Radar

Op e-mails naar Dexia krig je een automatisch antwoord dat ze de e-mail niet beantwoorden.

Echter: als je naar de Labouchere site gaat en via contact een e-mail stuurt en informatie opvraagt wordt de mail wel gelezen.

Ik heb vanochtend een e-mail gestuurd naar dit adres onder de rubriek pers:

See you in court !

Wie volgt?

Adres: Labouchere
617 Keizersgracht
Postbus 808
NL-1000 AV Amsterdam
Tél. : (31) 20 520 99 01
Fax : (31) 20 620 52 39
www.labouchere.nl


Groet,
Wil

See you in court!!

Leaseverlies-voorzitter Hooft Graafland: Ik heb te doen met Dexia. Als advocaat was Gilles Hooft Graafland al een strijder tegen het 'grootkapitaal'. Na zijn pensioen leidt hij nu de stichtingen Leaseverlies en Eegalease, in de grootste beleggersopstand van Nederland.

Bij Dexia Bank Nederland kunnen ze zijn bloed wel drinken. Gilles Hooft Graafland voert volgens de bankiers een 'hetze' tegen de bank die verantwoordelijk wordt gehouden voor het Legio Lease-debacle. De 65-jarige oud-advocaat kan om die beschuldiging lachen. "Een hetze? Helemaal niet", zegt hij in zijn sober ingerichte kantoorkamer. Hij doet gewoon zijn werk, vindt hij, "Dit is geen actie 'Beschadiging Dexia Bank'. We treden op voor een enorm aantal gedupeerden. Hun bezwaren mag je aan de rechter voorleggen." Hooft Graafland heeft geen enkele behoefte om Dexia onderuit te halen: "Ik ben geen moddergooier."

Begin dit jaar werd Dexia door de stichtingen, die samen 80.000 verontwaardigde Legio-Leasebeleggers tellen, en de Consumentenbond voor de Amsterdamse rechter gesleept na het mislukken van de onderhandelingen over een financieel compromis. De inzet is hoog. Dexia moet ruim 4 miljard euro terugbetalen, vinden de leasebeleggers. De bank zou ze onder meer onvolledig geïnformeerd hebben over de risico's bij het beleggen met geleend geld.
"De mensen waarop Legio Lease zich richtte, hoorden over het algemeen bij de lagere inkomensgroepen. Die dachten dat ze spaarden. Een voorbeeld ervan is de opa die via Legio Lease spaarde voor zijn kleinzoon. Ze realiseerden zich niet dat ze met een schuld konden blijven zitten." Dexia maakte onder meer de fout door de klanten niet voldoende op de risico's te wijzen, verklaart de oud-advocaat. "Nu ze door ons voor de rechter gedaagd zijn, moet Dexia bewijzen dat ze hun klanten niet misleid hebben. Daar slagen ze nooit in."

Hij stoelt zijn mening op de uitspraken van een reeks gezaghebbende organen. De klachtencommissie DSI, de financiële toezichthouder AFM en de rechter hebben al geconstateerd dat beleggen met geleend geld - een constructie die Legio Lease grootmaakte - zeer risicovol is. Die waarschuwing gaf Dexia echter onvoldoende, oordeelt Hooft Graafland.

Als advocaat was Hooft Graafland de eerste die de banken aan durfde te pakken met juridische procedures in de vorm van collectieve acties. Na de krach van 1987 daagde hij namens particuliere cliënten verschillende banken voor de rechter. "Het kwam op mijn weg. Ik streed tegen het 'grootkapitaal', lange tijd als enige." Even krijgt hij pretoogjes. "En dan te bedenken dat ik veel bankiers binnen mijn familie heb."

De beurs was altijd goed voor 'veel ellende', herinnert hij zich. Dat leverde hem werk op. Hij boekte een overwinning op ABN Amro in de Coöp-zaak: de bank betaalde een schadevergoeding van vele miljoenen guldens. Daarnaast streed hij tegen de Rabobank, de zakenbank MeesPierson en nam hij verzekeraar Aegon en het geflopte hightechbedrijf Text Lite op de korrel.

Twee jaar geleden ging Hooft Graafland met pensioen. Maar in zijn vrije tijd zet hij zijn kruistocht voort, dit keer tegen Dexia. Het meest irritante aan de zaak vindt hij dat er eigenlijk nauwelijks een echt meningsverschil is met de Belgisch-Franse bank die na de overname van Aegon-dochter Labouchere (Legio Lease) en vermogensbeheerder Kempen & Co op de Nederlandse markt verscheen.
"Het enige meningsverschil is de hoogte van de schadevergoeding", zegt hij. Het feit dat Dexia überhaupt een vergoeding wil betalen, geeft volgens Hooft Graafland aan dat ze zich schuldig voelen. Dat de gesprekken tussen de stichtingen en de bank mislukten heeft twee oorzaken, meent hij. "Ze willen wel, maar het kost ze te veel geld. Daarnaast hebben we te maken met Belgen die heel anders tegen consumentenzaken aankijken. Hun houding is: wie gokt, moet op de blaren zitten. Sinds de jaren 70 dringt de bescherming van de consument door in de Nederlandse wetgeving. In België is dat minder gebeurd."

Toch heeft Hooft Graafland wel medelijden met de Belgisch-Franse bank. De hele affaire ontstond toen Legio nog onderdeel was van het Aegon-concern. "Ze hebben de problemen niet veroorzaakt. Ze kochten een geweldige hoop ellende die, als ze de over te nemen firma beter onderzocht hadden, vermeden had kunnen worden. Het is heel verstandig van Aegon geweest dat ze de zaak verkocht hebben. Dexia kocht een kat in de zak. Kun je je voorstellen: vóór de Nederlandse overname was Dexia een rustige bank." Uitgerekend zo'n degelijke bank loopt vast in het leasemoeras: "Ik heb met ze te doen."

Devenijns, Walter

Hadden ze maar een beter aankoopbeleid moeten voeren.