Radar

voor iedereen en allemaal:

Forumbericht:

Aandelenadviezen - pas op!
e-Mozion - 14-10-03, 16:20 (727358)

Banken hebben analisten in dienst die hun tijd en kunde wijden aan het doorgronden van sectoren en bedrijven. Zij schatten de kansen, de risico’s, de toekomstige cash flows, en adviseren beleggers aandelen te Kopen, Houden of Verkopen.

Uit Amerikaans onderzoek naar 75.000 aandelen bestond 62% uit een Koop, 33% was Houden en 5% een Verkoop. Mijn Nederlandse steekproef van 2.850 aandelenadviezen geeft de volgende verdeling: 54% is een Koop, 35% Houden en 12% Verkoop. Deze scheve verdeling, naar te veel koop- en te weinig verkoopadviezen, noopt beleggers om de adviezen kritisch te bekijken.

De achterliggende redenen van deze scheve verdeling ligt in tegengestelde belangen die spelers op de financiële markten hebben. Ik onderscheid vier actoren met hun belangen:

1. de broker (de werkgever) heeft baat bij adviezen die de klant er toe zetten om te handelen. Een houden-advies is zodoende oninteressant, want het genereert geen commissie;

2. de corporate client, van het onderdeel investment banking (fusies, overnames en emissies) of wholesale (leningen) wenst vaak een voorkeursbehandeling in de vorm van positief bedrijfsnieuws en geeft dus een inflatoire tilt naar te positieve aandelenadviezen. Zeker ten tijde van de vele IPO´s gedurende de internethype leken aandelenadviezen op marketingbrochures;

3. beleggers hebben baat bij ongekleurde adviezen, gelijk verdeeld naar kopen, houden en verkopen. Zij wensen een professioneel oordeel van de analist om zodoende de index te verslaan. Dit geldt des te meer voor minder geïnformeerde particuliere klanten die moeten kunnen vertrouwen op een eerlijk financieel systeem;

4. de analist tracht in feite aandelenkoersen te voorspellen. Hij is net een waarzegger, maar dan zonder glazen bol. Bang voor reputatieverlies neigt hij naar de consensus. Zoals J.M. Keynes in 1936 al zei: ‘Worldly wisdom teaches that it is better for reputation to fail conventionally than to succeed unconventionally’. Verkoopadviezen zal hij daarom niet snel geven.

Daarnaast zijn een aantal redenen te noemen waarom analisten vaak te positief zijn:
a. Operationele verbeteringen leiden lang niet altijd tot hogere marges. De concurrentie zit ook niet stil en vaak komen efficiencyverbetringen ten goede aan de klant middels lagere prijzen;
b. Acquisities zijn risicovoller dan gedacht en vaak betaalt de overnemende partij te veel;
c. Boekhoudkundige trucs worden door het management stelselmatig gebruikt om de winsten iets positiever te doen lijken dan ze werkelijk zijn. De invoering van de International Accounting Standards in 2005 zal ondernemingen transparanter en eenvoudiger maken om te vergelijken;
d. Rampen verzieken het economisch klimaat. Deze verrassingen (fraude, Azië-crisis, natuur-rampen, terroristische aanslagen, oorlog) zijn per definitie niet in de verwachtingen van analisten verwerkt en werken negatief door op de winstgevendheid van bedrijven.

Concluderend stel ik vast dat beleggers aandelenadviezen kritisch moeten bekijken. En de valkuilen die de analist tegenkomt gelden net zo goed voor de belegger! Beleggers komen te laat en te weinig tot een verkoopbeslissing en zijn te optimistisch over hun aandelen. U bent gewaarschuwd.

Hierbij een artikel uit het FD (uit Mei) genaamd: je krijgt de analist die je verdient. Veel particuliere beleggers zijn zelf van nature (te) optimistisch vooral als het om hun eigen aandelenposities gaat. Er zijn natuurlijk ook wel wat onafhankelijke analisten maar het spanningsveld tussen bedrijven, corporate finance belangen, en het genereren van voldoende omzet blijft altijd bestaan. Dat er nu (nog steeds) meer koopadviezen zijn dan houden en verkopen is op zichzelf niet zo vreemd, gezien het historische nivo van de indices en het feit dat vooral bij veel cyclische bedrijven na grootscheepsche reorganisaties de winst (flink) omhoog kan t.o.v. de huidige lage nivo's, mits natuurlijk de economie
(en de dollar)op (middel)lange termijn weer herstellen. Het is inderdaad verstandig om altijd met de nodig scepsis aanbevelingen te beoordelen.
Anderzijds: je zal gisteren maar naar de Fortis analist hebben geluisterd en je vaak al lang aangehouden belang in ASML hebben verkocht. Ik zou zeggen als je zo lang gewacht heb en grote papieren verliezen hebt overleefd blijf dan voorlopig ook maar zitten in de hoop dat over een paar jaar de koers weer eens flink hoger staat. Ook de particuliere belegger mag nooit vergeten dat hij zelf ook na moet denken en zijn eigen risico's goed moet inschatten (spreiding). Speculanten die voor een snelle winst gaan en vaak door hebberigheid worden gedreven moeten ook niet proberen altijd de schuld op de adviseur af te schuiven als het dan eens mis gaat.

Je krijgt de analist die je verdient
Publicatiedatum: 9/5/2003 (FD)

Gaat Nederland gebukt onder een vertrouwenscrisis? De integriteit van vele beroepsgroepen staat ter discussie. Vandaag deel 4: de beursanalist. Na diverse schandalen zijn de Chinese muren opgetrokken met de rest van de bank. Maar blijven ze overeind als de markt aantrekt?

De inkt van de definitieve schikking tussen 'Wall Street' en de Amerikaanse beurstoezichthouders was nog maar net droog, of beide partijen stonden vorige week weer lijnrecht tegenover elkaar. Philip Purcell, voorzitter van de grote zakenbank Morgan Stanley , had gezegd dat de boete van $ 1,4 mrd die Wall Street betaalt, geen reden vormt voor beleggers om te concluderen dat er iets mankeert aan de betrouwbaarheid van Morgan Stanley.

William Donaldson, de voorzitter van beurstoezichthouder SEC stuurde Purcell een woedende brief. 'Uw uitlatingen geven blijk van een zorgelijk gebrek aan berouw en doen mij afvragen of Morgan Stanley van plan is zich te houden aan de letter en de geest van de wet.'

Ongeveer dezelfde dag botste Eliot Spitzer, de publieke aanklager van New York die de schandalen boven water heeft gehaald, met Stan O'Neal, de voorzitter van Merrill Lynch . O'Neal had gezegd dat de schikking het verkeerde signaal geeft aan beleggers omdat gesuggereerd zou worden dat als de aandelenkoersen dalen, beleggers bij hun bank kunnen gaan klagen.

Spitzer verzuchtte: 'Ik ben bang dat sommige mensen het nog steeds niet doorhebben'. Bij Merrill Lynch zijn e-mails gevonden waarin een analist een bedrijf waarvoor hij een koopaanbeveling gaf aan klanten, tegenover een collega beschreef als een 'hoop stront'. Dat paste in de cultuur: bedrijven waar de bank veel zaken mee kon doen, werden zo veel mogelijk omhoog gejaagd op de aandelenmarkt.

Sceptici die vorig jaar al opriepen tot het gedwongen afstoten van beursanalisten door effectenhuizen, zullen de nonchalante uitlatingen van Morgan Stanley en Merrill Lynch zien als een bevestiging dat de banken hun streken niet verliezen. Zij vegen hun straatje schoon en gaan verder.

Amerikaanse beleidsmakers leken eind vorig jaar de afsplitsing van analisten serieus te overwegen. Het verhuizen van de analisten naar een apart bedrijf zou een effectieve manier zijn om de belangenverstrengeling te doorbreken die binnen banken bestaat als zij zowel beleggers als effecten uitgevende bedrijven zeggen te dienen; die hebben vaak tegengestelde belangen.

Van zo'n rigoureuze splitsing is echter afgezien. De wetgever heeft geluisterd naar het argument van de effectenbanken dat het afsplitsen van analisten waarschijnlijk het einde van de beroepsgroep zou betekenen. Onderzoek laat zien dat er nauwelijks bereidheid bestaat om voor research apart te betalen.

In plaats daarvan is voor een compromis gekozen. Banken mogen hun analisten houden, maar moeten deze met Chinese muren weghouden van lucratieve activiteiten zoals het binnenhalen van adviesopdrachten rond fusies, overnames en beursintroducties.

Het akkoord met Wall Street heeft wereldwijd grote gevolgen omdat de Amerikaanse banken ook in Europa dominant zijn. Analisten voelen meteen de gevolgen. Velen zoeken (gedwongen) ander werk. Er is minder geld voor research, want wat heeft de bank aan een analist als die niet meer aan de strooppot mag komen? Bovendien is het beursklimaat onaantrekkelijk. Ook beleggers zien het resultaat. Zij krijgen minder research en bovendien research van minder slimme krachten, omdat de grootste talenten iets spannenders opzoeken. Daar staat tegenover dat de research die de belegger krijgt, een beetje eerlijker zou moeten zijn. Trots laten de banken nu de eerste resultaten zien. Afgelopen jaar werden meer verkoopadviezen gegeven dan ooit.

De grote vraag is hoe snel de Chinese muren van rijstpapier zullen blijken te zijn als het beursklimaat omslaat. Zodra er weer meer fusies, overnames en beursintroducties zijn om te begeleiden, zal de druk op analisten om soepel te oordelen weer sterk toenemen.

Banken hebben een langetermijnbelang bij het bewaken van de reputatie van hun analisten. Maar zij hebben een sterk kortetermijnbelang als bedrijven dreigen de bank links te laten liggen als een analist in de weg loopt. Soms staan miljoenen op het spel, meer dan welke analist waard is.

Die druk kan een Chinese muur nooit wegnemen. Analisten hebben geen directe aanwijzing van hun management nodig om te weten dat zij de bredere belangen van hun werkgever niet uit het oog mogen verliezen. Bij een bank is iedereen zich bewust van de invloed die een negatief rapport kan hebben op de relatie met grote bedrijfsklanten. Van der Wielen, bestuursvoorzitter van Numico 'ontsloeg' ABN Amro vanwege een negatief rapport. Zo'n botsing met een bedrijf, waarvan iedere analist er vele kan opnoemen, beïnvloedt iedere analist, al is het maar omdat dit leidt tot zelfcensuur. Een analist die zich niet heel zeker voelt van zijn zaak, gebruikt liever wat verhullende woorden en zorgt dat hij alleen een 'sell'-advies plakt op een bedrijf waar de meeste andere analisten ook somber over zijn. De risico's zijn groot als een analist toch eens 'zijn voet dwarszet', zoals dat in bankjargon wordt gesteld. In dat geval kan hij maar beter snel gelijk krijgen. Wanneer de voorspelde koersval een maand uitblijft, beginnen beleggers te klagen, handelaren gaan morren, het betreffende bedrijf was al boos, en zo krijgt het bankmanagement steeds meer argumenten in handen om die lastpost de oren te wassen.

Bankbestuurders zouden altijd nee moeten zeggen tegen bestuurders van beursgenoteerde ondernemingen zoals Van der Wielen. Maar als de concurrent wel ja zegt, staan de boze aandeelhouders van de bank op de stoep met de vraag waar hun rendement blijft.
De wereldwijde analistenvereniging AIMR (Association of Investment Management en Research) roept beleggers op om hun te hulp te komen. Zij vraagt beleggers om er bij bedrijven op aan te dringen dat zij een geschr

Re: Aandelenadviezen - pas op!
yield - 17-10-03, 14:19 (731973)

Hieronder aardig verhaal over analisten i.v.m. nieuwe richtlijnen:

Een bedreigd beroep
door Chiel Diercks

17 oktober 2003 - Wie betaalt loon van een objectieve analist?
Analisten kunnen bij het grote publiek op weinig sympathie rekenen. Te vaak hebben zij de schijn van partijdigheid en voorkennis tegen. In de meeste gevallen is weinig te bewijzen. Alleen de openbare aanklager Spitzer heeft in de Verenigde Staten de nodige ongerechtigheden gevonden en verschillende banken en effectenhuizen zijn tot forse boetes veroordeeld.
Deze boetes stonden echter in geen verhouding tot de winsten die deze bedrijven over de ruggen van de beleggers hadden behaald. In Nederland is nog geen enkele analist tot de orde geroepen, terwijl natuurlijk ook hier te lande het broekzak-vestzak principe niet bepaald onbekend is. We spreken in deze gevallen alleen over de aanbevelingen die de verschillende analisten publiceren. Waarom ik dit benadruk, zal ik later wel uitleggen.
Om de invloed van aanbevelingen van analisten aan banden te leggen, is er een aantal weken geleden een lijst met aanbevelingen gepubliceerd. Deze lijst is niet door de eerste de beste opgesteld, maar door de International Organization of Securities Commissions, kortweg de IOSCO.
Een hele mondvol, maar wel een zeer invloedrijke organisatie met maar liefst 168 leden, zoals de NYSE en Euronext en nog verschillende andere aandelenmarkten over de gehele wereld. Die bindende aanbevelingen omvatten zo'n tien verschillende gedragscodes, waarvan ik de belangrijkste even opsom.
· Het is analisten verboden om in aandelen en derivaten te handelen van bedrijven waarvan zij een rapport opstellen.
· Het is de werkgever van de analist verboden om in aandelen en derivaten van dezelfde bedrijven te handelen voor publicatie van het rapport.
· Het is de werkgever van de analist verboden om het bedrijf waarvan een rapport wordt opgesteld te beloven dat het rapport er gunstig uit zal zien in ruil voor toekomstige of voort te zetten financiele banden met het bedrijf
· Het is de analist verboden om zijn rapportages naar de beleggingsafdeling van de bank te doen gaan
· Het is verboden dat de betaling van de analist direct in verband kan worden gebracht met de beleggingsingsafdeling van zijn opdrachtgever.
En zo gaat de opsomming maar door. Niets mag eigenlijk meer, hoewel er door de IOSCO nergens over controlemogelijkheden wordt gesproken.
Wat de IOSCO bij het opstellen van deze maatregelen echter vergeet, is zich af te vragen hoe analisten moeten worden betaald. Als men de gehele lijst van restricties leest, zal geen zakenbank, effectenbank, institutionele belegger of welke opdrachtgever dan ook nog een analist op de loonlijst willen hebben.
De theorie is dat wanneer de analist een mooi uitgewerkt en onpartijdig rapport heeft gepubliceerd, de managers van beleggingsfondsen en natuurlijk de particuliere beleggers aandelen zullen aan- of verkopen via de bank die het rapport heeft uitgebracht.
Maar zo werkt het natuurlijk niet in de praktijk. De opdrachtgevers van de analisten verdienen het grote geld met het adviseren van overnames en fusies, het op de markt brengen van nieuwe bedrijven, het handelen in obligaties en natuurlijk het handelen met hun eigen portefeuille. En hier is de analyse van wezenlijke (voor)invloed en heus niet de binnengehaalde commissies, dat is slechts de slagroom op de taart.
Wat het feitelijk inhoudt is dat wanneer de voorstellen van de IOSCO worden aanvaard, het zeer onaantrekkelijk wordt nog langer duur betaalde analisten in dienst te hebben. Het gevolg daarvan is weer dat niet langer rapporten zullen worden gepubliceerd, zodat de informatie die het, ook professionele, beleggersvolk nodig heeft niet langer beschikbaar is. En dit wordt een enorm gemis in de markt.
Het oude systeem was verre van ideaal. Beleggers werden misleid en de meeste rapporten dienden de banken meer dan de belegger. Het nieuwe systeem lijkt mij echter niet veel beter. De rapportage zal natuurlijker wel eerlijker zijn, maar ook veel schaarser. En dit heeft weer tot gevolg dat de belegger niet in de markt zal stappen wegens gebrek aan informatie. De beste oplossing zou zijn dat zoveel mogelijk rapporten worden gepubliceerd, zonder echter de verdoemde aanbevelingen die hieraan kleven.
Men kan zich ook gewoon niets aantrekken van de aanbevelingen. De praktijk heeft uitgewezen dat de Nederlandse belegger zich in principe weinig aantrekt van deze aanbevelingen. In de Verenigde Staten is de 'beleggersdichtheid' veel groter dan hier en wordt de mening van een analist wel zeker serieus genomen en dat kan voor de multinationale Nederlandse ondernemingen wel eens slecht uitvallen.

Ook ik ben voor actie. In Den Haag heb je een trots Aegonplein. Waarom plakken we daar niet iets anders over heen? Ooit is wel eens geopperd om stickertjes op een Euro te plakken, maar met dat Europese geld van tegenwoordig is dat allemaal wat te massaal. Misschien in België bij een Dexia filiaal (ze hebben daar 100-den vestigingen, folders uitdelen aan mensen met daarin een pakkend verhaal wat hier in Nederland gebeurd. Helaas is dat echter België en daarom misschien minder interessant.
Zelf heb ik ook alle Aegon producten de deur uit gedaan en vertel aan iedereen die het maar horen wil dat ze hetzelfde moeten doen. Ik vind aegon ook de hoofdschuldige. 'T is jammer dat die Aegon-trein niet meer in Nederland rijdt anders hadden we de teksten kunnen wijzigen.
Kortom, het is moeilijk om deze instellingen te bestrijden. Ze hebben geld (ons geld) en maken daar meer reclame mee. Acties met massaal mailen naar [email protected] heeft ook weinig zin. Mocht er iemand een goed idee hebben om deze bedrijven een hoop negatieve publiciteit te bezorgen, dan wil ik graag meewerken. Het moet denk ik echter wel door de beugel kunnen anders verlagen wij ons tot het zelfde Middeleeuwse niveau als deze instellingen, welke de namen bank en verzekeringsconcern onwaardig zijn!

Kees

allemaal,zo wordt het gespeeld,een analist moet een positief advies geven over een bepaald bedrijf.Ik hoop alleen niet dat juristen en advocaaten daar ook gevoelig voor zijn of wel?,we wachten af.vrgr.andre de croos

Een interessant stuk. Alleen vraag ik me af in welke periode u uw steekproef gedaan heeft. Is dat na 28 maart (dieptepunt van de markt) geweest, dan verheugt het mij dat een merendeel van de adviezen bullish van aard waren. Dit betekent dat het merendeel van de analisten een goed advies hebben afgegeven.

Waarom zou u in dat geval zo graag willen dat de adviesen gelijk verdeeld waren over "kopen, houden, verkopen". Bij een bull-markt (die we vanaf april wel hebben) is de geldstroom richting markt, en is meer koopadvies heel logisch.

Gezegende steekproeven toegewenst,