Radar

De laatste keer dat ik op controle kwam bij de orthopeed kreeg ik te horen dat de botbreuk na een half jaar nog steeds niet genezen is. Het is geen breuk die in het gips gezet kan worden en ook zit de breuk op een gunstige plaats. Op zich kan ik goed me er goed mee redden. De zeurende pijn en het feit dat ik mijn hobby kan vergeten is vervelend.
Toch was ik niet echt gerust. De orthopeed was heel verbaast dat de breuk nog steeds niet genezen was. Ookwas hij heel verbaast dat de breuk was ontstaan na een zeer simpele val. Het past totaal niet bij mijn leeftijd.
Er zijn geen aanwijzingen op botaandoeningen, volgens hem. Zeker vertrouw ik zijn expertise.
Als ik toch besluit om een second opinion te willen in een ander ziekenhuis dan ben ik bang dat de orthopeed zich beledigd voelt. Alleen het ziekenhuis waar ik onder behandeling ben is een gewoon streekziekenhuis. Misschien heeft een groter, specialistischer ziekenhuis wel meer mogelijkheden om de botbreuk te onderzoeken en te behandelen.
Hoe zou ik dit bij de orthopeed ter sprake kunnen brengen zonder hem een vervelend gevoel te geven?

Hoe zou ik dit bij de orthopeed ter sprake kunnen brengen zonder hem een vervelend gevoel te geven?

Als jij gewoon met die orthopeed dit bespreekt denk ik dat je hem/haar geen vervelend gevoel geeft. succes.

Citaat:

Hoe zou ik dit bij de orthopeed ter sprake kunnen brengen zonder hem een vervelend gevoel te geven?

Hij zal er hoogst waarschijnlijk positief op reageren je bent niet de eerste die het doet,en waarschijnlijk krijgt hij zelf ook wel aanvragen om een second opinion te doen.

Misschien heeft een groter, specialistischer ziekenhuis wel meer mogelijkheden om de botbreuk te onderzoeken en te behandelen.

.

Ik wil je wel een waarschuwing/advies mee geven.

De revalidatie van mijn dochter na het uit de kom schieten van de knie schijf duurde naar onze mening nogal lang. De orthopeet bleef steeds maar opperen dat dat echt met veel oefenenen en therapie goed zou komen.
Wij een second opinion aangevraagd bij een ander ziekenhuis.
Deze kwam tot de conclusie dat er iets mis was met de kom en stand van de betreffende knie kon hij zien aan de hand van onderzoek en de door hem gemaakte foto's.
Dat moest opgelost worden met een operatie waarbij schroeven e.d. geplaatst zouden worden heel ingrijpend voor iemand van 23 met nog een heel leven voor zich .
Hij wilde ook meteen de opname gaan regelen. Bij deze nogal afwijkende diagnose teruggegaan naar onze eigen orthopeet die heeft nog maals speciale rontgen foto's gemaakt en kon die conclusie niet delen.
Wij zijn toch bij de expertise van onze orthopeet gebleven na 1 jaar therapie is alles voor 99% hersteld zonder bouten en moeren.
Kijk dus uit bij een sterk afwijkende diagnose niet meteen accepteren ga ermee terug naar je eigen arts.


gr Henk

zwanenbloem schreef:De laatste keer dat ik op controle kwam bij de orthopeed kreeg ik te horen dat de botbreuk na een half jaar nog steeds niet genezen is. Als ik toch besluit om een second opinion te willen in een ander ziekenhuis dan ben ik bang dat de orthopeed zich beledigd voelt. Alleen het ziekenhuis waar ik onder behandeling ben is een gewoon streekziekenhuis. Misschien heeft een groter, specialistischer ziekenhuis wel meer mogelijkheden om de botbreuk te onderzoeken en te behandelen.
Hoe zou ik dit bij de orthopeed ter sprake kunnen brengen zonder hem een vervelend gevoel te geven?

De oplossing is om eerst bij de ziektekostenverzekeraar te informeren naar de mogelijkheid van een second opinion en de vergoeding daarvan.

Daarna kunt u bij de volgende afspraak met de specialist die u behandelt, en met wie u een vertrouwensrelatie hebt, de vraag stellen of hij een second opinion kan aanbevelen, zodat hij dan zelf kan zeggen: Dat kunt u doen.
U hebt wellicht ook gegevens nodig, en sommige ziekenhuizen weigeren inzage in verband met bescherming tegen schadeclaims, dus dan bent u nog verder van huis als de ziekenhuisdirectie niet meewerkt, want dan begint een lijdensweg. De klachtenfunctionaris werkt in loondienst voor het ziekenhuis en kiest dan partij voor het ziekenhuis tegen de gedupeerde.

Of hij kan zeggen: Dat heeft totaal geen zin. Zoals een arts die werd aangeklaagd bij de tuchtrechters en in het gelijk werd gesteld toen hij noteerde in het dossier dat het aanvragen van een second opionion een motie van wantrouwen was en dat het inschakelen van een betaalde advocaat om het dossier op te vragen bedreigend was jegens de medische specialist, die zich liet bijstaan door een advocaat om zich te verweren wegens zijn weigering inzage te geven in het dossier. Een medisch specialist wil zelf bepalen of hij meewerkt aan een second opinion en geeft geen inzage in het dossier als er fouten zijn gemaakt die tot schade hebben geleid en vergoed moeten worden.