Sorry Alfatrion,
Je begrijpt geen snars van wetgeving of de interpretatie ervan.
Hoeveel civiele zaken heb je in je leven al gedaan? In de praktijk dus.
Ik heb al tig keer uitgelegd dat van alles in BW 7:18 lid 2 staat en hoe dat in de praktijk wordt toegepast. maar telkenmale blijf je weer vragen waar dat dan staat.
In het recht is niet alles tot in de puntjes beschreven, de interpretatie van de wetten (die overigens best slim in elkaar zitten) is aan de rechter.
Waar staat dan dat als ik een geel T-shirt koop en de kleur een beetje groenig wordt na 10x wassen dat ik dan geen recht heb op een nieuw shirt? Dat staat helemaal nergens! Niet iedere situatie kan specifiek worden beschreven en de toepassing/interpretatie van de wet is voorbehouden aan de rechter.
czarczar schreef:Artikel 4 zegt alleen maar dat als het onvervangbaar is, de verkoper niet verplicht kan worden het toch te vervangen.
alfatrion schreef:
Lid 4 is alleen van toepassing op een consumentenkoop. Dus B2B of C2C moet de verkoper volgens jou een product, dat onvervangbaar is, wel vervangen?
Ik heb tientallen jaren gewerkt in B2B. Daar lossen we alles onderling op totdat er een bedrijf failliet gaat en dan probeerden we zo snel mogelijk alle onbetaalde spullen weer in handen te krijgen. Gewoon naartoe rijden met een busje en ophalen die handel, want van failliete bedrijven valt niks te vorderen.
C2C is alleen maar 2-de hands handel via martkplaats of wellicht een krant. Bewijslast is dan lastig en ik zie niet iemand snel naar een rechter stappen.
Wat de B2B handel aangaat: uiteindelijk wordt het product toch aan een consument geleverd. Die heeft dan garantie bij de leverancier, de leverancier gaat weer naar de groothandel, de groothandel gaat weer naar de fabrikant. De hele B2B-markt kent niet de bescherming van consumentenrecht, die mag het onderling uitvechten. Dat heet ondernemen met ondernemingsrisico's.