[ archief ] Verzorgingshuizen: je komt er bijna niet meer in

[Chocomelk]

De zorgsector is oververtegenwoordigd door (interim) managers, DAAR moet keihard in gesneden worden. En dan hebben we nog die RvB mensen met hun (ver over de top) salaris, hun bonussen en hun dure gadgets.

+1

[witte angora]

De zorgsector is oververtegenwoordigd door (interim) managers, DAAR moet keihard in gesneden worden. En dan hebben we nog die RvB mensen met hun (ver over de top) salaris, hun bonussen en hun dure gadgets.

Ik heb me inderdaad in gedachten wel eens voorgesteld dat de enige functie van een raad van commissarissen (of een andere toezichthouder) is: Hoe kunnen we de boel goedkoper laten werken zodat de winst groter wordt, en wij daarmee een hoger salaris 'verdienen'...

En het antwoord op dat 'hoe' laat zich raden...

[witte angora]

Nou, het bed zal niet zo snel een versleten bed zijn, maar dat ze een groot deel van hun dag in bed gaan door brengen, zal mij niet verbazen.

Ik ben een tijdje vrijwilliger in een verzorgingshuis in Nijmegen geweest, in de woonkamer koffie verzorgen. Voor zover dat voor een woonkamer door moest gaan. Mensen werden er geparkeerd, als ze naar de wc moesten werd dat wel geregeld, of als ze naar hun kamer (lees: bed) wilden ook wel, maar verder werd er geen aandacht aan besteed...

Zaten iedere zondag dat ik er was steeds dezelfde oudjes op dezelfde plek triest de ruimte in te kijken, niets om handen, en waar moeten ze het nog over hebben? Alles is al zo vaak gezegd... Familie die heel af en toe een uurtje langs komt, en that's it... Triest...

[witte angora]

Zaten iedere zondag dat ik er was steeds dezelfde oudjes op dezelfde plek triest de ruimte in te kijken, niets om handen, en waar moeten ze het nog over hebben? Alles is al zo vaak gezegd... Familie die heel af en toe een uurtje langs komt, en that's it... Triest...

Daar wil jij dan toch zeker niet in?? Het wordt alleen maar nog erger.

Nee, niet echt, maar als je niks meer kan?

Daarom is mijn (open) vraag: als ik zover ben, wie zorgt er dan voor mij?

Dat het erger wordt weet ik, mijn tante (waar ik het eerder over had) heeft 6 weken in een verpleeghuis in Zeist gezeten, omdat het vervangen van de heup niet helemaal goed ging. Daar ging de verzorging stukken beter, maar dat was dan ook al een flink aantal jaren daarvoor.

Maar ik moet eerlijk zeggen, ook die werd ramgek van de 'gesprekken' die er gevoerd werden over alle pijntjes en ditjes en datjes, die was dolblij toen het eind in zicht was en ze naar huis kon, reken daar maar op. En ja, het enige bezoek kwam van mijn kant, één keer per week, was een pokke-eind rijden, maar ik had het voor haar wel over.

[angel1978]

Zaten iedere zondag dat ik er was steeds dezelfde oudjes op dezelfde plek triest de ruimte in te kijken, niets om handen, en waar moeten ze het nog over hebben? Alles is al zo vaak gezegd... Familie die heel af en toe een uurtje langs komt, en that's it... Triest...

Daar wil jij dan toch zeker niet in?? Het wordt alleen maar nog erger.

Nee, niet echt, maar als je niks meer kan?

Daarom is mijn (open) vraag: als ik zover ben, wie zorgt er dan voor mij?

Dat het erger wordt weet ik, mijn tante (waar ik het eerder over had) heeft 6 weken in een verpleeghuis in Zeist gezeten, omdat het vervangen van de heup niet helemaal goed ging. Daar ging de verzorging stukken beter, maar dat was dan ook al een flink aantal jaren daarvoor.

Maar ik moet eerlijk zeggen, ook die werd ramgek van de 'gesprekken' die er gevoerd werden over alle pijntjes en ditjes en datjes, die was dolblij toen het eind in zicht was en ze naar huis kon, reken daar maar op. En ja, het enige bezoek kwam van mijn kant, één keer per week, was een pokke-eind rijden, maar ik had het voor haar wel over.

Terechte vraag. vervolgvraag is natuurlijk: hoe wil je het dan wel ?
En meteen daarbij: hoe wil je dit bekostigen?

Naar mijn idee zullen we toch echt weer terug moeten naar de situatie waarbij de kinderen zorgen voor de oude dag van de ouders ( zowel financieel als zorgtechnisch ). Verzorgings en bejaardentehuizen zijn voor de mensen die geen kinderen hebben en zich dus zodanig niet zelf kunnen redden.

[sjohie]

Er zijn (en blijven) prachtige bejaardentehuizen, maar dat zijn particuliere instellingen, waar je dus voor gespaard moet hebben. Daar is genoeg tijd voor geweest, maar als je daar nu pas achter komt als 67+er, dan kan je weinig meer beginnen helaas.

[witte angora]

@WA: als er geen familie enz. is en je bent nog goed genoeg om thuis te kunnen blijven, dan krijg je thuiszorg (ook niet ideaal natuurlijk, maar ja).

Ik hoop dat die euthanasiewet nog eens zo gewijzigd wordt, dat als je zover bent/komt om een tehuis in te moeten, dat je dan mag kiezen voor euthanasie.

Ik moet je eerlijk zeggen (en daarmee beantwoord ik deels de vraag van angel) dat ik thuiszorg heel erg zou prefereren boven een verzorgingstehuis. Daarom heb ik al een tijd geleden overwogen om na mijn 65e naar een aanleunwoning te gaan. Daar ben je zelfstandig, zolang er geen zorg nodig is krijg je het ook niet, maar als het wel nodig is, dan is het redelijk snel beschikbaar.

Ideaal? Neuhhh... Maar naar mijn mening van alle alternatieven het beste.

Moet ik er wel bij zeggen dat mijn grootvader diezelfde keuze heeft gemaakt, al liep hij indertijd tegen de 80, en was mijn grootmoeder al aardig op weg om de oogjes te sluiten. Ik heb dus gezien hoe hij daar woonde, en dat zou ik nog wel kunnen accepteren, omdat je in beginsel nog steeds zelfstandig woont, en hij is daar ook tot op het eind van de rit gebleven.

Een geschikte seniorenwoning zou uiteraard ook een mogelijkheid zijn (is ook nog een stukje fijner), maar als het echt slecht wordt, dan kun je waarschijnlijk langer in een aanleunwoning blijven dan in een seniorenwoning denk ik, en het laatste wat ik zou willen is in een bed met 4 man op één kamer, met als enige 'privacy' een kastje en een gordijntje... Dan maar bijtijds naar een aanleunwoning...

[kweenie]

Vermoedde al dat het enige tijd geleden was dat je er werkte. Vooral de laatste 5-6 jaar zie je het hard achteruit kelderen. Reden: personeel op de werkvloer wordt wegbezuinigd.
Die mensen doen echt hun best hoor, maar als je nu in je eentje moet doen wat je jaren terug nog met zijn drieën deed, ja, dan zijn de bewoners daar de dupe van.

Ik heb veel mensen om me heen die in dezelfde sector werken (andere instellingen), daar hoor en zie ik precies hetzelfde gebeuren.

Zeer zeker doet het personeel hun best !
Het ligt ook echt niet aan het personeel, ze zijn gewoon met te weinig mensen
zoals je zelf ook al aangeeft.

Het is heel erg die bezuinigingen in de de zorg, bewoners zijn daar echt de dupe van ook het personeel wat die rennen hun benen onder hun kont uit, willen zoveel mogelijk doen maar het lukt hen niet.

Mag ik even advocaat van de duivel zijn. Ik denk dat (te) lang er vanuit is gegaan dat 'alles' maar door de overheid betaald zou moeten worden. Waar we nu naartoe gaan is een situatie waarin je een onderscheid zou moeten krijgen tussen (de kosten voor) wonen, zorg en overige 'dienstverlening'/service.

Over de 'zware' gevallen zullen we het eens zijn. Maar volgens mij zijn juist de minder zware gevallen het probleem. Die mensen hebben jaren in een situatie gezeten waarin veel van de kosten door de overheid/awbz werd vergoed. Ook als mensen bepaalde zorg (nog) niet nodig hadden. En ook voor zaken die eigenlijk niet helemaal met de benodigde zorg te maken hadden. We gaan steeds meer naar een situatie waarin vooral wordt gekeken naar welke zorg iemand echt nodig heeft. En waarbij er vanuit de overheid dus ook alleen voor die zorg een vergoeding komt.

Dat betekent bijvoorbeeld dat de woonlasten apart worden berekend en dat je die zelf zult moeten betalen en dat er geen verschil (meer) is tussen de regels voor woonlasten die je als zelfstandig wonende hebt en de regels die er zijn als je bv. in een verzorgingshuis woont. Dat lijkt mij niet heel gek. Ook zal er niet meer standaard door het huis voor bv de koffie en uitstapjes e.d. betaald worden. Dat zal meer een eigen keuze worden.

Waar je dan tegenaanloopt is dat in veel huizen de zorgbijdrage van de overheid verlaagd wordt, omdat die alleen nog voor de echt noodzakelijke hulp bedoeld is. Dan kun je als instelling kiezen voor ofwel mensen eruit gooien, ofwel meer eigen bijdrage van de bewoners vragen, ofwel andere bronnen aanboren. Dat is vervelend voor de bewoners natuurlijk, maar ik vind het eerlijk gezegd ook raar als een groot deel van het zorgbudget op zou gaan aan 'bijzaken', zoals 'vermaak' (in brede zin) voor de bewoners.

Natuurlijk vind ik dat de mensen ook een waardig leven moeten hebben en dat ze niet als een potplant ergens 'geparkeerd' zouden moeten worden, maar dat lijkt me niet iets wat uit het zorgbudget moet worden betaald. Maar veel huizen lijken voor de makkelijkste weg te kiezen: overheidsbijdrage omlaag betekent mensen ontslaan. En dus voor het zelfde werk minder mensen, wat betekent slechtere zorg en slechtere service.

[witte angora]

en het laatste wat ik zou willen is in een bed met 4 man op één kamer, met als enige 'privacy' een kastje en een gordijntje...

Met 4 man op 1 kamer komt haast niet meer voor (als het nog voor komt). Hooguit een 2-persoonskamer, maar steeds vaker gewoon een 1-persoonskamer.

Dat was toen in Nijmegen nog wel, en dat was niet eens zo heel lang geleden. Mijn tante lag ook met anderen op de kamer, dat is ergens tussen 2001 en 2003 geweest, als ik het me goed herinner.

Maar inderdaad, toen ruim 2 jaar geleden een goede vriend van me kwam te overlijden, moest hij voor zijn laatste weken naar een verpleeghuis hier in een ander dorp, daar had hij een kamer voor zichzelf. Immers, thuiszorg was niet meer te doen. Geen idee hoe het op andere afdelingen was eigenlijk. Maar dat is weer een heel ander tehuis, en het ging dan ook om een terminale patiënt, dan is het misschien toch weer wat anders.

[angel1978]

@kweenie: voor uitstapjes moet al betaald worden. Wat zie je dan: de mensen met geen cent te makke kunnen niet met die uitstapjes mee.

Dat is zo, maar dat is nu toch ook al zo voor mensen die niet in een verzorgingstehuis zitten?
De vraag is of de overheid ( wij dus ) dit soort dingen moet financieren?

[Jolijn]

De zorgsector is oververtegenwoordigd door (interim) managers, DAAR moet keihard in gesneden worden. En dan hebben we nog die RvB mensen met hun (ver over de top) salaris, hun bonussen en hun dure gadgets.

Mee eens.
Als er bezuinigd moet worden, begin dan idd eens bovenaan.
Of zet de pot met het totale budget 'beneden' op de werkvloer neer, laat men daar nemen wat men nodig heeft, om zo te kunnen werken dat je zelf daar - later- wel op z'n minst dood gevonden zou willen worden. Dat je zo kunt werken dat je het lang vol kunt houden.
Geef de pot dan 1 tree naar boven door enz. dan zie je vanzelf wel wanneer de pot leeg is.

[Jolijn]

Naar mijn idee zullen we toch echt weer terug moeten naar de situatie waarbij de kinderen zorgen voor de oude dag van de ouders ( zowel financieel als zorgtechnisch ). Verzorgings en bejaardentehuizen zijn voor de mensen die geen kinderen hebben en zich dus zodanig niet zelf kunnen redden.

angel1978


Dat vergt een aardverschuiving. Dan moeten we echt een eindje terug dan kan het standpunt dat iedereen in principe z'n eigen broek moet kunnen ophouden, niet volgehouden worden.
Dan kom je weer in de situatie dat vrouwen niet buitenshuis werken. Prima, als dat zo moet dan moet 't.

[Jolijn]

en het laatste wat ik zou willen is in een bed met 4 man op één kamer, met als enige 'privacy' een kastje en een gordijntje...

Met 4 man op 1 kamer komt haast niet meer voor (als het nog voor komt). Hooguit een 2-persoonskamer, maar steeds vaker gewoon een 1-persoonskamer.

Zoiets bekijk je vaak wel vanuit je eigen (gezonde) standpunt.
Iemand die heel veel (of alleen maar) op bed ligt, kan het misschien juist wel prettig vinden samen met iemand op 1 kamer. Wat meer geluiden, meer aanloop, maar iemand die zwaar dementerend is, kan wellicht niet goed aangeven wat hij/zij prettig vindt. En dan ook nog weer, het ene moment wel, het andere niet.

[Chocomelk]

Er zijn (en blijven) prachtige bejaardentehuizen, maar dat zijn particuliere instellingen, waar je dus voor gespaard moet hebben. Daar is genoeg tijd voor geweest, maar als je daar nu pas achter komt als 67+er, dan kan je weinig meer beginnen helaas.

En wat kosten die per maand ?

[Chocomelk]

Je bent je leven niet meer zeker in die verzorgingshuizen http://www.telegraaf.nl/buitenland/2220 ... ood__.html

Vreselijk !

[Chocomelk]

Naar mijn idee zullen we toch echt weer terug moeten naar de situatie waarbij de kinderen zorgen voor de oude dag van de ouders ( zowel financieel als zorgtechnisch ). Verzorgings en bejaardentehuizen zijn voor de mensen die geen kinderen hebben en zich dus zodanig niet zelf kunnen redden.

angel1978


Dat vergt een aardverschuiving. Dan moeten we echt een eindje terug dan kan het standpunt dat iedereen in principe z'n eigen broek moet kunnen ophouden, niet volgehouden worden.
Dan kom je weer in de situatie dat vrouwen niet buitenshuis werken. Prima, als dat zo moet dan moet 't.

Geen idee waar het heen gaat maar vele kinderen van die ouderen werken beiden om het
hoofd boven water te kunnen houden, dus als er 1 daarvan thuis moet blijven om voor ouder(s) te zorgen waar moet het allemaal van betaald worden.
Dan komen ze in de toekomst nog aanzetten met die oudere heeft geen AOW nodig want woont
in bij kinderen.....(zal toch niet)

[kweenie]

@kweenie: voor uitstapjes moet al betaald worden. Wat zie je dan: de mensen met geen cent te makke kunnen niet met die uitstapjes mee.

Dat is zo, maar dat is nu toch ook al zo voor mensen die niet in een verzorgingstehuis zitten?
De vraag is of de overheid ( wij dus ) dit soort dingen moet financieren?

Dat klopt, maar als je jonger/gezonder bent, zijn er nog veel dingen die je kunt doen die geen of nauwelijks geld kosten, bijv. strand, bos, op visite, enz.

De mensen die in een verzorgingshuis zitten, zeker de ZZP 3 en hogere 'gevallen' komen haast de deur niet meer uit.

Maar goed, zakelijk gezien: nee, dat zou niet gefinancierd moeten worden met overheidsgeld. Menselijk gezien: ja.

Het gaat mij niet alleen om uitstapjes, maar om alle niet-noodzakelijke zorgtaken. Dus ook zoiets als voor koffie zorgen. Prima dat de mensen van het huis dat ook doen, maar niet (noodzakelijk) uit het zorgbudget. Er is een verschil tussen overheidsgeld en zorgbudget. Ik ben van mening dat het zorgbudget ook gebruikt moet worden voor de echte zorg en niet voor zaken er omheen.

Hoe de overige zaken gefinancierd of geregeld zou moeten worden is weer een ander verhaal. Dat kan ook gedeeltelijk uit overheidsbudget, maar ook uit eigen bijdrages of door vrijwilligers. Maar wat je nu bij veel huizen ziet is dat er vanuit de overheid veel striktere zorgbudgetten komen, en er dus minder zorg-geld is, maar dat de huizen er toch voor 'kiezen' om de zelfde taken te willen blijven leveren zonder andere financiering. Dan loop je inderdaad aan tegen medewerkers die in het werk om komen.

[kweenie]

Naar mijn idee zullen we toch echt weer terug moeten naar de situatie waarbij de kinderen zorgen voor de oude dag van de ouders ( zowel financieel als zorgtechnisch ). Verzorgings en bejaardentehuizen zijn voor de mensen die geen kinderen hebben en zich dus zodanig niet zelf kunnen redden.

Alsjeblieft niet! Dan krijg je dus weer de derde-wereld situatie dat mensen veel kinderen moeten 'nemen' om van een goede oude dag verzekerd te kunnen zijn. En dan moet je als ouder maar hopen dat de verstandhouding met je kinderen zodanig is en blijft dat ze je later nog 'willen' verzorgen. Dus alles van ze pikkken wat ze maar uitvreten.

Bovendien wordt dat leuk als je ouders aan de andere kant van het land wonen. Kun je echt makkelijk voor je ouders zorgen...

Financieel is het trouwens natuurlijk al zo dat 'we' voor de oude dag van 'onze' ouders moeten zorgen. Alleen is het zo geregeld dat dat ook voor mensen zonder kinderen en voor ouders van armere kinderen werkt. En dat het 'risico' dat je ouders heel lang blijven leven wordt gecompenseerd/gedeeld met het risico van anderen bij wie de ouders vroeg zijn overleden. Dat is namelijk de basis van het hele collectieve stelsel.

[sjohie]

Er zijn (en blijven) prachtige bejaardentehuizen, maar dat zijn particuliere instellingen, waar je dus voor gespaard moet hebben. Daar is genoeg tijd voor geweest, maar als je daar nu pas achter komt als 67+er, dan kan je weinig meer beginnen helaas.

En wat kosten die per maand ?

Dat verschilt, in die waar mijn oma zat, moest ze het appartement kopen, en daarna betaal je ~1150 euro/maand aan servicekosten meen ik. Dat is dan inclusief 3 maaltijden/dag uit eigen keuken, verwarming, TV-aansluiting, SOS-voorzieningen/knoppen in het appartement etc. Extra kosten zijn dan kleine werkzaamheden in het eigen appartement van de conciërge, en eventueel van de aanwezige verpleegkundigen.

[kweenie]

Overigens liggen die koopprijzen wel op een heel ander niveau dan gewone appartementen waar je geen hoge verplichte servicekosten hebt. Ligt vaak eerder in de tienduizenden euro's ipv tonnen (behalve dan bij heel exclusieve huizen). Die 'servicekosten' kun je dus beter zien als een soort maandelijkse huur.

Als je bv. een koopwoning met overwaarde had, dan kun je een (groot) deel van die maandelijkse lasten uit de opbrengst van de koopwoning betalen. Veel oudere senioren die een koopwoning hebben, hebben die woning in de goede tijd gekocht en hebben daardoor nu een (flinke) overwaarde. Dat is ook wat ze bedoelen met dat veel ouderen rijk zijn, maar dat het allemaal in de stenen zit.

Als je dus voordat je naar zo'n flat gaat een huis had met bv 2 ton overwaarde (of een hypotheek die 2 ton hoger is dan wat je voor je nieuwe appartement moet betalen), dan kun je uit die verkoopopbrengst of uit de besparing op de hypotheek een groot deel van de servicekosten al wel betalen. Dat geldt natuurlijk niet als je al op je 65ste in zo'n woning gaat wonen, maar als je op je 80ste verhuist, dan kun je een hele tijd vooruit.