzienlijk deel van het inkomen en het eventuele spaargeld. Wie tekent ziet daarmee af van alle verdere rechten. ,,Een wurgcontract’’, menen gedupeerden. Toch zijn velen al gezwicht. Met grote tegenzin, dat wel, maar uit vrees voor de deurwaarder en om eindelijk eens van de ellende verlost te zijn. Het touwtrekken, de enorme financiële zorgen en een opdringerige vertegenwoordiger van een incassobureau is menigeen al teveel geworden. Het beheerst al jaren de levens van duizenden gezinnen. Zij hebben geen hoop meer op een betere oplossing en willen nu eindelijk eens rust. Dexia heeft ook haar best gedaan om de druk bij de gedupeerden hoog op te voeren, in de hoop op maximaal resultaat.
Demonstraties
Maar bij duizenden anderen groeide het verzet. Niet alleen omdat zij claimen misleid te zijn, maar ook om de botte opstelling van de verantwoordelijke bankinstellingen en bedrijven als Spaar Select. De financiële ‘waakhond’ van Nederland, het DSI (Dutch Securities Institute), heeft enkele klachten in behandeling genomen maar zag tot nu toe geen wettelijke gronden om de klagers volledig in het gelijk te stellen.
Gedupeerden, verenigd in Pay-Back, kozen teneinde raad voor een paardenmiddel: demonstreren. Er werden demonstraties gehouden in enkele grote steden met als doel Dexia en Spaar Select op andere gedachten te brengen. Een merkwaardige aanblik: brave burgermannen en -vrouwen die uiterst gedisciplineerd een optocht door de stad houden. Ze werden met nauw verholen hoongelach ontvangen. Uiteindelijk werd politiek Den Haag benaderd met de vraag om iets te doen aan deze situatie. Men wist enkele fracties ervan te doordringen dat een groot deel van de gedupeerden geen gefrustreerde gelukszoekers zijn, maar mensen die op een slinkse manier zijn overgehaald een product te kopen dat achteraf helemaal niet is wat het leek te zijn. Het zijn burgers met een gering of geen eigen vermogen die geen flauw benul hebben van aandelen of beleggen. Van deze onwetendheid is laaghartig misbruik gemaakt door mensen die zich voordeden als ‘financieel adviseur’ maar wie het slechts te doen was om snel contracten verkopen en een forse provisie op te strijken. Dit wordt onderstreept door enkele ex-verkopers die tot inkeer kwamen toen ze zagen wat er was aangericht en zich als sympathisant aansloten bij een organisatie als Pay-Back. Curieus is dat de verkopers van deze contracten in veel gevallen zelf ook niet de deskundigheid hadden om de risico’s te kunnen overzien; ze hadden alleen een verkooptraining gehad.
Omdat het via de politiek eindelijk gelukt was om een discussie met de minister van financiën op de agenda te zetten, werd op 18 juni een demonstratie in Den Haag gehouden. Indrukwekkend was het niet, zo’n 125 mensen waren bereid met hun ‘schande’ te koop te lopen maar toonden daarmee wel aan voor hun rechten te willen vechten. Bij het gebouw van de Tweede Kamer werden ze ontvangen door SP-kamerlid Agnes Kant die bereid was een lans te breken in de vaste kamercommissie Financiën. Ze vond veel steun bij de fracties van PvdA, GroenLinks, D66 en LPF. CDA en VVD stelde zich iets terughoudender op maar vonden wel dat de overheid in haar controlerende taak tekort was geschoten. C. Vendruk (GroenLinks) legde de vinger op de zere plek: ,,Beleggers weten wat de risico’s zijn, maar dit is anders. Deze mensen zijn grof misleid. Er zijn leugens verkocht en het is een massaal probleem want vele duizenden zitten nu tot hun nek in de schulden. Zij hebben deze contracten onder valse voorwendselen gekocht. Dat is geen normaal risico, dit valt onder de categorie vogelpest. Hier ligt een taak voor de overheid.’’ Dit laatste werd breed onderstreept.
Arbitrage
Minister Zalm erkent dat er sprake is van een maatschappelijk probleem. ,,Als het toezicht van de overheid niet toereikend is geweest hebben we iets goed te maken’’, zei hij. Ten aanzien van verkopers van dit soort producten merkte de minister op: ,,Als iemand zich voorstelt als financieel adviseur dan heeft hij ook de plicht en de zorg om de klant tot in de puntjes voor te lichten.’’ Daarmee raakte Zalm de juiste snaar omdat zowel op het gebied van voorlichting als zorg volledig gefaald is. Sterker: publicaties in bladen als ‘Quote Finance’ spreken ronduit van ‘list en bedrog’.
Aangedrongen werd op het instellen van een onafhankelijke commissie van ‘wijzen’ die proberen een uitweg te bereiken die voor alle partijen acceptabel is. De minister wil in eerste instantie DSI hiervoor inschakelen. Levert dit niet het gewenste resultaat op dan blijft een onafhankelijke arbitragecommissie over als tweede mogelijkheid. De toekomst zal moeten uitwijzen wat het oplevert. Ook na de uitspraken in de kamercommissie bleef Dexia doorgaan met mensen onder druk te zetten om het ‘coulanceaanbod’ te tekenen.
De verkoop van dergelijke contracten kan binnenkort verboden worden. Het dagelijks bestuur van de Europese Unie wil een verbod bewerkstelligen en een lijst opstellen van verboden verkooptrucs. Bedrijven mogen dan niet meer onder valse voorwendselen verkopen. Tot die tijd zullen bankinstellingen en ‘financiële adviseurs’ door blijven gaan met het verkopen van ondoorzichtige contracten die van alles beloven maar bij een beetje tegenwind alleen maar geld kosten. Men zij gewaarschuwd.
Duizenden slachtoffers aandelen-
lease krijgen steun van politiek
DEN HAAG/REGIO - Er is weer een sprankje hoop voor de ongeveer 700.000 Nederlanders die samen voor zo’n 2,6 miljard euro de boot in dreigen in te gaan door het afsluiten van aandelenleasecontracten bij enkele bankinstellingen. Contracten die geen winst maar dik verlies en nog eens een enorme restschuld opleverden. Minister Zalm heeft beloofd stappen te zullen ondernemen om de gedupeerden te steunen en de betreffende instellingen aan te pakken, als vaststaat dat zij mensen misleid hebben.
Financiële instellingen als onder meer Spaar Select, Spaarbeleg (Aegon) en een bank als Labouchere (inmiddels Dexia) hebben de afgelopen jaren aan vele duizenden mensen allerlei vormen van aandelenleasecontracten verkocht waarbij in veel gevallen sprake is van misleiding. Veel van deze mensen werden benaderd met verhalen over winstgevende constructies, bijvoorbeeld door de overwaarde van hun woning middels een tweede hypotheek te gelde te maken, of met spaargeld en daarmee ‘winstverdubbelaars’, ‘-verdriedubbelaars’ van Legio Lease of AEX-gekoppelde contracten te kopen. In de meeste gevallen gaat het om ‘gewone’ gezinnen die nooit iets met beleggen of aandelen te maken hebben gehad. Zij werden bewerkt door goed getrainde verkopers die mensen een rooskleurig beeld voorhielden, zonder te vermelden hoe de ingewikkelde constructies precies in elkaar staken. Ook het foldermateriaal blonk voornamelijk uit in mooie verhalen. Over de risico’s geen woord en wie daar gericht naar vroeg werd vakkundig gerustgesteld met een halelujaverhaal. Het kòn eenvoudig niet mis gaan, hoogstens in het ondenkbare geval dat de bv Nederland failliet zou gaan. Maar geen financiële bijsluiter, geen klantenprofiel. De betrokken bank accepteerde bovendien blindelings alle contracten, zelfs als zij aan minderjarigen waren verkocht of wanneer de partner niet mede had getekend.
Op deze wijze zijn honderdduizenden mensen, die in de overtuiging waren zo een appeltje voor de dorst te kunnen sparen, gestort in een aandelenavontuur dat wel fout moest lopen en dat ook prompt deed toen de beurzen het vanaf 2000 minder goed deden. De bezitters van de leasecontracten zagen niet alleen het ingelegde geld in ijltempo verdampen maar merkten toen pas dat ze met een restschuld kwamen te zitten die soms wel opliep tot vele tienduizenden euro’s. Bedragen die een gemiddeld gezin niet kan opbrengen. Bank Dexia, bij wie vele gedupeerden tegen wil en dank inmiddels ‘klant’ zijn, stelde zich keihard op, individuele pogingen om tot een schikking te komen hadden geen enkel resultaat, op argumenten werd niet ingegaan.
Spreekbuis
Inmiddels kwamen steeds meer gedupeerden tot het besef dat ze bij de neus genomen waren en flink in de problemen zaten. Men vond een spreekbuis in het Tros televisieprogramma Radar en via de gelijknamige website ontwikkelde zich een enorme discussie. Er werd veel informatie uitgewisseld en honderden mensen beschreven hun ellendige situatie. Het resultaat was dat er verenigingen en stichtingen werden opgericht als Leaseverlies (in samenwerking met de Consumentenbond en VEB), Leaseleed, Eegalease en Pay-Back om gezamenlijk een vuist te kunnen maken en sterk te staan, mocht het aankomen op een juridisch gevecht met de bank. Ook de Consumentenbond nam het op voor de gedupeerden, Stichting Leaseverlies is inmiddels naar de rechter gestapt.
Spaar Select, aangesproken over de agressieve en misleidende verkoop, deed of haar neus bloedde en gaf niet thuis. Men wimpelde iedere verantwoordelijkheid weg en verwees boze klanten naar de bankinstellingen die de contracten hadden verstrekt. Die waren immers hun zorgplicht niet nagekomen. Spaar Select had inmiddels vele miljoenen verdiend aan de verkoop van contracten en dat geldt ook voor de verkopers die dikke bonussen opstreken.
Dexia voelde inmiddels nattigheid en zag aankomen dat er een heleboel dure en tijdrovende juridische rompslomp in het verschiet lag. Daar had deze bank niet zoveel zin in en men stelde de gedupeerden voor te werken aan een regeling en deed een aanbod. Voor de echt moeilijke gevallen kwam de hardheidsclausule. Daarvoor vroeg de bank inzage in de financiële situatie van de gedupeerde klanten. Die informatie werd gebruikt voor een schikking die werd gepresenteerd als een ‘coulanceregeling’. Erg coulant is die regeling niet. De bank eist jarenlang een aanzienlijk deel van het inkomen en het eventuele spaargeld. Wie tekent ziet daarmee af van alle verdere rechten. ,,Een wurgcontract’’, menen gedupeerden. Toch zijn velen al gezwicht. Met grote tegenzin, dat wel, maar uit vrees voor de deurwaarder en om eindelijk eens van de ellende verlost te zijn. Het touwtrekken, de enorme financiële zorgen en een opdringerige vertegenwoordiger van een incassobureau is menigeen al teveel geworden. Het beheerst al jaren de levens van duizenden gezinnen. Zij hebben geen hoop meer op een betere oplossing en willen nu eindelijk eens rust. Dexia heeft ook haar best gedaan om de druk bij de gedupeerden hoog op te voeren, in de hoop op maximaal resultaat.
Demonstraties
Maar bij duizenden anderen groeide het verzet. Niet alleen omdat zij claimen misleid te zijn, maar ook om de botte opstelling van de verantwoordelijke bankinstellingen en bedrijven als Spaar Select. De financiële ‘waakhond’ van Nederland, het DSI (Dutch Securities Institute), heeft enkele klachten in behandeling genomen maar zag tot nu toe geen wettelijke gronden om de klagers volledig in het gelijk te stellen.
Gedupeerden, verenigd in Pay-Back, kozen teneinde raad voor een paardenmiddel: demonstreren. Er werden demonstraties gehouden in enkele grote steden met als doel Dexia en Spaar Select op andere gedachten te brengen. Een merkwaardige aanblik: brave burgermannen en -vrouwen die uiterst gedisciplineerd een optocht door de stad houden. Ze werden met nauw verholen hoongelach ontvangen. Uiteindelijk werd politiek Den Haag benaderd met de vraag om iets te doen aan deze situatie. Men wist enkele fracties ervan te doordringen dat een groot deel van de gedupeerden geen gefrustreerde gelukszoekers zijn, maar mensen die op een slinkse manier zijn overgehaald een product te kopen dat achteraf helemaal niet is wat het leek te zijn. Het zijn burgers met een gering of geen eigen vermogen die geen flauw benul hebben van aandelen of beleggen. Van deze onwetendheid is laaghartig misbruik gemaakt door mensen die zich voordeden als ‘financieel adviseur’ maar wie het slechts te doen was om snel contracten verkopen en een forse provisie op te strijken. Dit wordt onderstreept door enkele ex-verkopers die tot inkeer kwamen toen ze zagen wat er was aangericht en zich als sympathisant aansloten bij een organisatie als Pay-Back. Curieus is dat de verkopers van deze contracten in veel gevallen zelf ook niet de deskundigheid hadden om de risico’s te kunnen overzien; ze hadden alleen een verkooptraining gehad.
Omdat het via de politiek eindelijk gelukt was om een discussie met de minister van financiën op de agenda te zetten, werd op 18 juni een demonstratie in Den Haag gehouden. Indrukwekkend was het niet, zo’n 125 mensen waren bereid met hun ‘schande’ te koop te lopen maar toonden daarmee wel aan voor hun rechten te willen vechten. Bij het gebouw van de Tweede Kamer werden ze ontvangen door SP-kamerlid Agnes Kant die bereid was een lans te breken in de vaste kamercommissie Financiën. Ze vond veel steun bij de fracties van PvdA, GroenLinks, D66 en LPF. CDA en VVD stelde zich iets terughoudender op maar vonden wel dat de overheid in haar controlerende taak tekort was geschoten. C. Vendruk (GroenLinks) legde de vinger op de zere plek: ,,Beleggers weten wat de risico’s zijn, maar dit is anders. Deze mensen zijn grof misleid. Er zijn leugens verkocht en het is een massaal probleem want vele duizenden zitten nu tot hun nek in de schulden. Zij hebben deze contracten onder valse voorwendselen gekocht. Dat is geen normaal risico, dit valt onder de categorie vogelpest. Hier ligt een taak voor de overheid.’’ Dit laatste werd breed onderstreept.
Arbitrage
Minister Zalm erkent dat er sprake is van een maatschappelijk probleem. ,,Als het toezicht van de overheid niet toereikend is geweest hebben we iets goed te maken’’, zei hij. Ten aanzien van verkopers van dit soort producten merkte de minister op: ,,Als iemand zich voorstelt als financieel adviseur dan heeft hij ook de plicht en de zorg om de klant tot in de puntjes voor te lichten.’’ Daarmee raakte Zalm de juiste snaar omdat zowel op het gebied van voorlichting als zorg volledig gefaald is. Sterker: publicaties in bladen als ‘Quote Finance’ spreken ronduit van ‘list en bedrog’.
Aangedrongen werd op het instellen van een onafhankelijke commissie van ‘wijzen’ die proberen een uitweg te bereiken die voor alle partijen acceptabel is. De minister wil in eerste instantie DSI hiervoor inschakelen. Levert dit niet het gewenste resultaat op dan blijft een onafhankelijke arbitragecommissie over als tweede mogelijkheid. De toekomst zal moeten uitwijzen wat het oplevert. Ook na de uitspraken in de kamercommissie bleef Dexia doorgaan met mensen onder druk te zetten om het ‘coulanceaanbod’ te tekenen.
De verkoop van dergelijke contracten kan binnenkort verboden worden. Het dagelijks bestuur van de Europese Unie wil een verbod bewerkstelligen en een lijst opstellen van verboden verkooptrucs. Bedrijven mogen dan niet meer onder valse voorwendselen verkopen. Tot die tijd zullen bankinstellingen en ‘financiële adviseurs’ door blijven gaan met het verkopen van ondoorzichtige contracten die van alles beloven maar bij een beetje tegenwind alleen maar geld kosten. Men zij gewaarschuwd.
-
Hans2
Re: Artikel in kranten
Cees
Ik hoop dat je het geplaatst krijgt, het is een compleet verhaal, misschien wat lang, maar ja dat krijg je bij een voorlopig "never ending story"
Ik hoop dat je het geplaatst krijgt, het is een compleet verhaal, misschien wat lang, maar ja dat krijg je bij een voorlopig "never ending story"
-
Sonja
Re: Artikel in kranten
Echt goed verhaal!
Echt te gek dat dit gepubliceerd gaat worden!!!
sonja.
Echt te gek dat dit gepubliceerd gaat worden!!!
sonja.
-
Piet
Re: Artikel in kranten
Hallo Cees,
Ik heb je artikel in de Gouwe Koerier gelezen.
Hier staat precies wat ik al zo vaak wil verwoorden.
Ik heb de krant gisteren (voor het debat) van Mariah gekregen.
Vanavond hoorde ik ook dat jullie met elkaar gesproken hebben.
Als je het niet erg vindt neem ik morgen contact met je op.
Het Gouds Dagblad gaat ook een artikel schrijven over dit onderwerp.
Cees, knap stukje werk.
Groeten,
Piet
Ik heb je artikel in de Gouwe Koerier gelezen.
Hier staat precies wat ik al zo vaak wil verwoorden.
Ik heb de krant gisteren (voor het debat) van Mariah gekregen.
Vanavond hoorde ik ook dat jullie met elkaar gesproken hebben.
Als je het niet erg vindt neem ik morgen contact met je op.
Het Gouds Dagblad gaat ook een artikel schrijven over dit onderwerp.
Cees, knap stukje werk.
Groeten,
Piet
-
abo
Re: Artikel in kranten
Top, de balans slaat steeds verder door. Dexia rijdt ergens achteraan bij de bezemwagen.
abo
abo
-
L. Blok
Re: Artikel in kranten
Redactie,
Wederom wordt er onder mijn naam gepost. Dat wordt nu toch echt wel te gek. Binnen één week tijd is dit nu zo de 45 keer dat dit gebeurd. Gaarne het verzoek om hier eindelijk toch eens wat aan te gaan doen. Het bericht hierboven is niet door mij geplaatst! !
Wederom wordt er onder mijn naam gepost. Dat wordt nu toch echt wel te gek. Binnen één week tijd is dit nu zo de 45 keer dat dit gebeurd. Gaarne het verzoek om hier eindelijk toch eens wat aan te gaan doen. Het bericht hierboven is niet door mij geplaatst! !
-
Sandra
Re: Artikel in kranten
Ook mijn complimenten krijg je!
Ik hoop dat je het ook naar de Leeuwarder Courant in Leeuwarden opstuurd!
Ik hoop dat je het ook naar de Leeuwarder Courant in Leeuwarden opstuurd!
-
L. Blok
Re: Artikel in kranten
Redactie,
Nog even een vervolg op mijn vorige posting. Op zeer vele forums bestaat de mogelijk om het IP adres van een poster op te vragen. Waarom wordt deze mogelijkheid niet op dit forum er ingebouwd. Ik durf met u een weddenschap aan te gaan dat dan 95% van alle problemen die dit forum nu teisteren, dan zijn opgelost.
m.v.g L.Blok
Nog even een vervolg op mijn vorige posting. Op zeer vele forums bestaat de mogelijk om het IP adres van een poster op te vragen. Waarom wordt deze mogelijkheid niet op dit forum er ingebouwd. Ik durf met u een weddenschap aan te gaan dat dan 95% van alle problemen die dit forum nu teisteren, dan zijn opgelost.
m.v.g L.Blok
-
Cees
Re: Artikel in kranten
Het verhaal is in een aantal weekbladen in Z.H. geplaatst, meerdere zullen mogelijk volgen. Het staat ieder vrij het artikel aan te bieden bij kranten in jullie omgeving. Er rust geen auteursrecht op.
Succes ermee.
Cees
Succes ermee.
Cees
-
Jan
Re: Artikel in kranten
Dit gaat over artikelen in de krant. De hypotheekrente is nu 1%.
Jan de Gans.
Jan de Gans.
