Radar

Over animo gesproken…

Bah! Om vijf uur mijn bed uit voor iets, waarvan ik totaal niet weet wat ik ervan moet verwachten. Zes uur heen. Zes uur terug… Zitten ze daar nou echt op mij te wachten? Enneh… Zit ik eigenlijk op hun te wachten? Nee toch, ik draai me lekker nog een keer om en lees dan later op het forum wel hoe het geweest is. Trouwens. Er komt toch geen hond… Dat zeggen "ZE" toch? Op dat forum?

Of toch…?

Jawel… toch… Alhoewel er een verre reis mee gemoeid was heb ik geen moment spijt naar de bijeenkomst in Breda te zijn geweest.

Integendeel. Ondanks de negatieve reden dat wij daar waren voelde ik dat voor velen van ons, soms misschien wel onbewust, het besef groeide niet alleen te zijn. Dat wisten wij natuurlijk allemaal wel. Zo moeilijk is dat niet. Maar de mogelijkheid eindelijk eens, hoe kort dan ook, te kunnen praten met lotgenoten deed menigeen, de een wat meer dan de ander, toch enigszins opbloeien.

Gewoon eens praten, terwijl je elkaar aankijkt, zonder je te hoeven schamen…

Nu eens niet stiekum in dat hele kleine afgeschermde anonieme wereldje…
Nu eens niet door de telefoon.
Nu eens niet vanachter de computer.
Nu eens niet met “iemand die er weleens van gehoord heeft.”
Nu eens niet met “iemand die het altijd beter weet.”
Nu eens niet met iemand die je meteen voor gek verklaart.

Nee… Voor het eerst stonden daar allemaal… MENSEN…
met datzelfde rotgevoel als ik.

Maar ik heb ook mensen weer zien lachen, die dat lang niet meer gedaan hadden...

"ZE" zullen het wel slap gelul vinden, maar...
Mensen van Pay-Back: nogmaals Petje af, bedankt voor jullie inzet en proficiat!

Mensen die er ook waren: Tot morgen.

Mensen die er niet waren: Zelfs al zou het niet eens om de demonstratie, protest of optocht gaan. KOM MORGEN. Het is echt de moeite waard…

 

"We hebben het nooit geweten…"

Vooralsnog wil ik, voor wat betreft de huidige afwikkeling van zaken tot nog toe, Dexia het voordeel van de twijfel gunnen. Laten wij er even van uit gaan dat men zich daar waarachtig kennelijk niet realiseert wat er werkelijk allemaal gaande is. Ik hoef hierover nu niet verder uit te weiden. Dat kunnen we ze dan niet kwalijk nemen.

Toch…?

Wat ik stellig hoop is dat men de omvang van deze drama’s voor velen, bijtijds zal relativeren.

Als zij dan niet achter hun bureau vandaan komen, om de ellende die zich bij velen afspeelt, in werkelijkheid te zien, dan gaan wij naar ze toe…

Ze kunnen dan in ieder geval naderhand (in een parlementaire enquête bijvoorbeeld) niet meer zeggen: “Nooit geweten dat het zo erg was, etc…!”


Dit keer gelukkig maar vijf uur heen en vijf uur terug…

Tot morgen…

learner
Ik was er ook bij in Breda en ik zal je zeker gezien hebben.
Maar ik weet niet wie je bent. Maar wat ik wel weet: hoe jij je postings hebt geformuleerd, daar kan ik nog heel veel van leren.

Dank je voor je bijdrage. En lezers, laat morgen je stem horen in A'dam. Laat deze kans je niet voorbij gaan.

Hoi Learner,

Tof zeg dat je morgen weer komt. Ik wou dat er meer mensen zoals jij waren en dat meen ik!! TOT MORGEN DAN MAAR!!!

Anita

Goeiemorgen Learner,
Het is zover, ik zie je straks.
We gaan ervoor !!

Groeten Piet