[ archief ] gedichten

[dhr.a de croos]

ik had je zee beloofd

ik schreef
met zand mijn naam
je rug witte de letters
daar zou ik die zomer staan

ik had je zee beloofd
en zon om licht te bruinen
we verliefden ons die dag aan
de voet van de eerste duinen

we zuchtten zoete woorden
in het waaien van de wind
sprongen door de branding
ondeugend als een kind

we wiegden water en
de golven gaven mee
de wolken van de hemel
zonden in een vlakke zee

we zijn naar huis gelopen
aan het einde van de dag
stilte heeft niet meer gesproken
toen zij onze eerste liefde zag

[dhr.a de croos]

Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul


Als 'k aan een brief van wie ik liefheb, smul,
Verleng door kleine hapjes ik 't onthaal:
Mijn ogen likken zuinig ied're haal,
led're misplaatste punt op, ied're krul;

Met een gedachte aan mij, een glimlach, vul
Ik 't wit tussen twee letters, en 'k vertaal
Een inktkladje als een half beschaamd signaal,
Dat - als de pen - het hart vol was en gul.

Zo lees 'k, als voor een hele nacht de zon
Verreist, aandachtig langs de horizon
Zijn afscheidsgroet in gouden hieroglyph;

En 'k voel verwaarloosd me en teleurgesteld,
Als 'k niet, letter na letter, heb gespeld,
Voordat 'k naar bed toe ga, een zonnebrief.

[dhr.a de croos]

Mannen en overgang

Mannen in een dip,
nou da's niet gering,
ze kunnen ook in de
overgang en da's een
heel vervelend ding.
Want waar wij vrouwen
pillen slikken, pleisters
plakken, hebben zij
een heel ander probleem,
wat heel moeilijk is
aan te pakken.

Een man in de overgang,
denk er niet te licht over
zeker niet,
't kan zomaar gebeuren
dat ze, als je ze niet
met genoeg tact
behandeld, naar beneden
zakken en als dat nou
alles was,
hun humeur wordt er ook
niet echt beter op!

Dus vrouwen, met mannen
met hetzelfde probleem,
LET OP, niet alleen ons
treft dit FENOMEEN!

[dhr.a de croos]

Het in de architectuurgemeenschap en -onderwijs geldende ethos dat een ontwerp altijd nieuw en origineel moet zijn, gaat ten koste van onderzoek naar bestaande ontwerpen en staat daadwerkelijke innovatie in de weg.

[dhr.a de croos]

Waarom drink je?
Om te vergeten.
Om wat te vergeten?
Om te vergeten,
dat ik me schaam.
Waarvoor schaam je je dan?
Omdat ik drink

[dhr.a de croos]

Het verhaal van het lege vertrek en het achtergelaten huis Ettol-Rah

er was eens een huis
Ettol-Rah geheten
het was een mooi en groot huis
gebouwd door mensen
voor mensen
gebouwd om in te wonen
te leven
gelukkig te zijn

maar het verging Ettol-Rah zo anders

luister maar
dan vertel ik je het verhaal
van het lege vertrek
en het achtergelaten huis Ettol-Rah


de dag dat alles begon
was voor Ettol-Rah
zo’n belangrijke dag
zo’n mooie dag

ze glom van trots
en rilde inwendig
toen de sleutel voor het eerst
in het slot van de voordeur gleed
ze had ook zo lang gewacht
maar nu
nu was het zover

het slot opende zich
evenals de deur
en haar
nu nog kale ruimtes
vulden zich
met het geluid van mensenkinderstemmen

hun gelach maakt Ettol-Rah blij
eindelijk
eindelijk kon zij
haar taak vervullen
haar doel dienen
een thuis zijn

al haar kamers
verdeelde ze onder haar nieuwe bewoners
en ze gaf aan ieder
die kamer die hem of haar toekwam

want je moet niet denken
dat je zomaar een kamer uitkiest
neen
jouw kamer wordt je gegeven door het huis
zonder dat je het weet of voelt
en zo hoort dat ook

want huizen hebben daar
heel speciale gaven voor
waardoor zij weten
wat er zich afspeelt in haar bewoners
wat met hen gebeurt

zo was dat ook bij Ettol-Rah

nadat dit alles gedaan was
heerste er tevredenheid in Ettol-Rah
ze voelde alle activiteiten
het leven in haar
hoorde alle gesprekken
lief
en naar

en toch was er iets
waar ze geen raad mee wist
iets niet naar haar zin

want ondanks
dat al haar kamers in gebruik waren genomen
voelde Ettol-Rah een leeg vertrek in zich

en dat bezorgde haar
een sterk gevoel van onbehagen
dat onbehagen veroorzaakte weer rillingen die
haar veel te snel deden verouderen
barsten en scheuren in haar muren trokken
daar waar die er nog lang niet mochten zijn

huizen voelen namelijk
en Ettol-Rah voelde
tussen al het leuk en mooi door
vooral verdriet
uitgesproken
en onuitgesproken verdriet

Ettol-Rah huilde mee
want het lege vertrek dat zij in zich had gevoeld
vulde zich
niet met mensen
maar met tranen en teveel
van wat haar bewoners niet wilden

Ettol-Rah was bedroefd
er heerste geen blijheid meer
niet in de afzonderlijke kamers
niet in de bijbehorende tuin
zelfs niet in de verborgen hoekjes
onder het dak
of waar dan ook

Ettol-Rah was eén vertrek geworden

bewoond maar leeg
en daarom
gedoemd om achtergelaten te worden


en nu loop ik
door de lege ruimtes
van dit achtergelaten huis
lees haar geschiedenis
en ben blij

blij dat het voorbij is
blij dat er een nieuwe kans komt

want
waar vertrokken wordt
volgt als vanzelf opnieuw betrekken van
zodat het huis ettol-rah zich opnieuw vullen kan
met nieuwe bewoners
nieuwe geluiden
nieuwe gebeurtenissen en
nieuwe gevoelens

zo is het altijd geweest
zo zal het altijd bij elk huis blijven gaan
en dat is goed zo

want huizen moeten bewoond zijn
opdat ze gelijk Ettol-Rah
steeds weer
zichzelf als een thuis
aan haar bewoners moet kunnen geven

[dhr.a de croos]

A foggy day in Rotterdam

Je kent het wel: een middag wachten
tot het gaat misten. Wachten
tot het donker wordt. Of avond wordt. Hij
(ik heb het over hem) kijkt,
ziet lege bussen
die koppig starten, de stad in - op zoek naar meer mist?

Stemmen van mensen. Oproer? Bijval?
Hij herkent ze, de stemmen. De mensen
kent hij niet - nooit gekend.

Je kent het wel: pijnlijk nauwkeurig
kan hij je zeggen (maar hij doet het niet):
'Nu gaat de telefoon'.
En daar gaat de telefoon. De angst
dit aan te voelen. En de angst (nog groter)
zich na tien, elf juiste voorspellingen te vergissen.

De mist is binnen
Reeds zijn de radiatoren verkild.
Hij trekt zijn benen op. Wacht.
Het wordt donker. Of avond.
Hij trekt huiverend een haar uit zijn pols.

[Dubio]

Dagelijks

Caffeine en discipline
houden me op de been
ik zit in de malende machine
Oh God, waar moet dat met de wereld heen

[Radar]

Beste heer de Croos,

Het Legio Lease forum is niet bedoeld voor gedichten, recepten etc.

Wij verzoeken u dan ook vriendelijk om uw berichten elders te posten. Bij voorbaat hartelijk dank.

Redactie TROS Radar

[dhr.a de croos]

trosradar,waarom gaf u hier in het verleden dan wel toestemming voor via mij E-mailadres,vreemd?,waarom meld u dit niet eerst aanmij?,maar ik zeg u bij elke vreemd bericht op dit forum staat een gedicht tegen over.

[Bennie]

Sure, ze hebben je gemaild of je de forums ff wil vervuilen met irritante gedichten. Duh!

http://www.gedichtenvoorbeginners.nl is misschien wat voor je, doe ons een plezier en ga ze daar vervelen.

[jan]

Croos, je bent echt ziek.

[anna]

groot gelijk Jan, de gedichten zijn wel mooi maar ik heb er genoeg van in de boekenkast.
Croos heeft er plezier in mensen te irriteren en dat is echt een ziekte, waarschijnlijk niet te genezen, hopeloos geval dus.

[Henk]

Croos Homo