[ archief ] Tv kapot, winkel failliet, Samsung verwijst naar curator

[Leo The Emperor]

Er bestaat geen enkele uitspraak die vergelijkbaar is met deze casus.
Een verkoper die failliet is , en de consument die de fabrikant daarna aanspreekt op ongerechtvaardige verrijking.
Hier is een reden voor: dit is een kansloze missie.
Er zijn de afgelopen Jaren legio (electronica)winkels failliet gegaan, waarbij garantiezaken niet door de detaillist afgewikkeld zijn
Toch zijn de fabrikanten hierop nooit aangesproken. Het is meer een theoretisch bedenksel dan dat ze van praktische betekenis is.

(Een lastig detail is dat verrijking moeilijk is aan te tonen. Detaillisten hebben een rekening-courant verhouding met de fabrikant die vlak voor het faillisement meestal zwaar negatief is. Met andere woorden, de door de consument gekochte producten zijn niet eens aan de fabrikant betaald, en er is eerder sprake van een verarming dan van verrijking (is ook niet onlogisch bij een faillisement)) .

( En dat alles nog afgezien van het feit dat de coulance van Samsung hier zelf al een redelijk voorstel is)

Dus veel success voor wie er een rechtszaak zou willen beginnen .....

[alfatrion]

[Offtopic bijdrage door Moderator verwijderd]

Het argument is dat de winkelier (veelal) een schuld bij de fabrikant heeft. Dit argument is terecht en daar heb ik geen rekening mee gehouden. Maar de conclusie dat de fabrikant daardoor geen voordeel zou hebben van de situatie waarin de consument niet bij de verkoper aanspraak zou maken op de wettelijke garantie, is evident onjuist. Het is meer dat de fabrikant daarnaast ook (ander) nadeel ondervind.

De vraag is daarom niet of de fabrikant verrijkt is, want dat is hij, maar of het in de gegeven omstandigheden redelijk is dat hij daarop wordt aangesproken. Dat hangt af van de omstandigheden. Als de fabrikant niet betaald is voor het non-conforme goed dan zou de schuld van de winkelier bij de consument worden verplaatst naar de fabrikant en dat is m.i. onredelijk. Als daarin tegen de fabrikant wel is betaald voor het product dan zou de schuld van de winkelier bij de fabrikant worden verplaatst naar de consument en ook dat is acht ik onredelijk. De consument is immers geen partij bij die andere overeenkomsten. Ik verwacht dat de fabrikant inmiddels wel is betaald voor de televisie die 2 jaar en 11 maanden geleden is gekocht.

Het zou overigens de fabrikant zijn die in een rechtzaak zou moeten stellen dat het onredelijk is dat hij voor deze ongerechtvaardigde verrijking zou worden aangesproken.

En dat alles nog afgezien van het feit dat de coulance van Samsung hier zelf al een redelijk voorstel is

Nu verwar je een mening met een feit. Het argument wat hier tegen was aangedragen was dat dit neer kwam op gedwongen winkelnering. Je geeft niet aan waarom het redelijk zou zijn dat een consument een bepaald bestedingspatroon krijgt opgedrongen.

[Leo The Emperor]

[Offtopic bijdrage door Moderator verwijderd]

Waarom zou een Fabrikant wel een mogelijk "voordeel" moeten terugbetalen maar voor alle nadelen op de curator stuit. Dat is onredelijk, immers de fabrikant is ook geen partij in de overeenkomst tussen detaillist en consument.

Enfin je gaat totaal niet in op het andere argument, namelijk dat ondanks de vele faillissementen in de elektronica detailhandel er nog geen enkele advocaat heeft aangedurfd om een dergelijk kromme redenering voor het gerecht te brengen. Dat toont voor mij aan dat het een theoretisch bedenksel is zonder praktische betekenis.

En ja de fabrikant moet aantonen dat hij verarmt is in een faillissement. Dat is echter in de meeste gevallen een eenvoudige opgave ..

En dat alles nog afgezien van het feit dat de coulance van Samsung hier zelf al een redelijk voorstel is

Nu verwar je een mening met een feit. Het argument wat hier tegen was aangedragen was dat dit neer kwam op gedwongen winkelnering. Je geeft niet aan waarom het redelijk zou zijn dat een consument een bepaald bestedingspatroon krijgt opgedrongen.

Incorrect. De consument had namelijk al gekozen voor een Samsung TV en krijgt dit dus helemaal niks opgedrongen. Je moet de ontstane situatie vergelijken met die waarin de TV niet was uitgevallen. Dan had TS ook gewoon 10 jaar of meer het plezier van een Samsung TV gehad van het model wat hij zelf heeft uitgekozen.

[alfatrion]

Enfin je gaat totaal niet in op het andere argument, namelijk dat ondanks de vele faillissementen in de elektronica detailhandel er nog geen enkele advocaat heeft aangedurfd om een dergelijk kromme redenering voor het gerecht te brengen.

Ik ga daar niet op in omdat het een drogreden is. Uit een argument van de onwetendheid volgt geen ongelijk.

De consument had namelijk al gekozen voor een Samsung TV en krijgt dit dus helemaal niks opgedrongen. Je moet de ontstane situatie vergelijken met die waarin de TV niet was uitgevallen. Dan had TS ook gewoon 10 jaar of meer het plezier van een Samsung TV gehad van het model wat hij zelf heeft uitgekozen.

De koop wordt niet ontbonden. En het Europees Hof van Justitie (hoogste gerechtshof) heeft geoordeeld dat het bij vervanging onredelijk is.

Gegeven dat een televisie tien jaar mee gaat en de consument een non-conforme televisie van 1000 euro geleverd krijgt die na 3 jaar stuk gaat. Als de consument dan moet kiezen tusse:n a) geen aanspraak maken op zijn rechten; of b) aanspraak maken op het recht op kosteloos vervanging en dan geconfronteerd wordt met een factuur ter waarde van 30% als gebruiksvergoeding, dan wordt hij ontmoedigd om van zijn rechten gebruik te maken omdat een van de opties een opgedrongen bestedingspatroon inhoudt. Immers, de keuze is 300 euro bij betalen en een nieuwe televisie krijgen of gedag zeggen tegen 700 euro. Het Europees Hof van Justitie verwoorde dat zo:

Deze op de verkoper rustende verplichting om het goed kosteloos in overeenstemming te brengen, hetzij in de vorm van herstel hetzij in de vorm van vervanging van het niet-conforme goed, beoogt de consument te beschermen tegen het risico van financiële lasten, dat, zoals de advocaat-generaal in punt 49 van haar conclusie heeft opgemerkt, hem zonder die bescherming ervan zou kunnen weerhouden zijn rechten geldend te maken. Op grond van deze door de gemeenschapswetgever gewilde kosteloosheid moet worden uitgesloten dat de verkoper financiële aanspraken geldend maakt in het kader van de nakoming van zijn verplichting om het goed waarop de overeenkomst betrekking heeft, in overeenstemming te brengen.

[Radar]

Offtopic berichten door Moderator verwijderd.

[prijk]

Een beroep op ongerechtvaardigde verrijking zal zonder meer falen om het simpele feit dat de eventuele verrijking van de fabrikant op geen enkele wijze ongerechtvaardigd is, maar rechtstreeks voortvloeit uit de wettelijke regeling rond faillissement. Uit de wetsgeschiedenis: "Een verrijking is niet ongerechtvaardigd indien deze haar grondslag vindt in een rechtshandeling of een wetsbepaling. "

[alfatrion]

Een beroep op ongerechtvaardigde verrijking zal zonder meer falen om het simpele feit dat de eventuele verrijking van de fabrikant op geen enkele wijze ongerechtvaardigd is, maar rechtstreeks voortvloeit uit de wettelijke regeling rond faillissement.

Voor de discussie zou het nuttig zijn als je ook aangaf uit welk wetsartikel dit volgens jou volgt. Voorzover ik kan overzien zit je er naast.

[prijk]

Wat is er onduidelijk aan het woord "ongerechtvaardigd" in artikel 212 lid 1 BW?

[alfatrion]

Niets. Desondanks zou ik graag de wettelijke regeling zien die deze verrijking zou rechtvaardigen. Als je dat niet kunt of wilt, dan ga ik er vanuit dat zo'n regeling niet bestaat en dan moet de conclusie zijn dat de verrijking niet wordt gerechtvaardigd door het faillissement.

[prijk]

Ik verwijs naar mijn eerste antwoord. Je vraag naar een wetsartikel begrijp ik niet, een faillissement behelst tientallen wetsartikelen. Als de fabrikant geconfronteerd wordt met een vordering wegens ongerechtvaardigde verrijking, kan hij gewoon naar de curator verwijzen, precies zoals Samsung heeft gedaan. Dat een mogelijke verrijking van de fabrikant, die uitsluitend te danken is aan de wettelijk geschraagde handelingen van de curator in een faillissement desondanks onrechtmatig cq. ongerechtvaardigd zou zijn, is een onhoudbare veronderstelling.

[alfatrion]

Een beroep op ongerechtvaardigde verrijking zal zonder meer falen om het simpele feit dat de eventuele verrijking van de fabrikant op geen enkele wijze ongerechtvaardigd is, maar rechtstreeks voortvloeit uit de wettelijke regeling rond faillissement.

Ik verwijs naar mijn eerste antwoord. Je vraag naar een wetsartikel begrijp ik niet, een faillissement behelst tientallen wetsartikelen. Als de fabrikant geconfronteerd wordt met een vordering wegens ongerechtvaardigde verrijking, kan hij gewoon naar de curator verwijzen, precies zoals Samsung heeft gedaan.

Je kunt van alles roepen, maar dat wil nog niet zeggen dat je gelijk heb.

Je zou bijvoorbeeld kunnen roepen "Als een geconfronteerd wordt met een vordering wegens non-conformiteit, kan hij gewoon naar zijn leverancier verwijzen, omdat dit volgt uit het Burgerlijk Wetboek.", maar dat wil nog niet zeggen dat dit ook zo is.

Jij stelt dat iedere verrijking gerechtvaardigd zou worden door de wettelijke regeling rond faillissement. Maar je onderbouwd dat niet aan de hand van die wettelijke regeling.

Verder stel je ten onrechte dat een eventuele verrijking van de fabrikant uitsluitend veroorzaakt zou worden door handelingen van de curator. De verrijking wordt mede veroorzaakt door het handelen van de fabrikant. De fabrikant heeft immers een (verondersteld) ondeugdelijk product geleverd.