| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Rechters : nemen een bredebeslissing;vrgrandre de croos
Economie is niet alleen zaak van cijfers
De economie wordt te vaak vereenzelvigd met financieel handelen. Dat is echter een te beperkte opvatting. De economische wetenschap kan in alle situaties worden toegepast waar sprake is van schaarste, dus ook op het gebied van natuur en cultuur, meent Arnold Heertje.
Bij dit artikel
• Van de Kaa: 'Kinderen kun je niet kopen'
• OPINIE - Van Praag: Nederlanders moeten meer kinderen krijgen
De Raad van State heeft woensdag het besluit van de provincie Zeeland de Westerschelde Container Terminal bij Vlissingen aan te leggen, vernietigd. Het behoud van het unieke en niet-reproduceerbare natuurgebied de Kaloot, alsmede de vogelbescherming zijn zwaarwegend geweest in de beslissing. Daarnaast verwijt de Raad de provincie onzorgvuldige besluitvorming over het zoeken naar alternatieven en de werkgelegenheidseffecten van het project.
Deze uitspraak is richtinggevend voor het denken in ons land over het omgaan met de beperkte ruimte. In de maatschappelijke besluitvorming verschuift het eenzijdige gewicht van de financiële calculaties naar de kwaliteit van de leefomgeving. Allerwegen wordt hierin een nederlaag gezien van de economie versus het belang van natuur, open ruimte, milieu en cultuur.
Dit is een misverstand, dat de reactie van de demograaf D. van der Kaa (NRC Handelsblad, 10 juli) op een artikel van de econoom B.M.S. van Praag (opiniepagina, 7 juli) ontsiert. Van der Kaa typeerde Van Praag als iemand die alles in geld wil vertalen. Zelfs werd hem een ,,vertekend mensbeeld'' toegedicht. In zijn wetenschappelijk werk is Van Praag nooit uitgegaan van een bepaald mensbeeld. Ten onrechte denkt Van der Kaa dat economie is beperkt tot activiteiten die neerslaan in financiële calculaties.
Dat in de achter ons liggende jaren in het economisch leven de nadruk heeft gelegen op geldstromen, financiële rendementen, beurskoersen, optieregelingen en kwantitatieve economische groei, betekent niet dat de theoretische economie evenzeer is ingesnoerd tot de analyse van financiële calculaties. Nu in de praktijk het tij keert en de kwaliteit van het bestaan hoger op de agenda staat, is de economische wetenschap gereed om de besluitvorming over de niet-calculeerbare doeleinden van individu en samenleving te begeleiden. Onverschillig of het nu gaat om de kwaliteit van het onderwijs, de medische zorg, de ruimtelijke ordening, de cultuur of het leefmilieu.
Het misverstand is ernstig omdat in de publieke sfeer beslissingen over de ruimte worden genomen op basis van zogenoemde rationele calculaties van financiële opbrengsten van bedrijfsterreinen, havens, woningen en kantoorgebouwen. Doordat de betekenis van niet-reproduceerbare goederen zoals natuurgebieden en historische gebouwen, boerderijen en monumenten niet-calculeerbaar is, worden deze componenten van de welvaart als irrationeel terzijde geschoven. De kwaliteit van het bestaan van huidige en toekomstige generaties wordt hierdoor bedreigd.
Economie is de wetenschap van de wijsheid van het eeuwige tekort. Eeuwig zolang er mensen bestaan met een eindig leven. Daardoor is de tijd altijd schaars. Onder alle omstandigheden woekert de mens als sociaal wezen met beperkte middelen ten opzichte van zijn behoefte aan goederen, diensten, vrije tijd en leefbaarheid. Behoeften die deel uitmaken van de welvaart en die binnen het gezichtsveld van de economie vallen, omdat het voorzien in deze behoeften het beslag leggen op schaarse middelen vergt.
De behoeften ontlenen hun kleur aan de persoonlijke voorkeuren, die in tijd en ruimte veranderen. Zij zijn subjectief. De een drinkt de hele dag melk, de ander jenever. De economische wetenschap maakt geen onderscheid. Zij aanvaardt de mensen zoals ze in al hun verscheidenheid zijn, bestudeert het aspect van hun handelen dat de wijze van het omgaan met schaarse middelen behelst. De economie berust niet op een bepaald mensbeeld en gaat evenmin uit van rationaliteit van gedrag. De mens handelt zoals hij handelt. Voor de economie is dit handelen onderwerp van onderzoek, voorzover het is gericht op de subjectieve behoeftebevrediging onder invloed van het eeuwige tekort aan middelen. De economische wetenschap is niet bij machte rationeel van irrationeel gedrag te onderscheiden.
Mijn leermeester Pieter Hennipman rekende in de jaren dertig al af met de homo economicus; de rationaliteit van het economisch handelen en de beperking van het economische tot financiële markttransacties. Het invoeren van het geld is een handig hulpmiddel om een deel van het economische proces te organiseren. Maar het blijft een abstractie. Bij het kopen van een modieuze japon van 500 euro, gaat het om het subjectieve nut van de japon. Over de prijs twist men, niet over de smaak. De prijs is een instrumentele schijnobjectiviteit, die de transactie versoepelt, doch de aandacht afleidt van de subjectieve behoeftebevrediging. Ook het ontvangen van een geldinkomen is een rookgordijn, waarachter vreugde en verdriet verbonden met het verrichten van arbeid schuil gaan.
Behalve op geld waardeerbare transacties, behoren tot het domein van de economische wetenschap, alle niet-calculeerbare oogmerken, voorzover het aspect van het beslag op schaarse middelen in het geding is. Er is geen kwantiteit zonder kwaliteit en er is kwaliteit zonder kwantiteit. Economische ontwikkeling gaat over de dynamiek van de behoeftebevrediging en is niet beperkt tot percentages van het nationaal inkomen.
De doelstelling natuurgebieden te behouden voor toekomstige generaties is van kwalitatieve aard. Er ontbreken marktprijzen om dit oogmerk monetair te vertalen. Maar het behoud van natuur en milieu brengt ons niet buiten de economie. Het oogmerk valt onder de welvaart van huidige en toekomstige generaties en noopt tot het afzien van een ander gebruik van de ruimte. Zelfs als het alternatieve gebruik tot gederfde winststromen wordt herleid, ontbreekt de kwantificering deze te vergelijken met het nut van de natuur voor nu en later, dat niet op marktwerking maar op subjectieve beleving berust.
Helaas dragen economen bij tot het misverstand. Vooral bedrijfseconomen en accountants, die de blik uitsluitend richten op de calculeerbare werkelijkheid. Verder algemeen economen die fundamentele uitgangspunten van hun vakgebied - subjectieve welvaart en objectieve schaarste - uit het oog verliezen. Zij meten de welvaart door de financiële waarde van de productie en zien de schaarste op den duur verdwijnen. De welvaart wordt ten onrechte geobjectiveerd; de schaarste ten onrechte gesubjectiveerd. Zo verscheen de homo economicus weer op het toneel, vergezeld van de rationaliteit van het handelen en het gelijkstellen van de woorden 'economisch' en 'financieel'. De verwarring bereikte een hoogtepunt door vervolgens een discussie over waarden en zelfs geluk in de economie te beginnen. Hennipman draait zich in zijn graf om. Alleen niet voor lang.
Prof.dr. A. Heertje is oud-hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam en bijzonder hoogleraar geschiedenis van de economische wetenschappen aan dezelfde universiteit. Het artikel van B.M.S. Van Praag en het stuk met de reactie van D. van der Kaa zijn na te lezen op www.nrc.nl/opinie Welvaart wordt ten onrechte geobjectiveerd
Economie is niet alleen zaak van cijfers
De economie wordt te vaak vereenzelvigd met financieel handelen. Dat is echter een te beperkte opvatting. De economische wetenschap kan in alle situaties worden toegepast waar sprake is van schaarste, dus ook op het gebied van natuur en cultuur, meent Arnold Heertje.
Bij dit artikel
• Van de Kaa: 'Kinderen kun je niet kopen'
• OPINIE - Van Praag: Nederlanders moeten meer kinderen krijgen
De Raad van State heeft woensdag het besluit van de provincie Zeeland de Westerschelde Container Terminal bij Vlissingen aan te leggen, vernietigd. Het behoud van het unieke en niet-reproduceerbare natuurgebied de Kaloot, alsmede de vogelbescherming zijn zwaarwegend geweest in de beslissing. Daarnaast verwijt de Raad de provincie onzorgvuldige besluitvorming over het zoeken naar alternatieven en de werkgelegenheidseffecten van het project.
Deze uitspraak is richtinggevend voor het denken in ons land over het omgaan met de beperkte ruimte. In de maatschappelijke besluitvorming verschuift het eenzijdige gewicht van de financiële calculaties naar de kwaliteit van de leefomgeving. Allerwegen wordt hierin een nederlaag gezien van de economie versus het belang van natuur, open ruimte, milieu en cultuur.
Dit is een misverstand, dat de reactie van de demograaf D. van der Kaa (NRC Handelsblad, 10 juli) op een artikel van de econoom B.M.S. van Praag (opiniepagina, 7 juli) ontsiert. Van der Kaa typeerde Van Praag als iemand die alles in geld wil vertalen. Zelfs werd hem een ,,vertekend mensbeeld'' toegedicht. In zijn wetenschappelijk werk is Van Praag nooit uitgegaan van een bepaald mensbeeld. Ten onrechte denkt Van der Kaa dat economie is beperkt tot activiteiten die neerslaan in financiële calculaties.
Dat in de achter ons liggende jaren in het economisch leven de nadruk heeft gelegen op geldstromen, financiële rendementen, beurskoersen, optieregelingen en kwantitatieve economische groei, betekent niet dat de theoretische economie evenzeer is ingesnoerd tot de analyse van financiële calculaties. Nu in de praktijk het tij keert en de kwaliteit van het bestaan hoger op de agenda staat, is de economische wetenschap gereed om de besluitvorming over de niet-calculeerbare doeleinden van individu en samenleving te begeleiden. Onverschillig of het nu gaat om de kwaliteit van het onderwijs, de medische zorg, de ruimtelijke ordening, de cultuur of het leefmilieu.
Het misverstand is ernstig omdat in de publieke sfeer beslissingen over de ruimte worden genomen op basis van zogenoemde rationele calculaties van financiële opbrengsten van bedrijfsterreinen, havens, woningen en kantoorgebouwen. Doordat de betekenis van niet-reproduceerbare goederen zoals natuurgebieden en historische gebouwen, boerderijen en monumenten niet-calculeerbaar is, worden deze componenten van de welvaart als irrationeel terzijde geschoven. De kwaliteit van het bestaan van huidige en toekomstige generaties wordt hierdoor bedreigd.
Economie is de wetenschap van de wijsheid van het eeuwige tekort. Eeuwig zolang er mensen bestaan met een eindig leven. Daardoor is de tijd altijd schaars. Onder alle omstandigheden woekert de mens als sociaal wezen met beperkte middelen ten opzichte van zijn behoefte aan goederen, diensten, vrije tijd en leefbaarheid. Behoeften die deel uitmaken van de welvaart en die binnen het gezichtsveld van de economie vallen, omdat het voorzien in deze behoeften het beslag leggen op schaarse middelen vergt.
De behoeften ontlenen hun kleur aan de persoonlijke voorkeuren, die in tijd en ruimte veranderen. Zij zijn subjectief. De een drinkt de hele dag melk, de ander jenever. De economische wetenschap maakt geen onderscheid. Zij aanvaardt de mensen zoals ze in al hun verscheidenheid zijn, bestudeert het aspect van hun handelen dat de wijze van het omgaan met schaarse middelen behelst. De economie berust niet op een bepaald mensbeeld en gaat evenmin uit van rationaliteit van gedrag. De mens handelt zoals hij handelt. Voor de economie is dit handelen onderwerp van onderzoek, voorzover het is gericht op de subjectieve behoeftebevrediging onder invloed van het eeuwige tekort aan middelen. De economische wetenschap is niet bij machte rationeel van irrationeel gedrag te onderscheiden.
Mijn leermeester Pieter Hennipman rekende in de jaren dertig al af met de homo economicus; de rationaliteit van het economisch handelen en de beperking van het economische tot financiële markttransacties. Het invoeren van het geld is een handig hulpmiddel om een deel van het economische proces te organiseren. Maar het blijft een abstractie. Bij het kopen van een modieuze japon van 500 euro, gaat het om het subjectieve nut van de japon. Over de prijs twist men, niet over de smaak. De prijs is een instrumentele schijnobjectiviteit, die de transactie versoepelt, doch de aandacht afleidt van de subjectieve behoeftebevrediging. Ook het ontvangen van een geldinkomen is een rookgordijn, waarachter vreugde en verdriet verbonden met het verrichten van arbeid schuil gaan.
Behalve op geld waardeerbare transacties, behoren tot het domein van de economische wetenschap, alle niet-calculeerbare oogmerken, voorzover het aspect van het beslag op schaarse middelen in het geding is. Er is geen kwantiteit zonder kwaliteit en er is kwaliteit zonder kwantiteit. Economische ontwikkeling gaat over de dynamiek van de behoeftebevrediging en is niet beperkt tot percentages van het nationaal inkomen.
De doelstelling natuurgebieden te behouden voor toekomstige generaties is van kwalitatieve aard. Er ontbreken marktprijzen om dit oogmerk monetair te vertalen. Maar het behoud van natuur en milieu brengt ons niet buiten de economie. Het oogmerk valt onder de welvaart van huidige en toekomstige generaties en noopt tot het afzien van een ander gebruik van de ruimte. Zelfs als het alternatieve gebruik tot gederfde winststromen wordt herleid, ontbreekt de kwantificering deze te vergelijken met het nut van de natuur voor nu en later, dat niet op marktwerking maar op subjectieve beleving berust.
Helaas dragen economen bij tot het misverstand. Vooral bedrijfseconomen en accountants, die de blik uitsluitend richten op de calculeerbare werkelijkheid. Verder algemeen economen die fundamentele uitgangspunten van hun vakgebied - subjectieve welvaart en objectieve schaarste - uit het oog verliezen. Zij meten de welvaart door de financiële waarde van de productie en zien de schaarste op den duur verdwijnen. De welvaart wordt ten onrechte geobjectiveerd; de schaarste ten onrechte gesubjectiveerd. Zo verscheen de homo economicus weer op het toneel, vergezeld van de rationaliteit van het handelen en het gelijkstellen van de woorden 'economisch' en 'financieel'. De verwarring bereikte een hoogtepunt door vervolgens een discussie over waarden en zelfs geluk in de economie te beginnen. Hennipman draait zich in zijn graf om. Alleen niet voor lang.
Prof.dr. A. Heertje is oud-hoogleraar economie aan de Universiteit van Amsterdam en bijzonder hoogleraar geschiedenis van de economische wetenschappen aan dezelfde universiteit. Het artikel van B.M.S. Van Praag en het stuk met de reactie van D. van der Kaa zijn na te lezen op www.nrc.nl/opinie Welvaart wordt ten onrechte geobjectiveerd
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
lekker profiel
wanneer uit eten?? hihi
gr ton
wanneer uit eten?? hihi
gr ton
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Wat heeft dit topic met Legio Lease te maken?
Enige link die ik zie is prof Heertje: Deze man had tonnen schuld bij diverse banken, en hoefde niet terug te betalen.
Enige link die ik zie is prof Heertje: Deze man had tonnen schuld bij diverse banken, en hoefde niet terug te betalen.
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
dit heeft te maken hoe bepaalde rechters een beslissing zou kunnen nemen
en dat verschild nogal eens per rechter.Dus per gedupeerde ,misschien valt nu het muntje voor jou vrgr.andre de croos
en dat verschild nogal eens per rechter.Dus per gedupeerde ,misschien valt nu het muntje voor jou vrgr.andre de croos
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Gepubliceerd | zaterdag 18 oktober 2003. Gewijzigd | zaterdag 18 oktober 02:33 uur.
Kabinet heeft grote plannen met de fiscus
Van onze verslaggever Merijn Rengers
ROTTERDAM - Het kabinet heeft ingrijpende plannen met de belastingen. De belastingdienst gaat vanaf 2006 niet alleen geld innen, maar ook op grote schaal uitkeren. Het kabinet wil subsidiegeld weghalen bij instellingen als ziekenhuizen en crèches en vervangen door gerichte toeslagen voor mensen met lage inkomens.
e-mail dit artikel
printversie
meer over dit onderwerp
nieuwsbrieven
[Advertentie]
Staatssecrataris van Financiën Joop Wijn deed de plannen van het kabinet vrijdag uit de doeken. Wijn sprak op een congres van het Landelijk Overleg Fiscalisten in Rotterdam.
Het kabinet wil het keur aan inkomensafhankelijke regelingen, zoals huursubsidie, gesubsidieerde kinderopvang en bijzondere bijstand vereenvoudigen. Daarnaast is het kabinet van plan om subsidiestromen te verleggen. Nu gaan die meestal direct naar instelligen als créches en ziekenhuizen (aanbodsturing). Als het aan Wijn ligt, wordt dit systeem omgebouwd en gaat een groter deel van het beschikbare geld voortaan direct naar de belastingbetalers (vraagsturing).
Op 1 januari 2006 wordt in ieder geval de zorgtoeslag ingevoerd. Dat is een tegemoetkoming in de kosten die mensen maken voor verschillende zorgtaken. Tegelijkertijd worden de nominale premies die mensen betalen verhoogd. Het kabinet wil de achterliggende filosofie - waarbij mensen door de toeslagen zelf kunnen kiezen en instellingen moeten concurreren om de gunsten van consumenten - ook toepassen op andere beleidsterreinen.
Wijn pleitte er verder voor om in 2006 ook andere inkomensafhankelijke regelingen op het gebied van wonen en kinderen via een toeslagensysteem te organiseren. De belastingdienst, die nu nog vooral geld int, krijgt een centrale rol toebedeeld in het verstrekken van de toelages.
Volgens Wijn is de fiscus hier uitermate geschikt voor. 'De belastingdienst heeft veel kennis en ervaring met het uitvoeren van massale processen, ook op het gebied van uitbetalen. Bovendien zijn er voldoende inkomensgegevens bekend bij de fiscus, die dus bijna automatisch kan bepalen wie in aanmwerking komt voor welke toeslagen.'
Fiscalisten gruwen bij het idee dat de fiscus allerlei bedragen gaat uitkeren. Zij lopen te hoop tegen het optuigen van het belastingstelsel met nog meer inkomensafhankelijke regelingen. Wijn ziet echter geen bezaren: 'Ik ben geen fiscale purist. Van mij mogen er best wat lichtjes op de fiscale kerstboom zitten.'
Kabinet heeft grote plannen met de fiscus
Van onze verslaggever Merijn Rengers
ROTTERDAM - Het kabinet heeft ingrijpende plannen met de belastingen. De belastingdienst gaat vanaf 2006 niet alleen geld innen, maar ook op grote schaal uitkeren. Het kabinet wil subsidiegeld weghalen bij instellingen als ziekenhuizen en crèches en vervangen door gerichte toeslagen voor mensen met lage inkomens.
e-mail dit artikel
printversie
meer over dit onderwerp
nieuwsbrieven
[Advertentie]
Staatssecrataris van Financiën Joop Wijn deed de plannen van het kabinet vrijdag uit de doeken. Wijn sprak op een congres van het Landelijk Overleg Fiscalisten in Rotterdam.
Het kabinet wil het keur aan inkomensafhankelijke regelingen, zoals huursubsidie, gesubsidieerde kinderopvang en bijzondere bijstand vereenvoudigen. Daarnaast is het kabinet van plan om subsidiestromen te verleggen. Nu gaan die meestal direct naar instelligen als créches en ziekenhuizen (aanbodsturing). Als het aan Wijn ligt, wordt dit systeem omgebouwd en gaat een groter deel van het beschikbare geld voortaan direct naar de belastingbetalers (vraagsturing).
Op 1 januari 2006 wordt in ieder geval de zorgtoeslag ingevoerd. Dat is een tegemoetkoming in de kosten die mensen maken voor verschillende zorgtaken. Tegelijkertijd worden de nominale premies die mensen betalen verhoogd. Het kabinet wil de achterliggende filosofie - waarbij mensen door de toeslagen zelf kunnen kiezen en instellingen moeten concurreren om de gunsten van consumenten - ook toepassen op andere beleidsterreinen.
Wijn pleitte er verder voor om in 2006 ook andere inkomensafhankelijke regelingen op het gebied van wonen en kinderen via een toeslagensysteem te organiseren. De belastingdienst, die nu nog vooral geld int, krijgt een centrale rol toebedeeld in het verstrekken van de toelages.
Volgens Wijn is de fiscus hier uitermate geschikt voor. 'De belastingdienst heeft veel kennis en ervaring met het uitvoeren van massale processen, ook op het gebied van uitbetalen. Bovendien zijn er voldoende inkomensgegevens bekend bij de fiscus, die dus bijna automatisch kan bepalen wie in aanmwerking komt voor welke toeslagen.'
Fiscalisten gruwen bij het idee dat de fiscus allerlei bedragen gaat uitkeren. Zij lopen te hoop tegen het optuigen van het belastingstelsel met nog meer inkomensafhankelijke regelingen. Wijn ziet echter geen bezaren: 'Ik ben geen fiscale purist. Van mij mogen er best wat lichtjes op de fiscale kerstboom zitten.'
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Gepubliceerd | zaterdag 18 oktober 2003. Gewijzigd | zaterdag 18 oktober 02:33 uur.
Zalm houdt vast aan ongewijzigd akkoord
Van onze verslaggever
DEN HAAG - Het kabinet gaat niet opnieuw onderhandelen over een sociaal akkoord. Die ondubbelzinige boodschap gaf vice-premier Gerrit Zalm (VVD) gistermiddag af na de vergadering van de ministerraad.
e-mail dit artikel
printversie
meer over dit onderwerp
nieuwsbrieven
De achterban van de FNV lijkt niet zonder meer akkoord te gaan met de afspraken, waarin een tweejarige loonmatiging is vastgelegd en het kabinet belooft maatregelen in WAO en VUT te verzachten. Maar Zalm zei dat het kabinet bij afwijzing van dit akkoord 'alle concessies weer intrekt' en met de oude voorstellen naar de Tweede Kamer gaat. 'Dan gaan we onze eigen koers varen.'
[Advertentie]
Opnieuw onderhandelen 'lijkt me niet aan de orde', aldus Zalm, die zelf als minister van Financiën een van de onderhandelaars was, Een hernieuwde gang naar de onderhandelingstafel 'zou een bonus op het afwijzen van akkoorden en geen goed voorbeeld voor de toekomst zijn. Ook in het kabinet is kritisch op dit akkoord gereageerd. Maar het is dit akoord of niets.'
Het Najaarsakkoord voorziet voor de CAO-onderhandelingen komend jaar een bevriezing van de lonen en voor 2005 een salarisontwikkeling die de nullijn nadert. Enkel eenmalige resultaatgebonden uitkeringen zijn mogelijk. Dat levert een besparing van zo'n 800 miljoen euro op. In ruil daarvoor komt het kabinet de vakbeweging en werkgevers tegemoet met verzachting van geplande bezuinigingen op onder meer de WW, WAO, VUT en prepensioen.
Zalm houdt vast aan ongewijzigd akkoord
Van onze verslaggever
DEN HAAG - Het kabinet gaat niet opnieuw onderhandelen over een sociaal akkoord. Die ondubbelzinige boodschap gaf vice-premier Gerrit Zalm (VVD) gistermiddag af na de vergadering van de ministerraad.
e-mail dit artikel
printversie
meer over dit onderwerp
nieuwsbrieven
De achterban van de FNV lijkt niet zonder meer akkoord te gaan met de afspraken, waarin een tweejarige loonmatiging is vastgelegd en het kabinet belooft maatregelen in WAO en VUT te verzachten. Maar Zalm zei dat het kabinet bij afwijzing van dit akkoord 'alle concessies weer intrekt' en met de oude voorstellen naar de Tweede Kamer gaat. 'Dan gaan we onze eigen koers varen.'
[Advertentie]
Opnieuw onderhandelen 'lijkt me niet aan de orde', aldus Zalm, die zelf als minister van Financiën een van de onderhandelaars was, Een hernieuwde gang naar de onderhandelingstafel 'zou een bonus op het afwijzen van akkoorden en geen goed voorbeeld voor de toekomst zijn. Ook in het kabinet is kritisch op dit akkoord gereageerd. Maar het is dit akoord of niets.'
Het Najaarsakkoord voorziet voor de CAO-onderhandelingen komend jaar een bevriezing van de lonen en voor 2005 een salarisontwikkeling die de nullijn nadert. Enkel eenmalige resultaatgebonden uitkeringen zijn mogelijk. Dat levert een besparing van zo'n 800 miljoen euro op. In ruil daarvoor komt het kabinet de vakbeweging en werkgevers tegemoet met verzachting van geplande bezuinigingen op onder meer de WW, WAO, VUT en prepensioen.
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
De 'corporate client' relatie heet de verhouding tussen een bank en zijn bedrijfsklant die wellicht leningen wil afsluiten, aandelen wil uitgeven of een advies wil over een overname. De winst van zo'n 'bedrijfs-klant' is erg groot en omdat een bank die klant individueel kan benaderen moeten de belangen van duizenden, anonieme beleggers wijken.
Een analist met een negatief aandelenadvies kan dan door zijn manager gemaand worden omdat de opinie rooskleuriger weer te geven, opdat de bedrijfsklant niet beledigd wordt en de kans op zaken doen zo vergroot wordt.
Een analist met een negatief aandelenadvies kan dan door zijn manager gemaand worden omdat de opinie rooskleuriger weer te geven, opdat de bedrijfsklant niet beledigd wordt en de kans op zaken doen zo vergroot wordt.
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Een scheve verdeling is een statistisch fenomeen, dat door leken als 'verkeerd' kan worden opgevat. Dat is niet zo, zoals je weet. In dit geval is de scheefheid eenvoudig verklaarbaar uit het feit dat op lange termijn gezien de aandeelkoersen stijgen. Dus ligt het voor de hand dat er meer koopadviezen dan verkoopadviezen zijn.
Dat neemt niet weg dat jouw opmerkingen, zoals verwerkt in de punten 1 t/m 4 volkomen juist zijn.
Het grote probleem zit eigenlijk in de punten 3 en 4. Als analisten zich zouden beperken tot het geven van objectieve info eventueel en onder voorbehoud aangevuld met een meest waarschijnlijke verwachting, zouden er minder problemen en klachten zijn. Advies moest eigenlijk verboden worden. Betrouwbaar advies is volslagen onmogelijk (zie jouw punten 1 en 2).
Dat neemt niet weg dat jouw opmerkingen, zoals verwerkt in de punten 1 t/m 4 volkomen juist zijn.
Het grote probleem zit eigenlijk in de punten 3 en 4. Als analisten zich zouden beperken tot het geven van objectieve info eventueel en onder voorbehoud aangevuld met een meest waarschijnlijke verwachting, zouden er minder problemen en klachten zijn. Advies moest eigenlijk verboden worden. Betrouwbaar advies is volslagen onmogelijk (zie jouw punten 1 en 2).
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
De scheve verdeling van aandelenadviezen werd, ook door de Amerikaanse bond van analisten, ten onrechte verdedigd door aan te geven dat 66% van de aandelen waren gestegen.
Men vergeet echter dat aandelenadviezen (bijna) altijd relatief aan een index gegeven worden, dus ten opzichte van de index is een aandeel koop- of verkoopwaardig.
Je zou dus een koop/houd/verkoop-verdeling van 33% over alle categorieen mogen verwachten.
Als de verdeling in de praktijk tussen koop en verkoop 55% versus 10% bedraagt, zijn er per saldo op de 100 aandelenadviezen 20% te veel koop en 20% te weinig verkoopadviezen.
De scheve verdeling is het indirecte bewijs dat aandelenadviezen een underperformance laten zien, maar daarover meer in een volgende bijdrage.
Men vergeet echter dat aandelenadviezen (bijna) altijd relatief aan een index gegeven worden, dus ten opzichte van de index is een aandeel koop- of verkoopwaardig.
Je zou dus een koop/houd/verkoop-verdeling van 33% over alle categorieen mogen verwachten.
Als de verdeling in de praktijk tussen koop en verkoop 55% versus 10% bedraagt, zijn er per saldo op de 100 aandelenadviezen 20% te veel koop en 20% te weinig verkoopadviezen.
De scheve verdeling is het indirecte bewijs dat aandelenadviezen een underperformance laten zien, maar daarover meer in een volgende bijdrage.
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Re: scheve verdeling is fout
eM, Zo gezien kan ik jouw interpretatie niet weerleggen. Ik betwijfel echter of de adviezen op die wijze gerelateerd zijn aan de index. Als je alleen al kijkt naar de TA-adviezen dan zouden die, als trendvolgers, in overwegende mate bij een opgaande trend vrijwel unaniem een koopaanbeveling moeten doen en bij een neergaande een verkoopaanbeveling.
FA-adviezen volgen weer een andere benadering. Er zijn voor zover mij bekend ook analisten die e.e.a. combineren (o.a. bij Robeco/Iris).
Ben benieuwd naar je verdere postings op dit gebied.
vrgr
eM, Zo gezien kan ik jouw interpretatie niet weerleggen. Ik betwijfel echter of de adviezen op die wijze gerelateerd zijn aan de index. Als je alleen al kijkt naar de TA-adviezen dan zouden die, als trendvolgers, in overwegende mate bij een opgaande trend vrijwel unaniem een koopaanbeveling moeten doen en bij een neergaande een verkoopaanbeveling.
FA-adviezen volgen weer een andere benadering. Er zijn voor zover mij bekend ook analisten die e.e.a. combineren (o.a. bij Robeco/Iris).
Ben benieuwd naar je verdere postings op dit gebied.
vrgr
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Wat is de waarde van aandelenopinies als je de koop/houden/verkoopadviezen blindelings zou opvolgen? Gelukkig is er empirisch onderzoek verricht naar de rendementsmeting van gepubliceerde aandelenadviezen.
Allereerst de theorie. Enerzijds stellen wetenschappers dat analisten geen waarde toevoegen, omdat (volgens de efficiënte markthypothese) alle informatie onmiddellijk tot uiting komt op financiële markten. Anderzijds proberen banken hun klanten te overtuigen dat beleggers de hulp van analisten nodig hebben om de index te verslaan.
Dan de praktijk. Amerikaanse onderzoekers [Barber, Lehavy, McNichols en B. Trueman] komen met de volgende resultaten:
A.1. analisten kunnen aandelenkoersen voorspellen;
A.2. in de eerste drie dagen na een advies is het buitengewoon rendement gemiddeld drie procent;
A.3. op langere termijn van zes maanden wordt er nog eens drie procent aan toegevoegd;
A.4. hoe kleiner de marktkapitalisatie, hoe sterker het effect is.
De gemiddelde outperformance van 6% botst met de wetenschappelijke inzichten. Voor Amerikanen lijkt het te lonen om naar een bankier te luisteren.
Nederlandse onderzoekers komen met andere resultaten:
N.1. analisten kunnen geen aandelenkoersen voorspellen;
N.2. op de termijn van enkele dagen komt hun advies overeen met de koersreactie, maar dat lijkt een momentum-effect en/of een self-fulfulling prophecy;
N.3. op de lange termijn treedt een tegengestelde koersreactie op, zodat per saldo geen buitengewoon rendement is te behalen. Overigens lijken de koop/houden/verkoop-adviezen erg sterk te zijn ingegeven door een koersbeweging van het halfjaar daarvoor (respectievelijk steeg/gelijk bleef/daalde);
N.4. verkoopadviezen worden op het slechtst denkbare moment gegeven, beleggers maken winst wanneer ze contrair aan de adviezen handelen!
N.4. leidt tot de conclusie dat aan bestaande ideeën een derde inzicht moet worden toegevoegd. Gepubliceerde verkoopadviezen moet je zien als koopmoment!
Mogelijke oorzaken:
O.1. de analist is te optimistisch en gaat te laat overstag. Wanneer de kranten er vol van staan en de koers is gedaald tot op het dieptepunt (m.a.w. alle slechte nieuws is in de koers verwerkt) komt ook de analist met een verkoopadvies;
O.2. de analist is te gevoelig voor de corporate client relationship en het werkgeversbelang. Daardoor worden te veel koopadviezen gegeven en te weinig verkoopadviezen (terwijl een verkoopadvies niet inhoudt dat een bedrijf slecht is, maar dat het bedrijf ten opzichte van de markt te duur is);
O.3. de analist is te junior - de achterliggende oorzaak voor O.1. en O.2. De analist durft niet goed voor zijn eigen mening uit te komen en is bang om af te wijken van consensus. Een verkoopadvies moet hij/zij verdedigen tegenover de werkgever en de corporate client. Bovendien moet hij/zij kritisch genoeg staan tegenover de topbestuurders van beursgenoteerde ondernemingen, die overtuigende verhalen vertellen maar de wijsheid ook niet in pacht hebben.
Het meest recente voorbeeld van het te lang vasthouden aan een love-baby is het fonds Van der Moolen. Toen het te laat was regende het verkoopadviezen. Toch durf ook ik het fonds niet te kopen, ik heb meer oog voor het risico dan het rendement…
Allereerst de theorie. Enerzijds stellen wetenschappers dat analisten geen waarde toevoegen, omdat (volgens de efficiënte markthypothese) alle informatie onmiddellijk tot uiting komt op financiële markten. Anderzijds proberen banken hun klanten te overtuigen dat beleggers de hulp van analisten nodig hebben om de index te verslaan.
Dan de praktijk. Amerikaanse onderzoekers [Barber, Lehavy, McNichols en B. Trueman] komen met de volgende resultaten:
A.1. analisten kunnen aandelenkoersen voorspellen;
A.2. in de eerste drie dagen na een advies is het buitengewoon rendement gemiddeld drie procent;
A.3. op langere termijn van zes maanden wordt er nog eens drie procent aan toegevoegd;
A.4. hoe kleiner de marktkapitalisatie, hoe sterker het effect is.
De gemiddelde outperformance van 6% botst met de wetenschappelijke inzichten. Voor Amerikanen lijkt het te lonen om naar een bankier te luisteren.
Nederlandse onderzoekers komen met andere resultaten:
N.1. analisten kunnen geen aandelenkoersen voorspellen;
N.2. op de termijn van enkele dagen komt hun advies overeen met de koersreactie, maar dat lijkt een momentum-effect en/of een self-fulfulling prophecy;
N.3. op de lange termijn treedt een tegengestelde koersreactie op, zodat per saldo geen buitengewoon rendement is te behalen. Overigens lijken de koop/houden/verkoop-adviezen erg sterk te zijn ingegeven door een koersbeweging van het halfjaar daarvoor (respectievelijk steeg/gelijk bleef/daalde);
N.4. verkoopadviezen worden op het slechtst denkbare moment gegeven, beleggers maken winst wanneer ze contrair aan de adviezen handelen!
N.4. leidt tot de conclusie dat aan bestaande ideeën een derde inzicht moet worden toegevoegd. Gepubliceerde verkoopadviezen moet je zien als koopmoment!
Mogelijke oorzaken:
O.1. de analist is te optimistisch en gaat te laat overstag. Wanneer de kranten er vol van staan en de koers is gedaald tot op het dieptepunt (m.a.w. alle slechte nieuws is in de koers verwerkt) komt ook de analist met een verkoopadvies;
O.2. de analist is te gevoelig voor de corporate client relationship en het werkgeversbelang. Daardoor worden te veel koopadviezen gegeven en te weinig verkoopadviezen (terwijl een verkoopadvies niet inhoudt dat een bedrijf slecht is, maar dat het bedrijf ten opzichte van de markt te duur is);
O.3. de analist is te junior - de achterliggende oorzaak voor O.1. en O.2. De analist durft niet goed voor zijn eigen mening uit te komen en is bang om af te wijken van consensus. Een verkoopadvies moet hij/zij verdedigen tegenover de werkgever en de corporate client. Bovendien moet hij/zij kritisch genoeg staan tegenover de topbestuurders van beursgenoteerde ondernemingen, die overtuigende verhalen vertellen maar de wijsheid ook niet in pacht hebben.
Het meest recente voorbeeld van het te lang vasthouden aan een love-baby is het fonds Van der Moolen. Toen het te laat was regende het verkoopadviezen. Toch durf ook ik het fonds niet te kopen, ik heb meer oog voor het risico dan het rendement…
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Analisten zijn net mensen (ze maken inschattingsfouten, zijn angstig of juist te optimistisch, zijn bang hun baan te verliezen, zijn hebberig etc.)
Kortom iedere belegger moet ook zijn eigen verstand gebruiken vooral als het er op aankomt zijn of haar persoonlijke risico's in te schatten.
Als iemand een vrij belegbaar vermogen van € 10 mln. heeft kan ie best eens een gokje wagen in een speculatief aandeel als b.v. Van der Moolen
(voor zeg € 50.000)maar probeer niet via dit soort aandelen wat vakantiegeld te verdienen op korte termijn (mag wel maar loop dan niet te klagen als het mis gaat). Het is natuurlijk ook waar dat veel analisten met de kudde meelopen, vooral als het plotseling mis dreigt te gaan, want dan kan je altijd zeggen dat de meeste anderen het ook fout hadden. In feite zouden analisten zich moeten beperken tot het maken van sterkte/zwakte analyses en winsttaxaties ( duidelijk onderbouwd met aannames t.a.v. b.v. valuta's, economische groei, produktinnovaties etc.)
en het eindoordeel over moeten laten aan degenen die het portefeuillebeleid
voor hun rekening nemen (al of niet i.o.m. client). Een oude weduwe die van de opbrengsten uit vermogen moet leven zou b.v. niet in VDM moeten zitten. Een 30 jarige optie marketmaker met een natuurlijke speculatieve
inslag wil, al was het maar voor de kick, misschien wel een gokje wagen
met een deel van zijn vermogen (als het goed gaat kan hij er in de kroeg over opscheppen). Hieronder als vb. de VDM taxaties + opinies in Multex
(nog maar 1 koopaanbeveling over t.o.v. 6 nog 4 weken geleden):
Van der Moolen Holding NV
Local Code: VDMN
Country: Netherlands
Multex Global Estimates
Consensus Recommendation Next Earnings (approx.) Company Fiscal Year End Month Last
Updated
Underperform 19-Feb-04 December 20-Oct-03
Kortom iedere belegger moet ook zijn eigen verstand gebruiken vooral als het er op aankomt zijn of haar persoonlijke risico's in te schatten.
Als iemand een vrij belegbaar vermogen van € 10 mln. heeft kan ie best eens een gokje wagen in een speculatief aandeel als b.v. Van der Moolen
(voor zeg € 50.000)maar probeer niet via dit soort aandelen wat vakantiegeld te verdienen op korte termijn (mag wel maar loop dan niet te klagen als het mis gaat). Het is natuurlijk ook waar dat veel analisten met de kudde meelopen, vooral als het plotseling mis dreigt te gaan, want dan kan je altijd zeggen dat de meeste anderen het ook fout hadden. In feite zouden analisten zich moeten beperken tot het maken van sterkte/zwakte analyses en winsttaxaties ( duidelijk onderbouwd met aannames t.a.v. b.v. valuta's, economische groei, produktinnovaties etc.)
en het eindoordeel over moeten laten aan degenen die het portefeuillebeleid
voor hun rekening nemen (al of niet i.o.m. client). Een oude weduwe die van de opbrengsten uit vermogen moet leven zou b.v. niet in VDM moeten zitten. Een 30 jarige optie marketmaker met een natuurlijke speculatieve
inslag wil, al was het maar voor de kick, misschien wel een gokje wagen
met een deel van zijn vermogen (als het goed gaat kan hij er in de kroeg over opscheppen). Hieronder als vb. de VDM taxaties + opinies in Multex
(nog maar 1 koopaanbeveling over t.o.v. 6 nog 4 weken geleden):
Van der Moolen Holding NV
Local Code: VDMN
Country: Netherlands
Multex Global Estimates
Consensus Recommendation Next Earnings (approx.) Company Fiscal Year End Month Last
Updated
Underperform 19-Feb-04 December 20-Oct-03
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Het is allemaal heel simpel: als analisten zo goed waren, waren ze inmiddels allemaal miljardair.
Derhalve, je kunt iets leren van hun verhaaltjes over de fundamentals van een bedrijf. Volg zoveel mogelijk andere adviezen/nieuws en trek vervolgens je eigen plan.
Met vallen en opstaan kun je goed worden.
Greetz, Hans
Derhalve, je kunt iets leren van hun verhaaltjes over de fundamentals van een bedrijf. Volg zoveel mogelijk andere adviezen/nieuws en trek vervolgens je eigen plan.
Met vallen en opstaan kun je goed worden.
Greetz, Hans
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Re: De Waarde van Aandelenadviezen
yield - 25-10-03, 13:40
Google schijnt nu zonder banken naar de beurs te willen gaan; ben zeer benieuwd of ze de druk kunnen weerstaan. Ook dan kan het natuurlijk helemaal fout gaan omdat veel internetgebruikers wel zo'n aandeeltje willen hebben en klakkeloos inschrijven (voor 30x de winst ?)omdat het zo'n uniek bedrijf is. Ik heb maanden geleden echter gelezen dat Google ook een stuk kwetsbaarder is geworden (kunnen ze die hoge netto marges wel vasthouden ?). Er is dus een duidelijke behoeft aan een onafhankelijke instantie die een grondige analyse doet en een genuanceerd oordeel geeft waar potentieel geinteresseerden werkelijk iets aan hebben (naast hun eigen ordeel natuurlijk, zonder al te hebberig te willen zijn), zoals van Forrester.Vraag is of men voor dit soort research wil betalen ?
Hieronder artikel uit NRC van Mei 2003:
Zoekmachine vindt succes
Zoekmachine Google beleeft een onstuitbare opmars. Een Nederlandse vestiging van het bedrijf opent over een paar weken zijn deuren. Adverteerders zijn enthousiast. 'De helft van onze omzet komt via Google binnen.'
yield - 25-10-03, 13:40
Google schijnt nu zonder banken naar de beurs te willen gaan; ben zeer benieuwd of ze de druk kunnen weerstaan. Ook dan kan het natuurlijk helemaal fout gaan omdat veel internetgebruikers wel zo'n aandeeltje willen hebben en klakkeloos inschrijven (voor 30x de winst ?)omdat het zo'n uniek bedrijf is. Ik heb maanden geleden echter gelezen dat Google ook een stuk kwetsbaarder is geworden (kunnen ze die hoge netto marges wel vasthouden ?). Er is dus een duidelijke behoeft aan een onafhankelijke instantie die een grondige analyse doet en een genuanceerd oordeel geeft waar potentieel geinteresseerden werkelijk iets aan hebben (naast hun eigen ordeel natuurlijk, zonder al te hebberig te willen zijn), zoals van Forrester.Vraag is of men voor dit soort research wil betalen ?
Hieronder artikel uit NRC van Mei 2003:
Zoekmachine vindt succes
Zoekmachine Google beleeft een onstuitbare opmars. Een Nederlandse vestiging van het bedrijf opent over een paar weken zijn deuren. Adverteerders zijn enthousiast. 'De helft van onze omzet komt via Google binnen.'
Laatst gewijzigd door croosjes op 25 okt 2003 14:54, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
AMSTERDAM, 22 MEI. Vrijwel geen cent uitgegeven aan reclame en toch in drie jaar een wereldmerk opbouwen. Het lijkt schier onmogelijk, maar met internet en mond-tot-mond-reclame is het mogelijk. Google, wereldwijd en in Nederland de meest gebruikte zoekmachine, levert het bewijs. De naam Google is hard op weg om een plaats te veroveren tussen ijzersterke merken als Coca-Cola, Sony en Microsoft. Er is één cruciaal verschil. Google is nog geen vier jaar oud, de andere merken bestaan al minimaal 25 jaar.
Google lijkt met een onstuitbare opmars bezig. Bijna zes op de tien internetgebruikers wereldwijd gebruikt de software van Google, zo werd vorige week bekend. De Nederlandse versie van de website is sinds november 2001 in de lucht. Nu, anderhalf jaar later, bezoeken ruim twee miljoen mensen per maand de website en behoort Google daarmee tot de vijf best bezochte internetplekken van Nederland. 'Googelen', iets intikken bij de zoekmachine, wordt steeds vaker als werkwoord gebruikt. Over enkele weken opent Google in Amsterdam een verkoopkantoor.
Google symboliseert de hoop in de internetsector. Het Amerikaanse bedrijf is in particuliere handen en maakt volgens het management sinds negen kwartalen winst. Het voegt zich daarmee in een karig rijtje van winstgevende internetbedrijven als veilingsite Ebay, internetportaal Yahoo en winkelier Amazon. Zakenbankiers glimmen bij de gedachte het bedrijf naar de beurs te kunnen brengen, om hiermee het startsein te geven voor herstel van de internetsector.
Wie de site van Google bezoekt ziet een scherm met een toonbeeld van rust en simplisme. De Nederlandstalige website bevat niet meer dan 44 woorden. Er flikkeren geen reclames op. En wie Google, de wiskundige term voor het getal 1 met daarachter honderd nullen, aan het werk zet, zal vooral de snelheid opmerken. Doorgaans hebben gebruikers binnen een halve seconde resultaat. ,,En een relevant resultaat'', zegt analiste Hellen Omwando van Forrester, een bureau gespecialiseerd in technologie-onderzoek. ,,Dat is bij veel andere zoekmachines wel anders.''
Geld komt bij Google, opgericht door twee Harvard-studenten informatica, Sergey Brin en Larry Page, nu respectievelijk 29 en 30 jaar oud, langs twee lijnen binnen. De grootste geldstroom is volgens Omwando afkomstig van advertenties, daarnaast komt er geld binnen via het licenseren van de software aan bedrijven die een zoekfunctie op hun eigen website willen.
Google heeft voor de advertenties een speciale vorm bedacht. Opflikkerende reclame-uitingen zijn taboe. Wie een zoekopdracht uitvoert, ziet boven en rechts van de resultaten zogeheten sponsored links. Gebruikers kunnen op deze links doorklikken naar websites die te maken hebben met de resultaten van de zoekopdracht. Bedrijven betalen Google een bedrag als gebruikers op een sponsored link klikken. Vraag is bij welk zoekresultaat het door het bedrijf gewenste sponsored link in beeld komt. Bedrijven kunnen daarvoor een zoekterm kopen via een online veilingssysteem.
Frans Wiersma, directeur van de Nederlandse website www.knivesandtools.com, heeft op dit moment de merknaam Surefire in handen. Surefire is een fabrikant van hoogwaardige zaklantaarns. Wie 'Surefire' intikt als zoekopdracht krijgt boven de resulaten een sponsored link te zien van knivesandtools. Als een gebruiker vervolgens klikt op deze sponsored link moet Wiersma een bedrag aan Google betalen, op dit moment tussen de 20 en 80 dollarcent per klik - een precies bedrag wil hij niet geven om de concurrentie niet wijzer te maken. Wie meer overheeft voor de merknaam Surefire, zal knivesandtools van die bovenste plek verdringen. Dat kan dagen of weken duren, maar ook een uur later het geval zijn.
Voor Wiersma is Google van essentieel belang. ,,Ongeveer de helft van de omzet van ons bedrijf komt via Google binnen'', vertelt hij. ,,Daar zijn we tevreden over, hoewel je voortdurend de prijs per klik in de gaten moet houden om te kijken of je geen verlies draait.'' Wiersma zegt tegenwoordig ongeveer 2.500 euro per maand kwijt te zijn. En dat verklaart de explosieve groei van Google. Afgelopen jaar is de omzet van het in Silicon Valley gevestigde bedrijf geklommen tot 300 miljoen dollar (257 miljoen euro), drie keer zo hoog als een jaar eerder.
Google vormt intussen een serieuze bedreiging voor andere zoekmachines, zowel nationaal als internationaal. Het Nederlandse Ilse werd in oktober vorig jaar gepasseerd wat betreft bezoekersaantallen, zo blijkt uit gegevens van Nielsen NetRatings. Eerder gingen in Nederland Lycos en Yahoo voor de bijl. Het volgende slachtoffer lijkt msn.nl van niemand minder dan Microsoft, het grootste softwarebedrijf ter wereld. Maar of Bill Gates zich laat verslaan, betwijfelt analiste Omwando van Forrester. ,,Microsoft is altijd gevaarlijk, ook voor Google.''
Google lijkt met een onstuitbare opmars bezig. Bijna zes op de tien internetgebruikers wereldwijd gebruikt de software van Google, zo werd vorige week bekend. De Nederlandse versie van de website is sinds november 2001 in de lucht. Nu, anderhalf jaar later, bezoeken ruim twee miljoen mensen per maand de website en behoort Google daarmee tot de vijf best bezochte internetplekken van Nederland. 'Googelen', iets intikken bij de zoekmachine, wordt steeds vaker als werkwoord gebruikt. Over enkele weken opent Google in Amsterdam een verkoopkantoor.
Google symboliseert de hoop in de internetsector. Het Amerikaanse bedrijf is in particuliere handen en maakt volgens het management sinds negen kwartalen winst. Het voegt zich daarmee in een karig rijtje van winstgevende internetbedrijven als veilingsite Ebay, internetportaal Yahoo en winkelier Amazon. Zakenbankiers glimmen bij de gedachte het bedrijf naar de beurs te kunnen brengen, om hiermee het startsein te geven voor herstel van de internetsector.
Wie de site van Google bezoekt ziet een scherm met een toonbeeld van rust en simplisme. De Nederlandstalige website bevat niet meer dan 44 woorden. Er flikkeren geen reclames op. En wie Google, de wiskundige term voor het getal 1 met daarachter honderd nullen, aan het werk zet, zal vooral de snelheid opmerken. Doorgaans hebben gebruikers binnen een halve seconde resultaat. ,,En een relevant resultaat'', zegt analiste Hellen Omwando van Forrester, een bureau gespecialiseerd in technologie-onderzoek. ,,Dat is bij veel andere zoekmachines wel anders.''
Geld komt bij Google, opgericht door twee Harvard-studenten informatica, Sergey Brin en Larry Page, nu respectievelijk 29 en 30 jaar oud, langs twee lijnen binnen. De grootste geldstroom is volgens Omwando afkomstig van advertenties, daarnaast komt er geld binnen via het licenseren van de software aan bedrijven die een zoekfunctie op hun eigen website willen.
Google heeft voor de advertenties een speciale vorm bedacht. Opflikkerende reclame-uitingen zijn taboe. Wie een zoekopdracht uitvoert, ziet boven en rechts van de resultaten zogeheten sponsored links. Gebruikers kunnen op deze links doorklikken naar websites die te maken hebben met de resultaten van de zoekopdracht. Bedrijven betalen Google een bedrag als gebruikers op een sponsored link klikken. Vraag is bij welk zoekresultaat het door het bedrijf gewenste sponsored link in beeld komt. Bedrijven kunnen daarvoor een zoekterm kopen via een online veilingssysteem.
Frans Wiersma, directeur van de Nederlandse website www.knivesandtools.com, heeft op dit moment de merknaam Surefire in handen. Surefire is een fabrikant van hoogwaardige zaklantaarns. Wie 'Surefire' intikt als zoekopdracht krijgt boven de resulaten een sponsored link te zien van knivesandtools. Als een gebruiker vervolgens klikt op deze sponsored link moet Wiersma een bedrag aan Google betalen, op dit moment tussen de 20 en 80 dollarcent per klik - een precies bedrag wil hij niet geven om de concurrentie niet wijzer te maken. Wie meer overheeft voor de merknaam Surefire, zal knivesandtools van die bovenste plek verdringen. Dat kan dagen of weken duren, maar ook een uur later het geval zijn.
Voor Wiersma is Google van essentieel belang. ,,Ongeveer de helft van de omzet van ons bedrijf komt via Google binnen'', vertelt hij. ,,Daar zijn we tevreden over, hoewel je voortdurend de prijs per klik in de gaten moet houden om te kijken of je geen verlies draait.'' Wiersma zegt tegenwoordig ongeveer 2.500 euro per maand kwijt te zijn. En dat verklaart de explosieve groei van Google. Afgelopen jaar is de omzet van het in Silicon Valley gevestigde bedrijf geklommen tot 300 miljoen dollar (257 miljoen euro), drie keer zo hoog als een jaar eerder.
Google vormt intussen een serieuze bedreiging voor andere zoekmachines, zowel nationaal als internationaal. Het Nederlandse Ilse werd in oktober vorig jaar gepasseerd wat betreft bezoekersaantallen, zo blijkt uit gegevens van Nielsen NetRatings. Eerder gingen in Nederland Lycos en Yahoo voor de bijl. Het volgende slachtoffer lijkt msn.nl van niemand minder dan Microsoft, het grootste softwarebedrijf ter wereld. Maar of Bill Gates zich laat verslaan, betwijfelt analiste Omwando van Forrester. ,,Microsoft is altijd gevaarlijk, ook voor Google.''
Re: de economie zijn niet alleen de cijfers die meetellen
Re: De Waarde van Aandelenadviezen
yield - 25-10-03, 12:05
Hieronder een verhaal van DFT site waarin de speciale band tussen analist en bedrijf wordt bekritiseerd. Volgens mij heeft ieder analist met enige ervaring per definitie een informatievoorsprong op particuliere beleggers,
omdat hij/zij door de jaren heen middels veel specifieke vragen steeds meer inzicht krijgt. Dit maakt hem/haar voor het bedrijf een interessante gesprekspartner en als er eens een duidelijke verkeerde aanname in een spreadsheet zit zal een goede investors relations manager dit zeggen om te voorkomen dat in een rapport aanwijsbare onjuistheden zitten.
Echter het vanuit de ondernemening op eigen initiatief influisteren van analisten dat ze te hoog zitten met hun taxatie (als ze te laag zitten gebeurt het niet zo snel)is zondermeer verwerpelijk. Ik vraag me wel af of dit bij de grote bedrijven tegenwoordig nog zo vaak gebeurt (bij de kleintjes die vaak door een handjevol analisten worden gevolgd is de band nog sterker dus daar zal het heus wel eens gebeuren, vooral bij een invloedrijke analist). In de V.S. geeft het bedrijf juist een winstwaarschuwing als blijkt dat ze de consensus taxatie niet halen, terwijl in Nederland alleen een persbericht moet worden uitgestuurd als het bedrijf haar eigen voorspelling niet waar kan maken.
Strikt genomen zou geen enkel bedrijf een voorspelling over haar eigen winst moeten doen en dit aan analisten over moeten laten, waarbij de (onervaren) analist dan maar op de blaren moet zitten als blijkt dat hij veel te optimistisch (of pessimistisch)is geweest. Een uitlating van de kant van het bedrijf t.a.v. consensus taxaties zou ook achterwege moeten blijven. Recent voorbeeld is een reactie, via datavendors, van Van der Moolen's CEO en vervolgens de IR Manager dat men zich comfortabel voelt met de consensus taxatie van 5 mln. winst voor het 3e kwartaal te halen, terwijl kort daarna in een officiele pre-announcement een bedrag van 5.5 mln. wordt gemeld (de feitelijke consensus lag volgens mij hoger dan 5 mln. !). Op zich is zo'n reactie hoogst merkwaardig want de pre-announcement is hier namelijk voor bedoeld (m.i.v. 2004 wordt hij afgeschaft heeft VDM aangekondigd). Kortom er is nog genoeg werk te doen voor de AFM.
'Guidance' bedrijven via analisten
door Chiel Diercks
23 oktober 2003 - Kleine beleggers steeds op achterstand
Waarom zien beleggers zich toch steeds weer genoodzaakt om op uitlatingen van analisten af te gaan als het gaat om de winstverwachtingen van bedrijven. Het zal duidelijk zijn dat in principe een bedrijf zelf de beste bron is om een schatting te geven van de toekomstige winsten.
Een bedrijf is echter veel te bang voor allerlei rechtszaken, mocht om een of andere reden de voorspelde winst niet worden gehaald. Derhalve worden de winstverwachtingen door 'onafhankelijke' analisten samengesteld, de zo vaak genoemde consensus.
Die onafhankelijkheid is natuurlijk pure schijn, want de schattingen worden ingefluisterd door het bedrijf zelf. De Engelse taal heeft hier zelfs een mooi woord voor: 'guidance'.
De meeste analisten zijn kind aan huis bij de bedrijven die ze volgen, zeker in de periode dat de kwartaalcijfers worden gepubliceerd. De belegger wordt verondersteld te geloven dat tijdens deze contacten niet over winstcijfers wordt gesproken.
Dit kan men gevoegelijk vergeten, want het bedrijf heeft er alle baat bij als de analist ongeveer het juiste winstcijfer voorspelt. Liefst een centje eronder, want dan kan het bedrijf met trots melden dat de consensus van de analisten zelfs nog werd overtroffen, waardoor de prijs van het aandeel nog wat forser kan stijgen.
Hetzelfde geldt in feite voor analistenbijeenkomsten. Het is volgens de regels van de Autoriteit Financiële Markten verboden als bedrijven essentiele feiten onthullen, die van wezenlijke invloed op de prijs van een aandeel kan zijn, zonder ook het publiek te informeren.
Ongelukkigerwijze wordt het prijsgeven van informatie aan een groep analisten tijdens bij voorbeeld een conference call beschouwd als openbare bedrijfsinformatie. De kleine beleggers lopen dus eigenlijk altijd achter de feiten aan.
Wordt tijdens zo'n bijeenkomst koersgevoelige informatie verstrekt, zullen de analisten als eersten of hun opdrachtgevers of hun beste klanten informeren. Wanneer die vervolgens naar gelang de verkregen informatie hebben gehandeld, behaagt het de analisten ook nog wel het grote publiek de al achterhaalde informatie te verstrekken.
Dit hele systeem deugt dus van geen kant en is buitengewoon onvoordelig voor de kleine belegger. Ik vind dat bedrijven, buiten natuurlijk de publicatie van de kwartaalcijfers, verplicht moeten worden minimaal eens per kwartaal, en liefst elke maand, een volledig overzicht te geven van omzet, winst en kapitaaluitgaven.
En dit mag niet geschieden via twijfelachtige analistenbijeenkomsten, maar gewoon in het openbaar, via de website van het bedrijf of via persberichten. Bovendien moeten deze updates bij voorkeur niet tijdens de beurshandel worden gepubliceerd, om alle beleggers de kans te geven de gegevens te bestuderen en daarnaar te handelen.
Het wordt echt tijd dat het handjeklap tussen bedrijven en analisten een halt wordt toegeroepen. Alle regels van de AFM ten spijt, wordt nog te vaak misbruik gemaakt van de innige banden van analisten met bedrijven en natuurlijk hun opdrachtgevers.
Ik weet dat het bijna altijd onbewijsbare feiten betreft, maar het wordt toch wel eens tijd dat de individuele belegger dezelfde rechten en voordelen krijgt als de grote belegger.
yield - 25-10-03, 12:05
Hieronder een verhaal van DFT site waarin de speciale band tussen analist en bedrijf wordt bekritiseerd. Volgens mij heeft ieder analist met enige ervaring per definitie een informatievoorsprong op particuliere beleggers,
omdat hij/zij door de jaren heen middels veel specifieke vragen steeds meer inzicht krijgt. Dit maakt hem/haar voor het bedrijf een interessante gesprekspartner en als er eens een duidelijke verkeerde aanname in een spreadsheet zit zal een goede investors relations manager dit zeggen om te voorkomen dat in een rapport aanwijsbare onjuistheden zitten.
Echter het vanuit de ondernemening op eigen initiatief influisteren van analisten dat ze te hoog zitten met hun taxatie (als ze te laag zitten gebeurt het niet zo snel)is zondermeer verwerpelijk. Ik vraag me wel af of dit bij de grote bedrijven tegenwoordig nog zo vaak gebeurt (bij de kleintjes die vaak door een handjevol analisten worden gevolgd is de band nog sterker dus daar zal het heus wel eens gebeuren, vooral bij een invloedrijke analist). In de V.S. geeft het bedrijf juist een winstwaarschuwing als blijkt dat ze de consensus taxatie niet halen, terwijl in Nederland alleen een persbericht moet worden uitgestuurd als het bedrijf haar eigen voorspelling niet waar kan maken.
Strikt genomen zou geen enkel bedrijf een voorspelling over haar eigen winst moeten doen en dit aan analisten over moeten laten, waarbij de (onervaren) analist dan maar op de blaren moet zitten als blijkt dat hij veel te optimistisch (of pessimistisch)is geweest. Een uitlating van de kant van het bedrijf t.a.v. consensus taxaties zou ook achterwege moeten blijven. Recent voorbeeld is een reactie, via datavendors, van Van der Moolen's CEO en vervolgens de IR Manager dat men zich comfortabel voelt met de consensus taxatie van 5 mln. winst voor het 3e kwartaal te halen, terwijl kort daarna in een officiele pre-announcement een bedrag van 5.5 mln. wordt gemeld (de feitelijke consensus lag volgens mij hoger dan 5 mln. !). Op zich is zo'n reactie hoogst merkwaardig want de pre-announcement is hier namelijk voor bedoeld (m.i.v. 2004 wordt hij afgeschaft heeft VDM aangekondigd). Kortom er is nog genoeg werk te doen voor de AFM.
'Guidance' bedrijven via analisten
door Chiel Diercks
23 oktober 2003 - Kleine beleggers steeds op achterstand
Waarom zien beleggers zich toch steeds weer genoodzaakt om op uitlatingen van analisten af te gaan als het gaat om de winstverwachtingen van bedrijven. Het zal duidelijk zijn dat in principe een bedrijf zelf de beste bron is om een schatting te geven van de toekomstige winsten.
Een bedrijf is echter veel te bang voor allerlei rechtszaken, mocht om een of andere reden de voorspelde winst niet worden gehaald. Derhalve worden de winstverwachtingen door 'onafhankelijke' analisten samengesteld, de zo vaak genoemde consensus.
Die onafhankelijkheid is natuurlijk pure schijn, want de schattingen worden ingefluisterd door het bedrijf zelf. De Engelse taal heeft hier zelfs een mooi woord voor: 'guidance'.
De meeste analisten zijn kind aan huis bij de bedrijven die ze volgen, zeker in de periode dat de kwartaalcijfers worden gepubliceerd. De belegger wordt verondersteld te geloven dat tijdens deze contacten niet over winstcijfers wordt gesproken.
Dit kan men gevoegelijk vergeten, want het bedrijf heeft er alle baat bij als de analist ongeveer het juiste winstcijfer voorspelt. Liefst een centje eronder, want dan kan het bedrijf met trots melden dat de consensus van de analisten zelfs nog werd overtroffen, waardoor de prijs van het aandeel nog wat forser kan stijgen.
Hetzelfde geldt in feite voor analistenbijeenkomsten. Het is volgens de regels van de Autoriteit Financiële Markten verboden als bedrijven essentiele feiten onthullen, die van wezenlijke invloed op de prijs van een aandeel kan zijn, zonder ook het publiek te informeren.
Ongelukkigerwijze wordt het prijsgeven van informatie aan een groep analisten tijdens bij voorbeeld een conference call beschouwd als openbare bedrijfsinformatie. De kleine beleggers lopen dus eigenlijk altijd achter de feiten aan.
Wordt tijdens zo'n bijeenkomst koersgevoelige informatie verstrekt, zullen de analisten als eersten of hun opdrachtgevers of hun beste klanten informeren. Wanneer die vervolgens naar gelang de verkregen informatie hebben gehandeld, behaagt het de analisten ook nog wel het grote publiek de al achterhaalde informatie te verstrekken.
Dit hele systeem deugt dus van geen kant en is buitengewoon onvoordelig voor de kleine belegger. Ik vind dat bedrijven, buiten natuurlijk de publicatie van de kwartaalcijfers, verplicht moeten worden minimaal eens per kwartaal, en liefst elke maand, een volledig overzicht te geven van omzet, winst en kapitaaluitgaven.
En dit mag niet geschieden via twijfelachtige analistenbijeenkomsten, maar gewoon in het openbaar, via de website van het bedrijf of via persberichten. Bovendien moeten deze updates bij voorkeur niet tijdens de beurshandel worden gepubliceerd, om alle beleggers de kans te geven de gegevens te bestuderen en daarnaar te handelen.
Het wordt echt tijd dat het handjeklap tussen bedrijven en analisten een halt wordt toegeroepen. Alle regels van de AFM ten spijt, wordt nog te vaak misbruik gemaakt van de innige banden van analisten met bedrijven en natuurlijk hun opdrachtgevers.
Ik weet dat het bijna altijd onbewijsbare feiten betreft, maar het wordt toch wel eens tijd dat de individuele belegger dezelfde rechten en voordelen krijgt als de grote belegger.
