Pagina 2 van 2

Re: NOOIT BETALEN! DEXIA GAAT VERLIEZEN!!!

Geplaatst: 25 mei 2003 18:53
door Sjaak
Helemaal eens met je Johan.

Re: NOOIT BETALEN! DEXIA GAAT VERLIEZEN!!!

Geplaatst: 26 mei 2003 00:18
door HP
Overigens betaal ik niets, want ik heb niets, alleen schulden. Helemaal berooid dankzij Dexia. Van een kale kip kan je niet plukken. Jammer, Dexia...

Re: NOOIT BETALEN! DEXIA GAAT VERLIEZEN!!!

Geplaatst: 27 mei 2003 13:28
door Ralph
Up.

Re: NOOIT BETALEN! DEXIA GAAT VERLIEZEN!!!

Geplaatst: 27 mei 2003 13:46
door J.C.
Ik hoop dat dit alle gedupeerden weer wat moed geeft:



Over de zin van het leven

Zo is dan wie in Christus is een nieuwe schepping.. " 2 Cor. 5.17

"...afkeer van het leven...ijdelheid en najagen van wind" Ecc 2.17

Waarom? Waartoe?

Uiterlijk gezien kan het leven van een mens wel eens lijken op een bloeiende rozentuin, maar al die uiterlijkheden (het ontbreekt de mens aan niets, hij heeft alles wat zijn hart maar begeert!) brengen de mens toch niet tot de zin, de betekenis van zijn leven. En wie de moed kan opbrengen om een onderzoek te doen naar die zin, komt vaak tot een louter negatief resultaat: "Ik weet niet waarom en waartoe ik leef". Het feit dat een mens dan toch leven moet (Goddelijke opdracht?!), maakt die mens dan angstig en neerslachtig. De in het boek Prediker sprekend als wijsheidsleraar ingevoerde Salomo heeft naar de zin van het leven een zeer diepgaand onderzoek ingesteld. Maar hij ging daarbij niet uit van het leven als een bestaan zonder meer en hij liet zich ook niet leiden door een of ander ondergangspessimisme, waarmee veel moderne filosofen de wereld proberen te infecteren. Nee, Prediker gaat uit van de vreugde (#Ec 2.1) en dat bewijst, dat hij beseft waar het leven vandaan komt en waar het naar toe gaat: God is nl. een God van vreugde (#Ec 2.26) en daarom begint Prediker niet bij het kerkhof maar bij de rozentuin. Maar het resultaat van zijn onderzoek is negatief: "Daarom kreeg ik een afkeer van het leven". Die afkeer was niet zijn instelling, maar is de conclusie van zijn ernstige bezinning: zinloos en doelloos oordeelt hij dit leven, ingespannen hard werken acht hij een ramp. IJdelheid en najagen van wind is alles: Een mens kan wel jagen, maar hij loopt altijd achter de wind aan. Nooit krijgt hij het begeerde resultaat. Maar de conclusie van Prediker is (#Ec 2.24-26): Alleen God kan het waartoe en waarom omzetten in daartoe en daarom!

In Christus

Voor het onderzoek naar de zin van het leven is de vernieuwing van het leven in Christus van geweldige betekenis. De mens, die in Christus is, is nl. een nieuwe schepping. Dat "in Christus zijn" wil de meest innige band aangeven tussen die mens en Christus. Paulus is in #2Co 5.11-21 bezig de Corinthiërs te beantwoorden, die hem beschuldigden van het zoeken van eigen eer en roem. Daarbij onderzoekt hij zijn eigen leven, voorafgaand aan het onderzoek naar de zin van het leven en vervolgens spreekt Paulus dan over de gelovige mens in het algemeen; die mens is in Christus een nieuwe schepping. Zo wordt er dus een scheiding aangebracht in de mensen, nl. buiten en in Christus. In Christus: ***** zelf heeft in #Joh 15$ deze nauwe band herhaaldelijk aangegeven met "in Mij blijven", met het beeld van de wijnstok en de ranken. Fundamenteel voor die band is het geloof, maar het "in Christus zijn" drukt iets sterker uit hoe die band tussen Christus en die mens is. Het is meer dan alleen maar: "bij Christus horen". Het heeft vooral te maken met het werk der verzoening, waarover Paulus in dit gedeelte zeer diep en rijk spreekt. In Christus: daar klinkt iets in mee van: deel-zijn-van Christus, ondergedompeld in Hem. Hij heeft immers al onze zonden, die ons zouden kunnen hinderen, aan het kruis met Zich in de dood meegenomen.

Een nieuwe schepping

Indien iemand in Christus is, is hij zózeer een ander mens, dat hij met de mens, die hij was niet eens te vergelijken is. Met "nieuwe schepping" bedoelt Paulus een totaal nieuw bestaan, dat door God geschapen wordt, een nieuwe bestaanswijze dankzij het scheppend handelen van de goede God. Het gaat over een volkomen innerlijke vernieuwing. In Christus, de door God gezondéne, in Wie ,' het nieuwe, 'aan deze "oude" mens gegeven is. Maar dat nieuwe is niet louter een zaak van de toekomst (er staat niet: Wie in Christus is, wordt een nieuwe schepping' maar is een nieuwe schepping!), het is een zaak van het heden! Net als in het woord van *****: Hunner is het Koninkrijk der hemelen. Het gaat om een tastbare werkelijkheid, die gefundeerd is in het kruis en de opstanding van Christus. Over de zin van het leven.

Het oude voorbij

In dat nieuwe leven is geen plaats meer voor het oude, zo zal de mens, die in Christus is kunnen concluderen. Dat oude is alles, wat door de zonde aan de zinloosheid is onderworpen. "Oud", dat is niet datgene, wat wij zien in oudheidkundig onderzoek o.i.d., brokstukken van oude culturen, die. wij in.musea bijeengebracht vinden; "oude dingen ", daar horen ook de terreinen toe' waarop Prediker zijn onderzoek richtte en daar hoort tegenwoordig alles bij, waarbij de mens in het middelpunt staat' waarin "eigen gelijk" belangrijker is dan het heil van de ander. Dat',oude" is voorbij gegaan; daar heeft de gelovige geen omkijken meer naar. In die zin roept Paulus de Corinthiërs weg van hun beschuldiging en roept hij ieder, die in Christus is en die zit met de vraag: "Waartoe?" naar het "Daartoe" van God in Christus. Want in Christus ontvangt hij de zin van het leven. Immers, het nieuwe is gekomen. Nog wel niet in volheid, maar de glans ervan ligt over het leven. Buiten die verhouding tot Christus zou alles "oud" en zinloos zijn. Het schijnt vaak een hopeloze strijd te zijn dit "oude" te overwinnen. Maar Christus heeft het "oude, ' werkelijk overwonnen. Wie in Hem is en deelt in Zijn overwinning bezit het zinvolle leven en leeft ook zinvol naar de voltooiing toe. Uit de (zinloze) chaos van (zinloze) machten is God bezig het nieuwe te scheppen, zo radicaal nieuw, dat het oude niet meer belangrijk is. In Christus ***** en in Hem alleen wordt de zin van ons leven onthuld. En wij hoeven dan niet meer angstig te vragen: "mijn God, waartoe?, ',maar we mogen zeker weten: "onze God, DAARTOE!"