[ archief ] Van Hoof het is ....................

[Langhaar]

Van Hoof.

---------------------------------------------------------------------------------

Spijkers vreest gedurende zijn voortslepende conflict met defensie meerdere malen voor zijn leven. Zo ook op 26 september 2000 als hij is uitgenodigd voor een informeel diner met de toenmalige VVD-defensiestaatssecretaris Henk van Hoof.
(Van Hoof is in het huidige kabinet staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid). Tijdens het etentje in een etablissement in Waddinxveen confronteert Spijkers de onderminister met belastende documenten over enkele politici en topambtenaren. Die documenten waren bij een archiefonderzoek van KPMG opgedoken. KPMG had in 1999 van Van Hoof de opdracht gekregen de zaak Spijkers te onderzoeken om zo tot een oplossing te komen voor het slepende conflict. Het oordeel van KPMG zou bindend zijn, zo spraken de partijen destijds af.
“Wanneer jij deze stukken gebruikt en of naar buiten brengt, dan heb ik ook een wapen dat voor jou absoluut en onherroepelijk dodelijk is,” zegt van Hoof tijdens het etentje. Als Spijkers een paar dagen later Van Hoof schriftelijk om opheldering vraagt over het dreigement, erkent de staatssecretaris in een brief (d.d. 13 oktober 2000) dat hij met ‘een dodelijk wapen’ heeft gedreigd, maar dat Spijkers die woorden niet zo serieus moet nemen. Uit de brief van Van Hoof:
‘Je reageerde met name op een uitspraak die ik gedaan zou hebben, namelijk dat ik “met een dodelijk wapen zou komen,” indien jij met jou ter beschikking staande informatie naar buiten zou gaan.’(...) Allereerst moge duidelijk zijn dat ik dergelijke bewoordingen, die ik mij overigens niet zo expliciet herinner, maar die ik ongetwijfeld gebruikt zal hebben – zeker wanneer jij je dat wel expliciet herinnert – natuurlijk niet letterlijk heb bedoeld.’

KPMG is ondertussen tot de conclusie gekomen dat Spijkers sinds het ongeluk in 1984 door ‘vertegenwoordigers van het ministerie van Defensie is misleid door hem tijdige, juiste en/of volledige informatie te onthouden, dan wel bewust onjuiste informatie te verstrekken.’
Spijkers krijgt een schadevergoeding van 1,6 miljoen euro en rehabilitatie middels een koninklijke onderscheiding. Ook moet zijn hele defensiedossier worden onderzocht op misdrijven en worden geschoond van valse beschuldigingen en frauduleuze documenten.
Maar voor Spijkers betekent het nog niet het einde van de nachtmerrie. Als hij op zondagavond 16 februari 2003 door zijn woonplaats fietst, wordt hij aangereden door een lichtgrijze Ford Mondeo. ‘Het viel mij op dat van tegenovergestelde richting een auto aan kwam met of te hoog afgestelde verlichting of groot licht,’ verklaart Spijkers in zijn aangifte. ‘Plotseling zag ik dat de bestuurder van die auto zijn stuur draaide, en bijna haaks op mij af kwam gereden en zijn snelheid fors verhoogde. Ik had geen mogelijkheid uit te wijken omdat er veel geparkeerde auto’s stonden.’
De Ford raakt Spijkers met de linkerflank. Hij valt op straat, kruipt weg en zoekt beschutting tussen de geparkeerde auto’s. ‘Ik was doodsbang dat men nog uit de auto zou stappen.’ Als in de verte een auto nadert, ziet hij hoe de Ford met hoge snelheid en zonder verlichting wegrijdt.
“De aangifte is inderdaad bij ons in behandeling geweest,” zegt woordvoerder Monique Linthorst-Homan van het politiekorps Gelderland-Zuid. “Wij hebben onderzoek gedaan, maar dat heeft niet geleid tot de vaststelling van de identiteit van eventuele verdachten. Vervolgens was er onvoldoende opsporingsindicatie om het onderzoek nog voort te zetten.”

Zijn persoonlijke veiligheid is niet Spijkers’ enige probleem. Sinds zijn ontslag in 1997 door de Centrale Raad van Beroep werd bekrachtigd, heeft hij geen inkomen meer. Hij loopt onverzekerd rond en leeft hij van giften.
Volgens correspondentie van uitkeringsinstantie UWV uit 2004 heeft hij vanaf oktober 1993 tot juli 2011 weliswaar recht op een wachtgeldregeling, maar hij ontvangt geen cent. De reden? Uit recent onderzoek van Deloitte blijkt dat bij Achmea Arbo, het UWV en pensioenfonds ABP alle dossiers over Spijkers’ arbeidsverleden en opgebouwde tegoeden ‘zoek’ zijn geraakt.
Nu hij geen geld krijgt, verkiest de klokkenluider een leven in armoede boven het aanspreken van de schadevergoeding. De 1,6 miljoen staat onaangeroerd op een notariële rekening, omdat hij vermoedt dat defensie hem nog wel eens een kunstje kan flikken. En drie weken geleden krijgt Spijkers gelijk. Hoewel hij en defensie overeenkwamen dat de schadevergoeding vrij van belasting zou worden overgemaakt, meldt de belastingdienst zich met een aanslag van 915.123 euro (journalist Willem Oltmans overkwam hetzelfde toen hij na decennia procederen tegen de Staat voor 3,6 miljoen euro schadeloos werd gesteld).
Klokkenluiders als Fred Spijkers stellen misstanden aan de kaak. In een brief aan Ad Bos, de klokkenluider die de bouwfraude aanzwengelde, noemt premier Balkenende dat de plicht van iedere burger. ‘Vanuit de maatschappelijke plicht die op eenieder rust om misstanden in de samenleving aan het licht te brengen, vloeit voort dat u heeft gehandeld zoals u had moeten doen,’ schrijft Balkenende als hij Bos in 2004 een schadevergoeding weigert. Bos bleef als gevolg van de bouwfraude financieel geruïneerd achter. Spijkers verging het nog beroerder. Hij wordt als klokkenluider al 21 jaar door defensie misleid, getreiterd en bedreigd.

Gedurende het onderzoek is het ministerie van Defensie meerdere malen om een reactie gevraagd. Woordvoerder Sascha Louwhoff liet weten dat het ministerie afziet van een reactie. “Defensie en de heer Spijkers hebben een streep onder de zaak gezet. Defensie voelt zich mitsdien niet vrij over deze zaak van gedachten te wisselen.”

De handel in verboden landmijnen
De AP-23 was een prestigewapen van Nederlandse makelaardij. De mijn werd ontworpen om effectief te doden en dat is precies wat de landmijn deed. Maar niet alleen de vijand. Bovendien werd het gebrekkige wapen nog geëxporteerd toen het al verboden was.

Pas als dertien jaar na de ongelukken actualiteitenrubriek NOVA aandacht aan de levensgevaarlijke mijnen besteedt, wordt de Tweede Kamer gealarmeerd. Toenmalig staatssecretaris Jan Gmelich Meijling (VVD) kan niet voorkomen dat de Nationale Ombudsman opdracht krijgt de ongelukken met de AP-23 te onderzoeken. Het eindrapport veegt de vloer aan met defensie en noemt de manier waarop defensie voorschriften negeerde en nabestaanden misleidde ‘onthutsend’.
De mijn werd in de jaren zestig ontwikkeld als wapen in de Koude Oorlog. Een jaar nadat de eerste partijen door fabrikant Eurometaal aan Defensie worden geleverd, keurt de dienst van de kwartiermeester-generaal op 12 februari 1969 een partij van 1002 landmijnen af. Maar op de geheime keuringsuitslag – ondertekend door kapitein A. A. Sip– is het woord afgekeurd doorgehaald. Erboven staat het woord goedgekeurd geschreven.
In 1970 constateert ook de Munitie Onderzoekingsdienst (MOD) een levensgevaarlijke constructiefout. De AP-23 wordt officieel verboden, maar in strijd met de voorschriften in het grootste geheim op grote schaal verder geproduceerd.
Waarom defensie het verbod negeerde, vertelt het rapport van de Ombudsman niet. In defensiekringen wordt als verklaring gegeven dat enkele topambtenaren een patent op de AP-23 hadden. Zij zouden zich in tot ver in de jaren tachtig hebben verrijkt door de mijn te exporteren. Die illegale uitvoer verliep destijds via ambassades en de Portugese munitiefabriek Extra. Vooral de Portugal-route werd gebruikt als bij transacties het Nederlandse beleid ten aanzien van wapenexportvergunningen moest worden omzeild.
De Nederlanders leverden aan Portugal en de Portugezen aan Zweedse bemiddelaars die het wapentuig naar de eindbestemming brachten. Zo leverden Nederlandse wapenfabrikanten decennia lang explosieven (en nachtkijkers en gifgassen) aan ‘verboden’ landen als Irak en Iran die in een bloedige oorlog waren verwikkeld.
Niet alleen het productieverbod uit 1970 verdween in een bureaula, ook over de ongelukken van 1983 en 1984 met de AP-23 mocht omwille van de handel niets negatiefs naar buiten worden gebracht. Op basis van frauduleuze processen-verbaal van de marechaussee, opgemaakt onder verantwoordelijkheid van kolonel Diederik Fabius, kregen de slachtoffers de schuld in de schoenen geschoven. Na het fatale ongeluk in 1984 hoorde Fabius een tiental getuigen in het kader van een justitieel onderzoek. In het door hem op 12 april van dat jaar ondertekende ‘proces-verbaal van bevindingen’ stelt Fabius dat mijntester Ovaa zelf schuldig was aan het ongeval en dat de mijn prima functioneerde. Een jaar eerder worden twee onderofficieren door het Hoger Militair Gerechtshof niet vervolgd voor dood door schuld, omdat Fabius de conclusie trekt dat de omgekomen instructeur alleen verantwoordelijk was voor het ongeluk. Beide onderzoeken worden door de Ombudsman gekraakt. (De reputatie van Fabius is dubieus. Eind jaren negentig speelde hij als bevelhebber van de marechaussee een belangrijke rol bij de verdwijning van de beroemde fotorolletjes uit Srebrenica. Op deze foto’s zouden schendingen van mensenrechten, gepleegd door Nederlandse militairen, zijn te zien).
26 jaar na het eerste verbod begint defensie met het opruimen van de voorraad AP-23 mijnen. In 1997 waren er volgens het rapport van de Ombudsman 24.953 mijnen vernietigd. De toenmalige staatssecretaris Gmelich Meijling stelde in 1997 aan de Tweede Kamer voor de laatste 20.000 instabiele AP-23 mijnen vanuit de opslagplaats in Hoogeveen met vrachtwagens naar een gespecialiseerd vernietigingsbedrijf in Frankrijk te vervoeren. Of dat levensgevaarlijke transport daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, laat de Ombudsman onvermeld.
Bronnen binnen defensie beweren dat een deel van de voor vernietiging bestemde AP-23 mijnen (en andere in onbruik geraakte explosieven) weliswaar in 1998 uit de militaire opslagplaatsen en voorraadlijsten werd verwijderd, maar niet vernietigd.
Het transport van de uiterst gevaarlijke landmijnen zou te grote logistieke problemen en risico’s met zich mee hebben gebracht. Als oplossing werd een deel van de explosieven opgeslagen op particuliere opslagterreinen. Zo had defensie tenminste ‘op papier’ aan zijn verplichtingen voldaan om de explosieven op te ruimen en kon in alle rust naar een oplossing voor het transport worden gezocht.
De meest concrete bevestiging voor deze lezing is het verhaal van twee militair getrainde experts op het gebied van gevaarlijke stoffen die tijdens de vuurwerkramp in Enschede als hulpverleners in het rampgebied werkten.
Als op 13 mei 2000 de vuurwerkopslagplaats van SE Fireworks ontploft, behoren de ervaren hulpverleners tot de eersten die in de door de explosie weggevaagde wijk Roombeek naar slachtoffers zoeken. Tot hun verbijstering vinden zij delen van ontstekingmechanismen van militaire explosieven, mogelijk ook van AP-23 landmijnen. Daags na de ramp brengen de hulpverleners rapport uit. Prompt worden ze weggestuurd met de mededeling dat zij hun bevindingen vooral niet wereldkundig moeten maken. In de weken na de ramp worden de hulpverleners diverse keren anoniem gebeld en met de dood bedreigd.
Officiële onderzoeksrapporten naar aanleiding van de vuurwerkramp maken geen melding van de aanwezigheid van militair wapentuig. Wel wordt defensie verweten dat het ministerie zeer onzorgvuldig is geweest bij het verstrekken van vergunningen aan SE Fireworks.

[oxazepam]

Zo de ctrl c en ctrl v weer gevonden.

Dit "nieuws" is wel erg belegen he. Ik snap best dat Spijker zijn boek wil promoten, maar krijg jij ook royalties?

Er gebeuren wel gekkere dingen heden ten dage hoor zoal het door de Geus opzeggen van het ILO vedrag. Maar dat is niet te knippen en te plakken dus voor jouw niet interessant.

[antonh]

@Langhaar,
wat is je bedoeling van die oudbakken berichten Langhaar.
Leuk om weer eens te lezen maar verder . . . . . . . .?

[Langhaar]

Het gaat om de rol van Van Hoof en dat hij nu staatssecretaris
van Sociale Zaken is.

De ellende waar nu heel veel uitkeringsgerechtigden in zitten
was te verwachten.

Het is hemelschreiend dat heel veel mensen nog steeds niet
de dingen zien zoals ze zijn.

[antonh]

Langhaar,
ga eens aan je zelf werken en zoek zelf een baan inplaats van al je energie hier te verspillen aan oudbakken nieuws.
Je ben net Don Quichotte, tegen alles in opstand komen.
En het licht altijd aan anderen.

Het is hemelschreiend dat heel veel mensen nog steeds niet
de dingen zien zoals ze zijn.

Het kan ook zijn dat jij het verkeerd ziet hoor.
Tijl Uilenspiegel zei eens: "Zemoeten me altijd hebben, maar maak ik het er ook niet naar?"

[Langhaar]

antonh,

Je trekt conclusie`s die nergens op gebaseerd zijn.

[antonh]

Langhaar,
draai er dan niet omheen en zeg wat het probleem is.
Alleen veel blazen brengt niets.
Van mij mogen ze trouwens ook het UWV en de Sociale Dienst onder de Oosterscheldedam leggen hoor en de deuren laten stuiteren.
Mijn vrienden zijn het niet en worden het niet.
Maar gebruik je energie ergens anders voor.
Als je eventueel wint van ze, na ik weet niet hoeveel tijd.
Dan ben je lichaamlijk wel kapot.

[komijntje]

boek is niet van spijkers, maar van een journalist die er 3 jaar aan gewerkt heeft en dit is een nationaal schandaal, misschien alleen iets voor mensen die iets verder kijken dan hun neus langs is

[koetjeBoe]

Een client sociale dienst mag geen medewerkers van een sociale dienst met een mes prikken.
Vreselijke gebeurtenis, soza medewerkers geschokt.
Beveiliging word moet verbeterd worden, etc etc.

Desondanks kan iemand die kennelijk een ander met een dodelijk wapen bedreigd staatssecretaris van sociale zaken zijn.

Hallo.........

[oxazepam]

Langhaar

Heb je nou al gekeken of je iets over het eenzijdig opzeggen van het ILO verdrag door de Geus kan knippen en plakken en wat dit te betekenen heeft voor Nederland en waarom Dit juridisch niet kan, en wat daar toch de consequenties van zijn???

[Eddie2]

Oxazepam, zou jij dan eerst eens terug willen gaan naar school om daar te leren hoe je een begrijpelijke zin op papier kan zetten?