EU richtlijnen.
Geplaatst: 28 mei 2003 19:55
EU-Richtlijn betreffende bestrijding van betalingsachterstand bij handelstransacties in Nederlandse wetgeving geïmplementeerd (12 december 2002)
Op 1 december 2002 is uiteindelijk de Richtlijn van het Europees Parlement en de Europese Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstanden bij handelstransacties in de Nederlandse wetgeving geïmplementeerd.
De Richtlijn bepaalde dat de lidstaten, waaronder Nederland, vóór 8 augustus 2002 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking zouden moeten laten treden om aan de Richtlijn te voldoen. Nederland heeft deze termijn duidelijk overschreden.
In het kader van de implementatie van de Richtlijn zijn twee aanpassingen in het Burgerlijk Wetboek doorgevoerd. De aanpassing van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek is er op gericht debiteuren te bewegen tijdig facturen te betalen. De aanpassing van Boek 3 heeft betrekking op het eigendomsvoorbehoud in het internationale handelsverkeer.
Indien debiteuren niet binnen de overeengekomen betalingstermijn betalen, zijn zij wettelijke rente over het openstaande bedrag verschuldigd. Tot nu toe bedroeg deze rente 7 % op jaarbasis. Om de regels in het internationale handelsverkeer binnen de EU te uniformeren is er vanuit Europa regelgeving opgesteld terzake betalingsachterstanden bij handelstransacties. Voortaan bedraagt de wettelijke rente voor handelstransacties tenminste 10,25 % op jaarbasis.
Levering van goederen voordat de klant deze heeft betaald brengt voor een ondernemer risico mee, zeker als de klant in het buitenland is gevestigd. Het is verstandig om in die gevallen een eigendomsvoorbehoud te bedingen. Het nieuwe artikel 92a van Boek 3 BW bepaalt dat de goederenrechtelijke gevolgen van een eigendomsvoorbehoud worden beheerst door het recht van de staat waar de goederen zich op het tijdstip van levering bevinden.
Soms kan het echter voordeliger zijn om overeen te komen dat deze goederenrechtelijke gevolgen worden beheerst door het recht van de staat waarnaar de goederen worden uitgevoerd, als de bepalingen van dat recht gunstiger zijn. In sommige landen, waaronder Duitsland, is het mogelijk een zogenaamd "verlengd eigendomsvoorbehoud" te bedingen. Het Nederlands recht kent deze figuur niet, het Duitse recht wel. Dit is vooral van belang voor Nederlandse exporteurs van grondstoffen of halffabrikaten. Zij kunnen, anders dan volgens Nederlands recht, een eigendomsvoorbehoud verkrijgen op de in Duitsland uit die grondstoffen vervaardigde producten.
Op Uw verzoek is ons kantoor U gaarne van dienst bij het aanpassen van Uw algemene voorwaarden op deze twee onderdelen. U kunt daartoe hier contact met ons opnemen.
Op 1 december 2002 is uiteindelijk de Richtlijn van het Europees Parlement en de Europese Raad van 29 juni 2000 betreffende bestrijding van betalingsachterstanden bij handelstransacties in de Nederlandse wetgeving geïmplementeerd.
De Richtlijn bepaalde dat de lidstaten, waaronder Nederland, vóór 8 augustus 2002 de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen in werking zouden moeten laten treden om aan de Richtlijn te voldoen. Nederland heeft deze termijn duidelijk overschreden.
In het kader van de implementatie van de Richtlijn zijn twee aanpassingen in het Burgerlijk Wetboek doorgevoerd. De aanpassing van boek 6 van het Burgerlijk Wetboek is er op gericht debiteuren te bewegen tijdig facturen te betalen. De aanpassing van Boek 3 heeft betrekking op het eigendomsvoorbehoud in het internationale handelsverkeer.
Indien debiteuren niet binnen de overeengekomen betalingstermijn betalen, zijn zij wettelijke rente over het openstaande bedrag verschuldigd. Tot nu toe bedroeg deze rente 7 % op jaarbasis. Om de regels in het internationale handelsverkeer binnen de EU te uniformeren is er vanuit Europa regelgeving opgesteld terzake betalingsachterstanden bij handelstransacties. Voortaan bedraagt de wettelijke rente voor handelstransacties tenminste 10,25 % op jaarbasis.
Levering van goederen voordat de klant deze heeft betaald brengt voor een ondernemer risico mee, zeker als de klant in het buitenland is gevestigd. Het is verstandig om in die gevallen een eigendomsvoorbehoud te bedingen. Het nieuwe artikel 92a van Boek 3 BW bepaalt dat de goederenrechtelijke gevolgen van een eigendomsvoorbehoud worden beheerst door het recht van de staat waar de goederen zich op het tijdstip van levering bevinden.
Soms kan het echter voordeliger zijn om overeen te komen dat deze goederenrechtelijke gevolgen worden beheerst door het recht van de staat waarnaar de goederen worden uitgevoerd, als de bepalingen van dat recht gunstiger zijn. In sommige landen, waaronder Duitsland, is het mogelijk een zogenaamd "verlengd eigendomsvoorbehoud" te bedingen. Het Nederlands recht kent deze figuur niet, het Duitse recht wel. Dit is vooral van belang voor Nederlandse exporteurs van grondstoffen of halffabrikaten. Zij kunnen, anders dan volgens Nederlands recht, een eigendomsvoorbehoud verkrijgen op de in Duitsland uit die grondstoffen vervaardigde producten.
Op Uw verzoek is ons kantoor U gaarne van dienst bij het aanpassen van Uw algemene voorwaarden op deze twee onderdelen. U kunt daartoe hier contact met ons opnemen.