Re: Gevaar van Radar!!
Geplaatst: 06 nov 2002 22:07
Zoals ik al eerder schreef ben ik dus eigenhandig gestopt. Dit kwam niet door de uitzending, maar al in mei. De uitzending heeft misschien vergeten erop te wijzen dat het niet de bedoeling is dat iedereen die antidepressiva slikt massaal gaat stoppen en zeker niet zonder begeleiding. De gevolgen kunnen heel naar zijn en als je niet sterk genoeg in je schoenen staat, kom je er niet zonder kleerscheuren vanaf. Ik ben er gelukkig goed vanaf gekomen, maar ik heb wel een paar dagen gedacht dat ik dood ging. Mijn lichaam deed zo raar en ik zag zo wazig en had allerlei storing in mijn functioneren. Na een paar dagen was dit gelukkig voorbij. Daarom was de uitzending voor mij heel prettig. Het bevestigde mijn vermoedens. De ergste bijwerkingen staan niet vermeld in de bijsluiter. Een goede arts of therapeut verteld zijn patient hier natuurlijk over, maar helaas wordt dit vaak ook vergeten.
Van seroxat kan ik het volgende vertellen. Dit middel bevat serotine. Dit is een hormoon dat onder andere verantwoordelijk is voor onze stemming. Bij een goede hormoonspiegel voelen we ons dus goed. Hebben we een te kort aan serotine, kunnen we neerslachtig worden. Seroxat is dan dus een goed middel. Echter, en nu komt het, als je een teveel aan serotine krijgt, wordt je ook depressief! En wat doen de meeste verschrijvers: ze verhogen de dosis en dus wordt je nog depressiever. Waarom dit verschijnsel niet wordt erkend is mij een raadsel. Het is toch gewoon een kwestie van kennis toepassen die verschrijvers toch zouden moeten hebben?
Van seroxat kan ik het volgende vertellen. Dit middel bevat serotine. Dit is een hormoon dat onder andere verantwoordelijk is voor onze stemming. Bij een goede hormoonspiegel voelen we ons dus goed. Hebben we een te kort aan serotine, kunnen we neerslachtig worden. Seroxat is dan dus een goed middel. Echter, en nu komt het, als je een teveel aan serotine krijgt, wordt je ook depressief! En wat doen de meeste verschrijvers: ze verhogen de dosis en dus wordt je nog depressiever. Waarom dit verschijnsel niet wordt erkend is mij een raadsel. Het is toch gewoon een kwestie van kennis toepassen die verschrijvers toch zouden moeten hebben?