Radar

Het arrest van de Hoge Raad HR 5 juni 2009, LJN:BH2815 (Dexia/De T.) over het zogenaamde Hofmodel inzake aandelenlease, is inmiddels ontelbare malen aangehaald. Pas bij een onaanvaardbaar zware financiële last werd ook een deel van de inleg toegekend, standaard 60%. De inkomensnorm daarvoor kwam ongeveer neer op iets meer dan bijstandsniveau ten tijde van het aangaan van de contracten.
Heel gerechtelijk Nederland volgde slaafs die norm van het Gerechtshof Amsterdam, behalve een kantonrechter uit Zeeland en natuurlijk de Geschillencommissie Kifid.

De Hoge Raad heeft zeer recent zijn eerdere oordeel nader toegelicht in de uitspraak HR 6 september 2013

3.4.2 De kernklacht van het middel slaagt. Blijkens rov. 8.16.2 en 8.16.3 heeft het hof zich bij zijn beslissing om 40% van de schade toe te rekenen aan [eiser c.s.], aangesloten bij het uitgangspunt gegeven in het arrest van de Hoge Raad van 5 juni 2009, ECLI:NL:HR:2009:BH2815, NJ 2012/182 ([De T.]/Dexia), onder 5.7.

De relatie tussen NBG en [eiser c.s.] verschilt echter wezenlijk van de standaard effectenlease-relatie waarop het arrest[De T.]/Dexia ziet.

In een zodanige situatie rust op de dienstverlener een bijzondere zorgplicht, die onder meer behelst dat zij naar behoren onderzoek doet naar de financiële mogelijkheden, deskundigheid en doelstellingen van de cliënt en dat zij hem dient te waarschuwen voor eventuele risico's die aan een voorgenomen of toegepaste beleggingsvorm zijn verbonden, alsook voor het feit dat een door hem beoogde of toegepaste constructie niet past bij zijn financiële mogelijkheden of doelstellingen, zijn risicobereidheid of zijn deskundigheid.

Hieruit volgt dat de cliënt bij een door die dienstverlener geadviseerde constructie minder snel bedacht hoeft te zijn op en zich minder snel eigener beweging behoeft te verdiepen in niet vermelde risico’s dan degene die zich wendt tot een aanbieder van een effectenlease-product als bedoeld in het arrest [De T.]/Dexia.

De Hoge Raad vernietigt nu het arrest van het gerechtshof te ’s-Hertogenbosch waarin de schadeverdeling ten onrechte dan wel volstrekt onvoldoende gemotiveerd werd teruggebracht van 90/10 naar 60/40, met verwijzing van het geding naar gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

Nou gat .......? Een klein gaatje.... dan misschien.
De rechtsnorm die de Hoge Raad in dit recente arrest kanteert -verplicht vooraf risicoprofiel van de klant maken- gold -publiekrechtelijk bezien- al rechtsstreeks uit artikel 24 sub b Besluit Toezicht Effectenverker 1995. Maar dan niet alleen voor adviseurs, maar voor alle effecteninstellingen (w.o. leasebanken); uitgezonderd misschien bij ''execution only'' transacties.

Gaatje? Een rechter die 90% toekent met 10% eigen schuld, een gerechtshof die corrigeert naar 60/40 op basis van het Hofmodel, een Hoge Raad die het gerechtshof terugfluit?

Dat hele Hofmodel deugt natuurlijk van geen kanten en is alleen maar bedacht om overbelasting van de rechtbanken te voorkomen (of een nog ergere verborgen agenda?). Vervolgens ontbreekt het bij de rechtshulpverlening aan deskundigheid om het lek boven te krijgen: van de 17.000 advocaten hebben er misschien 100 enigszins verstand van zaken. En die werken voor de tegenpartij…

Wat is er mis?
In de eerste plaats het criterium onaanvaardbaar zware last. De norm is slechts 10% boven bijstandsniveau en hangt van toevalligheden aan elkaar. Een euro verschil betekent al het verschil tussen aanvaardbaar en onaanvaardbaar. Samenwoning veertien dagen voor of veertien dagen na ingangsdatum van de aandelenlease. Of een hypotheekverhoging veertien dagen ervoor of veertien dagen erna: Rechtbank Noord-Nederland 10 april 2013, LJN BZ6915

Voor wie ooit de moeite heeft genomen om arresten na te rekenen: de norm zou onder meer voortvloeien uit het arrest Gerechtshof Amsterdam 24 mei 2007, LJN BA5684 (Levob/Bolle, over Het Levob Hefboom Effect), geaccordeerd door de Hoge Raad in HR 5 juni 2009, LJN BH2811. De consument kreeg 60% van de inleg terug met dus 40% eigen schuld, op basis van een onaanvaardbaar zware last.
Maar zet nu eens alle cijfers op een rij: met de absurde latere invulling van de Hofformule in de Dexia-uitspraken Gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009, LJN BK4981 (waar de verdeling overigens 2/3-1/3 is en geen 60/40) kan bij Levob/Bolle nooit sprake zijn geweest van een onaanvaardbaar zware last!

Dan die ‘norm’ 60/40, die is niet zo rechtvaardig als het misschien op het eerste gezicht lijkt. Uit onze adviespraktijk:
3 verschillende klanten hebben 1 ding gemeen: een inleg van in totaal € 15.000, bedoeld voor aflossing na vijf jaar van een consumptief krediet ( UNIEKE 5-JARIGE SPAARKREDIET ).

Klant 1 krijgt € 1.670, klant 2 € 5.083 en klant 3 krijgt € 9.000 toegewezen! (nog exclusief wettelijke rente…)
Rara hoe kan dat?

Algemeen is bekend dat het Hofmodel ontworpen en bedacht is door vice-President Mr. W. Cortenraad van het Gerechtshof Amsterdam. Dat was dezelfde persoon die de voorzitter was van de commissie welke, met de AFM, de opdracht kreeg om te onderzoeken of de aandelen door Dexia echt waren aangekocht en waarin deze commissie aannam dat Dexia deze aandelen ook werkelijk had aangekocht.
Hier nog een posting waar wat meer te lezen is over Mr. Cortenraad.
Saillant detail is dat één van de rechters van de laatste, in voorgaande posting, genoemde uitspraken Mr. Cortenraad was. Met een kleine variatie zou je hier kunnen spreken dat één van de rechters hier blijkbaar de slager was die 'zijn eigen vlees aan het keuren was'!!

ClaimConcept schreef:Dan die ‘norm’ 60/40, die is niet zo rechtvaardig als het misschien op het eerste gezicht lijkt. Uit onze adviespraktijk:
3 verschillende klanten hebben 1 ding gemeen: een inleg van in totaal € 15.000, bedoeld voor aflossing na vijf jaar van een consumptief krediet ( UNIEKE 5-JARIGE SPAARKREDIET ).

Klant 1 krijgt € 1.670, klant 2 € 5.083 en klant 3 krijgt € 9.000 toegewezen! (nog exclusief wettelijke rente…)
Rara hoe kan dat?

Niemand een oplossing?

ClaimConcept schreef:Dan die ‘norm’ 60/40, die is niet zo rechtvaardig als het misschien op het eerste gezicht lijkt. Uit onze adviespraktijk:
3 verschillende klanten hebben 1 ding gemeen: een inleg van in totaal € 15.000, bedoeld voor aflossing na vijf jaar van een consumptief krediet ( UNIEKE 5-JARIGE SPAARKREDIET ).

Klant 1 krijgt € 1.670, klant 2 € 5.083 en klant 3 krijgt € 9.000 toegewezen! (nog exclusief wettelijke rente…)
Rara hoe kan dat?

In het kader is een link toegevoegd naar de aanbieding van AFAB voor een 5-jarig spaarkrediet met aflossing door middel van AEGON Vliegwiel.

ClaimConcept schreef:Dat hele Hofmodel deugt natuurlijk van geen kanten en is alleen maar bedacht om overbelasting van de rechtbanken te voorkomen (of een nog ergere verborgen agenda?). Vervolgens ontbreekt het bij de rechtshulpverlening aan deskundigheid om het lek boven te krijgen: van de 17.000 advocaten hebben er misschien 100 enigszins verstand van zaken. En die werken voor de tegenpartij…

Wat is er mis?
In de eerste plaats het criterium onaanvaardbaar zware last. De norm is slechts 10% boven bijstandsniveau en hangt van toevalligheden aan elkaar. Een euro verschil betekent al het verschil tussen aanvaardbaar en onaanvaardbaar. Samenwoning veertien dagen voor of veertien dagen na ingangsdatum van de aandelenlease. Of een hypotheekverhoging veertien dagen ervoor of veertien dagen erna: Rechtbank Noord-Nederland 10 april 2013, LJN BZ6915

Voor wie ooit de moeite heeft genomen om arresten na te rekenen: de norm zou onder meer voortvloeien uit het arrest Gerechtshof Amsterdam 24 mei 2007, LJN BA5684 (Levob/Bolle, over Het Levob Hefboom Effect), geaccordeerd door de Hoge Raad in HR 5 juni 2009, LJN BH2811. De consument kreeg 60% van de inleg terug met dus 40% eigen schuld, op basis van een onaanvaardbaar zware last.
Maar zet nu eens alle cijfers op een rij: met de absurde latere invulling van de Hofformule in de Dexia-uitspraken Gerechtshof Amsterdam van 1 december 2009, LJN BK4981 (waar de verdeling overigens 2/3-1/3 is en geen 60/40) kan bij Levob/Bolle nooit sprake zijn geweest van een onaanvaardbaar zware last!

Dan die ‘norm’ 60/40, die is niet zo rechtvaardig als het misschien op het eerste gezicht lijkt. Uit onze adviespraktijk:
3 verschillende klanten hebben 1 ding gemeen: een inleg van in totaal € 15.000, bedoeld voor aflossing na vijf jaar van een consumptief krediet ( UNIEKE 5-JARIGE SPAARKREDIET via Afab ).

Klant 1 krijgt € 1.670, klant 2 € 5.083 en klant 3 krijgt € 9.000 toegewezen! (nog exclusief wettelijke rente…)
Rara hoe kan dat?

Het antwoord is natuurlijk heel simpel:

Klant 1 is in 2000 gestart, klant 2 in 2001 en klant 3 in 2002.

Allen hadden ze aflossing van het krediet voor ogen, zeker geen restschuld. Dezelfde situatie, met verschillende uitkomsten die zijn bepaald door het toeval of zo u wilt, verschillende beurskoersen.

Men kan er van uitgaan dat de leasebanken heel graag graaien en als aasgieren de gedupeerden proberen het bos in te sturen met zoveel mogelijke kromme uitspraken

Ik snap er niks van van al dat juridisch en wiskundig geschreeuw, wat betekend dit nou concreet in Jip en Janneke taal?

In Jip-en-Janneke taal betekent dit dat de Hoge Raad zich bij nader inzien een beetje begint te realiseren dat de door het Hof Amsterdam verzonnen module waarin de zorgplichtschending (schadeplicht) door Legio-Lease destijds, afhangt van uw inkomen en vermogen van destijds, toch niet altijd rechtvaardig is.


Het gat is m.i. in werkelijkheid een klein gaatje, maar dat had ik al eerder opgemerkt. Ga er gemakshalve maar van uit dat de rechtspraak over aandelenlease met name door het Hof Amsterdam zodanig gemanipuleerd is dat de meerderheid van claimanten de deksel op de neus kregen en dus (dat was het oogmerk van het Hof) van verder procederen afzien (zodat rechters werk bespaard blijft !).

skyliner schreef:Ik snap er niks van van al dat juridisch en wiskundig geschreeuw, wat betekend dit nou concreet in Jip en Janneke taal?

Als u het product niet zelf rechtstreeks heeft aangeschaft, maar via een tussenpersoon, dan heeft u mogelijk recht op een hogere schadevergoeding. Uw toenmalige (gezins-)inkomensgegevens zijn dan eerst niet van belang, ClaimConcept raadt zelfs ten strengste af om uw boevenbank deze gegevens te verschaffen. Eerst kijken hoe het u verkocht is.

Bedankt Juwita voor de uitleg dat is een stuk makkelijker lezen .

Claimconcept, mijn zaak loopt via leaseproces met een beetje geluk kom ik na 14 november in een afrondingsfase, dan komt er als het goed is een uitspraak, deze is al 2x uitgesteld.

Nog even over die ‘norm’ 60/40, die niet zo rechtvaardig is als het misschien op het eerste gezicht lijkt. Vandaag tijdens een hoorzitting bij de Geschillencommissie Kifid over Het Levob (Super)Hefboom Effect, is ons eerdere voorbeeld nog verder versimpeld:

Onze Klager, zijn Buurman links en Buurvrouw rechts, zijn ooit door een pensioenbureau geadviseerd om pensioen op te bouwen via aandelenlease (Hefboom Effect, GroeiVermogen, Vliegwiel etc.). Ieder voor zich, hebben ze in de loop der jaren € 10.000 ingelegd.

In navolging van het Gerechtshof oordeelt vrijwel ieder rechter (behalve Middelburg) standaard en zonder aanzien des persoons, dat er sprake is van 40% eigen schuld. Krijgt nu ieder € 6.000 terug, zolang maar sprake is van een onaanvaardbaar zware last (=bijstandsniveau)? Bij het Hofmodel nog steeds niet.

Buurman krijgt nog wel € 6.000, maar Buurvrouw krijgt € 4.000 en onze Klager slechts € 2.000

De reden?

Buurman is in 2002 gestart, heeft daardoor geen restschuld en houdt 60% van zijn inleg over.
Buurvrouw is in 2001 gestart, heeft een restschuld van € 5.000 en houdt 40% van haar inleg over.
Onze Klager is in 2000 gestart, heeft een restschuld van € 10.000 en houdt 20% van zijn inleg over.

Rechtvaardig? Natuurlijk niet.
Hoogste tijd voor de nuance die de Hoge Raad aangeeft, bijvoorbeeld met een verhouding 90/10 of 80/20 !

En de achterbuurvrouw die in 2000 soms een tijdje opgenomen moest worden vanwege haar schizofrenie? daar past uiteraard never nooit niet een eigen schuld. Ongelooflijk? Maar wel waar!

Vorige week zijn er weer tal van arresten van het Hof Amsterdam op de website van PAL (Platform aandelenlease) geplaatst. Er zitten ook twee of drie arresten tussen die over de Hofmodule gaan. Het Hof Amsterdam blijkt nog steeds op de door Cortenraad c.s. aangegeven weg voort te marcheren.

Voorlopig is er nog helemaal geen gat of gaatje geschoten in deze vermaledijde Hofmodule. Jammer, maar ik stel het toch maar vast. De afwijkende jurisprudentie van DSI en KIFID wordt ook nog steeds opvallend genegeerd door het Hof.