Radar

Op 1 dec jl heb ik een auto ongeluk met letsel gemaakt.
Ik heb wel gelijk, ambulance was heel snel ter plekke.
Ik ben nu 25 weken zwanger.
Helaas is door de letsel bloed van de baby in mijn bloed terecht gekomen.
Na veel aanvullende onderzoeken kwamen de artsen ten conclusie dat het niet levensbedreigend is.
U kunt zich wel voorstellen dat ik emotioneel kapot ben gegaan eigenlijk nog steeds.
Tegenpartij heeft de polite beloofd om mij te gaan bellen zodat we samen het schadeformulier kunnen invullen. Echter is dit tot heden niet gebeurd. Diverse malen heb ik zelf de politie gebeld naar de algemene nummer 0900 wat me ook heel veel geld kost. Ze hebben me beloofd om terug te bellen maar hebben ze ook niet gedaan. Ben paar keer naar de bureau gegaan kreeg netjes een koffie en de politie deelde me mee dat mijn proces verbaal nog niet afgerond is en diegene die mijn zaak behandeld in opleiding is en dat ze 1 week niet zal komen ivm verlof. Ok, is te begrijpen. Polite belt me op en beloofd dat ze bij me langs gaat komen voor het geven van het kenteken van de tegenpartij. Daar komt ook niks van terecht. Uiteindelijk vandaag weer gebeld naar 0900 nummer en duidelijk gemaakt dat ik een klacht ga indienen en dat ik een klachtenformulier wilt. Na 15 min ging ze accoord. Mijn broer die zelf beveiliginsambtenaar is en veel van de politie weet ging naar het bureau en begon te gillen, op het zelfde moment belt de politie mij op met de mededeling van mevrouw uw broer is hier en ik heb u afgelopen zondag gebeld maar u nam niet op, ik zei dat is niet waar ik heb geen gemiste oproepen mijn telefoon mag gecontroleerd worden. Hierop zei ze, mevrouw ik kom morgen persoonlijk de schadeformulier bij in inleveren en ik ga de tegenpartij aanspreken. Het is nu afwachten of ze morgen inderdaad wel gaat komen. En vanavond ging ik samen met mijn 2 kinderen en me man boodschappen doen, en een of ander man die blokkeerde de weg. Kon niet uitrijden. Dus ik wachte van mischien wacht hij op iemand,.Na 10 min begon me dochter te klagen van mama ik moet naar wc. dus vroeg aan de man of hij naast kon parkeren zodat ik en andere mensen achter me staan uit konden rijden, maar nee hoor kreeg ook nog een grote mond van dikke ga lekker maar achteruit rijden, dit zei hij omdat ik zwanger ben.Hierop werd mijn man boos en stapte uit de auto en wilde naar hem toe gaan. Ik hield hem tegen en mijn kinderen begonnen te huilen. Hierop dreigde ik hem van als je niet weg gaat bel ik de politie hij stapte uit zijn auto en zei lachend bel maar, Mijn man wilde weer op hem aflopen maar hield en smeekte hem nogmaals. De mensen die achter ons stonden keken alleen maar. Heb toen 112 gebeld, ik kon de situatie nog niet eens vertellen en ze deelde me mee dat dit geen noodsituatie is en dat ik de lijn bezig houd. Hierop zei ik, als u geen politie stuurt dan ben ik bang dat ik straks de ambulance moet gaan bellen, uitgelegd dat mijn man helemaal doorgedraaid is, mevrouw deelde me mee dat als mijn man iets doet dat ze hem gaan meenemen naar het bureau en dat dit een strafbare feit is. Mijn kinderen huilen in de auto en dit hoort ze ook, Ik smeek haar van om iemand te sturen, doet ze niet en wat zie ik, er komt een jonge dame in een mini rokje in de auto van de man instappen en rijden achteruit weg. Dit deel ik ook aan de politie, ze zegt heel grof, OK probleem opgelost. Ik was zo boos dat ik tegen haar ging gillen van mag iemand zomaar de weg blokkeren en al deze mensen op hem en zijn vriendin in een mini rokje moet wachten en hing te telefoon op. Die man lekker zijn zin gehad, ik en mijn kinderen huilend naar huis en me man voelde zich zo onmachtig en begon tegen mij tegen zeggen waarom hield je me tegen, hem uitgeled dat dit niet normaal is en dat onze kinderen in de auto zijn. Het was voor hem heel erg moeilijk om zijn vrouw huilend 112 moeten bellen en hem tegen moet houden en ook nog onze kinderen in de auto zitten te huilen. Ben toen naar de bureau gegaan om klacht over politie in te dienen maar nee hoor niemand helpt. Wat ik wil weten, mag de politie mensen zo behandelen. Ze willen zolang er geen bloed is niks weten. En mijn emotionele schade dan, al die dagen wat ik meegemaakt heb, al die ziekenhuis onderzoekingen zelf achter aan gaan, Geen een instantie helpt mij, ik kan alleen maar huilen meer niet. Bel continue naar juridisch loket en daar kom ik ook niet verder. Morgen ben ik van plan om weer contact op te nemen met de politie en dit keer wil ik met de comisaris spreken. Hoop dat dit wat kan opleveren.

En nu graag leesbaar. Juiste lidwoorden, leestekens en alleen de hoofdzaken.

Wat is de relevantie van het minirokje ?

Wat is de relevantie van het telefoonnummer wat u heeft gebeld ?

Wat is de relevantie van uw zwangerschap ?

U vertelt zoveel op een warrige manier zodat er geen touw aan vast is te knopen. Ik vermoed dat dit ook de oorzaak is van uw problemen.

Kort gezegd gaat het om een schade die niet met de tegenpartij is afgehandeld. Toch ?

Sorry voor mijn taalfouten. Ik ben een buitenlander,
Ik ben niet warrig maar toen ik mijn verhaal schreef kwam ik net van de politie bureau. Mijn hele lichaam trilde.

Het gaat niet alleen om het tegenpartij die niet meewerkt, maar ook hoe de politie mij behandeld.

Ik ga er vanuit da ik taalfouten heb, je mag het altijd corrigeren. Vind juist goed bedoeld. En nog bedankt voor je reactie.

Misschien de emoties wat beter leren beheersen?

Volgens mij gaat dit over twee verschillende verhalen (incidenten) welke TS heeft meegemaakt met de politie.

Eerlijk gezegd ben ik het wel met crazyme eens dat het minirokje en uw zwangerschap totaal niet relevant zijn in dit verhaal.

Over het verhaal op de parkeerplaats, een auto die in de weg staat op een parkeerplaats is geen geval om 112 voor te bellen. 112 is voor spoedeisende en direct levensbedreigende zaken of als u getuige bent van een misdrijf en geen van deze was hier aan de hand. Ik kan me voorstellen dat uw man gefrustreerd raakte desalniettemin is het aan hemzelf om zijn zelfbeheersing te bewaren. Of het een 112 situatie wordt, heeft u dus zelf in de hand.

crazyme schreef:Misschien de emoties wat beter leren beheersen?

Crazyme, is wel makkelijk gezegd, maar dat gaat niet als je 2 dagen in ziekenhuis wordt opgenomen met een baby in je buik door een autoongeluk.
en dan nog 9 dagen wachten naar de uitslag van de aanvullende onderzoekingen.

Emmy75 schreef:Volgens mij gaat dit over twee verschillende verhalen (incidenten) welke TS heeft meegemaakt met de politie.

Eerlijk gezegd ben ik het wel met crazyme eens dat het minirokje en uw zwangerschap totaal niet relevant zijn in dit verhaal.

Over het verhaal op de parkeerplaats, een auto die in de weg staat op een parkeerplaats is geen geval om 112 voor te bellen. 112 is voor spoedeisende en direct levensbedreigende zaken of als u getuige bent van een misdrijf en geen van deze was hier aan de hand. Ik kan me voorstellen dat uw man gefrustreerd raakte desalniettemin is het aan hemzelf om zijn zelfbeheersing te bewaren. Of het een 112 situatie wordt, heeft u dus zelf in de hand.

Het gaat inderdaad over 2 incidenten
wat betreft het minirokje daar mee bedoel ik dat hij op zijn vriendin wacht terwijl
4 autos op hem moeten wachten.
Ik weet ook wel dat 112 voor spoedeisende hulp is, maar als je paar keer belt naar het algemene nummer wordt je ook niet geholpen, je wordt gewoon gek van, en als je ook mij kan begrijpen en zeker in mijn situatie dat ik met letsel naar ziekenhuis ben vervoerd en ondanks alle ellende wat ik heb meegemaakt niet word geholpen is je enige hoop om nog naar 112 te bellen. Hiermee bedoel ik na het 1e incident ben ik al mijn vertouwen kwijt.
Ik heb gewoon geen vertrouwen in politie. En waarom is mijn zwangerschap niet relevant in mijn verhaal? En als ik mijn kind verloor zou het dan relevant zijn....?

Emmy75 schreef:Volgens mij gaat dit over twee verschillende verhalen (incidenten) welke TS heeft meegemaakt met de politie.

Eerlijk gezegd ben ik het wel met crazyme eens dat het minirokje en uw zwangerschap totaal niet relevant zijn in dit verhaal.

Over het verhaal op de parkeerplaats, een auto die in de weg staat op een parkeerplaats is geen geval om 112 voor te bellen. 112 is voor spoedeisende en direct levensbedreigende zaken of als u getuige bent van een misdrijf en geen van deze was hier aan de hand. Ik kan me voorstellen dat uw man gefrustreerd raakte desalniettemin is het aan hemzelf om zijn zelfbeheersing te bewaren. Of het een 112 situatie wordt, heeft u dus zelf in de hand.

En trouwens hij stond niet geparkeerd op een parkeerplaats. Doodgewoon op de weg,zodat niemand uit kon rijden.Hij hoefde maar klein beetje naar links te gaan zodat iederen weg kon rijden maar dit deed hij ook niet.

elif schreef:wat betreft het minirokje daar mee bedoel ik dat hij op zijn vriendin wacht terwijl 4 autos op hem moeten wachten.

Persoonlijk zou ik dan denken omschrijf het dan ook zo, het lijkt er nu op dat u dit erbij zet om een bepaalde bijklank mee te geven aan het verhaal.

Ik ben het roerend met u eens dat dit zeker erg hufterig gedrag is van deze hork. Zeker als mensen het al behoorlijk druk hebben in deze tijd van het jaar. Ik vraag me wel af waarom geen van de anderen die moesten wachten de hork hebben aangesproken. Kennelijk is dat ook weer tekenend voor de maatschappij.

Ik begrijp ook wel gezien uw omstandigheden dat het niet makkelijk is om rustig te blijven maar een ander kan niet aan de buitenkant zien wat er nog meer allemaal aan de hand is met een persoon, dus voor die mensen kan het vreemd overkomen. Doordat uzelf en uw man helemaal overstuur gaan, worden de kinderen ook overstuur en het ene gezinslid fokt de ander op zodat er een situatie ontstaat die helemaal uit de hand loopt.

elif schreef: En waarom is mijn zwangerschap niet relevant in mijn verhaal? En als ik mijn kind verloor zou het dan relevant zijn....?

De zwangerschap is mijns inziens niet zo relevant in de zin van hoe gereageerd werd in dit verhaal. De 'hork' in dit verhaal heeft alleen het gevoel gekregen 'gewonnen' te hebben omdat het hele gezin over de z**k ging. Dat laatste mag ik niet hopen want dat wens ik mijn ergste vijand nog niet toe. Maar eigenlijk zou dat nog steeds niet zo relevant zijn, omdat de wijze waarop u reageert op een situatie echt bij uzelf ligt.

Heeft u het kenteken onthouden of genoteerd ? Er is een of ander meldpunt (weet even niet hoe en waar) voor hufterig gedrag in het verkeer. Misschien zullen ze niet meteen wat doen aan dit geval (dat weet ik niet), maar als er meerdere klachten binnenkomen over deze bestuurder, krijgt ie vroeg of laat toch echt een probleem.

Hoi Emy
´
Mijn zwangerschap heeft niets te maken met het 2e incident, maar wel met de 1e incident.
Hiermee bedoel ik, dat ik emotioneel heel erg moeilijk had en geloof me maar heb ik nog steeds. In het verleden verloor ik mijn kind, dus met deze ongeluk kwam alles weer naar boven. Vandaar dat ik heel erg verdrietig ben en politie weet dit ook wel, desondanks zijn ze heel erg slordig. Het gaat mij niet om het materiele schade maar immateriele schade.

En wat betreft het schade formulier dat komt toch wel goed, maar mijn hart is kapot in duizend stukken. Vandaar dat ik boos ben, vandaar dat ik niks meer kan verdragen.
Ik hoop dat je mijn pijn en verdriet kan begrijpen, en wat betreft het kenteken nummer, wilde ik aan de politie doorgeven maar ja ze hadden het druk en wilde niet naar me luisteren.

Wees gerust, ik begrijp het zeker. Probeer wel zoveel mogelijk rustig te blijven en probeer situaties welke spanningen kunnen oproepen zoveel mogelijk te vermijden. Als het kan stuur manlief alleen naar de winkel of schakel familie of vrienden in. Uzelf, uw gezin en ook uw kindje dat nog geboren moet worden, zijn er niet bij gebaat als u zich al te veel overstuur maakt.

Eerlijk gezegd vraag ik me af of het zin heeft een klacht in te dienen. Het is nog maar de vraag of dit gaat leiden tot een bevredigend antwoord en bovendien laat de afhandeling weer zolang op zich wachten waardoor u niet kunt beginnen met het achter u laten van het geval en blijft u zich boos maken. Belangrijkste zaak is allereerst om de aanrijding opgelost te krijgen.

Ja de politie heeft niet netjes gehandeld bij het 1e incident. Bij het 2de incident daarentegen hoort dit geval niet bij 112 thuis dus ja is het begrijpelijk als ze dat mededelen en niet veel willen doen. Ook kan ik me voorstellen dat zij de handen vol hebben op dit moment. Het is continu druk op de weg overal zijn massa's mensen op de been, dus ja begrijpelijk dat dit tot veel incidenten leidt welke politie-aandacht behoeft en daarbij zijn ze eigenlijk al zwaar onderbezet.

Bedankt Emy,

vandaag een nieuwe dag. Net heeft de politie mij gebeld met de mededeling dat ze vandaag niet kan komen. Tja had niet anders verwacht..
Zo gaat het eenmaal, maar ja niks aan te doen. Maar vond hartstikke lief van je. Je woorden waren zo geruststellend voor mij, alsnog bedankt.

Wat is las was het ongeluk niet levensbedreigend voor u of de ongeboren baby.
Ik zie dus enigszins eerder reden tot opluchting dan dat er reden is voor nog meer frustratie. Wees blij dat alles goed gaat met u en de baby.

Even een reactie op het 2e incident.
Ik was zelf in bijzijn van een zwangere vrouw gewoon rustig in de auto zijn blijven zitten en wachten. Soms is geduld een schone zaak, zeker als er ook nog kinderen in de auto zitten. Kinderen zien dat gedrag van ouders en nemen dit over. Nog meer heethoofden wie straks zelf ook sneller herrie zullen schoppen.
Waarom hebben u en uw man de confrontatie opgezocht en zich niet rustig gehouden?
Ik vind het van uw man zeer onverstandig om zich in bijzijn van zijn zwangere vrouw zo druk te maken. Hij zou juist nagedacht moeten hebben en wat geduld moeten tonen.
Zulke treitergasten lopen nu eenmaal rond en het is aan uzelf of u de confrontatie op zoekt of door rijd. Dit zegt meer over uzelf dan over de bestuurder van de auto wie de plek bezet hield.

Nu terugkomend op het 1e incident. Voor de duidelijkheid, het 2e incident vind ik eigenlijk helemaal niet relevant, het 1e wel.
Dat de tegenpartij geen schade formulier heeft ingevuld en kennelijk niks van zich laat horen vind ik een kwalijke zaak. Dit zou gewoon zo snel mogelijk moeten gebeuren.
Helaas is dit niet gebeurd, maar als ik uw verhaal lees maken jullie het de politie hierin niet makkelijker door te gaan "gillen" zoals u mooi beschrijft.
De politie kan niet zomaar iemand arresteren voor het niet invullen van een schadeformulier. Tevens is dit uiteindelijk ook iets voor de verzekering en de politie kan alleen maar proberen om de tegenpartij te overtuigen alsnog het formulier zo snel mogelijk in te vullen.

Mijn conclusie is dat u zich op dit moment druk maakt om allerlei zaken waarin het geen zin heeft uzelf druk te maken.
Er zijn ergere dingen op de wereld en de kinderen en ongeboren baby zouden voor u op de 1e plaats moeten komen, dus probeer eens beter met situaties om te gaan en zorg ervoor dat u wat rust creëert binnen het gezin!

Beste Daan, wat betreft de 1e incident tot heden heb ik helemaal niks van de tegenpartij, de verzekeringsmaatschappij heeft het procesverbaalnummer nodig zodat ze zelf achteraan gaan, maar dit geeft de politie ook niet, omdat het nog niet afgerond is, net hebben ze me weer afgebeld, ze zouden vandaag bij mij langskomen.

En mijn man was ook heel erg rustig, totdat die man mij dikke noemde, dit omdat ik een grote buik heb wegens mijn zwangerschap, Hierop werd mijn man boos. Ik denk dat alle mannen boos worden die om zijn vriendin of vrouw geeft. En de gedrag van de man was zoooo associaal, gewoon in zijn auto blijven zitten en 4 autos op hem moeten wachten plus mij beledigen. En die andere autos konden alleen maar toeteren meer niet.

Hoe lang heeft u uiteindelijk ongeveer moeten wachten totdat u de parkeerplaats af kon rijden ?

Vraag: aan wat voor soort immateriele schade denkt uw te krijgen?
2 incindenten staan los van elkaar, maar in beide is duidelijke na voren gekomen dat in je eigen familie al sprake is van overhaasten reageren( denk aan je broer en je man), dit kan tegen jou gebruikt worden omdat hier mee meer strees word veroorzaakt voor jou, een de situatie gaat escaleren.
Dus beide kanten gedragen zich niet netjes, de ene omdat asociaal is, de andere omdat niet wegloopt van de situatie denken aan de zwangere vrouw.En word nu op de politie afgerekent.
Weinig kans op welke schade dan ook vanuit de politie.

ps) 2 dagen observatie is gebruikelijke voor een zwangeren vrouw na een bepaalde ongelukt.
Dat de uitslagen zo lang duren voordat bekent zijn,geven aan dat Geen haast geboden was en dat alles in orde was,anders was uw na 2 dagen Niet uit het zk ontslagen.
Dat hebben waarschijnlijke de artsen ook vertelt voordat uw ontslagen werd.

morundo schreef:Vraag: aan wat voor soort immateriele schade denkt uw te krijgen?
2 incindenten staan los van elkaar, maar in beide is duidelijke na voren gekomen dat in je eigen familie al sprake is van overhaasten reageren( denk aan je broer en je man), dit kan tegen jou gebruikt worden omdat hier mee meer strees word veroorzaakt voor jou, een de situatie gaat escaleren.
Dus beide kanten gedragen zich niet netjes, de ene omdat asociaal is, de andere omdat niet wegloopt van de situatie denken aan de zwangere vrouw.En word nu op de politie afgerekent.
Weinig kans op welke schade dan ook vanuit de politie.

het gaat mij niet om centen, heb ik ook niet naar gevraagd. Allen het gedrag van de politie, door hun kan ik het niet afsluiten. Tegenpartij werkt gewoon niet mee, dat is lekker zeg, een aanrijding, zwangere vrouw naar ziekenhuis, en alles zelf moeten regelen. Daar word ik zo kwaad op. Mijn man en broer waren ook netjes totdat ze zagen hoe ik telefonisch door de politie word behandeld. Als er tegen mij word gezegd, u krijgt zijn gegevens, wij komen langs, maar ze komen hun beloftes niet na. En ze zien mij uit wanhoop huilen, tja dan zijn ze niet meer rustig. Tegenpartij heeft mij niet gebeld om beterschap te wensen of zijn excuses aan te bieden, mischien is het wel een collega van de politie, wie weet.

morundo schreef:ps) 2 dagen observatie is gebruikelijke voor een zwangeren vrouw na een bepaalde ongelukt.
Dat de uitslagen zo lang duren voordat bekent zijn,geven aan dat Geen haast geboden was en dat alles in orde was,anders was uw na 2 dagen Niet uit het zk ontslagen.
Dat hebben waarschijnlijke de artsen ook vertelt voordat uw ontslagen werd.

Je kan je niet voorstellen hoe zwaar die dagen voor mij geweest zijn, eerder heb ik mijn kind verloren, was zo bang dat ik nog eentje zou gaan verliezen. Geen een moeder zou lachend de ziekenhuis verlaten. Geen enkel moeder zou dit accepteren. Geen enkel moeder zal rustig blijven als het om haar kind gaat. Ik zal zonder bij na te denken mijn leven met plezier opgeven voor mijn kinderen. Ik verloor een kind en na een jaar maak ik een ongeluk, het is heel erg pijnlijk, ik heb daar geen woorden voor.En wat betreft centjes, al zou ik miljoenen krijgen, niks is meer waard dan mijn kinderen. Vandaar dat ik ook niks heb ingediend voor emotionele schade.

Maar, je kunt je druk maken om het gedrag van de politie, maar het blijft een feit dat je belangrijkere dingen aan je hoofd hebt.
Probleem met jouw man is, dat hij hoe dan ook zich rustig had moeten houden. Hij hoort zorgzaam te zijn voor jou en de kinderen en zichzelf niet zo laten opfokken.

Toen mijn vrouw zwanger was, ontstond er een keer een ruzie tussen de buren en mij. Ik heb mijn rug toegekeerd. Waarom? Mijn vrouw was zwanger en elke vorm van stress dient dan vermeden te worden.
Een dag later nog eens met de buurman gepraat en toen was het probleem op een rustige manier opgelost.

Zie het verschil? Als ik mee was gegaan in de ruzie, had dit absoluut stress veroorzaakt zowel voor mij, maar vooral voor mijn vrouw wie wel een kind in zich droeg! Stress is dan nooit goed, dus dient vermeden te worden.

Vandaar dat het voor jullie belangrijk is de rust te vinden, want om je heen zijn nu teveel stress situaties waarvan ik alleen maar op door kan hameren dat het grotendeels door jullie zelf veroorzaakt wordt.
Je geeft zelf al aan dat niks je meer waard is dan je kinderen. Zorg er dan ook voor dat daarnaar gehandeld wordt en vermijd stress. Zorg met zijn allen voor wat rust en ga niet zo in de frustratie op. Het is nogal tegenstrijdig wat je allemaal zegt op deze manier.