alfatrion schreef:Moet een kin dat dit niet wil er dan bij de haren bij gesleept worden omdat je dit zo nodig "samen" met het kind wil doen?
Ja!
Of vraag jij vriendelijk aan je kind of het alsjeblieft naar school wil gaan en haal je de schouders op onder het motto van 'ik wil hem niet dwingen' als hij weigert?
Verzoek jij hem schriftelijk of hij alsje, alsjeblieft zijn huiswerk wil gaan maken, omdat pappie/mammie dat zo fijn vindt?
Is je kind aan zijn lot overlaten 'want hij wil niet!!' beter dan soms je kind dwingen iets te doen, omdat dat nou eenmaal beter is voor dat kind op de langere termijn?
alfatrion schreef:Ik zou ook wel eens willen horen waarom een dergelijke opstelling kinderen zou stimuleren om uit eigen beweging naar je toe te stappen.
Omdat je kinderen op die manier leert dat ze op je kunnen rekenen (zie je het woordgrapje?).
In goede tijden en slechte.
Als ik problemen had die ik zelf niet kon oplossen, ben ik altijd naar mijn ouders gegaan.
En die hebben me toch vaak zat gedwongen om dingen te doen die ik niet leuk vond.
En weet je?
Ik ben een goed ontwikkelde, redelijk slimme, zelfstandige en aardige meid geworden!
alfatrion schreef:Dit heb je eerder ook al gesteld. Ik heb gewezen op een artikel uit het mensenrechten verdrag. Het zou aardig zijn als je ook met juridische argumenten zou komen waarom dit artikel niet voor kinderen zou gelden wanneer het gaat om bankzaken, of anders op z'n minst een bron die dat kan.
Wie heeft het over juridisch?
Ik ben geen advocaat.
Ik ben een leek die zijn mening geeft, en ik vind dat een kind van 12 geen recht op privacy heeft qua geld, verdrag van de rechten van de mens of niet.
Of geef jij een kind van 12 met een gerust hart je credit card waar ze ongelimiteerd mee kunnen shoppen en betaal jij (zonder naar het bedrag te kijken) de rekening, want dat is privacy?
Heb je ooit aan je kinderen gevraagd waar ze heen gingen, met wie en hoe laat ze thuis zouden zijn?
Of is dat recht op privacy?
Je kind goed opvoeden gaat vóór op de privacy.
alfatrion schreef:Dat betekent vooral dat kinderen de vrijheid gegund moet worden om zelf fouten te maken. Geen betere bron om iets te leren dat eigen gemaakte fouten. Het voordeel van jong fouten maken is dat dit goedkoop is.
Ben ik met je eens.
Maar een kind kan ook onder begeleiding fouten maken.
Jij snapt nog niet dat er een verschil is tussen wat jij als onder 'onder begeleiding' opvat (achter hun rug om spioneren en ze geen seconde uit je zicht laten) en wat ik opvat als 'onder begeleiding' (een tijd lang samen de zaken bekijken, goede uitleg geven en stimuleren om het goed en zelfstandig te kunnen doen).
En ook als je dingen samen doet, het gaat altijd wel mis.
Ook als je je kind de ruimte gunt om fouten te maken (heel gezond) kun je het samen doen.
Het een sluit het ander niet uit.
alfatrion schreef:Als ouder moet je thuis een zondige situatie creëren dat je kinderen zich vrij voelen om met hun problemen bij je te komen. Je overbeschermend opstellen zorgt juist er juist voor dat men later in de problemen.
En er is dus een verschil tussen samen dingen doen/je kind begeleiden en je overbeschermend opstellen.
Ook in een niet zondige (?!?) situatie kan een kind zich vrij voelen om met je te praten en kunnen ze fouten leren maken en vooral voorkomen.
alfatrion schreef:Roepen "ik ga failliet als mijn dochter van 12 een huis koopt" heb ik, gezien het bestaan van art. 1:234 BW toch terecht als onrealistisch gekwalificeerd heb. Maar ik hoor graag waarom jij dat pragmatisch en praktisch vind!
Wil je me even quoten, waar ik dat heb gezegd?
Ik weet ook wel dat een kind van 12 geen huis kan kopen en dat heb ik ook nooit gezegd.
Ik zeg alleen dat als je je kind niet opvoed als het 12 is, dat je dan als ze 18, 19 of 20 is, wel met de (financiële) gebakken peren zit.
Daar doet geen verdrag van de rechten van de mens of burgerlijk wetboek iets aan af.