Radar

Kranten Binnenland: Ook Fortis beboet in leasezaak
20/2/2004 08:29


AMSTERDAM (De Financieele Nieuwsdienst) - Het belangrijkste nieuws uit de binnenlandse kranten van vrijdag 20 februari 2004:

Algemeen Dagblad

*** Ook Fortis beboet in leasezaak (p.10)
Bankverzekeraar Fortis moet de inleg van een aandelenleasebelegger grotendeels terugbetalen. De bejaarde man had al zijn spaargeld in vijf risicovolle leasecontracten gestoken en dat had de bank moeten verhinderen. Door de transactie toch goed te keuren, schond Fortis de zorgplicht, zo oordeelde de effectenklachtencommissie DSI.


Copyright (c) 2004 Het Financieele Dagblad

Dit is volgens mij de uitspraak tegen fortis
Ook hier is het weer de zorgplicht die tot deze uitspraak leide

Uitspraak KCD nr. 106 d.d. 21-07-2003

Uitspraak Klachtencommissie DSI nr. 106 d.d. 21 juli 2003
(prof.mr. M.R. Mok, voorzitter, prof.drs. A.D. Bac RA, R.H.G. Mijné, G.J.P. Okkema en
mr. W.A.M. van Schendel)

INHOUD VAN DE KLACHT

De klacht houdt - zakelijk weergegeven - het volgende in.
Klager heeft in juni 1997 op advies van verweerder een vijftal leasecontract Y gekocht. Klager had tot dat moment contact met adviseur X van verweerder over de rentever-goe-dingen die hij over zijn spaargeld kreeg. X overtuigde klager ervan dat deze bij de Y contracten kon rekenen op een ren-de-ment van circa 12%. Op grond hiervan heeft klager zijn gehele vermogen hierin belegd. Klager heeft in het volle vertrouwen dat hij zijn geld niet kwijt kon ra-ken het deelnameformulier gete-kend. X heeft klager niet uitgelegd dat deze een schuld aanging.
Klager heeft geen overeenkomst of voorwaardenformulier ontvangen. Eerst op 9 augustus 2002 ont-ving hij daarvan een kopie.
Begin 2000 heeft klager met verweerder contact opgenomen omdat hij in de jaaropgave 1999 zag dat hij, doordat hij de leeftijd van 65 jaar had bereikt, minder fiscaal voordeel genoot dan in de jaren daarvoor. Verweerder heeft toen uit coulance aan klager een uitkering van € 464,50 voor dat jaar ge-ge-ven. De overige jaren kwamen voor klagers rekening omdat hij daarna wel op de hoogte zou zijn van de van toepassing zijnde fiscale aftrekbaarheid.
Klager wist niet dat hij de overeenkomst tussentijds kon beëindigen. Daar is niet over gesproken.
Bij de jaaropgave van 2001 ontdekte klager dat de waarde van de aandelen zich nog steeds bevon-den boven de aankoopprijs. X was het met klager eens dat de koersen niet veel verder moes-ten zak-ken. Verder ging X niet in op de jaaropgave. X had ech-ter moeten zeggen dat het niet goed ging met de koersen.
In juni 2002 ontving klager bericht van Z die de leasecontracten Y had uitgege-ven. Klager las in deze brief dat hij naast zijn inleg van € 12.986,70 ook nog een bedrag van € 3.174,05 tegemoet zou kun-nen zien. Om zekerheid te krijgen heeft hij gebeld met Z. Z heeft klager uitgelegd dat eerst de schuld ter grootte van € 17.790 van de opbrengst afgetrokken moest worden.
Klager was zich niet bewust van het feit dat hij met geleend geld aandelen had gekocht.
Door de A-verzekering had klager verwacht dat hij altijd zijn geld terug zou krijgen.
Bij de uiteindelijke afrekening ontving klager € 916,25.
Voortijdige beëindiging van de contracten heeft klager niet overwogen omdat hij in de veronder-stel-ling verkeerde dat hij zijn inleg altijd zou terugkrijgen.
Klager eist een vergoeding van € 9.450,05, zijnde de inleg onder verrekening van het genoten fiscale voordeel.

INHOUD VAN HET VERWEER

Het verweer houdt - zakelijk weergegeven - het volgende in.
Klager heeft op 27 juni 1997 naar aanleiding van een persoonlijk gesprek met een medewerker van verweerder een overeenkomst met Z afgesloten. Deze overeenkomst hield in dat klager met vijf lease-contrcaten Y deelnam. Klager heeft hiervoor € 12.986 betaald. Verweerder fungeerde als tus-sen-persoon van Z.
De leasecontrcaten Y is een effectenleaseproduct waarbij de deelnemer een pakket aandelen least dat volledig door Z wordt gefinancierd. De deelnemer betaalt aan Z een deelnamebedrag dat bestaat uit rente over het aankoopbedrag van de aandelen, premie voor de A-verzekering en pre-mie voor B. De A-verzekering dekt de waardedaling van de aandelen af.
Op de afloopdatum, te weten 8 juli 2002, heeft Z de aandelen verkocht. Aangezien de verkoopop-brengst van de aandelen lager was dan de aankoopsom, heeft Z het verschil op de afloopdatum aan klager uitgekeerd door uitoefening van de A-verzekering. Met het bedrag van de ver-koop-opbrengst alsmede het bedrag dat door uitoefening van de A-verzekering aan kla-ger is uitgekeerd, heeft klager de aan hem geleende aankoopsom van de aandelen volledig zonder bijstorting kunnen terugbetalen.
Klager meent dat verweerder hem onjuist heeft geadviseerd en dat deze hem onvoldoende infor-ma-tie heeft verstrekt bij het aangaan van de overeenkomsten. In het bijzonder stelt klager in dit ver-band dat hij nimmer op de hoogte is gebracht van de lening die hij is aangegaan en dat hij in de ver-onder-stelling verkeerde dat hij zijn inleg niet kon verliezen. Tevens stelt hij dat de voorwaarden van de leasecontracten Y en de overeenkomsten niet aan hem ter hand zijn gesteld ten tijde van het onder-tekenen van de over-eenkomst, maar dat deze bescheiden hem pas op 9 augustus 2002 zijn toege-zonden. Tot slot be-grijpt verweerder dat klager hem aansprakelijk stelt voor zijn verminderde fiscale voordeel in de jaren 2000, 2001 en 2002.
Verweerder betwist dat X zou hebben gezegd dat klager kon rekenen op een rendement van 12%. Tijdens het gesprek zijn de verschillende rendementsscenario`s doorgelopen en heeft X de gevol-gen voor de einduitkering bij verschillende rendementscijfers met klager besproken. Na alle voor- en na-de-len van de leasecontracten Y te hebben afgewogen heeft klager, in samenspraak met X, besloten zich in te schrijven voor de leasecontracten Y.
Verweerder betwist voorts dat klager in de veronderstelling kon verkeren dat hij zijn inleg niet kon kwijtraken. X had uitgelegd waaruit het te betalen bedrag is opgebouwd. Nooit heeft X klager mee-gedeeld dat deze te allen tijde zijn inleg terug zou ontvangen. Voorts heeft X uitgelegd dat het be-drag waarvoor Z aandelen koopt een financiering is en dat klager de aankoopsom van de aan-delen aan Z moest terugbetalen.
Een en ander staat ook duidelijk in de bepalingen van de overeenkomst. In de brochure over de leasecontracten Y, waarvan aan klager tijdens het gesprek met X een exemplaar is verstrekt, staat duidelijk vermeld dat er sprake is van rentebetalingen. Ook om deze reden moest het voor klager duidelijk zijn geweest dat er sprake was van een lening. In de verstrekte jaaroverzichten wordt expli-ciet melding gemaakt van “betaalde rente van schulden en kosten geldleningen”, alsmede het totaal-bedrag van de schul-den. Klager heeft aangegeven dat de fiscale aftrekbaarheid van de rente wel is bespro-ken met X. Aan aftrek-bare rente ligt altijd een lening ten grondslag.
Klager heeft door het ondertekenen van het deelnameformulier bevestigd dat hij zich bewust was van de risico`s verbonden aan beleggingen die zouden worden verricht op grond van de overeen-komst. Het enige financiële risico dat een deelnemer loopt is dat hij zijn inleg verliest. Het koersrisi-co werd af-ge-dekt door de A-verzekering.
Alle bescheiden zijn klager tijdens zijn gesprek met X in 1997 ter hand gesteld. Standaard worden bij de bevestiging van de overeenkomst door Z de voorwaarden alsmede de bepalingen van de over-een-komst nogmaals meegezonden. Verweerder betwist ten stelligste dat klager de bescheiden pas op 9 augustus 2002 zou hebben ontvangen.
Verweerder betwist dat hij aansprakelijk is voor het verminderde fiscale voordeel van klager in de jaren 2000, 2001 en 2002. Klager bestrijdt niet dat hij in 2000 ervan op de hoogte is gesteld dat hij voor de resterende looptijd minder fiscaal voordeel zou genieten. Hij vraagt zich wel af waarom X hem tijdens het gesprek in 2000 niet heeft gewezen op de mogelijkheid de overeenkomst tussentijds te be-ëin-digen. Verweerder benadrukt dat klager op grond van artikel 6 van de voorwaarden van de leasecontracten Y de mogelijkheid had zijn overeenkomst tussentijds te beëindigen. Verweerder be-grijpt dat klager aangeeft dat hij destijds de overtuiging had dat zijn inleg gegarandeerd was en dat de koersen van de aandelen nog steeds stegen. Hieruit maakt verweerder op dat klager ook bij we-ten---schap van de mogelijkheid om zijn over-eenkomst tussentijds te beëindigen hiervan geen ge-bruik zou hebben gemaakt. Gezien het voor-gaan-de is het voor verweerder onduidelijk waarom hij aan-spra-ke-lijk zou zijn voor het verminderde fiscale voordeel in de jaren 2000, 2001 en 2002.
Verweerder betwist ten stelligste dat hij aansprakelijk is voor het verlies van het deelnemersbedrag en het gemiste fiscale voordeel van klager.
Verweerder heeft klager voldoende en op juiste wijze geïnformeerd over de leasecontracten Y. Dat de koersen zijn gedaald en klager hierdoor zijn deelnamebedrag niet heeft kunnen terugverdienen is een omstandig-heid die voor zijn rekening komt en is niet iets waarvoor verweerder aansprakelijk ge-steld kan worden.
Gezien het voorgaande verzoekt verweerder de Commissie de klacht ongegrond te verklaren, al-thans de klacht af te wijzen.

REACTIE OP HET VERWEER

De reactie op het verweer houdt - voor zover van belang - het volgende in.
Klager heeft alleen het deelnameformulier ontvangen. X heeft klager onvoldoende geïnformeerd.
X vertelde dat klager kon rekenen op 12% rendement en een verdubbeling van zijn inleg na vijf jaar. X heeft wat grafieken uit de computer laten zien maar heeft geen verschillende scenario’s met hem besproken. X heeft klager niet verteld dat na de afloopdatum de aankoopsom aan Z terugbetaald moest worden. Verweerder heeft nooit schriftelijk getoond dat klager bij een inleg van € 12.986 een schuld aanging van € 17.790. Als klager dat had geweten zou hij de overeenkomsten niet zijn aan-ge-gaan. Als X bij aanvang van de overeenkomsten de leeftijd van klager in ogenschouw zou heb-ben genomen dan zou hij tot de conclusie zijn gekomen dat dit product niet geschikt was voor klager. Klager heeft nooit de brochure over het product gezien. Klager voelt zich door het verweer van ver-weerder gesterkt in zijn gevoel misleid te zijn. Klager is een spaarder die al 60 jaar aan ver-weerder zijn spaargeld heeft toevertrouwd.

BEHANDELING TER ZITTING

Klager geeft nogmaals zijn visie op het geschil. Hij blijft erbij dat hij geen folder heeft ontvangen. Tevens legt klager een berekening over waaruit blijkt dat hij € 43.763 had moeten ontvangen in plaats van de door hem ontvangen € 916.
Verweerder zet uiteen hoe de constructie werkt en wat betaald moet worden voor de verschillende onderdelen van de constructie. Alles staat duidelijk in de folder die aan klager is gegeven en de con-structie van het product is ook aan klager verteld. Verweerder heeft klager niet geadviseerd te be-leggen in de leasecontracten Y. Dat kla-ger niet heeft begre-pen hoe de leasecontracten Y werkten, is niet aan verweerder toe te rekenen.

BEOORDELING VAN DE KLACHT

Klager heeft in 1997 in samenspraak met verweerder vijf leasecontracten Y gekocht. Dit deed hij na-dat verweerder hem op dit product attent had gemaakt.
Klager verkeerde in de veronderstelling dat hij op een rendement van 12% kon rekenen en dat zijn in--leg zou worden verdubbeld. Partijen verschillen van mening over de vraag wat verweerder precies aan klager heeft verteld over de leasecontracten Y en welke informatie hij schriftelijk aan klager heeft gegeven.
Klager is sinds vele jaren een spaarder bij verweerder. Hij had met medewerker X van verweerder meermalen contact over het renteniveau op zijn spaarrekening. In 1997 heeft verweerder hem op de leasecontracten Y gewezen.
Naar het oordeel van de Commissie heeft verweerder aannemelijk gemaakt dat hij aan klager vol-doende informatie heeft gegeven om deze in staat te stellen zich een oordeel te vormen over het pro-duct. Dat klager een en ander niet goed begrepen heeft komt niet voor rekening van verweerder. Als klager zich niet zeker had gevoeld, had hij meer gegevens en nadere uitleg moeten vragen. Doordat hij dit heeft nagelaten komen de gevolgen daarvan voor zijn rekening.
Verweerder was als tussenpersoon van Z op de hoogte van de risico’s die aan de leasecontracten Y verbonden waren. Gelet op de op verweerder rustende zorgplicht had in dit specifieke geval ver-weer-der in redelijkheid klager niet mogen adviseren dan wel toestaan al diens spaargeld in de lease-contracten Y te steken. Een gedeelte van 20-25 procent zou het maximum hebben mogen zijn.

Op grond hiervan is de Commissie van oordeel dat verweerder aan klager dient te vergoeden het door deze gestorte bedrag op vier van de vijf leasecontracten Y onder verrekening van het fis-cale voordeel dat klager hierop heeft genoten en de ontvangen coulance-uitkering, volgens onder-staande berekening.
Totale inleg voor vijf leasecontracteb Y € 12.987
AF: uitkering einde looptijd € 916
AF: Genoten belasting voordeel € 2.156
AF: Ontvangen Coulance uitkering € 465
Totaal € 3.537
AF € 3.537
TOTAAL € 9.450 : 5 = € 1.890 per leasecontract Y
Als genoten belastingvoordeel heeft de Commissie zich geconfirmeerd aan de opgave van klager van 24 september 2002, welke opgave niet door verweerder is weersproken..
Op grond van het bovenstaande bepaalt de Commissie dat verweerder aan klager dient te vergoe-den een bedrag van vier maal € 1.890 = € 7.560, te vermeerderen met rente gelijk aan de wettelijke rente vanaf 27 juni 1997 tot aan de dag van de algehele voldoening.

UITSPRAAK

De Commissie stelt het bindend advies vast dat verweerder binnen de termijn van vier weken na verzending aan partijen van een afschrift van dit bindend advies aan klager vergoedt een bedrag groot € 7.560 te verhogen met rente gelijk aan de wettelijke rente vanaf 27 juni 1997 tot aan de dag van algehele voldoening.
Het meer of anders gevorderde wordt afgewezen.

Hallo AD,

Graag gedaan.

Contact en informatie naar de media is belangrijk!
PAYBACK is actief op alle fronten.

Groeten,
Piet

up

Hierbij het volledige artikel.
Een dag later het vervolg artikel.

Wordt vervolgd Fortis!!

Groeten,
Piet

Algemeen Dagblad van 20-02-2004, Pagina 10, Economie,
Ook Fortis beboet in leasezaak
Door Walter Devenijns

Na Dexia tweede bank die zorgplicht schond

Rotterdam -Bankverzekeraar Fortis moet de inleg van een aandelenleasebelegger grotendeels terugbetalen. De bejaarde man had ál zijn spaargeld in vijf risicovolle leasecontracten gestoken en dat had de bank moeten verhinderen.

Door de transactie toch goed te keuren, schond Fortis de zorgplicht, zo oordeelde de effectenklachtencommissie DSI.

Fortis is de tweede bank die, zover bekend, veroordeeld wordt wegens schending van de zorgplicht bij een leaseconstructie. Het is een uitspraak van vorig jaar, maar de naam van de betrokken bank werd pas gisteren onthuld. Enkele weken geleden strafte DSI ook al marktleider Dexia af. Fortis is inmiddels in hoger beroep gegaan. ”Zolang de zaak loopt, geven we geen commentaar”, meldt een Fortis-woordvoerster.

De bejaarde belegger die al 60 jaar spaarde bij de bank, kocht op advies van Fortis 5 leasecontracten voor een bedrag van ruim 12.000 euro. Daarvoor plunderde hij zijn hele spaarrekening. De jaren aanhoudende krach op de beurs stampte zijn aandelen de grond in, waarna de bank tot grote woede van de 65-jarige na beëindiging van het contract slechts 900 euro uitkeerde.

De Fortis-klant eiste daarop zijn geld terug. Volgens de klager had de bank hem een rendement van 12 procent beloofd, terwijl hij ervan overtuigd was dat hij zijn geld nooit kon kwijtraken. Dat hij eigenlijk een lening was aangegaan, waarvoor aandelen werden gekocht, was hem ook niet verteld.

Fortis moet diep door het stof, zo blijkt uit de uitspraak. De bank was op de hoogte van de risico's die aan de leasecontracten verbondenwaren. ”Gelet op de zorgplicht had de bank zijn klant niet mogen adviseren dan wel toestaan dat al diens spaargeld in de leaseproducten werd gestopt.” Na aftrek van een belastingvoordeel krijgt de klager minimaal 7500 euro terug, vermeerderd met een rentevergoeding over de afgelopen jaren. Van misleiding echter was geen sprake, vond het klachtenorgaan. De bejaarde man had voldoende informatie gekregen over het product. ”Als de klager zich niet zeker had gevoeld, had hij meer gegevens en nadere uitleg moeten vragen. Doordat hij dit heeft nagelaten komen de gevolgen daarvan voor zijn rekening.”

Copyright: Algemeen Dagblad
Restricties: nee




Algemeen Dagblad van 21-02-2004, Pagina 11, Economie,
VSB laat klanten in de leasekou staan
Door Walter Devenijns

De Nederlandse spaarbanken moesten de armoede bestrijden. Maar hun rol veranderde, onder druk van de concurrentie. De trouwe spaarders van de toenmalige Fortis-dochter VSB kwamen daar te laat achter.

Rotterdam -”Het komt wel goed met uw aandelenleasebelegging. U hoeft niet bang te zijn.” Deze geruststellende woorden kreeg een 69-jarige Schiedammer te horen bij zijn bezoek aan het Fortisbankkantoor. In het jaar 2000 wilde hij van zijn leasecontract af, maar na het positieve advies hield hij zijn contract aan, zo vertelt S. N. die niet met zijn gehele naam in de krant wil. Had hij het maar niet gedaan.

Eind 2002. Bij N. valt een Fortis-brief in de bus. Zijn inleg van 14.000 euro is verdwenen door de beurskrach. Hij voelt zich belazerd. Over de risico's van het contract, waarbij wordt belegd met geleend geld, is hem niets verteld. Hoe kan zíjn bank een trouwe klant als hem een dergelijk gevaarlijk product verkopen?

Al dertig jaar lang heeft hij er een rekening. Hij was klant toen de Fortis-vestiging nog VSB-bank heette, een echte spaarbank, waarvan de voorlopers in de 19de eeuw opgericht waren om de armoede te bestrijden. Het is toch een bank voor het volk? N. is niet de enige die verbijsterd is over zijn oude bank. Er melden zich meer boze klanten. En omdat de toenmalige VSB relatief veel oude klanten had, zijn nogal wat slachtoffers op leeftijd. Kenmerkend is ook dat de klagers al jaren een rekening hebben bij de spaarbank. Huisvrouw Loes van der Linden (68) uit Rotterdam kent de spaarbank 47 jaar. Yvonne van Prooyen uit Barendrecht is 56 jaar klant. Televisiereparateur Zaagkamp (62) heeft zijn spaarrekening bij de spaarbank meer dan veertig jaar geleden geopend.

Dat 'hun' spaarbank van karakter is veranderd, hebben ze nooit in de gaten gehad. Tot in de jaren 50 ging het de spaarbanken nog voor de wind. De recessie en de groeiende concurrentie drukten de spaarbanken in de hoek. Ze moesten fuseren. In 1981 gingen de Spaarbank Rotterdam, de Amsterdamse Centrum-bank en de Bondsspaarbank Breda op in de Verenigde Spaarbank. Eind jaren 80 werd de nieuwe eenheid commerciëler onder leiding van een uit Amerika afkomstige bankmanager,rijdend in een 'dikke' Jaguar. De naam Verenigde Spaarbank verdween om plaats te maken voor VSB. De verkoop van winstgevende producten werd steeds belangrijker.

Toen de beurs in het midden van de jaren 90 op hol sloeg, ging de VSB, ondertussen ondergebracht bij Fortis, ook lekker los. Bankadviseurs drukten de aandelenleasecontracten door de verkoopkanalen. VSB/Fortis werd op de leasemarkt een middelgrote speler. Terwijl branchegenoot en marktleider Dexia belaagd werd door boze beleggers, leek Fortis de dans te kunnen ontspringen. Fortis-baas Anton van Rossum was eind 2002 nog goed gemutst. ”We hebben geen klachten gekregen. We zijn immers van oorsprong spaarbanken geweest. Die deden het rustiger aan.”

De rekeninghouders dachten er anders over. Het concern ontvingenkele honderden telefoontjes en brieven. De klachtencommissie van de effectenhandel DSI zag de Fortis-klagers verschijnen. Eergisteren werd bekend dat Fortis zich net als Dexia schuldig maakte aan schending van de zorgplicht.

De volgende zaak dient zich al weer aan. Op 17 maart behandelt DSI de klacht van de inmiddels ruim 70 jaar oude Schiedammer N. De trouwe spaarbankklant is nog steeds boos.

Copyright: Algemeen Dagblad
Restricties: nee