[ archief ] Het gebruik van 'je' en 'jouw' bij Radar uitzendingen

[[email protected]]

Ik erger me aan het gebruik van ongevraagde aanspreekvormen als 'je'en 'jou' tijdens de Radar uitzendingen. Ik weet het, het is een beetje een trend de laatste tijd om iedereen maar gelijk te tutoyeren. Je komt het overal tegen: in winkels, in reclame-uitingen, op de TV, overal. Maar wat is er mis met de aanspreekvormen 'U'en 'Uw'? Heeft het misschien te maken met dat we tegenwoordig geen gevoel meer hebben voor respect en iemand op een fatsoenlijke manier benaderen? Radar pleit altijd voor het op de juiste wijze behandelen van consumenten. Geef dan zelf het goede voorbeeld en laat zien dat een respectvolle benadering juist in deze tijd van vervlakking van normen en waarden een groot goed is.

[olaf79]

Tsja, als dit het enige is waar U, u als mens aan ergert dan zou ik zeggen weest U blij!

De aanspreekvorm U schept wat mij betreft een zekere afstand en dat is ook niet goed.

[GJvdZ]

Respect en normen&waarden zit 'm niet in vousvoyeren i.p.v. tutoyeren.

[angel1978]

Hoezo ongevraagd?
Waren we erbij toen de gasten in het programma met de makers kennismaakten en wellicht het hierover gehad hebben?

[berndv]

Naar mijn idee toont men respect met de inhoud van de boodschap en niet zozeer met de aanspreekvorm

[Harm.calc]

Vroeger toen ik jong was sprak ik oudere personen aan met U omdat dat respect mij aangeleerd was. Prima, niets mis mee, zolang je je niet afvraagt waar dat respect op gebaseerd is want dat werd er niet bij uitgelegd. Alleen obv leeftijd? Weet niet. Elke generatie kan van elke generatie leren.
Toen ik begon te werken sprak ik over de telefoon ook iedereen met U aan. Mijn stelregel was, zolang ik iemand niet in persoon heb gezien dat dit beetje respect gepast is. Maar er zijn mensen waar ik al jaren contact mee heb, die ik nooit in levende lijve zal zien. Past dan dat ge-U nog wel?

Maar ach, je komt zelf op een leeftijd dat anderen je met U gaan aanspreken. Nou, daar ben ik niet zo van gecharmeerd.
Wat me bij staat van vroeger is dat degene die met dat ge-U helemaal niets hadden het meest zorgeloos in het leven stonden, en hun omgeving respecteerden op een betere manier dan een woord van 1 letter.

Laat een ieder zijn of haar keus daar in mogen maken, en respecteer dat over en weer

[16again]

afaik, hebben engelstaligen dit "probleem" niet. Hebben die dan ook nooit "respect" gekend?

[Moneyman]

Respect ligt niet in de gekozen aanspreekvorm, maar veel meer in de mate waarin je je aanpast aan en openstelt voor je gesprekspartner. En dat betekent de ene keer "u", de andere keer "Jij".

Maar, om eerlijk te zijn: anderen jouw mening opleggen (middels het uitspreken van irritatie) vind ik óók niet heel respectvol.

[witte angora]

et is een beetje een trend de laatste tijd om iedereen maar gelijk te tutoyeren.

Ik weet niet uit welke eeuw u komt, maar veel van mijn leeftijdsgenoten spraken hun ouders al met je en jou aan. Praten we dus over de jaren '60 en '70. Dus zo 'van de laatste tijd' is het ook weer niet.

Ik ben het er wel mee eens dat een beetje meer afstand op sommige momenten best wel gepast is. Zeker als het contact wat formeler is. Maar om me er nu aan te ergeren als dat niet zo gaat? Op het moment dat je je er aan gaat ergeren valt het steeds meer op, dus beter van niet.

[BL2]

Onlangs schreef de gemeente alhier een brief aan de bewoners in de jij en jouw vorm. Nou de kritiek in ons dorp was niet van de lucht, ingezonden brieven, cartoons, de plaatstelijke pers had voor weken bladvulling.
En nee, het waren niet alleen ouderen welke reageerden.
Een beetje respect naar elkaar toe in deze tijd van normvervaging kan geen kwaad !

[Moneyman]

Een beetje respect naar elkaar toe in deze tijd van normvervaging kan geen kwaad !

Accepteren dat we niet meer in de jaren zestig leven ook niet.

[BL2]

Als je grootste probleem in het leven is dat ze je tegen u zeggen dan heeft u geen echte problemen.

Heel veel mensen leven gelukkig een leven lang zonder noemenswaardige problemen.
Dit gaat niet over een probleem, maar louter over respect naar een ander.
Daar is de "U" vorm er één van, ook anno 2017.

[alfatrion]

Ik zie u niet als een vorm van respect, maar als een uiting van afstand.

[witte angora]

Maar wat is er mis met een beetje afstand als je elkaar niet kent? Of als het om een formeel contact gaat?

Vorig jaar had ik via een of ander forum heel even contact met een Nederlandse die al vele jaren in Oostenrijk woont. Ze 'sprak' mij aan met 'meneer' en 'U', waarna ik hetzelfde deed. Ze gaf aan dat in Oostenrijk mensen veel afstandelijker zijn, pas als het contact daadwerkelijk dichterbij komt, wordt er meer getutoyeerd. Eerlijk gezegd vond ik dat wel prettig. Maar goed, dat ik dat prettig vind, kan zo zijn redenen hebben.

[BL2]

Inderdaad, Duitstalige landen als Oostenrijk of Zwitserland zijn een goed voorbeeld daarin. Niets en nooit geen hallo, gejij en gejouw, maar "Sehr Geerthe".
Maar ja, dat zijn ook landen alwaar men elkaar (buiten de grote steden) nog veelal groet, vraagt of een zitplaats in het Openbaar Vervoer nog vrij is, men voor elkaar opstaat en wacht met instappen op de uitstappers.
Zelfs in winkels is men daar nog vriendelijk en beleeft.

Maar ja, dat is allemaal zo jaren '60, dat moet je toch niet meer willen !

[riddert]

Ik vind het niet meer dan normaal om onbekenden met u aan te spreken, tot het moment dat de gesprekspartner aangeeft er prijs op te stellen om hem of haar met je aan te spreken.
Een beetje afstand is niet erg, we zijn niet allemaal gelijk, hoewel daar in dit land weleens, onterecht naar mijn mening, anders over gedacht wordt.

[BL2]

Ik vind het niet meer dan normaal om onbekenden met u aan te spreken, tot het moment dat de gesprekspartner aangeeft er prijs op te stellen om hem of haar met je aan te spreken.
Een beetje afstand is niet erg, we zijn niet allemaal gelijk, hoewel daar in dit land weleens, onterecht naar mijn mening, anders over gedacht wordt.

Juist !

[witte angora]

we zijn niet allemaal gelijk, hoewel daar in dit land weleens, onterecht naar mijn mening, anders over gedacht wordt.

Mensen zijn gelijkwaardig in die zin dat de een niet meer is dan een ander. Maar onderlinge verhoudingen verschillen zeker wel. En dat mag best tot uitdrukking komen in de omgangsvormen.

Inderdaad, Duitstalige landen als Oostenrijk of Zwitserland zijn een goed voorbeeld daarin. Niets en nooit geen hallo, gejij en gejouw, maar "Sehr Geerthe".
Maar ja, dat zijn ook landen alwaar men elkaar (buiten de grote steden) nog veelal groet, vraagt of een zitplaats in het Openbaar Vervoer nog vrij is, men voor elkaar opstaat en wacht met instappen op de uitstappers.

Ik moet zeggen dat ik sinds kort meer met de trein reis, en aangezien er een vrijweekend abonnement aan zit te komen, gaat dat zeer frequent worden. Het valt me inderdaad op dat instappers nauwelijks meer wachten op de uitstappers, terwijl de deuren toch echt maar een beperkte capaciteit hebben, evenals de balkons. Ik begrijp dat niet zo. Wat is er mis mee om éven op elkaar te wachten.

Inmiddels was ik al begonnen degene naast wie ik kom te zitten gewoon 'goedemorgen' te wensen. Ook als iemand naast mij komt zitten. Verbaasde blikken, logisch ook, want 'we' zijn het niet meer gewend. Eigenlijk is dat zo jammer. Ik denk dat het reizen een stuk prettiger wordt met een beetje meer onderlinge vriendelijkheid. En dat geldt m.i. voor het hele maatschappelijke gebeuren. 'Goedemorgen' zeggen betekent niet dat je meteen urenlang met elkaar gaat zitten kletsen; het betekent alleen dat je elkaars aanwezigheid hebt opgemerkt. Daar is volgens mij niks mis mee.

[Radar]

Offtopic reacties verwijderd door moderator.

[Moneyman]

Ik zie u niet als een vorm van respect, maar als een uiting van afstand.

Inderdaad. Ik stel me in mijn werk ook altijd voor met voor- en achternaam, juist omdat ik die afstand niet wil. Uitzonderingen daargelaten, natuurlijk: soms werkt het juist heel prettig om even flink afstand te scheppen en dus voor een formele benadering te kiezen.

De uitzendingen van Radar hebben vooral een informeel karakter, daar past totuyeren prima.