Radar

alfatrion schreef:

snuffel1 schreef:Betalen is erkenning van de schuld.

Als dat zo zou zijn, dan zou de leer van de onverschuldigde betaling niet bestaan. Hij bestaat wel dus is betaling geen erkenning van een schuld.

5 jaar lang betalen houdt wel een erkenning in . Je zal met nieuwe feiten, die tot op heden onbekend waren, moeten komen om aan te geven dat het een onverschuldigde betaling is,

Het naakte feit dat de term onverschuldigde betaling bestaat impliceert helemaal niet dat een regelmatige betalingen geen erkening van de schuld kunnen inhouden

Er van uit gaande dat Lindorff wist dat de vordering verjaard was, is dreigen met een rechtszaak misleidend. Of dit ook dwaling genoemd kan worden , moeten we dit toetsen aan de 6 regels:
1 Onjuiste voorstelling van essentiële eigenschappen en/of omstandigheden.
2 Er moet causaal verband zijn tussen de dwaling en het sluiten van de overeenkomst: indien er niet gedwaald was, zou de overeenkomst niet of onder andere voorwaarden tot stand zijn gekomen.
3 De wezenlijke eigenschappen waaromtrent een onjuiste voorstelling bestond moeten in beginsel wel kenbaar zijn geweest.
4 De dwaling moet zijn veroorzaakt door een mededeling van de wederpartij, het zwijgen van de wederpartij of wederzijdse dwaling.
5 De dwaling moet niet op grond van in het verkeer geldende opvattingen, schending van onderzoeksplicht of zaken die uitsluitend op de toekomst betrekking hebben, voor rekening van de dwalende komen
6 De dwaling kan niet gaan om een zuiver toekomstige omstandigheid.

Je zou bij 5 nog een vraagteken kunnen zetten.

sacredfour schreef:Er van uit gaande dat Lindorff wist dat de vordering verjaard was, is dreigen met een rechtszaak misleidend. Of dit ook dwaling genoemd kan worden , moeten we dit toetsen aan de 6 regels:
1 Onjuiste voorstelling van essentiële eigenschappen en/of omstandigheden.
2 Er moet causaal verband zijn tussen de dwaling en het sluiten van de overeenkomst: indien er niet gedwaald was, zou de overeenkomst niet of onder andere voorwaarden tot stand zijn gekomen.
3 De wezenlijke eigenschappen waaromtrent een onjuiste voorstelling bestond moeten in beginsel wel kenbaar zijn geweest.
4 De dwaling moet zijn veroorzaakt door een mededeling van de wederpartij, het zwijgen van de wederpartij of wederzijdse dwaling.
5 De dwaling moet niet op grond van in het verkeer geldende opvattingen, schending van onderzoeksplicht of zaken die uitsluitend op de toekomst betrekking hebben, voor rekening van de dwalende komen
6 De dwaling kan niet gaan om een zuiver toekomstige omstandigheid.

Je zou bij 5 nog een vraagteken kunnen zetten.

Dat een vordering verjaard zou zijn wil nog niet zeggen dat men geen poging tot inning van de vordering mag doen.
Ik vindt jouw bijdragen zeer misleidend.

brenda1980 blijft wel erg stilletjes. Misschien was die vordering er wel, maar wist ze niet dat dit zou kunnen zijn verlopen. Anders ga je toch niet gelijk betalen aan iets wat, wettelijk gezien, verlopen is. Nogmaals, als er tussentijds geen aanmaningsbrieven zijn ontvangen, want ook dat weten we niet.

Leo The Emperor schreef:Je zal met nieuwe feiten, die tot op heden onbekend waren, moeten komen om aan te geven dat het een onverschuldigde betaling is,

Dat criterium verzin je hier te plekken.

Leo The Emperor schreef:Het naakte feit dat de term onverschuldigde betaling bestaat impliceert helemaal niet dat een regelmatige betalingen geen erkening van de schuld kunnen inhouden

Ja, dat doet het wel, omdat anders ieder beroep op onverschuldigde betaling weerlegt kan worden met "de betaling was verschuldigd, want er is betaald."

sacredfour schreef:Je zou bij 5 nog een vraagteken kunnen zetten.

Er zijn veel meer punten waar vraagtekens bij gezet kunnen worden. Dwaling gaat niet op.

Artikel 6:228 lid 1 BW schreef:(...) a. indien de dwaling te wijten is aan een inlichting van de wederpartij, tenzij deze mocht aannemen dat de overeenkomst ook zonder deze inlichting zou worden gesloten; (...)

Er is niet gesteld of gebleken dat Lindorff onjuiste inlichtingen heeft gegeven.

Artikel 6:228 lid 1 BW schreef:(...)b. indien de wederpartij in verband met hetgeen zij omtrent de dwaling wist of behoorde te weten, de dwalende had behoren in te lichten;(...)

Lindorff hoefde TS niet in te lichten over de verjaring van de vordering, omdat iedere Nederlander wordt geacht de wet te kennen.

Artikel 6:228 lid 1 BW schreef:(...)c. indien de wederpartij bij het sluiten van de overeenkomst van dezelfde onjuiste veronderstelling als de dwalende is uitgegaan, tenzij zij ook bij een juiste voorstelling van zaken niet had behoeven te begrijpen dat de dwalende daardoor van het sluiten van de overeenkomst zou worden afgehouden.

Er is geen sprake van wederzijdse dwaling.

alfatrion schreef:

Leo The Emperor schreef:Je zal met nieuwe feiten, die tot op heden onbekend waren, moeten komen om aan te geven dat het een onverschuldigde betaling is,

Dat criterium verzin je hier te plekken.

Leo The Emperor schreef:Het naakte feit dat de term onverschuldigde betaling bestaat impliceert helemaal niet dat een regelmatige betalingen geen erkening van de schuld kunnen inhouden

Ja, dat doet het wel, omdat anders ieder beroep op onverschuldigde betaling weerlegt kan worden met "de betaling was verschuldigd, want er is betaald."

je moet wel blijven lezen en niet selectief woordjes weglaten, om je gelijk proberen te halen. Het gaat hier over regelmatige betalingen gedurende 5 jaar, wat iets heel anders is dan een enkele betaling die per vergissing of onder invloed van dwaling o.i.d tot stand kan zijn gekomen.

In deze zaak wordt door TS gedurende langere tijd uitvoering gegeven aan een overeenkomst tussen 2 partijen, wat een erkenning van deze overeenkomst en daarmee ook de schuld inhoudt. Alleen als er feiten zijn die TS in deze periode niet wist of kon weten zou er een kans zijn om hiet iets aan te veranderen.

Leo,

Je draagt geen argumenten aan voor je standpunten, maar valt in herhaling. Ik concludeer dan maar dat jouw standpunten onzin zijn. Niet gebleken is dat voor een beroep op onverschuldigde betaling alleen nieuw bewijs wordt meegenomen. En niet gebleken is dat een beroep op onverschuldigde betaling faalt enkel en alleen omdat er betaling een erkenning van de schuld zou inhouden.

alfatrion schreef:Leo,

Je draagt geen argumenten aan voor je standpunten, maar valt in herhaling. Ik concludeer dan maar dat jouw standpunten onzin zijn. Niet gebleken is dat voor een beroep op onverschuldigde betaling alleen nieuw bewijs wordt meegenomen. En niet gebleken is dat een beroep op onverschuldigde betaling faalt enkel en alleen omdat er betaling een erkenning van de schuld zou inhouden.

je concludeert maar wat je wilt, het maakt niks uit

Als een beroep op dwaling faalt kan TS wel aanvoeren dat incassobureau naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet juist heeft gehandeld door TS tot een overeenkomst te dwingen door misbruik te maken van haar gebrek aan juridische kennis. TS kan aanvoeren dat ze zonder de dreiging van een rechtszaak geen rechtens afdwingbare overeenkomst zou hebben afgesloten.

Ik ben het er overigens wel met Leo The Emperor eens dat een betalingsregeling een erkenning is van een nieuwe wettelijk afdwingbare overeenkomst (3:35 BW)

sacredfour schreef:Als een beroep op dwaling faalt kan TS wel aanvoeren dat incassobureau naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet juist heeft gehandeld door TS tot een overeenkomst te dwingen door misbruik te maken van haar gebrek aan juridische kennis.

Ik zie een dergelijk beroep niet snel slagen. TS had zich eerst kunnen laten informeren over haar rechten. Bijvoorbeeld bij het juridisch loket, hier of elders.

sacredfour schreef:Ik ben het er overigens wel met Leo The Emperor eens dat een betalingsregeling een erkenning is van een nieuwe wettelijk afdwingbare overeenkomst (3:35 BW)

De betalingsregeling is de nieuwe overeenkomst. En die nieuwe overeenkomst kan geen standhouden als de natuurlijke verbintenis niet bestond, want dan is wel sprake van dwaling dan wel een situatie die naar naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is.

Uit de OP va TS

in 2009 heb ik een brief van Lindoff incaso gekregen dat ik een schuld moest betalen van 4500 euro van iets dat meer dan 8 jaar oud was.

Er was dus blijkbaar een schuld, dat jij die als schuldenaar dan gaat betalen wil zeggen dat je die schuld erkent. Dat jij die vervolgens gaat betalen omdat het incassobureau met hel en verdoemenis dreigt in de vorm van rechters en deurwaarders tja, niet geschoten is altijd mis.

……als de natuurlijke verbintenis niet bestond…….

Deze natuurlijke verbintenis was waarschijnlijk een schuld van TS die d.m.v. cessie aan Lindorff verkocht was. Hoe moet ik dit zien, een verbintenis die niet bestond?

Dat de overeenkomst waar deze schuld op gebaseerd is niet bestaat of dat er een fout is gemaakt in wie er is aangeschreven.

alfatrion schreef:Dat de overeenkomst waar deze schuld op gebaseerd is niet bestaat of dat er een fout is gemaakt in wie er is aangeschreven.

Eris een schuld die blijkbaar door TS "vergeten" is om te betalen.

Dat zegt het incassobureau. Ik heb niet vernomen dat dit door TS is geverifieerd.

alfatrion schreef:Dat zegt het incassobureau. Ik heb niet vernomen dat dit door TS is geverifieerd.

Schreef gisteren al (18:48) dat brenda erg stilletjes bleef; denk dat we (weer) een leuk verhaaltje opgedist hebben gekregen, eerlijk gezegd/geschreven.

Dat zou zomaar kunnen.

https://www.youtube.com/watch?v=dvQYdZpT8Cs
Henk Kroeze van Lindorff zegt: mensen worden mondiger.

sacredfour schreef:https://www.youtube.com/watch?v=dvQYdZpT8Cs
Henk Kroeze van Lindorff zegt: mensen worden mondiger.

Ja, zag dat programma een paar weken geleden (geloof ik): het gezicht wat ie er bij trok sprak boekdelen toen hij dat zei. Alsof hij het wel erruug jammer vond. De Oekel!