Radar

FiscaalJurist schreef:De langstlevende moet de erfbelasting voldoen, tenzij de erflater anders bepaald heeft bij testament. art 13 lid 2 jo art 7 lid 1 onderdeel e van boek 4 van het Burgerlijk Wetboek.

Of er is een twee traps testament, dan moeten de kinderen na het overlijden van de langstlevende, de erfbelasting voldoen!
Is dit juist?

tennis schreef:

FiscaalJurist schreef:De langstlevende moet de erfbelasting voldoen, tenzij de erflater anders bepaald heeft bij testament. art 13 lid 2 jo art 7 lid 1 onderdeel e van boek 4 van het Burgerlijk Wetboek.

Of er is een twee traps testament, dan moeten de kinderen na het overlijden van de langstlevende, de erfbelasting voldoen!
Is dit juist?

klopt bij een tweetrap erven de kinderen niks maar zijn ze slechts verwachters. De langstlevende ouder erft alles onder de voorwaarde hetgeen onverteerd is gebleven aan de kinderen te laten. Bij overlijden van de verwachter gaat het overgebleven deel civiel gezien terug naar de insteller=insteller making, de kinderen erven daardan van.

Bij wat grotere vermogens kan een tweetrapstestament tot hogere erfbelasting over twee levens gezien leiden. In de estate planningspraktijk, bij vermogenden wordt de tweetrap voornamelijk gebruikt als anti schoonzoon bepaling

bij vermogenden wordt de tweetrap voornamelijk gebruikt als anti schoonzoon bepaling

Kan je dit nog nader uitleggen?

tennis schreef:

bij vermogenden wordt de tweetrap voornamelijk gebruikt als anti schoonzoon bepaling

Kan je dit nog nader uitleggen?

Vermogenden willen vaak dat het vermogen in de familie blijft. Door een tweetrapsmaking is dit te regelen.
Baron Van Sackenvuller tot schijt aan het volk laat het vermogen aan zijn zoon Lodewijck-Bernard na, maar bezwaart hem met de voorwaarde om hetgeen onverteerd is verbleven aan zijn zus Marie-Claire te laten.

Mocht L-B trouwen dan kan hij niet over het geerfd vermogen beschikken, dit is reeds gedaan door de Baron. Zijn vrouw Wendy kan dus niet van hem dit vermogen erven. Ze staat buiten spel. Dit noemen we de harde uitsluiting.

Bijna altijd wordt bepaald dat als de kinderen van de insteller zelf kinderen krijgen de tweetrap vervalt en dat de kleinkinderen uiteindelijk zullen erven. Soms wordt er nog een uitsluiting van het wettelijk vruchtgenot voor ouders bijgezet om te voorkomen dat Wendy toch geld uit de erfenis kan onttrekken opgrond van haar wettenlijk vertegenwoordigerschap van het kleinkind.

Daarom de anti schoonzoon/dochter clausule