[ archief ] Ontslagen worden

[HH]

Na een aantal jaren gewerkt te hebben op een basisschool, word ik plotseling op staande voet geschorst en vervolgens wordt er een ontslagprocedure ingezet. Per 1 september ben ik zonder werk, want het vinden van een nieuwe baan is niet zo gemakkelijk als het lijkt.
Waarom?
That's the question.
Ik ben twee keer langdurig ziek geweest en misschien te duur geworden.
Men heeft mij niet bemoedigd tijdens de ziekte, maar eerder ontmoedigd door kreten te uiten als "rendement is nihil" (bestuurslid)en "zwaard van Damocles hangt boven je hoofd" Ook al zei ik dat ik dat vervelend vond, de directeur bleef dit maar zeggen.
Men had geen vertrouwen meer in mijn lesgeven, vanwege mijn uitval(depressie)terwijl ik van september beter was en inviel in alle groepen en daarnaast onderwijsassistentie deed(een volwaardige baan op die school) en een stuk ICT deed, wat zeer goed liep.
Of er nu iemand jaloers is geweest, of omdat men gebaald heeft dat ik beter werd en ze opgescheept zaten met mij(en waarom, ik deed mijn werk goed) of omdat ik voor hun fouten moest opdraaien(zij wilde een competentiemodel op mij toepassen wat helemaal niet mocht op 1 persoon) of was ik te mondig geworden omdat ik mezelf steeds maar moest verdedigen?
Ze baalden dat ik beter werd, er werd boos opgebeld naar de bedrijfsarts. Ze hebben me meteen een baan aangeboden, die ik helemaal niet wilde. Allemaal ontmoedigingen.
Het is dan wrang dat je dan met een ontslagprocedure toch op straat komt te staan en niet je recht kunt halen. Zij waren fout en dat zal men nooit toegeven. Zij baalden van mijn ziekzijn(met name de tweede keer), waar ik ook niets aan kon doen. Zij hebben een vies spelletje gespeeld d.m.v. een meisje wat ik hielp om me te schorsen, terwijl dit een onterechte schorsing was.
Ik wordt neegezet bij collega's alsof ik iets vreselijks gedaan heb, terwijl er geen kindermishandeling was, geen gestolen geld, geen porno, of noem het allemaal maar op. Paste ik gewoon niet in hun straatje?
Het is goed dat er een systeem bestaat dat je niet zomaar direct zonder werk zit, maar het feit dat je op zo'n vieze manier (onterechte dingen worden er over je gezegd) eruit gewerkt wordt is walgelijk.
Zowel bestuur als directie vormen hierin 1 blok en komen niet voor je op. Al zeggen ze natuurlijk van wel.

[Gast]

Na een aantal jaren gewerkt te hebben op een basisschool, word ik plotseling op staande voet geschorst en vervolgens wordt er een ontslagprocedure ingezet. Per 1 september ben ik zonder werk, want het vinden van een nieuwe baan is niet zo gemakkelijk als het lijkt.

Hoe kan je als je op staande voet ontslagen bent pas per 1 september zonder werk zitten?
Waarom wordt er een ontslagprocedure in gang gezet wanneer je op staande voet ontslagen bent?

[ex-lotgenoot]

Dat er nog een tweede ontslag procedure wordt opgestart is logisch: voor een ontslag op staande voet zijn zwaarwegende en dringende redenen nodig, die je als ontslagene kunt (moet?) aanvechten. Indien het ontslag op staande voet door de rechter onrechtmatig wordt genoemd in een vonnis, geldt het oude contract nog.

Op grond van de gegevens uit het eerste bericht, lijkt het ontslag op staande voet onrechtmatig te zijn.

Ik hoop voor jou dat je het ontslag mbv een advocaat hebt aangevochten, al is het voorlopig pro forma, zonder opgaaf van redenen (die geef je later) , dat alles aangetekend verstuurd.

Èn dat je jezelf de dag nadat je ontslagen bent op je werk gemeld hebt. Je wordt gewoonlijk weggestuurd, maar je verklaart jezelf bereid om te werken.

Als je dat niet gedaan hebt vrees ik dat je impliciet akkoord bent gegaan met het ontslag en dat je verwijtbaar werkloos bent en dus geen recht op WW hebt en een maand strafkorting op je bijstandsuitkering krijgt. (Dat laatste krijg je weer terug als ontslag op st. voet onrechtmatig verklaard is.

Ik wens je heel veel sterkte

[ex-lotgenoot]

Schorsen is (in juridisch opzicht) iets anders dan ontslaan sorry vergissing. Vergeet niet een advocaat in de arm te nemen...

[Gast]

Wanneer ze geen rechtmatige reden hebben, zullen ze hem niet op staande voet hebben ontslagen, maar gewoon medegedeeld hebben dat ze een ontslagprocedure gaan opstarten.
Dit is ergens wel logisch, omdat je al 2 keer langdurig ziek bent geweest door een depressie een school je liever niet meer voor de klas wil hebben.
Aan een labiele leraar hebben ze immers niks.

[Gast]

Gast 14.08

Ik ben het niet met u eens. Eens ziek, altijd ziek???

Het kan iedereen overkomen, ook u.

[Gast]

Ik zeg niet eens ziek, altijd ziek.
Ik kan me echter wel voorstellen dat het beroep wat deze persoon uitvoert te zwaar voor zijn mentale gestel kan zijn.
Ik kan me ook goed voorstellen dat de school bang is dat hij wederom met geestelijke problemen de ziektewet in gaat met alle gevolgen van dien.
Misschien dat meneer beter op zoek kan naar een baan die mentaal minder zwaar is.

[Gast]

Maar het werk deed ik weer volledig vanaf september, toch na 5 maanden schorsing en meteen een ontslagprocedure. Het is een raar spelletje dat wordt gespeeld, ook met de feiten van ziek zijn erbij.
Echt, iedereen kan dit overkomen, daar kies je niet voor.
Bovendien was ik sterk geworden, zeker na de tweede periode. En kon ik de wereld weer aan.

HH

[Gast]

Ik ben op staande voet geschorst, vervolgens is men met een ontslagprocedure begonnen, vandaar pas per 1 september.[/quote]

[Dilbert29]

Het klinkt inderdaad als een vies spelletje puur om je te lozen. Je bent twee keer ziek geweest zonder dat je daar iets aan kunt doen. Automatisch gaan ze er dan vanuit dat het vaker kan gebeuren en dat je dus een risico vormt.

Onder de moderne wetgeving moet de werkgever het eerste jaar je salaris doorbetalen en dat zullen ze wel te duur vinden. Vandaar dat ze het op deze smerige manier proberen.

Ik zou zeker een advocaat in schakelen en alles er uit slepen wat er uit te halen is.

[juristje]

Ze hebben je op non-actief gesteld (lees: schorsen) en starten een ontslagprocedure op.

Ontslag kan via het CWI (bedrijfseconomische redenen) of via de
kantonrechter (verstoorde verhoudingen).
Meestal wordt de laatste weg gevolgd.
Deze procedure is voor de werkgever sneller.
Mijn advies:
1.Brief naar werkgever dat je protesteert tegen deze gang van zaken
en je je beschikbaar houdt voor werk.

2.Advocaat inschakelen.
Deze kan onderhandelen met je werkgever over de afhandeling van deze zaak en over een eventuele vergoeding.
Onder omstandigheden komt je uitkering dan niet in gevaar.
Onderdeel van de onderhandelingen kan zijn de bepaling van een ontslagvergoeding en het door je werkgever betalen van je advocaat.
Bij overeenkomst tussen partijen wordt de zaak ingediend bij de kantonrechter en de arbeidsovereenkomst formeel ontbonden.

Gedurende de ontslagprocedure (lees: vanaf moment schorsing) moet je salaris worden doorbetaald.

Opmerking: ziekte is een ontslagverbod.
Vraag: was je ziek toen je ontslag werd aangezegd ?
Heb je een rechtsbijstandsverzekering ? Indien ja, zij kunnen je een advocaat toewijzen die je zaak begeleidt/afhandelt.

Veel succes

[HH]

Fijn, dat er mensen zijn die met je meedenken, zo ook collega's. En eens ziek, is echt niet altijd ziek. Ik heb er veel van geleerd, ook met een psycholoog in de arm. Mentaal ben ik sterker geworden.
Bovendien behoort een werkgever te bemoedigen tijdens de reintegratie en niet te ontmoedigen en maar erop aandringen, dat je beter wat anders kunt gaan doen. Intussen achter je rug om een vies verhaal ophangen is mensonterend en walgelijk. Wees eerlijk en open naar iedereen, maar ga geen verstoppertje spelen. Officieel weten collega's van niets.
Omdat het het onderwijs betreft en ik gelukkig lid ben van de vakbond, kan ik iemand van hen het werk laten doen.

Inmiddels ben ik weer veel verder, heb menige collega gesproken (ook erg verbaasd en inmiddels ook bang) en vind het best. Ik kijk nu naar voren, nieuwe kansen die open liggen, een studie, ander werk. De vakbond regelt de rest.

Op weg naar een nieuw begin....

[HH]

Ik heb ook een bericht geplaatst bij "regelgeving", omdat ik me afvroeg of iemand me daar zou kunnen helpen. Nu blijken er mensen te zijn, die dit niet echt waarderen. Jammer.

Ik hoop wel dat men begrijpt, dat ik er echt mee zit. Dit is niet niks wat mij (met hart voor een school en de kinderen) overkomt. Ik word aan de kant gezet en waarom? Ik heb zoveel gedaan voor de school, maar blijkbaar mag je niet langdurig ziek zijn, dan ben je te duur. Daarnaast zal ik ook niet voor mijn mening uit mogen komen, als ik bv. aangeef liever onderbouw (1 t/m 4) te willen en intussen kunnen kleuterleidsters(die officieel ook volledig bevoegd zijn en daarnaar worden betaald) wel in hun kleutergroep blijven. Dat zijn scheve dingen.
Maar goed, ik ga toch maar weer vooruit kijken, want ik begrijp wel, dat er weinig aan te doen is.

[klaasvd]

Het klinkt inderdaad als een vies spelletje puur om je te lozen. Je bent twee keer ziek geweest zonder dat je daar iets aan kunt doen. Automatisch gaan ze er dan vanuit dat het vaker kan gebeuren en dat je dus een risico vormt

Bij een depressie is een kans dat het weer terugkomt(komt vaak voor).
Ik zeg niet dat dit een reden is om iemand te ontslaan