[ archief ] Kinderalimentatie kan niet worden geïnd wegens schulden ex

[Suzanne1977]

Hallo,

Mijn ex en ik zijn in 2007 gescheiden en in het echtscheidingsconvenant staat de verplichting van kinderalimentatie voor onze 2 kinderen. Echter, na enige tijd stopte mijn ex met betalen omdat hij niet met geld kan omgaan en waarschijnlijk de alimentatie niet kon betalen.
Helaas kan ik niet zonder die alimentatie om mijn kinderen te onderhouden. Zéker nu ik weer opnieuw ben gaan samenwonen met mijn huidige partner, met als gevolg dat mijn belastingtoeslagen flink gekort zijn i.v.m. zijn salaris.

Omdat mijn ex verzuimde de kinderalimentatie te betalen, heb ik reeds voor de 2e keer het LBIO ingeschakeld. Deze hebben wederom (voor de 2e keer dus) beslag gelegd op het salaris van ex. Omdat het de 2e keer was, zou de periode van beslaglegging een jaar zijn. Echter, door een misverstand bij het LBIO, is dat na een half jaar stopgezet. Toen ze de beslaglegging wilden doorzetten, had een deurwaarder beslag gelegd waardoor het LBIO niks kon doen. (Mijn ex zit niet in de WSNP) De deurwaarder maakt nu al 5 maanden 50 euro over naar het LBIO. Ik mis nu al ruim 1800 euro. Ik kan de achterstand niet meer opvangen en ik kan nergens anders geld krijgen. Meer werken is geen optie i.v.m. o.a. kinderopvangkosten. Hoe lang mag dit uitblijven? Ik mis 380,20euro p/mnd!! Dit kan toch niet?? Ik kom zo langzamerhand dik in de financiële problemen! Mijn huidige partner verdient niet genoeg om mijn tekort aan te vullen en kan me hierin niet bijstaan. Hij heeft een modaal inkomen en draagt in zijn eentje de woonlasten. Daarnaast is hij ook alimentatieplichtig jegens zijn eigen 2 kinderen. Bij de gemeente aankloppen heeft dus ook geen zin. Een krediet op mijn bankrekening krijg ik niet vanwege mijn parttime salaris. Dure leningen zie ik ook niet zitten vanwege de torenhoge rente! Wat kan ik doen?? Wie heeft raad/advies? Ik zit enorm met mijn handen in mijn haar!!

Groeten,
Suzanne

[stofzuigertje]

Dit doen vele mannen, eerst hard werken en niets overhouden wegens deze regels.

Ze kunnen vrijwillig werkloos worden en bijstand vragen of emigreren naar ander land en verdwijnen spoorloos.

Hoe is de bezoek regeling, want alleen daar kunt U mee dreigen als hij niet betaalde.
Laat je kinderen dit ook zien waarom papa niet meer welkom is.
Eventueel kunnen zij papa schrijven want door emotie komt er vaak wel geld vrij.

Als je op dit geld rekende, jammer want ruim 30% betaalde te laat of niet.
Vooral als je een nieuwe relatie hebt en die man mag dan betalen denken ze.
Dus alleen staande moeders krijgen vaker geld dan moeder die een nieuwe vriend vinden.

[cindy1975]

Hoe deed je dat voor je ging samenwonen dan?
Toen moest je voor alle rekeningen zelf opdraaien....dus ook de woonlasten en die betaald je vriend nu. Hoe kwam je toen rond dan?

Van een kale kip valt niette plukken en dat weet je ex. Exen kunnen omslaan als een blad aan een boom zeker als er een nieuwe partner in het spel is.
Je kan aan zijn situatie niks veranderen dus je zal moeten kijken wat jij kan doen om alles op orde te krijgen.

Heb je een baan?? Nee....er eentje zoeken en anders meer uren gaan werken.
Ga kijken wat je zelf kan doen!!!! Van je ex hoef je duidelijk niks te verwachten.

[WilWil]

Van zo'n ex zou ik niet eens afhankelijk willen zijn. Je krijgt kinderbijslag en een aantal toeslagen. Daarnaast ook kinderopvangtoeslag. Dus toch meer gaan werken.

Ik snap dat het niet altijd meevalt, maar laat zien dat je op eigen benen kunt staan. Zoals eerder gezegd, je woonlasten zijn door samenwonen verminderd, dus je zou meer te besteden moeten hebben.

Zet voor jezelf eens je inkomsten en uitgaven op een rijtje. Doe dit uitgebreid, laat geen uitgave onbenoemd. Als je dit nog niet hebt gedaan zul je zien waar je je geld aan utigeeft. Er valt vast her en der wel te besparen. Lenen moet je niet doen, kost alleen maar geld.

Kan het LBIO je niet verder adviseren?

Laat je trots zien, zorg voor jezelf en je kinderen. Er zijn heelveel alleen staande ouders (zowel vrouwen als mannen) die het redden zonder kinderalimentatie. Geef je kinderen het goede voorbeeld.

[Suzanne1977]

Hallo allemaal,

Bedankt voor jullie reacties.
In al jullie woorden zitten een boel kernen van waarheid. Ik zou inderdaad totaal onafhankelijk moeten zijn en ik had graag gewild dat het zo was.
Natuurlijk kan er vast en zeker bespaard worden en ik ben me er goed van bewust dat ik niet de enige "alleenstaande moeder" ben.

Toen ik echter nog alleen met mijn kinderen woonde, woonde ik in een huurhuis, waarvan de huur door de maximale huurtoeslag een schijntje was. Ook ontving ik zorgtoeslag. Het kindgebonden budget en de kinderopvangtoeslag waren fors.
Ik hoefde alleen boodschappen te doen voor ons drieëen. Dat deed ik eens per maand en we kwamen niets tekort.
Nu is mijn gezinsleven verdubbeld (in het weekend) dus de kosten van de boodschappen zijn gestegen. Daarnaast werk ik 3 volle dagen en maak gebruik van gastouder- en naschoolse opvang. De kinderopvangtoeslag is letterlijk 10x hoger geworden dan toen ik nog alleen was. Dat had ik niet voorzien.
Zou ik meer gaan werken, zouden deze kosten nóg hoger worden, waardoor mijn inkomsten per saldo niet echt gaan stijgen. Ik werk zelf op een boekhoudafdeling, dit heb ik allemaal al berekend.

Er is een omgangsregeling, de kinderen gaan eens per week naar mijn ex. Ik hou er niet van om daar mee te dreigen, want daarmee heb ik vooral ook mijn kinderen te pakken en dat wil ik niet. Het mág juridisch ook niet. Omgang en alimentatie moet je los van elkaar zien.
Ik hou me aan mijn verplichtingen tegenover mijn ex én mijn kinderen door de omgang normaal te laten verlopen, zonder gezeur. Mijn ex moet van zijn kant ook aan zijn verplichtingen voldoen tegenover mij maar eigenlijk tegenover de kinderen: door zijn onderhoudsbijdrage te leveren ten behoeve van de kinderen.
Kinderen kosten nou eenmaal geld. De kinderbijslag draagt een mooi steentje bij aan het onderhoud, maar daarvan moet je het niet hebben.

Feit blijft: mijn ex en ik zijn samen verantwoordelijk voor alles wat de kinderen betreft, dus ook betreft het onderhoud. Toen wij aan kinderen begonnen, was het natuurlijk niet eens de bedoeling dat er ooit een scheiding zou komen. Op basis van ons gezamenlijke inkomen, konden we makkelijk 2 kinderen onderhouden. 3/4 van dat inkomen is komen te vervallen door de scheiding. Hij had nou eenmaal het hoofdinkomen. Mijn inkomen was een klein extra'tje, want in die tijd werkte ik nog minder. Ik had meer de verzorgende taak in het gezin, wat bij heel veel gezinnen het geval is.

Het is makkelijk om te zeggen: dan ga je toch meer werken. Maar zo simpel liggen de zaken niet. Nog niet. Mijn kinderen zijn nog jong en ik ben vooral moeder geworden om ze zoveel mogelijk zelf goed op te voeden en ze klaar te stomen voor deze harde maatschappij. En niet te vergeten wil ik zoveel mogelijk van ze genieten. Ze zijn zomaar groot.

Maar ik begrijp dat er niets aan te doen is zolang er andere schuldeisers zijn. Het geld moet gewoon verdeeld worden onder de schuldeisers, en ik heb nou eenmaal de pech dat de schulden van mijn ex niet te overzien zijn en zolang hij leeft, alleen maar hoger worden.

[WilWil]

Suzanne, bedankt voor je antwoord. Goed dat je uitgebreid alles wilt vertellen zonder in de verdediging te schieten.

Ik begrijp dat samenwonen je dus meer kost dan je verwacht had. Ik kan me heel goed voorstellen dat je samen wilt wonen, maar of het in dit geval verstandig is kun je je afvragen.

Tuurlijk vind ik ook dat een man net zo moet bijdragen aan zijn kind als de vrouw. maar ja, als het zo'n lapzwans blijkt te zijn kan het beter zijn om gewoon financieel zelfstandig te zijn. Dus niet van hem afhnakelijk. Het goede voorbeeld te geven voor je kinderen.

Dit alles mag inderdaad geen invloed hebben op de omgangsregeling, dan worden de kinderen gebruikt in deze strijd. Dat kan natuurlijk niet.

Helaas zul je moeten aansluiten in de rij van schuldeisers. Hij kan beter de schuldsanering ingaan.

Ik wens je sterkte. Heb geen advies, behalve dus het LBIO en meer werken. Soms heb je niet altijd een keuze.

[cindy1975]

Meer werken kan dus eigenlijk niet. Weet niet hoe oud je kinderen zijn maar 3 dagen zou voor mij met kleine schoolgaande kinderen ook het max zijn.
Ik ben ook alleenstaand ouder en het is in je eentje net te doen.

Ik heb ook een leuke vriend inmiddels, maar samenwonen gaat dus niet gebeuren voorlopig. Dit om precies de redenen die jij noemt. Toen wij samenwoonideeen hadden zijn we gaan kijken wat de financiele nadelen en voordelen waren. Doordat er zoveel dingen wegvallen ga ik er financieel net als jij flink op achteruit. We zijn veel samen maar ieder een eigen woning is voor beide nog steeds goedkoper dan samenwonen. Heel scheef maar wel waar.

Als je partner alimenatie betaald voor zijn kinderen en jullie redden het financieel nu niet kan hij een herziening aanvragen.

Erg hoor dat je in nederland als alleenstaande moeder vaak aan het korste eind trekt. Als je ex niet meewerkt tenminste.
Ik heb het ook.....werk vinden wat goed combineert met kindreen is lastig. Een ex die niet even wil bijspringen als het om de kids gaat.
Het is echt flink aanpoten en als het geluk je weer toelacht wordt je keihard afgestraft.

Ik heb geen advies voor je......kan alleen zeggen dat je veel medestanders hebt.
Succes en laat eens weten wat jullie gaan doen...

[FHV]

Ik ben heel erg blij dat je niets doet met de tip hierboven om je kinderen niet meer naar hun vader te laten gaan en ze te laten zien waarom niet. Niet te geloven dat mensen dit adviseren.

Je sluit aan bij het loonbeslag, als de huidige schuldeiser afbetaald is, ben jij weer aan de beurt. Zure appel voor je. Sterkte.

[witte angora]

Ik ben heel erg blij dat je niets doet met de tip hierboven om je kinderen niet meer naar hun vader te laten gaan en ze te laten zien waarom niet. Niet te geloven dat mensen dit adviseren.

Je sluit aan bij het loonbeslag, als de huidige schuldeiser afbetaald is, ben jij weer aan de beurt. Zure appel voor je. Sterkte.

Stofzuigertje heeft wel meer bizarre ideeën, helaas.

Wat werken betreft: zolang de kinderen thuis zijn, zou je als moeder inderdaad niet meer dan drie dagen per week moeten werken. Of je nou alleenstaand bent of niet. Er is ook nog een huishouden, en kinderen hebben aandacht nodig - van de eigen ouders, niet van 18-jarige huppeltutjes die denken dat opvoeden en spelletjes spelen met de kids hetzelfde is.

[Suzanne1977]

Mijn bericht heb ik ook naar het juridisch loket gestuurd en het volgende bericht kreeg ik daarop als antwoord:

Wanneer meerdere deurwaarders beslag hebben gelegd op het inkomen van de schuldenaar, dan int de deurwaarder met de oudste titel (uitspraak van de rechter) en verdeelt de opbrengst onder de beslagleggers in verhouding tot de hoogte van de vorderingen.
Dit is wettelijk bepaald.

De opbrengst wordt dus naar rato verdeeld en het maakt daarbij niet uit welke deurwaarder het eerst beslag heeft gelegd.

U blijft recht houden op de achterstallige alimentatie maar het zal langer duren voordat u het gehele bedrag zal ontvangen.

U hoop u hiermee voldoende te hebben geinformeerd.

Met vriendelijke groet,

Het Juridisch Loket
vestiging Lelystad


Het is inderdaad behoorlijk zuur, maar ik moet het er maar mee doen.
Mijn huidige partner en ik hebben inmiddels de balans even goed opgemaakt en bekeken in welke kosten we kunnen snijden. En dat is best mogelijk, maar we moeten een behoorlijke stap terug doen. Ons uitgavepatroon is tot op heden al niet groots, we doen geen gekke dingen en we gaan zelfs nooit op vakantie. Maar als dat moet, dan moet dat maar. Wij gaan er niet voor kiezen om, net zoals mijn ex, ons in de schulden te gaan werken.

Even terugkomend op de omgang... ik zal mijn ex de kinderen niet onthouden en andersom, maar er is wel een grens.
De afspraak is dat hij ze komt halen en ze ook weer thuis komt brengen.
Nu zit er zo'n 90 kilometer afstand tussen zijn woonplaats en die van mij dus dat is niet niks. Hij heeft me al een paar keer verzocht om de kinderen halverwege af te zetten en dat heb ik ook gedaan, zonder gezeur. Maar dat kan ik nu niet meer doen wegens de hoge brandstofprijs. De auto laat ik al zoveel mogelijk staan.
Nu heeft hij wegens geldgebrek zijn auto verkocht en als hij niets kan regelen wat vervoer betreft tijdens de omgangsweekenden, dan gaat het helaas wel over.

Ik werk inderdaad ook 3 dagen per week, 7 uur per dag (van 9 tot 5) bij 2 werkgevers. Dit is voor mijn ook de absolute max. Zowel ten opzichte van mijn kinderen als van mijzelf.

Wat de alimentatie betreft: ik wacht geduldig af, snij ondertussen in de kosten en daarbij hou ik rekening met de bestaande kans dat ik helemaal niets meer ga ontvangen aan alimentatie.
Daarnaast moet ik het gevoel van mijn lichtelijke woede door onrechtvaardigheid een plek gaan geven en doorgaan met een ander uitgavepatroon.
We hopen dat we het op deze manier redden en blijkt dit niet zo te zijn, dan moeten we maar weer gaan latten. Maar daar zitten we allemaal eigenlijk niet op te wachten. We hebben het veel te leuk zo met z'n allen. Maar het moet natuurlijk wel 'leuk blijven'.

[witte angora]

En dat is best mogelijk, maar we moeten een behoorlijke stap terug doen. Ons uitgavepatroon is tot op heden al niet groots, we doen geen gekke dingen en we gaan zelfs nooit op vakantie. Maar als dat moet, dan moet dat maar.

Je ben de enige niet. Er zijn er veel meer die al in geen jaren op vakantie zijn gegaan vanwege geldgebrek, en die dagelijks ieder dubbeltje om moeten draaien.

De afspraak is dat hij ze komt halen en ze ook weer thuis komt brengen.
Nu zit er zo'n 90 kilometer afstand tussen zijn woonplaats en die van mij dus dat is niet niks. Hij heeft me al een paar keer verzocht om de kinderen halverwege af te zetten en dat heb ik ook gedaan, zonder gezeur. Maar dat kan ik nu niet meer doen wegens de hoge brandstofprijs. De auto laat ik al zoveel mogelijk staan.
Nu heeft hij wegens geldgebrek zijn auto verkocht en als hij niets kan regelen wat vervoer betreft tijdens de omgangsweekenden, dan gaat het helaas wel over.

Gebrek aan geld maakt meer kapot dan je lief is, ook hierin ben je de enige niet, vrees ik.

Een zéér schrale troost, maar het is nu eenmaal zo, en de komende jaren zullen er nog wel meer bijkomen, als je al die voorstellen ziet die de ambtelijke werkgroepen gedaan hebben.

[cindy1975]

Toen jullie gingen scheiden....wie is er toen 90km verderop gaan wonen jij of hij?

Zorg dat je juridisch aanspraak maakt op achterstallige KA. Mocht hij ineens wel geld hebben dan kun jij het opeisen.

Geld maakt heel veel kapot. Een nieuwe realtie kan hier aan onder door gaan. Zorg dus dat je alles goed regelt en hoe erg het mss ook is.....mss toch weer ieder apart wonen. Zo heb je mss meer belastingvoordelen bijv. Zoek het goed uit want echt geld zorgen daar gaan veel mensne aan onder door...

Kinderen zijn altijd de dupe. Zo jammer. Je wil als moeder met de beste wil van de wereld goed scheiden, maar uiteindelijk krijg je een trap na.
Die trap geeft veel stress, verdriet enz wat kinderen ook voelen. Daar staan mannen vaak niet bij stil
Treurig......slechte wetgeving in nederland hoor.

[Guardian72]

Kinderen zijn altijd de dupe. Zo jammer. Je wil als moeder met de beste wil van de wereld goed scheiden, maar uiteindelijk krijg je een trap na.
Die trap geeft veel stress, verdriet enz wat kinderen ook voelen. Daar staan mannen vaak niet bij stil
Treurig......slechte wetgeving in nederland hoor.

Ach, het zijn echt niet alleen mannen hoor.
Er zijn ook zat verhalen van vrouwen die de kinderen bewust bij hun vader vandaan houden, maar wel elke maand geld eisen.
Soms zou je denken dat 'de vrouwen' alleen om geld geven - niet om kinderen.

Kortom - je hebt nu eenmaal bij beiden rotte appels - mischien niet zo erg generaliseren.

[Suzanne1977]

Wij zijn allebei verhuisd.
Wij woonden in het Friese dorpje Lemmer en zijn daar in eerste instantie allebei blijven wonen. Ik ben op een gegeven moment vertrokken naar een dorp 15 km verderop; Emmeloord. Mijn ex is naar Leeuwarden vertrokken, de plaats waar hij geboren en getogen is. Hij heeft nog een zoon uit een eerdere relatie en die woont in Hardegarijp, een Fries dorpje vlakbij Leeuwarden.

Ik heb begrepen dat ik ook juridisch niet sterk sta omdat van een kale kip nou eenmaal niet te plukken valt. Maar ik vraag me af of ik aanspraak kan maken op zijn teruggave m.b.t. de inkomstenbelasting. Want hij gebruikt de alimentatie wel als aftrekpost, maar betalen doet ie dus niet eens!! Mooi geregeld hier in Nederland, of niet dan?!

Omdat ik de inning al uit handen heb gegeven aan het Landelijk Bureau Inning Onderhoudsbijdragen, kan ik niet veel meer doen, wordt mij gemeld door zowel het LBIO als door mijn advocaat.

Het is hopeloos allemaal. Ondanks dat ik niet rommel aan de omgangsregeling, lijden mijn kinderen er natuurlijk wel onder. Mijn oudste gaat bijvoorbeeld naar een kinderpsycholoog om het verleden een plekje te geven en om met bepaalde gevoelens/frustraties om te gaan. Dit wordt echter maar 8 keer vergoed door de verzekering, en daar zitten we dus al aan. Hij heeft nog vervolgtherapie nodig maar het kost 65 euro per keer. Dat kan ik dus niet betalen.
Ook staat hij op een narcoselijst om zijn melkgebit te saneren. Hiervoor moet ik om de 14 dagen zo'n 70/80 kilometer afleggen. Dit is nauwelijks te doen i.v.m. de hoge brandstofprijs. Mijn jongste had ik opgegeven voor de peuterspeelzaal, maar ook dat kan niet meer doorgaan. Het is toch 45 euro per maand!
Ondanks dat de kinderen hun hoofdverblijf bij mij hebben, vind ik niet dat ik de enige ben die hiervoor verantwoordelijk is! Maar mijn ex vind dat hij zich volledig aan zijn verantwoordelijkheden voldoet.
Hier ben ik het niet mee eens! Als je keer op keer zo'n puinhoop maakt en er beetje bij beetje steeds dieper in komt te zitten financieel, dan heb je in mijn ogen weinig verantwoordelijkheid. Schulden heb je zomaar en ik snap best dat het moeilijk is om er weer uit te komen, maar als je echt je best doet, moet dat echt wel mogelijk zijn. Zéker met een salaris van 3000 euro per maand!!! Ik vind het schandalig dat hij niet zijn best doet om er weer bovenop te komen. Hij heeft 3 kinderen!!

Ik heb al gezegd dat als ik er niet meer uitkom, ik de kinderen bij hem kom brengen en dat hij ervoor moet zorgen totdat de alimentatie weer loopt. Maar nee, hier zit meneer niet op te wachten! Dus hij wil de kinderen wel zien, maar niet langer dan een paar dagen want dat is te druk, dus hij wil absoluut niet 24/7 zorgdragen voor hen en bijdragen in het onderhoud vindt hij blijkbaar ook mijn pakkie aan. Het is zo dubbel allemaal! En dat levert zo nu en dan echt wel een portie frustratie bij mij!

Maar goed, zoals eerder gezegd, zijn mijn huidige partner en ik keihard bezig om in ons huishouden in de kosten te snijden zodat ik niet meer afhankelijk ben van de alimentatie. Maar onrechtvaardig blijft het zéker in mijn ogen en dus moet ik naast het snijden in de kosten ook werken aan het geven van een plek van deze frustraties.

[cindy1975]

Ik herken veel van je verhaal....denk vele met mij.

Het is soms niet anders dan dat je dingen hard moet spelen. Ik zit ook niet zo inelkaar maar ik merk wel dat mannen weten dat moeders heel veel over hebben voor hun kinderen.
Jij zal ze niet snel bij hem brengen.....je wilt ze ook niet weken missen....
Dat weet hij.

Mijn ex betaald wel netjes zijn allimenatie maar zet mij persoonlijk iedere keer een financiele hak. En dat gaat echt heel erg ver. Ik heb inmiddels een behoorlijk fin.gat en dat moet ik maar op zien te lossen. Mijn ex is wel heel slim....en betaald wel bijv zijn ka zodat hij niet in de problemen komt.
Ik ben inmiddels zo ver dat hij het maar bekijkt met zijn geld. Hoe ik het op moet lossen ik heb werkelijk geen idee, maar hij zoekt het maar uit.
Hij wil mij duidelijk dwars zitten en niet betalen.....hij is altijd erg zielig, hij heeft het zwaar.....
Ja is ook wle heel wat 2 kinderen eens in de 14 dagen een weekendje. Van vrijdagavond tot zondagavond.
Dan is hij een wereldpapa, echt ik moet er soms gewoon van kotsen.

Verder doet hij niks. Ik moet alles regelen, echt alles. Hij is alleen maar bezig met treiteren...zeker nu ik ook een nieuwe partner heb.

Ik ben het stadium van boosheid voorbij. Ik ga ook dit boek sluiten. Ik hoop dat hij gelukkig is met mijn geld. Hij komt er nog wel achter hoe erg hij niet alleen mij, maar ook de kinderen hiermee pakt.
Probeer het een plekje te geven en laat het los. Zet jullie fin.plaatje op paier een kijk hoe jullie het fin.kunnen redden.
Laat je ex lekker in zn sop gaar koken.

Over de reisafstand zou ik hem benaderen. Jij bent verhuisd en hij. Bereken wat jullie oorspronkelijke reistijd was en wat die nu is.
Wie is er verder weg gaan wonen......
Is hij bijv 2x zo ver gaan wonen als jij van je oorspronkelijke woonplaats dan moet hij 2x zoveel nu reizen voor de kinderen.
Probeer er dus een goede verhouding in te vinden zoals het was en nu is.
Schrijf dat per mail of brief naar hem toe en geef hem reactie tijd. Binnen een week bijv reageren.
Is hij het er niet mee eens laat hem een tegenvoorstel doen.
Hou de verhouding in de gaten....afstand en financieel.

En anders heel hard.....geen kinderen. Niet omdat je hem dat ontzegt maar omdat hij niet betaald en jij dus geen brandstof kan kopen.
Zeg dat ook waarom je dus de kinderen niet kan komen brengen.
Geen geld geen brandstof.

Probeer je wat harder op te stellen....probeer het de kinderen als ze er om vragen uit te leggen op hun manier.

Succes