Radar

Ik vind het buitenhuis werken, geen werk!!! Dat is tijdverdrijf om er bij te horen.

Huishouden is wel degelijk onbetaald werk. Ben zelf huisvrouw, tevens manager en boekhouder hier thuis. Werk nog een paar uurtjes buitenhuis als tijdverdrijf, dus ik blijf wel bezig. En doe het alles met veel plezier!

Mijn beide ouders werken 40 uur in de week, ik studeer, dus overdag is er nagenoeg nooit iemand thuis. Omdat we allemaal onze vaste taken en plichten hebben in het huishouden loopt alles toch redelijk op rolletjes.

Huishoudelijk werk kan wel degelijk zwaar werk zijn, alleen krijg je er geen cent voor betaald.

Voor mij is het buitenhuis werken toch wel degelijk werk en geen tijdverdrijf.
Het huishoudelijke werk wat ik in mijn huis doe is echter noodzakelijk en in mijn ogen geen werk.
Het is iets dat er gewoon bij hoort.

Ja, je kunt het ook andersom formuleren.

Ik werk om te kunnen leven...
Dus om dat nu als tijdverdrijf te zien, nee, vind ik erg ver gezocht.

Maar het ging hier toch om een ( huis ) vrouw?

als je een werkweek van 40 uur hebt (en je moet dan werken) dan ben
je behoorlijk moe als je thuiskomt.
als je dan nog moet koken en wassen en het huis schoonmaken ook al
doe je dat een keer in de week en je vind dat geen werken dan doe je
het met de franse slag zo simpel is dat.
mijn vrouw werkt ook en als we het niet samen doen is het in een mum van tijd een bende.
vooropgesteld dat wij wel leven in dat huis en niet alles verbieden
omdat het anders een zootje wordt.
en ik vind het echt wel werken vooral als je kinderen hebt.
dus niet zo laatdunkend over de huisvrouwen.

Precies! Jij weet hoe het hoort!

Weet je wat zo jammer is? Dat er nog steeds mensen zijn die zo op karr ingaan. Zonde van de energie die je zelf hard nodig hebt.
Ik heb zo het 1 en ander gelezen hier en eigenlijk moet ik alleen maar lachen om karr.

Dus kom op mede WAO/WW-ers, laat je niet kennen en hou de eer aan jezelf. Jullie weten hoe de zaken er voor staan en dat onwetend persoontje dus niet. Lekker laten kletsen en probeer het langs je heen te laten gaan.

Groeten,
Beej.

Ik laat alle ongenuanceerde gebral over werklozen, uitkeringsgerechtigden en de van gebrek aan inzicht getuigende teksten van grote denkers hier even voor wat ze zijn en kom met een ander verhaal over UWV.

Ik ben ondernemer. Ik draag jaarlijks voor mijn personeel een forse som aan premies af aan UWV. Hoe dat gaat? Nou, zo:

In 2003 wordt door UWV een fout gemaakt en wordt ten onrechte
€ 6000,= premie in rekening gebracht. Ik betaal - heb nog niets door - en bij het maken van de jaarrekening ontdekt mijn accountant de fout. Ik verreken dat bedrag met de aanslag van 2004 en krijg een boete van ruim € 500,=. Na telefonisch overleg wordt toegezegd dat dit onterecht is. Maar ik krijg wel een aanmaning als ik de boete niet betaal. En nog een. En een mededeling dat beslag gelegd zal worden door een deurwaarder. En uiteindelijk gelijk. Intussen heeft mijn accountant veel uurtjes besteed aan de affaire en ik krijg een rekening daarvoor. Van UWV krijg ik niet eens excuses. Ook geen rente over het teveel betaalde. Ook geen uitleg. Uiteindelijk blijkt dat men werknemers van een andere werkgever per ongeluk op mijn staat had gezet.

Ander voorbeeld: een personeelslid van mij is vanuit een WAO-situatie middels een reintegratietraject bij mij aan het werk gegaan. Mevrouw wordt ziek in de herfst van 2003. Ik claim bij UWV haar ziekengeld, dat was onderdeel van de overeenkomst (toen heette dat nog een REA regeling) met het UWV. Maar ik krijg niets. Waarom niet? Omdat haar dossier waar de overeenkomst in zit zoek is bij UWV. Ik heb een kopie aan UWV gestuurd, maar wacht medio 2005 nog op mijn geld. Verrekenen met de premie die ik betaal mag niet. Ik heb daarover een advocaat geraadpleegd. Contact met UWV opnemen levert een hoop doorverbinden en geen enkel resultaat op.

Nog een voorbeeld. Een medewerker (ook gereintegreerd, ik ben blijkbaar een sociaal werkgever), wordt ziek en belandt buiten haar schuld om opnieuw in de WAO in juli 2004. Sinsdien heeft ze maanden geen uitkering gehad, werd ik eerst doorbetalingsplichtig verklaard, toen weer niet, toen weer wel, toen weer niet. In augustus wordt er onder een code die bij UWV niemand me uit kan leggen eenmalig een bedrag van ruim € 500,= op mijn rekening gestort. Een specificatie blijft uit. nog steeds. Mijn werkneemster ben ik uiteindelijk maar haar loon gewoon gaan doorbetalen, het mens moet toch eten nietwaar? Maar het is nog steeds niet duidelijk hoeveel procent ze afgekeurd is, hoeveel procent ziek, wat haar uitkering is, en wat mijn positie is. Er is een mevrouw bij UWV die haar best doet haar en mij te helpen. Maar die wordt door medewerkers van adere afdeling afgeschilderd als iemand die het niet weet en wiens zaak het niet is. Ik heb mijn accountant maar weer aan het werk gezet. Ik betaal mijn werkneeemster haar loon. Maar ontvang zelf geen geld van UWV. En zij ook niet. Wel een brief dat ze teveel heeft gehad. Of ze maar terug wil betalen. Met een berekening er bij waar zelfs mijn accountant even van achter zijn oren krabde. Van UWV ontvang ik maandelijks een formulier waarop ik ondermeer aan kan geven of de mevrouw in kwestie al overleden is of niet. De stapel enveloppen met een blauw logo is zo groot dat ik een apart postvakje voor UWV heb neergezet. Vrijwel alle brieven bevatten informatie waar je niet om vraagt, niets aan hebt of niet te begrijpen is.

Nog een voorbeeld. Ik ben als ondernemer ook verzekerd voor arbeidsongeschiktheid. Bij UWV, historisch zo gegroeid. UWV heeft een machtigig voor automatische incasso, maar schrijven niet af. Wel sturen ze aanmaningen, soms een jaar nadat je je premie had moeten betalen. Ik reageer er niet meer op, wordt er doodmoe van. Maar ja, als je dan een keer een week ziek wordt en een claim indiend, krijg je niets. Wegens "wanbetaling". Ik bel de klachtentelefoon, maar na veertig minuten wachten hang ik op.

Een mevrouw bij mij op de zaal is bij mij geplaatst via en zogenaamd reintegratiebureau. Ze doet de financiele administratie. Met het reintegratiebureau zijn afspraken gemaakt dat deze (Antilliaanse) mevrouw een cursus krijgt aangeboden om haar Nederlands op te vijzelen. Zodat ze breder inzetbaar is en meer uren kan werken. Wat ze graag wil. Na een half jaar bespeur ik geen verbetering en vraag wat de stand van zaken is. Er is niets gebeurd. Mevrouw heeft te horen gekregen van het reintegratiebureau "dat ze maar op Internet moet kijken, daar staan gratis cursussen genoeg". Het reintegratiebureau krijgt geld van UWV om deze mevrouw weer aan de slag te helpen. maar het reintegratiebureau doet niets. Behalve geld ontvangen. Een telefoontje naar het reintegratiebureau leverde op dat men het uit zou zoeken ("de casus was overgedragen") en terug zou bellen; wat uiteraard niet gebeurde. Gebeld met UWV dan maar. UWV: "Daar gaan wij niet over". Ik:"Maar het is toch geld van UWV?" UWV: "Momentje ik verbindt u door". Waarna een stilte volgde die tot op de dag van vandaag duurt.

In Brabant heeft een collega ondernemer zich laats naakt vastgeketend aan het kantoor van UWV om na jaren strijd (zelfde ervaringen als ik) zijn gelijk te halen. Dat werkte. In dat individuele geval. Er zijn ook al mensen geweest die met hun vrachtauto de pui van UWV ramden in een laatste vertwijfelde poging om de bureaucratie en Kafka-achtige situaties bij UWV aan de kaak te stellen.

Werkgevers en werknemers klagen steen en been over UWV. Mijn advocaat kan er sappige verhalen over schrijven. Mijn accountant geeft aan dat het UWV altijd een probleem is voor werkgevers. Het kost veel tijd, het maakt enorme fouten, is slecht bereikbaar en de bejegening van klagers is zeldzaam arrogant en onverschillig. Er zijn zoveel regels en wetten die telkens weer gewijzigd worden dat medewerkers van UWV door de bomen het bos niet meer zien. En er zijn zoveel afdelingen dat niemand nog weet wat de ander doet. Er zijn telefoonnummers die niet worden opgenomen, domweg omdat het nummer niet (meer) is aangesloten op een telefoon, vertelde mij een medewerker van UWV.
Wie ooit een berekening heeft gezien van iemands WAO-uitkering begrijpt dat het fout moet lopen. De berekening is niet uit te leggen. En mijn inschatting is dat de berekening meestal fout is. Ik hoorde laatst een collega ondernemer een goede tip geven: zeg bij elke berekening van UWV die in je nadeel is dat je uitleg wilt. In de meeste gevallen krijg je dan direct gelijk. Maar vaak doe je als kleinere ondernemer niets. omdat het teveel tijd kost en omdat je weet dat het toch niets helpt. Als je een beeld wilt krijgen van hoe UWV "werkt" en wat het "doet" moet je eens gaan kijken op hun website. De virtuele chaos en onoverzichtelijkheid die je daar aantreft is een perfecte afspiegeling van de werkelijkheid.

Wat mij betreft wordt het hoog tijd dat UWV wordt aangepakt en veel ondernemers zullen me daarin steunen. Ga maar vragen, bij iedere ondernemer in het midden- en klein bedrijf. Voorlopig geloof ik iedereen met zo'n verhaal over UWV: ondernemer, WAO-er, werkloze of medewerker bij UWV zelf. Ik zou me kapot schamen als ik er werkte, ik zou er over liegen. Desnoods dat ik planner bij de NS was of zoiets. Of belastinginspecteur. Da's ook heel erg, maar minder erg.

Trouwens, ik heb begrepen dat UWV en belastinginspectie nauwer gaan samenwerken. Arme inspectie; ik hou mijn hart vast! Jongens en meisjes van de fiscus: veel sterkte!

Peter

als je een werkweek van 40 uur hebt (en je moet dan werken) dan ben
je behoorlijk moe als je thuiskomt.
als je dan nog moet koken en wassen en het huis schoonmaken ook al
doe je dat een keer in de week en je vind dat geen werken dan doe je
het met de franse slag zo simpel is dat.

JIJ zou dat met de franse slag doen.
Jij kan echter niet weten of dat bij mij ook zo is.
En, ja ik leef ook in huis, maar heb ook een sociaal leven buitens huis.
Naast mijn 40-urige werkweek sport ik namelijk ook nog een paar avonden per week en ga ik ook wel eens gezellig met vrienden weg.
Toch wel knap dat jij weet hoe ik mijn huishouden doe en dat je weet hoe moe ik thuis kom van mijn werk.

Ja hoor je hebt helemaal gelijk.
Of je kan niet goed lezen of je wilt het niet goed lezen.
Waarschijnlijk ben je alleen met een klein huis dan is dat te doen.
Maar als je kinderen hebt en een behoorlijk huis dan is het wel degelijk
een dagtaak voor de man of vrouw en dat wil je dus niet als werk zien
maar als bijkomstigheid wou dat het waar was.
Sporten en zo is ontspanning heeft niets met werken te maken maar
als je moe van je werk thuiskomt (wat eventueel mogelijk is )dan heb je
geen zin meer in sporten jij dus wel kom je dus niet moe thuis.
Hoe ik dat weet???????????.
Dat maak ik op uit je opmerkingen want je voelt je nogal aangesproken.

Je weet helemaal niks van mij.
En toch oordeel je al meteen.
En dat vind ik vreemd.
Je oordeelt over mijn huis, dat zou wel een puinzooi zijn.
Je oordeelt over hoe ik mijn huishouden doe, dat zou ik wel met de franse slagg doen.
Je oordeelt erover hoe zwaar mijn werk is, wanneer je nog kan sporten zal je werk wel niet vermoeiend zijn.
Ik zou volgens jou het huishouden als werk moeten zien...
Noem maar op.

Ik blijf echter bij mijn standpunt dat het huishouden geen werk is, maar een normale verplichting die je er vanzelf bij krijgt wanneer je een huis koopt/ huurt.

ik oordeel nergens over en ik vind niks je moet alleen goed lezen wat er staat.maar je hebt helemaal gelijk hoor einde discussie,het ging nml.ergens anders over.

Het huishouding is wel degelijk werk en soms hard werken en kinderen te verzorgen en opvoeden.Ik vind die ene gast erg denigrerend doen.
Zoiets als dat het gehele huishouding minderwaardig zou zijn. zulke praatjes lap ik aan mijn laars,want ik weet wat huishouding met kinderen inhoud.De volgende keer iets meer respect voor die mensen die het huishouding volledig runnen.!!!!!!!

Ik doe helemaal niet denigrerend over het huishouden.
Ik vind alleen dat het geen werk is.
Dat is mijn persoonlijke mening.
Daarmee zeg ik niet dat personen die niet buitenshuis werken minder waard zijn ofzo.
Een ieder moet dat voor zichzelf weten.
Wanneer mensen dan gaan zeggen dat mijn huis niet netjes zou zijn of dat ik het huishouden met de franse slag doe, zijn die beledigend bezig.

Welke naam geef jij er dan aan? Thuis is geen werken! Wat dan? Hoe heet het dan? Bijkomstigheid? Dat doe je in en met je vrije tijd, mijns inziens.

Ik lees deze topic voor het eerst, maar zo te zien laatste gast, heb jij thuis niks te vertellen.Zoooooo dom lulle he!

Ik ben toevallig de baas in mijn eigen huis.
Ik noem het inderdaad geen werk, nee, ik noem het een noodzakelijke verplichting.

Het is wel degelijk werk en word niet betaald.Maar wat u mening is leg ik naast me neer en ik heb u nooit gezegd dat u na u werk buitenshuis thuis met een franse slag doet..Maar mensen die het huishouding doen heet wel degelijk werken.U onderschat het heel erg en geeft u mening.Daar is niets op tegen maar mensen daarmee te schofferen vind ik wel onbehoorlijk getuigen van blindheid.Ik heb daar verder geen goed woord tegen u voor over. Ik vind het werk hoe je het ook bekijkt.En verders zoekt u het maar uit.Over en sluiten

Dat mensen het anders opvatten dan ik ermee bedoel, kan ik niks aan doen.
Ik heb nooit de intensie gehad om iemand hier mee te schofferen.
Ik heb slechts mijn mening gegeven.
Maar goed, dan zal ik het anders zeggen.
Voor mij is het huishouden geen werk.
Ik doe het wel naast mijn (echte) werk, maar dat komt omdat het gewoon een noodzakelijke verplichting is (voor mij), omdat de kaboutertjes het nog steeds niet voor mij doen.
Alleen voor mij is het geen baan.