Radar

Leeftijd doet gewoon niet ter zake, omdat mijn dochter (inmiddels 40 jaar oud)
regelmatig een beroep doet op mij en om advies/raad vraagt.

Tegenwoordig lopen kinderen van 12 jaar ook al met een mobiel. Voor mij is het dus wel een verschil of het een kind van 12 jaar of een kind van 40 jaar overkomt. Van een kind van 40 mag je volgens mij wel ietwat meer verantwoordelijksheidsgevoel verwachten dan van een kind van 12 jaar. Of bent u van mening dat je bij kinderen ongeacht de leeftijd geen onderscheid maakt in het hebben van verantwoordelijkheidsgevoel?

Wat het vragen van advies betreft ben ik het met u eens, dan speelt leeftijd geen rol. Maar dat was niet mijn insteek in de topic waar ik naar de leeftijd vroeg.

CB schreef:

Leeftijd doet gewoon niet ter zake, omdat mijn dochter (inmiddels 40 jaar oud)
regelmatig een beroep doet op mij en om advies/raad vraagt.

Tegenwoordig lopen kinderen van 12 jaar ook al met een mobiel. Voor mij is het dus wel een verschil of het een kind van 12 jaar of een kind van 40 jaar overkomt. Van een kind van 40 mag je volgens mij wel ietwat meer verantwoordelijksheidsgevoel verwachten dan van een kind van 12 jaar. Of bent u van mening dat je bij kinderen ongeacht de leeftijd geen onderscheid maakt in het hebben van verantwoordelijkheidsgevoel?

Dit topic gaat toch over een dochter van 19 jaar die bij de moeder om raad
is gekomen en die moeder heeft vervolgens een topic geopend om te zien
wat voor mogelijkheden ze nog hadden.

Verantwoordelijkheidsgevoel wordt ontwikkeld tijdens het opgroeien
in de loop der jaren en er worden natuurlijk fouten gemaakt en
er wordt hopelijk van geleerd.
Soms wordt helaas dezelfde fout nog maar eens gemaakt
en daarna misschien nooit meer.
Als ouders zijnde breng je de kinderen dat verantwoordelijkheidsgevoel
bij, maar er is niets mis mee om je kind bij te staan als ze het even
niet meer weet.

Ik werd moeder op 17 jarige leeftijd en heb gelukkig altijd de mogelijkheid
gehad om naar mijn moeder te gaan en haar om raad te vragen.
Als je op zo'n jonge leeftijd moeder wordt is de verantwoording
immens en kun je alle hulp en raad gebruiken.

Ik kan me gelukkig verplaatsen in situaties die ik tegenkom op
het forum, omdat ik een schat aan goede en slechte ervaringen heb.
Ik probeer altijd begrip te hebben en zal niemand veroordelen.
Het gaat er mij niet om HOE iemand in zo'n situatie terecht is gekomen,
maar wil gewoon behulpzaam zijn en trachten het probleem mee op te lossen.

Voor een oordeel kan men zich altijd nog wenden tot "De Rijdende Rechter" eventueel.

Een ieder mag zijn eigen kijk en mening hierop hebben, geen probleem.

Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

magere janus schreef:Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

Dan had u dat verantwoordelijkheidsgevoel al op jonge leeftijd
net als ik en het is tegenwoordig bijna een unicum dat koppels
nog samen zijn. Het is in goede en slechte tijden toch?

magere janus schreef:Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

En nu ben je 17?
Of 81 en eergisteren getrouwd?
:-p

mzuri schreef:

magere janus schreef:Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

En nu ben je 17?
Of 81 en eergisteren getrouwd?
:-p

Was een grapje Jeanne. Ik vind janus wel leuk met z'n droge opmerkingen
Want wat zegt het nu helemaal over z'n huidige leeftijd en/of aantal jaren getrouwd?

mzuri schreef:Was een grapje Jeanne. Ik vind janus wel leuk met z'n droge opmerkingen
Want wat zegt het nu helemaal over z'n huidige leeftijd en/of aantal jaren getrouwd?

Ik vind hem ook wel leuk en hij blijft ook altijd correct.

Wel moeilijk in te schatten maar een welkome afleiding.

jeanne-veghel schreef:

magere janus schreef:Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

Dan had u dat verantwoordelijkheidsgevoel al op jonge leeftijd
net als ik en het is tegenwoordig bijna een unicum dat koppels
nog samen zijn. Het is in goede en slechte tijden toch?

Wanneer je dood ongelukkig bent dan is het voor alle partijen het beste als men als goede vrienden uit elkaar gaat. Dit is niet het zelfde als je onverantwoordelijk gedragen.

alfatrion schreef:

jeanne-veghel schreef:

magere janus schreef:Ik was 16 toen ik vader werd en woon nu nog samen met mijn vrouw.

Dan had u dat verantwoordelijkheidsgevoel al op jonge leeftijd
net als ik en het is tegenwoordig bijna een unicum dat koppels
nog samen zijn. Het is in goede en slechte tijden toch?

Wanneer je dood ongelukkig bent dan is het voor alle partijen het beste als men als goede vrienden uit elkaar gaat. Dit is niet het zelfde als je onverantwoordelijk gedragen.

We waren toch wel een Beetje onverantwoordelijk hoor resp. 16 en 17 jaar
om dan op zo'n jonge leeftijd een kind op de wereld te zetten en
zeker als ik er nu op terugkijk.
Ikzelf b.v. kwam Net van de middelbare school.

Moet u toch wel een klein beetje met me eens zijn.

Ja dat ben ik helemaal met u eens ik ben nu 68 en mijn vrouw is 66 ben toen gaan
werken en heb middels avondstudies het staatsexamen HBS-A behaald en jaren gewerkt bij IBM.

Maar ik zou het niet meer over willen doen wel het scharrelen...zeg maar maar dan anders

magere janus schreef:Ja dat ben ik helemaal met u eens ik ben nu 68 en mijn vrouw is 66 ben toen gaan
werken en heb middels avondstudies het staatsexamen HBS-A behaald en jaren gewerkt bij IBM.

Maar ik zou het niet meer over willen doen wel het scharrelen...zeg maar maar dan anders

Om dan maar weer op de verantwoording te komen van dochter 19 jaar
van de TS en de hulpvraag van de moeder:
Ik snap het dus best dat moeders wil helpen via dit forum.
Had ik ook gedaan, als ik niet wist hoe ik dit probleem verder kon aanpakken.

CB schreef:

Mijn dochter heeft de rekening al betaald , dat is de les ....samen zoeken we uit of we er nog iets aan kunnen doen, ze is 19 en heeft mijn hulp gevraagd ,dus die betuttelende opmerkingen of mijn dochter hier ook een les uit krijgt zijn dom en onnodig .

Als ik je met mijn posting gekwetst heb sorry dat was niet de bedoeling, maar ik heb alleen gereageerd op de informatie die jezelf hebt verstrekt en daarbij bleef je dochter op basis van jouw eigen informatie heel erg passief. Bewust heb ik gereageerd beginnend met: "Met alle respect", maar als jij daar overheen leest dan is dat jammer.

Als ik iets post op een vraag of probleem van een ander dan vraag ik me af of dat antwoord wel een hulp is voor degene, jouw post hielp mij geen steek verder en hield bovendien een veroordeling van mijn opvoedkundige capaciteiten in ...met alle respect

jouw post hielp mij geen steek verder en

Nee dat klopt, maar je gaf zelf al aan dat coulance de enige mogelijkheid zou zijn en die kan ik je niet geven. Dat is aan de RABO.

hield bovendien een veroordeling van mijn opvoedkundige capaciteiten in

Kun jij aangeven met welke woorden ik jouw opvoedkundige capaciteiten heb veroordeeld? Ik heb ze nl niet kunnen vinden.