Re: Meneer Lakeman en volgelingen........ Bedankt!!!!!
Geplaatst: 17 okt 2009 17:27
Alleen maar verliezers
AMSTERDAM - In het moderne jargon zijn de ‘stakeholders’ de partijen die als belanghebbenden betrokken zijn bij het wel en wee van een onderneming. De ‘stakeholders’ zijn, wat mij betreft in deze volgorde: de klanten, de aandeelhouders, het personeel, de gemeenschap waarin de onderneming opereert, en de overige debiteuren en crediteuren.
In het geval van DSB zijn er twee soorten klanten: zij die een lening bij DSB hebben lopen en als debiteur op de balans staan, en zij die een rekening-courant of een spaarrekening hebben en crediteur zijn. Voor alle belanghebbenden, of zij nu gewoon rekeninghouder zijn, of een klacht hebben over teveel betaalde provisies op koopsompolissen, of personeelslid zijn bij de bank in Wognum, geldt dat een gezonde bank voor hen beter is dan een ongezonde bank. Hoe beter DSB draait, hoe beter het voor iedereen is. Als iemand een schadevergoeding wil omdat hij zich slecht behandelt voelt, heeft hij de meeste kans op een uitkering als de bank goed draait en er vermogen aanwezig is om de claim toe te wijzen.
Ieder normaal mens denkt zo, maar niet Pieter Lakeman. Deze ridder tegen het onrecht was er op uit om DSB kapot te maken en zei dat ook met zoveel woorden. Het is de Nederlandse calvinistische houding die schuldigen wil aanwijzen en die vindt dat er koppen moeten rollen. Praktische mensen willen oplossingen, maar calvinisten willen schuldigen. De oproep van Lakeman aan spaarders om hun geld bij DSB Bank terug te trekken was succesvol en de gevolgen zijn bekend.
Scheringa was al aangeschoten wild, hij heeft te lang gedacht met sussen tijd te kunnen winnen, maar Lakeman gaf de beslissende duw naar de afgrond.
Wat nu rest is een hele reeks verliezers, Scheringa zelf voorop. Als de rechter maandag alsnog het faillissement uitspreekt is zijn levenswerk vernietigd. In guldens gerekend was hij eens miljardair, maar van dat vermogen zal weinig meer over zijn. Juist omdat hijzelf uiteindelijk het grootste slachtoffer van zijn eigen verkooppraktijken zou worden, had je meer prudentie verwacht, maar uiteindelijk kreeg hij kennelijk dat gevoel van onfeilbaarheid over zich dat je vaker ziet bij topmannen, vlak voor hun val.
De tweede groep van verliezers zijn de houders van hypothecaire leningen annex koopsompolissen. Voor hen geldt dat de schulden gewoon blijven staan en dat eventuele schadevergoedingen onzeker zijn geworden. Scheringa had belang bij continuïteit van de bank, en dus een vergoedingsregeling, maar de curators hebben dat helemaal niet. Met een vriend als Lakeman hebben de gedupeerde polishouders verder geen vijanden meer nodig.
De derde groep die lijdt zijn de spaarders en rekeninghouders, die plotseling niet meer bij hun geld kunnen. Als de depositogarantieregeling moet worden ingeroepen, mogen de andere banken, de Rabobank voorop, meebetalen en deze banken kunnen zich dan ook, samen met de DSB-spaarders, aansluiten bij de Stichting Lakemanleed.
De lijst van verliezers is daarmee nog niet compleet: de werknemers van DSB, de door DSB gesponsorde sporters, crediteuren die hun rekeningen niet betaald krijgen. Het blijkt ook nu weer veel gemakkelijker te zijn om iets te vernietigen dan om iets op te bouwen.
Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige
Telegraaf 17-10-2009
AMSTERDAM - In het moderne jargon zijn de ‘stakeholders’ de partijen die als belanghebbenden betrokken zijn bij het wel en wee van een onderneming. De ‘stakeholders’ zijn, wat mij betreft in deze volgorde: de klanten, de aandeelhouders, het personeel, de gemeenschap waarin de onderneming opereert, en de overige debiteuren en crediteuren.
In het geval van DSB zijn er twee soorten klanten: zij die een lening bij DSB hebben lopen en als debiteur op de balans staan, en zij die een rekening-courant of een spaarrekening hebben en crediteur zijn. Voor alle belanghebbenden, of zij nu gewoon rekeninghouder zijn, of een klacht hebben over teveel betaalde provisies op koopsompolissen, of personeelslid zijn bij de bank in Wognum, geldt dat een gezonde bank voor hen beter is dan een ongezonde bank. Hoe beter DSB draait, hoe beter het voor iedereen is. Als iemand een schadevergoeding wil omdat hij zich slecht behandelt voelt, heeft hij de meeste kans op een uitkering als de bank goed draait en er vermogen aanwezig is om de claim toe te wijzen.
Ieder normaal mens denkt zo, maar niet Pieter Lakeman. Deze ridder tegen het onrecht was er op uit om DSB kapot te maken en zei dat ook met zoveel woorden. Het is de Nederlandse calvinistische houding die schuldigen wil aanwijzen en die vindt dat er koppen moeten rollen. Praktische mensen willen oplossingen, maar calvinisten willen schuldigen. De oproep van Lakeman aan spaarders om hun geld bij DSB Bank terug te trekken was succesvol en de gevolgen zijn bekend.
Scheringa was al aangeschoten wild, hij heeft te lang gedacht met sussen tijd te kunnen winnen, maar Lakeman gaf de beslissende duw naar de afgrond.
Wat nu rest is een hele reeks verliezers, Scheringa zelf voorop. Als de rechter maandag alsnog het faillissement uitspreekt is zijn levenswerk vernietigd. In guldens gerekend was hij eens miljardair, maar van dat vermogen zal weinig meer over zijn. Juist omdat hijzelf uiteindelijk het grootste slachtoffer van zijn eigen verkooppraktijken zou worden, had je meer prudentie verwacht, maar uiteindelijk kreeg hij kennelijk dat gevoel van onfeilbaarheid over zich dat je vaker ziet bij topmannen, vlak voor hun val.
De tweede groep van verliezers zijn de houders van hypothecaire leningen annex koopsompolissen. Voor hen geldt dat de schulden gewoon blijven staan en dat eventuele schadevergoedingen onzeker zijn geworden. Scheringa had belang bij continuïteit van de bank, en dus een vergoedingsregeling, maar de curators hebben dat helemaal niet. Met een vriend als Lakeman hebben de gedupeerde polishouders verder geen vijanden meer nodig.
De derde groep die lijdt zijn de spaarders en rekeninghouders, die plotseling niet meer bij hun geld kunnen. Als de depositogarantieregeling moet worden ingeroepen, mogen de andere banken, de Rabobank voorop, meebetalen en deze banken kunnen zich dan ook, samen met de DSB-spaarders, aansluiten bij de Stichting Lakemanleed.
De lijst van verliezers is daarmee nog niet compleet: de werknemers van DSB, de door DSB gesponsorde sporters, crediteuren die hun rekeningen niet betaald krijgen. Het blijkt ook nu weer veel gemakkelijker te zijn om iets te vernietigen dan om iets op te bouwen.
Jaap van Duijn is onafhankelijk beleggingsdeskundige
Telegraaf 17-10-2009