Re: Schadeclaim door foto op internet
Geplaatst: 29 jan 2019 11:34
Precies wat ik al schreef inderdaad: de foto bepaalt de waarde, niet de fotograaf. Uitzonderingen daargelaten.
Je kunt dan een klacht indienen bij de verkoopsite. Als iemand een foto van een ander nodig heeft om zijn eigen product aan te prijzen, zal dat eigen product niet zo geweldig zijn. Je komt ze inderdaad tegen, dan worden er bijvoorbeeld foto's van de fabrikant gebruikt. Leuk, maar je krijgt op die manier geen enkele indruk hoe het exemplaar er uit ziet waar je al dan niet op reageert.de tandenfee schreef: ↑29 jan 2019 10:42Speelt het nog een rol waar je de foto voor gebruikt, b.v. is het een vakantiekiekje of is het b.v. een foto die je op internet bij een verkoopadvertentie gebruikt? Voorbeeld: ik zet mijn camera te koop in de regiokrant en zie nadien een andere advertentie staan met mijn foto, (gebruikt door een ander die ook een zelfde te koop aanbiedt) kan ik dan aanspraak maken op misbruik van mijn foto?
Hiermee wil ik niks anders zeggen dan dat het onjuist is om te denken dat de réchter de Tarieven Foto Anoniem als uitgangspunt neemt. De rechter gaat gewoon mee in hetgeen de eiser stelt als de gedaagde niet of onvoldoende gemotiveerd de stelling betwist. Als de eiser de Tarieven Foto Anoniem als uitgangspunt neemt en dit wordt niet betwist, dan gaat de rechter dus daarin mee. Oftewel dat het een en ander aan schadevergoeding wordt toegekend, komt gewoon door het privaatrechtelijke principe dat hetgeen door partijen wordt ingebracht en niet (voldoende) wordt betwist, als feit wordt aangenomen.[...]
4.15
De kantonrechter overweegt dat [eiser] onvoldoende heeft onderbouwd dat hij de tarieven van Stichting Foto Anoniem zou hebben gehanteerd indien hij voor het gebruik door OHM c.s. met OHM c.s. zou hebben onderhandeld. Dat deze tarieven marktconform zijn en in brede kringen van de markt als redelijk uitgangspunt gelden, is echter door OHM c.s. onvoldoende onderbouwd weersproken, zodat de kantonrechter daarvan uit zal gaan voor de begroting van de door [eiser] geleden schade. Nu de indeling van het gebruik op de homepage en de ondergelegen niveaus niet is weersproken, gaat de kantonrechter daarvan uit.
[...]
De stap van "de foto heeft deze waarde" naar "de schadevergoeding moet even groot zijn als de waarde van de foto" is net zo groot.Moneyman schreef: ↑29 jan 2019 08:31Arnoud zet daar wel hele grote stappen, ik volg hem daarbij niet. De stap die hij zet van "gepubliceerd op internet" naar "gratis weggeven" is wel een heel grote.
Ongeacht of je pro of amateur bent: inbreuk op het auteursrecht levert een verlichting tot schadevergoeding op. Enkel bij de bepaling hoe groot de schade dan is, is de vraag wat de waarde van je foto's is van belang. Daarbij zal niet zozeer de vraag of de foto door een amateur of een pro is gemaakt van belang zijn (immers: wie bepaalt dat en volgens welke definities?), maar vooral de overall kwaliteit van de foto. De foto zélf bepaalt immers door al zijn eigenschappen wat de waarde ervan is. Tenzij je echt een topfotograaf bent, is de vraag wie de fotograaf is ondergeschikt als het gaat om de waardebepaling.
Ik neem helemaal niets aan. Ik stel dat de schade de verkoopwaarde is. Als een foto niet te koop staat, is er geen verkoopwaarde. De eiser zal dan op een andere manier eventuele schade moeten onderbouwen. Los van de eventuele advocaatkosten natuurlijk, die zijn eenvoudig aantoonbaar.
Dan mis je het puntwitte angora schreef: ↑29 jan 2019 21:32Volgens mij gaat het intussen nergens meer over. Enkel hypotheses hier en hypotheses daar.
Ik begreep uit de tekst hieronder dat de verkoopwaarde van een foto volgens jouw bepaald zouden worden aan de hand van de "Richtprijzen Nederlandse Vakfotografie" (ook bij hobbyfotografen!). Bovendien stelde je dat de schade bepaald werd aan de hand van de waarde van je foto. Een foto die niet ter verkoop wordt aangeboden kan nog steeds 100 euro waard zijn.Moneyman schreef: ↑29 jan 2019 21:44Ik neem helemaal niets aan. Ik stel dat de schade de verkoopwaarde is. Als een foto niet te koop staat, is er geen verkoopwaarde. De eiser zal dan op een andere manier eventuele schade moeten onderbouwen. Los van de eventuele advocaatkosten natuurlijk, die zijn eenvoudig aantoonbaar.
Moneyman schreef: ↑23 jan 2019 14:39Het is vaste jurisprudentie dat voor inbreuk op een auteursrecht bij foto's (ook bij hobbyfotografen!) de "Richtprijzen Nederlandse Vakfotografie" worden gehanteerd. Vroeger stonden die op internet, en met goed zoeken zijn ze nog wel te vinden. Dankzij de Nma staan ze er tegenwoordig niet meer.
Moneyman schreef: ↑29 jan 2019 08:31Arnoud zet daar wel hele grote stappen, ik volg hem daarbij niet. De stap die hij zet van "gepubliceerd op internet" naar "gratis weggeven" is wel een heel grote.
Ongeacht of je pro of amateur bent: inbreuk op het auteursrecht levert een verlichting tot schadevergoeding op. Enkel bij de bepaling hoe groot de schade dan is, is de vraag wat de waarde van je foto's is van belang. Daarbij zal niet zozeer de vraag of de foto door een amateur of een pro is gemaakt van belang zijn (immers: wie bepaalt dat en volgens welke definities?), maar vooral de overall kwaliteit van de foto. De foto zélf bepaalt immers door al zijn eigenschappen wat de waarde ervan is. Tenzij je echt een topfotograaf bent, is de vraag wie de fotograaf is ondergeschikt als het gaat om de waardebepaling.
Ik moest aan deze discussie denken toen ik deze uitspraak (GHARLStudent90 schreef: ↑29 jan 2019 17:43Waar veel (advocaten van de) gedaagden de fout in gaan, is dat zij nauwelijks verweer voeren op de belangrijke punten. Men richt de pijlen alleen op de hoogte van de schadevergoeding. Dat is voor de partijen misschien wel het grootste struikelblok (zoals ik eerder aangaf), maar door alleen daarop te focussen, mist men verweer te voeren op belangrijke punten waarop de zaak meer in het eigen voordeel beslist had kunnen worden. Zie als voorbeeld onderstaande zaak, waarin de rechter (net als in de eerder geplaatste zaak van TROS) hint dat het nalaten van verweer voeren op bepaalde punten niet zo slim is. Ik heb nu alleen het deel m.b.t. de schadevergoeding gequote, maar ook op andere punten wordt nauwelijks verweer gevoerd.
(...)
Hiermee wil ik niks anders zeggen dan dat het onjuist is om te denken dat de réchter de Tarieven Foto Anoniem als uitgangspunt neemt. De rechter gaat gewoon mee in hetgeen de eiser stelt als de gedaagde niet of onvoldoende gemotiveerd de stelling betwist. Als de eiser de Tarieven Foto Anoniem als uitgangspunt neemt en dit wordt niet betwist, dan gaat de rechter dus daarin mee. Oftewel dat het een en ander aan schadevergoeding wordt toegekend, komt gewoon door het privaatrechtelijke principe dat hetgeen door partijen wordt ingebracht en niet (voldoende) wordt betwist, als feit wordt aangenomen.
Schadevergoeding
6.19 Vervolgens komt de vraag aan de orde of appellante aanspraak heeft op een schadevergoeding op grond van artikel 27 Auteurswet. Vooropgesteld wordt dat ook in geval van schending van het auteursrecht de schade die de auteursrechthebbende geleden heeft dient te worden vastgesteld conform de gewone regels van de tiende afdeling van de eerste titel van Boek 6 BW. Dit betekent dat voor de berekening van de schade moet worden vergeleken de positie waarin appellante thans verkeert en de situatie waarin zij zou verkeren zonder de onrechtmatige daad van geïntimeerden c.s. Indien de schade niet nauwkeurig kan worden berekend, dient deze te worden geschat.
6.20 appellante heeft haar schade begroot op € 244.559,15. Daarbij heeft zij aansluiting gezocht bij de licentievergoedingen die geïntimeerden c.s. verschuldigd zou zijn geweest volgens de tarieven van de Stichting Foto Anoniem. Op basis daarvan is appellante uitgegaan van het gebruik gedurende langer dan een jaar van 59 foto’s op de website in twee formaten van 150x150 pixels en van 960x576 pixels en van 78 foto’s op de facebookpagina in twee formaten van 206x206 pixels en van 1.180x664 pixels en een opslag van 25% in verband met het achterwege laten van een bronvermelding.
6.21 geïntimeerden c.s. hebben de door appellante gestelde schade gemotiveerd betwist.
6.22 Het hof overweegt over de schade het volgende. Dat appellante ten tijde van het maken van de foto’s heeft beoogd om deze commercieel aan te bieden en dat zij zich destijds als professioneel fotograaf profileerde, is het hof niet gebleken. De overlegde tarievenlijst van de stichting Foto Anoniem biedt in de gegeven omstandigheden dan ook onvoldoende aanknopingspunten om tot een redelijke schadeberekening te komen.
De door de inbreuk veroorzaakte schade wordt in een geval als dit in beginsel volledig gecompenseerd door een redelijke gebruiksvergoeding. Dat appellante exposure is misgelopen als gevolg van het ontbreken van naamsvermelding en daarvoor een afzonderlijke vergoeding en/of opslag, is door haar niet onderbouwd. Het hof zal de schade van appellante aan misgelopen gebruiksvergoeding schattenderwijs begroten en wel op € 1.500 voor het zonder toestemming van appellante gebruik (blijven) maken van de foto’s op de facebookpagina en de website van geïntimeerden c.s. Daarbij neemt het hof in aanmerking het aantal en de soort foto’s, die op verschillende dagen in verschillende maanden door appellante zijn gemaakt, en de samenwerking die partijen ten tijde van het maken van de foto’s voor ogen stond (zie rov 3.4). Verder slaat het hof acht op het feit dat geen commercieel belang is gemoeid met de foto’s - dat is althans gesteld noch gebleken - en op de tijd die de foto’s tegen de wil van appellante op de facebookpagina en de Nederlandse website van geïntimeerden c.s. hebben gestaan. Dit bedrag zal worden toegewezen. Voor het meerdere dat door appellante is gevorderd bestaat geen aanleiding.