Ik heb de indruk dat je blind staat aan de naam dat de gebruiker plak op deze kosten. Het gaat hier om buitengerechtelijke kosten ex art. 6:96 lid 2 sub c BW, omdat deze kosten gemaakt worden ter verkrijging van voldoening buiten rechte. Dat kosten niet bij hun naam genoemd worden staat niet in de weg dat hier wel degelijk gaat om incassokosten.Unknown User schreef:Het gaat in deze zaak niet om incassokosten en ook niet over het Besluit buitengerechtelijke incassokosten die vanaf juli 2012 geldt.
Sinds de invoering van de nieuwe wet behoren de regels omtrent incassokosten tot dwingend recht indien de schuldenaar een consument is. Derhalve kan hiervan niet in het nadeel van de consument worden afgeweken. Voor wat betreft Rapport Voorwerk II is daarin over deze situatie het volgende te lezen:
Onder de oude situatie had men dus ook geen vijf euro in rekening kunnen brengen.Rapport Voorwerk II schreef:8.3 (Bedongen buitengerechtelijke kosten)
De werkgroep meent dat als uitgangspunt dient te worden genomen dat verrichtingen voorafgaand aan het geding worden gezien als voorbereiding van de gedingstukken en instructie van de zaak. Wil er sprake zijn van afzonderlijk voor vergoeding in aanmerking komende kosten, dan zal het moeten gaan om verrichtingen die meer omvatten dan een enkele (eventueel herhaalde) aanmaning, het enkel doen van een –niet aanvaard- schikkingsvoorstel, het inwinnen van eenvoudige inlichtingen of het op de gebruikelijke wijze samenstellen van het dossier. Een combinatie van (een) aanmaning(en) en het doen van (een) schikkingsvoorstel(len) of het daadwerkelijk voeren van schikkingsonderhandelingen kan wel tot toewijzing van buitengerechtelijke kosten leiden. De werkgroep is van oordeel dat de door de Hoge Raad geformuleerde criteria aldus zijn geconcretiseerd. De werkgroep beoogt in deze geen eigen criteria te ontwikkelen, maar slechts aan te sluiten bij de bestaande rechtsontwikkeling.
