| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Wetgeving maakt fraude makkelijker
Wetgeving maakt fraude makkelijker
Het verhaal:
- Op zaterdag 28 maart staat rond 6 uur 's avonds een bezorger van een restaurant aan de deur. Of wij voor 81 euro aan eten hadden besteld? Nee, wij hebben niets besteld, we bestellen geen eten via internet, ook al hebben we zelf enkele internetsites in del ucht.
- Op zondag 29 maart belt een medewerker van een internetsite mij op over de valse bestelling. Aan de hand van het verhaal van de medewerker, komen we op het idee om het ip-adres eens beter te bekijken. Inderdaad - de bestelling was afkomstig van een adres wat op mijn sites een paar weken eerder was geblokkeerd. Het telefoonnummer op het bestelformulier klopte ook - niet mijn privénummer, maar een 084-doorschakelnummer van de echte dader.
Wat hebben we nu aan feiten?
1. Een restaurant en een internetbedrijf die te maken hebben met oplichting.
2. Mijn persoontje als benadeelde partij - mijn NAW-gegevens zijn door iemand anders gebruikt om onder mijn naam een bestelling te doen.
En wat zegt de wet?
1. De oplichting is volgens de wet strafbaar.
2. Het bestellen onder een andere naam via internet is niet strafbaar, want .... er is geen handtekening gezet.
Kortom: de wetgeving loopt zwaar achter op de werkelijkheid.
Voor wie het nu nog niet volgt: wanneer ik op naam van mijn buren en voor rekening van mijn buren iets bestel, dan maak ik mij alleen schuldig aan oplichting.
Wel grappig om te constateren in een tijd waarin de overheid nogal zwaar tilt aan de identificatieplicht.... Maar het is toch praktischer als ik zelf aangifte hiervan kan doen - vind het geen prettig idee dat iemand anders onder mijn naam dingen uithaalt op internet.
- Op zaterdag 28 maart staat rond 6 uur 's avonds een bezorger van een restaurant aan de deur. Of wij voor 81 euro aan eten hadden besteld? Nee, wij hebben niets besteld, we bestellen geen eten via internet, ook al hebben we zelf enkele internetsites in del ucht.
- Op zondag 29 maart belt een medewerker van een internetsite mij op over de valse bestelling. Aan de hand van het verhaal van de medewerker, komen we op het idee om het ip-adres eens beter te bekijken. Inderdaad - de bestelling was afkomstig van een adres wat op mijn sites een paar weken eerder was geblokkeerd. Het telefoonnummer op het bestelformulier klopte ook - niet mijn privénummer, maar een 084-doorschakelnummer van de echte dader.
Wat hebben we nu aan feiten?
1. Een restaurant en een internetbedrijf die te maken hebben met oplichting.
2. Mijn persoontje als benadeelde partij - mijn NAW-gegevens zijn door iemand anders gebruikt om onder mijn naam een bestelling te doen.
En wat zegt de wet?
1. De oplichting is volgens de wet strafbaar.
2. Het bestellen onder een andere naam via internet is niet strafbaar, want .... er is geen handtekening gezet.
Kortom: de wetgeving loopt zwaar achter op de werkelijkheid.
Voor wie het nu nog niet volgt: wanneer ik op naam van mijn buren en voor rekening van mijn buren iets bestel, dan maak ik mij alleen schuldig aan oplichting.
Wel grappig om te constateren in een tijd waarin de overheid nogal zwaar tilt aan de identificatieplicht.... Maar het is toch praktischer als ik zelf aangifte hiervan kan doen - vind het geen prettig idee dat iemand anders onder mijn naam dingen uithaalt op internet.
Re: Wetgeving maakt fraude makkelijker
Het is het risico van (in dit geval) de maaltijdbezorger om mogelijk onjuiste bestellingen via internet aan te nemen. Als er af en toe een verkeerde bestelling bij zit, dan is dat dus zijn risico, en dit risico zit wel verdisconteerd in de prijs van de overige maaltijden.
Net als dat het het risico is van een maaltijdbezorger om mogelijk onjuiste telefonische bestellingen aan te nemen. Of, heel ander voorbeeld, het risico van een café-houder om op het terras bij het afleveren van de bestellingen niet meteen af te rekenen, zodat er wellicht mensen na het conumeren gewoon weglopen.
Kortom, de ondernemer neemt bewust een bepaald risico. Wil hij dit risico niet nemen, dan moet hij de risico's afdekken door bijvoorbeeld alleen te bezorgen wat al betaald is (credit card of iDeal bijvoorbeeld), of hij moet niet bezorgen maar alleen laten afhalen.
Net als dat het het risico is van een maaltijdbezorger om mogelijk onjuiste telefonische bestellingen aan te nemen. Of, heel ander voorbeeld, het risico van een café-houder om op het terras bij het afleveren van de bestellingen niet meteen af te rekenen, zodat er wellicht mensen na het conumeren gewoon weglopen.
Kortom, de ondernemer neemt bewust een bepaald risico. Wil hij dit risico niet nemen, dan moet hij de risico's afdekken door bijvoorbeeld alleen te bezorgen wat al betaald is (credit card of iDeal bijvoorbeeld), of hij moet niet bezorgen maar alleen laten afhalen.
