| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] TROSRADAR
-
dhr.a de croos
TROSRADAR
geplaatst door dhr.a de croos op 15-06-2003 om 08:16
dhr.a de croos
allemaal,het is toch droevig dat mensen op ander mans naam posten en ook die persoon gaan beschuldigen van ex-dexia.Dit is toch echt jammer hoor en een naam aanschrijven van iemand die ik niet ken,zijn dat dan de dingen die besproken worden.Ja,geef mij maar humor,gedichten en recepten deze worden tenminste geplaatst
door een persoon die ten eerste verstand hier van heeft,ten
tweede zijn naam plaatst en ten derde nooit iemand in de mailing neemt.Ik hoop dat TROS-RADAR deze personen aanpakt.
dhr.a de croos
allemaal,het is toch droevig dat mensen op ander mans naam posten en ook die persoon gaan beschuldigen van ex-dexia.Dit is toch echt jammer hoor en een naam aanschrijven van iemand die ik niet ken,zijn dat dan de dingen die besproken worden.Ja,geef mij maar humor,gedichten en recepten deze worden tenminste geplaatst
door een persoon die ten eerste verstand hier van heeft,ten
tweede zijn naam plaatst en ten derde nooit iemand in de mailing neemt.Ik hoop dat TROS-RADAR deze personen aanpakt.
-
dhr.a de croos
Re: TROSRADAR
De bedrogene
De zesde trein dreunt binnen de kap.
Als lacht zijn stem. Als dwarrelt reeds die stap
Onduidelijk, door die geluidenstroom.
de stoom springt boven de afgrondsnachten stoom.
Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht.
Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht.
Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij.
Voor 't laatst. Ik sta verlamd. Verlamd van schrik.
Alleen 't verwijt, maar woordloos, blijft mij vrij;
De trots, hem eenmaal door een enkle blik
Te zeggen: 'Dit ben ik, en dat zijt gij.'
De zesde trein dreunt binnen de kap.
Als lacht zijn stem. Als dwarrelt reeds die stap
Onduidelijk, door die geluidenstroom.
de stoom springt boven de afgrondsnachten stoom.
Neen, voorgevoel. Opnieuw vergeefs gewacht.
Vergeefs. De zesde die hem nog niet bracht.
Voor 't laatst, voor 't laatst. Zelfs dit ging dus voorbij.
Voor 't laatst. Ik sta verlamd. Verlamd van schrik.
Alleen 't verwijt, maar woordloos, blijft mij vrij;
De trots, hem eenmaal door een enkle blik
Te zeggen: 'Dit ben ik, en dat zijt gij.'
