[ archief ] Geen enkele Bank (ABN-RABO-Fortis-SNS-ING) is te vertrouwen

[witte angora]

(Trouwens, wanneer spreek je over woekergroenten? Als de groenteman je niet vertelt wat zijn marge of 'provisie' is? Als hij de producten twee keer zo duur verkoopt als inkoopt?)

Weet ik veel? Ik zat maar een beetje te stangen, je kunt er zo ongeveer alles van maken.

Als ik de bakker had genoemd in het rijtje, dan had seegoing het waarschijnlijk over woekerbrood gehad, dat dan naast het halfje bruin, wit, volkoren, polderbruin, casinowit en casinobruin, drents meergranen, bakker bartje en wat er tegenwoordig allemaal nog meer is, komt te liggen.

En bij de slager zou het dan woekervlees zijn geweest...

In het café en het restaurant, gezien de schandalig hoge prijzen, woekerbier en woekerkoffie met woekergebak...

[seagoing racer2]

woekergroente = onkruid, logisch toch

[seagoing racer2]

Enfin, Kweenie en Witte Angora begrijpen heel goed dat het mij gaat om het onterechte "dokter"-gevoel bij de banken.

Banken pretenderen nogal snel het beste te weten voor de consument die daarop zijn boerenverstand uitschakelt en blindelings tekent.
Het is toch allemaal zo ingewikkeld voor mij, en deze meneer in het nette pak zal het wel het beste voor mij kiezen .

Echter ook, of juist, banken zijn commerciele instellingen, waarbij zeker niet altijd de klant koning is.
Vergeet niet dat door een ongebreidelde productinnovatie van de bankiers veel mensen juist in de problemen zijn gekomen.
Het is simpel om een brood te kopen, ze bedonderen mij niet met een bruin brood in plaats van een witte

[witte angora]

woekergroente = onkruid, logisch toch

Jawel, maar onkruid koop je niet bij de supermarkt.

Tenzij ze ineens een gat in de markt gevonden hebben waar ik nog niet achter was...

[witte angora]

Enfin, Kweenie en Witte Angora begrijpen heel goed dat het mij gaat om het onterechte "dokter"-gevoel bij de banken.

Klopt, als ik op die manier benader wordt ben ik over het algemeen zéér snel vertrokken.

De instanties waar ik mee te maken heb weten het intussen wel: vóór ik iets teken lees ik de formulieren eerst helemaal op mijn gemak door omdat ik wil weten waar ik voor teken. Nog nooit is de vraag gesteld of dat nu echt nodig is, integendeel, ik krijg altijd gelijk dat ik het zo doe. En regelmatig levert dat rustige doorlezen de nodige vragen op die dan meteen beantwoordt kunnen worden.

Momenteel ben ik een andere zorgverzekeraar aan het zoeken (de oude heb ik inmiddels al aangetekend opgezegd, geen zorg), en ik aarzel niet om twee of drie keer met dezelfde maatschappij te bellen omdat ik nog meer vragen heb.

Vorige week kwam ik er pas na de derde keer zoeken op de website, diverse fora, en het doen van allerlei berekeningen, achter dat net dié maatschappij waar ik mijn oog op had laten vallen niet biedt wat ik nodig heb, en dan moet ik toch echt weer verder zoeken.

En waarom ook niet. Het gaat uiteindelijk toch om je eigenbelang, of niet dan.

[seagoing racer2]

seagoing racer2 schreef:
woekergroente = onkruid, logisch toch

Jawel, maar onkruid koop je niet bij de supermarkt.

Jawel, en een woekerpolis krijg je wel bij de bank

Dus toch verschil...

[witte angora]

seagoing racer2 schreef:
woekergroente = onkruid, logisch toch

Jawel, maar onkruid koop je niet bij de supermarkt.

Jawel, en een woekerpolis krijg je wel bij de bank

Dus toch verschil...

Je hebt me te pakken, eindelijk.

[seagoing racer2]

nee hoor, is maar een woordgrapje ...

[witte angora]

nee hoor, is maar een woordgrapje ...

Weet ik, maar ik heb hier geen antwoord meer op, dat bedoelde ik ermee.

[kweenie]

Banken pretenderen nogal snel het beste te weten voor de consument die daarop zijn boerenverstand uitschakelt en blindelings tekent.
Het is toch allemaal zo ingewikkeld voor mij, en deze meneer in het nette pak zal het wel het beste voor mij kiezen .

Maar ook dát heb je toch bij heel veel sectoren? Waarin onderscheidt de bankensector zich daarin van andere sectoren? OK, bij het voorbeeld van de groenteman heb je als consument in het algemeen zelf ook veel kennis en die zal je dan ook geen knollen voor citroenen verkopen. Maar bij veel andere producten en diensten is het het zelfde als bij banken.

Als het een beetje ingewikkelder wordt, heb je de zelfde problematiek. Zoals bij, ik noem maar wat, autoverkopers of TV verkopers. Maar daar nemen de consumenten vaak nog wel de moeite om even in de consumentengids of elders te kijken of het een degelijk product is. Als je als cosument een autoverkoper op zijn mooie blauwe ogen gelooft, word je voor gek uitgemaakt, maar als je bij een bankproduct je handtekening zet zonder te weten waar het om gaat, dan is de bank ineens de kwaaie pier.

[ron1]

Zakkenvullers en boeven zijn twee verschillende zaken.

[seagoing racer2]

Beste Kweenie,

Op zich ben ik het met je eens dat bij veel sectoren het moeilijk is om op gelijk kennisnivo te komen als de verkopende partij.

Echter omdat je bij deze sectoren overduidelijk ziet dat de verkopende partij hier zijn brood aan moet verdienen, zijn er tal van mechanismen ingebouwd die de consument moeten beschermen.

Autohandel : Bovag garantie, Dekra Keuring, NAP, APK.
Huizen markt : Gescheiden aankoop- en verkoopmakelaars, beeidigde taxateurs, notaris, vast vooraf onderhandelde courtage.

Bij de banken is niets van dit alles. De provisies zijn schimmig en als consument heb je geen idee wat er aan jouw aankoop verdient wordt. De accountmanager van de bank is, zeg maar, aankopende en verkopende makelaar.
Er is geen objectieve instantie die bankproducten keurt en of beoordeelt.