Radar

n.v.t.

Er valt niet veel te ondernemen. Als er een testament is dan wordt de erfenis geregeld zoals daarin aangegeven. In een codicil kun je geen geld en onroerende goederen nalaten.
Overigens had u elke willekeurig notaris kunnen benaderen voor een afspraak op de door u gewenste tijd. Mosterd na de maaltijd, ik weet het maar wel erg zuur zo.

ze wilde haar testament aanpassen.
er zijn wat veranderingen aan het testament geweest.
ik kan het niet helemaal volgen.

Volgens de notaris zijn er een aantal jaren geleden een paar kleine aanpassingen gemaakt in het testament. Verder wilde hij er niets over zeggen.

gerthille schreef:Volgens de notaris zijn er een aantal jaren geleden een paar kleine aanpassingen gemaakt in het testament. Verder wilde hij er niets over zeggen.

Nee dat mag hij ook niet is beroepsgeheim.
Helaas geld nu gewoon het testament wat toen opgesteld is...
Ook al heeft u veel gedaan.

snuffel1 schreef:Off topic mensen die het einde zien naderen doen wel vaker rare uitspraken. Dat u direct naar de notaris rent en mevrouw aan haar lot overlaat is beneden alle peil.

Hoezo, "beneden alle peil"; was toch de zieke dame die dit wilde?
En inderdaad @gerthille, een notaris heeft zijn beroepsgeheim.

Ik denk eerlijk gezegd ook niet dat u enige kans maakt op de volledige erfenis. Het enige 'bewijs' dat mevrouw haar testament ten gunste van u wilde veranderen bestaat uit datgene wat u zelf vertelt - maar in het testament wordt u niet genoemd. Objectief gezien: hoe wilt u aantonen dat wat u zegt ook de waarheid is?

U hebt de beschikking over een codicil. Maar mevrouw zal zelf niet meer kunnen bevestigen dat het háár handtekening is. Dat gaat het ook nogal lastig maken.

Het enige "lastige" is eigenlijk dat het gewoon naar de genoemde goede doelen gaat. Daar kan helemaal niemand iets aan veranderen, geen notaris of wie, wat dan ook. Jammer voor de TS en zijn vrouw, maar berusten is het enige.

tenormin schreef:Het enige "lastige" is eigenlijk dat het gewoon naar de genoemde goede doelen gaat. Daar kan helemaal niemand iets aan veranderen, geen notaris of wie, wat dan ook. Jammer voor de TS en zijn vrouw, maar berusten is het enige.

Och, de topicstarter is volgens het onderstaande niet in de erfenis geïnteresseerd, dus zo 'lastig' is het niet dat alles naar een goed doel gaat. Dat berusten zal dan ook uitstekend gaan lukken denk ik.

gerthille schreef:
Ik vind het vooral erg wrang dat de notaris geen tijd wilde vrijmaken op vrijdag of zaterdag om haar testament aan te passen. Niet omdat ze waarschijnlijk ons alles zou nalaten maar omdat het haar laatste wil is.

gerthille schreef:
Ik vind het vooral erg wrang dat de notaris geen tijd wilde vrijmaken op vrijdag of zaterdag om haar testament aan te passen. Niet omdat ze waarschijnlijk ons alles zou nalaten maar omdat het haar laatste wil is.

Nou ja, ik zou ook wel eens "prijs" willen hebben. En het gaat er natuurlijk niet om 'wat mevrouw 's laatste wil was'; TS had toch kans gemaakt op 'de prijs'; dus is het nu de schuld van de notaris. Wie geeft er nu ruiterlijk toe dat hij/zij baalt naast het net te hebben gevist. Ik heb van wijlen mijn vader geleerd: als je op een erfenis moet wachten heb je zelf iets niet goed gedaan tijdens je eigen leven.

Uw vrouw heeft haar mensenplicht vervult. Hier hoeft niks tegenover te staan. Het feit dat deze dame haar zo dankbaar was dat ze hiervoor haar erfenis wilde veranderen is al een geschenk. Goede daden werpen uiteindelijk hun vruchten af. Uw vrouw heeft dit gedaan uit naastenliefde en uit plicht zonder er iets voor terug te verwachten. Dit is nobel. Dit is belangrijker dan een beloning in geld of goederen.

Van een notaris kan niet altijd verlangt worden dat hij wacht tot het moment dat het grind knispert; oftewel u bent in de regel niet de enige klant. De kans is groot dat deze notaris een overvolle agenda had en niet in de gelegenheid was om zijn diensten aan te bieden op het moment dat u dat verlangde. U had dan ook naar een andere notaris kunnen uitwijken in de hoop dat die wel tijd (over) had om één en ander te regelen (na de nodige controles).

Als het codicil voldoet aan alle wettelijke eisen, dan hebt u wel recht op de zaken die in het codicil staan.

Inderdaad, er zijn meer notarissen. Als ze graag een en ander voor het weekend geregeld had willen hebben, dan was een rondje bellen langs verschillende notarissen handiger geweest. Maar dat is achteraf praten. Helaas nu niets meer aan te doen.

De boodschap van sacredfour vind ik eigenlijk wel een mooie: het feit dat ze haar testament had willen veranderen, geeft al aan hoe sterk ze jullie zorgen en aandacht door de jaren heen waardeerde. Het is misschien een schrale troost, maar die gedachte en het feit dat jullie je hart zo te zien duidelijk op de goede plek hebben, is op de lange duur wellicht veel waardevoller dan een erfenis ooit kan zijn.

kweenie schreef:De boodschap van sacredfour vind ik eigenlijk wel een mooie: het feit dat ze haar testament had willen veranderen, geeft al aan hoe sterk ze jullie zorgen en aandacht door de jaren heen waardeerde. Het is misschien een schrale troost, maar die gedachte en het feit dat jullie je hart zo te zien duidelijk op de goede plek hebben, is op de lange duur wellicht veel waardevoller dan een erfenis ooit kan zijn.

Yep, helemaal mee eens.

Allemaal bedankt voor de nuttige info.

Het gaat mij en mijn vrouw helemaal niet om de erfenis.
Een bedankje is voor ons voldoende.
We vinden het alleen erg jammer dat haar laatste wens niet gerealiseerd kan worden.

Ik ben super trots op mijn vrouw omdat ze, zoals iemand in dit topic ook al aangeeft, haar mensenplicht heeft vervult.

sacredfour schreef:Uw vrouw heeft haar mensenplicht vervult. Hier hoeft niks tegenover te staan. Het feit dat deze dame haar zo dankbaar was dat ze hiervoor haar erfenis wilde veranderen is al een geschenk. Goede daden werpen uiteindelijk hun vruchten af. Uw vrouw heeft dit gedaan uit naastenliefde en uit plicht zonder er iets voor terug te verwachten. Dit is nobel. Dit is belangrijker dan een beloning in geld of goederen.

Ben ik het helemaal mee eens!!
Ik heb pas dec iemand verloren die me erg dierbaar was ,fam vroeg nog wil je dingen hebben,nee hoor dank u..
Wel iets,persoonlijks,iets tastbaars,gewoon iets wat me altijd aan hem zal herinneren..en zo heb ik nog iemand..geld zegt niks of spullen die je verkoopt,tuurlijk het is mooi als je een erfenis krijgt,maar helaas het is niey zo gegaan.

gerthille schreef:Mijn vraag is: Wat kunnen mijn vrouw en ik verwachten en welke eventuele stappen kunnen we ondernemen? We hebben hier totaal geen ervaring mee.

En hier is het voor mij over met de geloofwaardigheid van dit verhaal. Want het ging TS toch niet om de erfenis? Dus waarom moeten er dan stappen ondernomen worden?

gerthille schreef:Bij ons in de buurt woonde een vrouwtje die erg eenzaam was. Haar partner is 8 jaar geleden overleden en ze had verder geen familie. Mijn vrouw kwam regelmatig bij haar op bezoek en hielp haar met het huishouden, tuin, enz.

4 weken geleden is ze opgenomen in het ziekenhuis omdat ze darmkanker had. Ze is daarin op een maandag geopereerd maar het gezwel kon niet verwijderd worden. De chirurg vertelde haar en ons dat ze nog enkele maanden te leven had.

Omdat de chirurg dit had gezegd vertelde ze ons dat ze graag het één en ander in haar testament wilde veranderen maar dat ze dat wel zou doen als ze weer thuis was.
Na de operatie ging ze eigenlijk heel snel erg achteruit. Ze wilde niet eten en had erg veel last van pijn. Ze kreeg morfine toegediend maar daar reageerde ze veel te heftig op.(slapen en wegvallen)

Inmiddels was het vrijdag en belde ze ons om 6.00 in de ochtend of we even bij haar wilde komen omdat ze wat met ons wilde bespreken. We waren ongeveer een uurtje later bij haar. Ze vertelde dat ze zo snel mogelijk een afspraak wilde met de notaris, het liefst vandaag of morgen, omdat ze het gevoel had dat ze niet meer lang had. Daarbij vertelde ze ook dat ze al haar spullen en bezittingen wil nalaten aan mijn vrouw en mij. Ze had een codicil thuis gemaakt voordat ze naar het ziekenhuis ging waar dit ook in staat.

Hierop zijn mijn vrouw en ik met codicil naar de notaris gegaan om dit af te geven en om een afspraak voor haar te maken. De notaris wilde vrijdag of zaterdag niet komen maar had maandag wel om 15.30 tijd. Hierop hebben we gereageerd dat we toch liever hadden dat het vandaag nog zou gebeuren maar dat mocht niet baten.

Mevrouw is helaas zondagavond overleden op 72 jarige leeftijd en haar testament is naar mijn inziens niet veranderd.
Ze had in haar testament, die ze in 2007 heeft opgesteld, alles aan een stichting geschonken maar dat wilde ze beslist niet meer. Ze had gedacht dat ze nog wel thuis zou komen en wilde dan haar testament aanpassen. Wel zijn er wat veranderingen aangebracht maar wat precies weet ik niet.

Ik vind het vooral erg wrang dat de notaris geen tijd wilde vrijmaken op vrijdag of zaterdag om haar testament aan te passen. Niet omdat ze waarschijnlijk ons alles zou nalaten maar omdat het haar laatste wil is.

Mijn vrouw en ik hebben haar begrafenis geregeld en we zijn op de geplande afspraak geweest. De notaris voelde zich natuurlijk wel wat opgelaten want hij had waarschijnlijk niet gedacht dat het zo snel zou gaan. Hij heeft ons wel gevraagd of mevrouw ons mondeling iets had toegezegd. Daarop hebben we geantwoord met wat mevrouw gezegd heeft. De notaris wilde dat we de sleutels van het huis en auto bij ons moesten houden om het huis en de tuin netjes te houden. De notaris is dinsdag het huis doorgegaan om belangrijke papieren te vinden.

Mijn vraag is: Wat kunnen mijn vrouw en ik verwachten en welke eventuele stappen kunnen we ondernemen? We hebben hier totaal geen ervaring mee.

Je kan niet (in de praktijk niks) zoveel verwachten, aangezien het bestaande testament tot uitvoer wordt gebracht. De rest is goede bedoelingen, van horen zeggen etc, en dus niks waarop een executeur, de notaris die het testament heeft opgesteld, of de persoon die er in als zodanig wordt aangewezen, naar zal handelen. Die voert het testament uit, niks meer of minder, en daarin staat/stond nog dat alles naar die stichting gaat, wat ooit wél de wens was van de overledene.

Er zijn complexe juridische mogelijkheden om een testament aan te vechten, maar dat is voer voor advocaten, en met enkel "ze heeft gezegd", is ook daar volgens mij niks te halen. Die stichting kan dat lange en kostbare juridische gevecht, met het testament in de hand, vol vertrouwen tegemoet zien lijkt me.

@ snuffel1 en mh73.

Wat jammer dat jullie zo negatief over ons denken.
Ten eerste kennen jullie ons niet.
Ten tweede geef ik volgens mij vrij duidelijk aan dat ik vooral benieuwd ben hoe zoiets werkt bij een notaris en of ik eventueel zelf iets moet doen.

Daarbij vind ik het ook zeer ongepast dat jullie de integriteit van mij en mijn vrouw in twijfel trekken.
Ik had wel iets meer respect verwacht. Reageer dan niet op dit topic.
Het is voor mij dan ook de eerste en laatste keer dat ik een topic start op deze site.

En nogmaals; het gaat mij totaal niet om de erfenis. Voor mijn part laat ze alles na aan jullie.

Voor de andere mensen die hebben gereageerd dank voor de info.

Bye bye

snuffel1 schreef: Off topic mensen die het einde zien naderen doen wel vaker rare uitspraken. Dat u direct naar de notaris rent en mevrouw aan haar lot overlaat is beneden alle peil.

"Aan haar lot overlaten?"

Moet je direct zo reageren als je iets niet goed leest/interpreteert?

Radar

[ archief ] geen

geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen

Re: geen