| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] commucatie
-
dhr.a de croos
commucatie
allemaal:
Dialoog II
‘Waarom is een van de meest fundamentele vragen des leven: wat is de zin van het leven?’
‘Nou, omdat je dan precies weet wat te doen met je leven, denk ik.’
‘En dat is fijn? Dat je precies weet wat je moet doen in je leven om het de zin te geven?’
‘Weet ik veel. Waarschijnlijk wel hè, anders zouden we er niet met z’n allen naar op zoek zijn, als het niet zo belangrijk was.’
‘Als we met z'n allen op zoek zijn naar de zin van het leven is dat misschien wel de zin van het leven.’
‘Wat, het zoeken?’
‘Ja.’
‘Dus jij zegt dat de zin van het leven is: het vinden van de zin van het leven.’
‘Nee, niet het vinden, het zoeken juist. Vinden is slechts het resultaat.’
‘Maar als zoeken naar de zin van het leven de zin van het leven is, dan heb je daarmee dus de zin van het leven gevonden en is verder zoeken dus zinloos.’
‘Hm, daar zeg je wat. Dat zou betekenen dat ik dus wel op kan houden met leven, de zin heb ik er toch al aan gegeven.’
‘Ja, en niet alleen jij, iedereen. Althans, iedereen die weet dat het zoeken naar de zin van het leven de zin van het leven is. En in de huidige informatiewereld is dat snel gebeurd.’
‘Dat zal het dus wel niet zijn.’
‘Nou ja, dat hoop je dan.’
‘Kunnen we het niet gewoon aannemen?’
‘We zullen wel moeten, niet?’
‘Dat is zo, maar-‘
‘Nee wacht! Ik weet zeker dat dat het niet is!’
‘Wat? Hoezo niet dan?’
‘Dat ik daar niet eerder aan dacht! Kijk, tijdens de zoektocht naar de zin van het leven zijn wij mensen vergeten een van onze belangrijkste eigenschappen uit te schakelen, of in ieder geval te negeren, namelijk egocentrisme. We zijn al die tijd niet op zoek gegaan naar de zin van het leven, maar naar de zin van het menselijk leven. Wil je de zin van het leven weten, dan zul je op zoek moeten gaan naar een overeenkomst tussen alle verschillende soorten vormen van leven dat wij kennen. Van pantoffeldiertjes tot walvissen, maar ook van gras tot mens. Wat zij, ik bedoel, wat wij allemaal gemeen hebben zal ons dichter bij het antwoord op de vraag “wat is de zin van het leven” brengen.’
‘Interessant punt. Maar welke eigenschap hebben wij dan allemaal gemeen met elkaar?’
‘Nou het is niet zozeer een eigenschap, hoewel dat er wel aan ten grondslag ligt, maar meer een gedraging. Een zeer belangrijke gedraging zelfs, waar we ons nooit van bewust zijn.’
‘En dat is?’
‘Koloniseren.’
‘Koloniseren?’
‘Ja! Elk organisme, of beter, elke soort wil overleven en zal alles uit de kast halen om dat te bewerkstelligen. Zo zal het andere soorten om zeep helpen als deze hun kans op overleving verkleinen. Maar op den duur zal een soort door alle natuurlijke bronnen heen zijn en zal het sterven van de honger of dorst of beide. De enige en dat is echt de enige manier om er zeker van te zijn dat je niet uitsterft is op zoek te gaan naar een ander gebied dat leefbaar is. Dat is koloniseren. En echt elk organisme doet het, alles dat leeft. En uiteindelijk is het de mens die zal zegevieren, voor zover we dat niet nu al doen. Want alleen wij zijn in staat om vrijwillig naar een andere planeet te reizen om deze vervolgens te koloniseren. Want hoe je het ook wendt of keert, de aarde gaat er ooit aan. Is het niet door de mens, dan is het wel door een meteorietinslag en kunnen we dat voorkomen, dan is de zon op een gegeven moment op, wat is het, over drie, vijf miljard jaar? Dat betekent het einde van de aarde en ook van alles dat er dan op leeft, inclusief de mens. Maar ik neem aan dat we het niet zover laten komen; dat de aarde, lang voor die tijd is aangebroken, veranderd is in een onleefbare woestenij waar het dier weer regeert en waar wij mensen in geen tijden een voet op hebben gezet.’
‘Jaja. Dat zou best allemaal wel eens kunnen kloppen.’
‘Natuurlijk klopt het, het is onweerlegbaar.’
‘Het is pas onweerlegbaar als het weerlegbare niet weerlegd wordt.’
‘Goed, dan is het weerlegbaar.’
‘Goed. En wil je nou nog twee stenen ruilen voor een wol, of niet?!’
Dialoog II
‘Waarom is een van de meest fundamentele vragen des leven: wat is de zin van het leven?’
‘Nou, omdat je dan precies weet wat te doen met je leven, denk ik.’
‘En dat is fijn? Dat je precies weet wat je moet doen in je leven om het de zin te geven?’
‘Weet ik veel. Waarschijnlijk wel hè, anders zouden we er niet met z’n allen naar op zoek zijn, als het niet zo belangrijk was.’
‘Als we met z'n allen op zoek zijn naar de zin van het leven is dat misschien wel de zin van het leven.’
‘Wat, het zoeken?’
‘Ja.’
‘Dus jij zegt dat de zin van het leven is: het vinden van de zin van het leven.’
‘Nee, niet het vinden, het zoeken juist. Vinden is slechts het resultaat.’
‘Maar als zoeken naar de zin van het leven de zin van het leven is, dan heb je daarmee dus de zin van het leven gevonden en is verder zoeken dus zinloos.’
‘Hm, daar zeg je wat. Dat zou betekenen dat ik dus wel op kan houden met leven, de zin heb ik er toch al aan gegeven.’
‘Ja, en niet alleen jij, iedereen. Althans, iedereen die weet dat het zoeken naar de zin van het leven de zin van het leven is. En in de huidige informatiewereld is dat snel gebeurd.’
‘Dat zal het dus wel niet zijn.’
‘Nou ja, dat hoop je dan.’
‘Kunnen we het niet gewoon aannemen?’
‘We zullen wel moeten, niet?’
‘Dat is zo, maar-‘
‘Nee wacht! Ik weet zeker dat dat het niet is!’
‘Wat? Hoezo niet dan?’
‘Dat ik daar niet eerder aan dacht! Kijk, tijdens de zoektocht naar de zin van het leven zijn wij mensen vergeten een van onze belangrijkste eigenschappen uit te schakelen, of in ieder geval te negeren, namelijk egocentrisme. We zijn al die tijd niet op zoek gegaan naar de zin van het leven, maar naar de zin van het menselijk leven. Wil je de zin van het leven weten, dan zul je op zoek moeten gaan naar een overeenkomst tussen alle verschillende soorten vormen van leven dat wij kennen. Van pantoffeldiertjes tot walvissen, maar ook van gras tot mens. Wat zij, ik bedoel, wat wij allemaal gemeen hebben zal ons dichter bij het antwoord op de vraag “wat is de zin van het leven” brengen.’
‘Interessant punt. Maar welke eigenschap hebben wij dan allemaal gemeen met elkaar?’
‘Nou het is niet zozeer een eigenschap, hoewel dat er wel aan ten grondslag ligt, maar meer een gedraging. Een zeer belangrijke gedraging zelfs, waar we ons nooit van bewust zijn.’
‘En dat is?’
‘Koloniseren.’
‘Koloniseren?’
‘Ja! Elk organisme, of beter, elke soort wil overleven en zal alles uit de kast halen om dat te bewerkstelligen. Zo zal het andere soorten om zeep helpen als deze hun kans op overleving verkleinen. Maar op den duur zal een soort door alle natuurlijke bronnen heen zijn en zal het sterven van de honger of dorst of beide. De enige en dat is echt de enige manier om er zeker van te zijn dat je niet uitsterft is op zoek te gaan naar een ander gebied dat leefbaar is. Dat is koloniseren. En echt elk organisme doet het, alles dat leeft. En uiteindelijk is het de mens die zal zegevieren, voor zover we dat niet nu al doen. Want alleen wij zijn in staat om vrijwillig naar een andere planeet te reizen om deze vervolgens te koloniseren. Want hoe je het ook wendt of keert, de aarde gaat er ooit aan. Is het niet door de mens, dan is het wel door een meteorietinslag en kunnen we dat voorkomen, dan is de zon op een gegeven moment op, wat is het, over drie, vijf miljard jaar? Dat betekent het einde van de aarde en ook van alles dat er dan op leeft, inclusief de mens. Maar ik neem aan dat we het niet zover laten komen; dat de aarde, lang voor die tijd is aangebroken, veranderd is in een onleefbare woestenij waar het dier weer regeert en waar wij mensen in geen tijden een voet op hebben gezet.’
‘Jaja. Dat zou best allemaal wel eens kunnen kloppen.’
‘Natuurlijk klopt het, het is onweerlegbaar.’
‘Het is pas onweerlegbaar als het weerlegbare niet weerlegd wordt.’
‘Goed, dan is het weerlegbaar.’
‘Goed. En wil je nou nog twee stenen ruilen voor een wol, of niet?!’
-
annemarie
Re: commucatie
niet ruilen waarom dit ENORM lange verhaal ga lekker in de stad op de hoek staan en daar staan preken pfffffffff
-
rob v.d.
Re: commucatie
Moet ik dit echt allemaal lezen, meneer De Croos? Wat is overigens het verband met onze leaseovereenkomsten?
-
henk
Re: commucatie
hij is al gek geworden van al die aanmaningen van dexia,en kan rechtstreeks naar een inrichting dat, dat zal door dexia betaald moeten worden want zij zijn daar mede schuldig aan
-
dhr.a de croos
Re: commucatie
allemaal,dit is nou de stimulans die wij met ons alle nodig hebben;om door te blijven strijden.Met andere woorden
er zitten zoveel mazen in de wet,daarom vraag je eigen elke keer af kunnen we op een andere manier ten aanval gaan.
er zitten zoveel mazen in de wet,daarom vraag je eigen elke keer af kunnen we op een andere manier ten aanval gaan.
-
jaap
Re: commucatie
Dit is dus het niveau van de mensen die zich hebben ingelaten met LegioLease ;-)
-
nico
Re: commucatie
ik ben nieuw hier op dit forum en had gedacht relevantie en betrokkenheid te vinden.
ben geschrokken van de hoeveelheid rotzooi; het kost nogal wat tijd om het kaf van het koren te scheiden.
veel baat heb ik nog niet gehad van de hoogstaande (soms) conversaties.
een prettig paasweekend iedereen
ben geschrokken van de hoeveelheid rotzooi; het kost nogal wat tijd om het kaf van het koren te scheiden.
veel baat heb ik nog niet gehad van de hoogstaande (soms) conversaties.
een prettig paasweekend iedereen
