Radar

Beste Forum-leden.

Ik ben de wanhoop bijna nabij... ik zal de situatie in het kort even schetsen. 4 jaar terug, op 19-jarige leeftijd heeft mijn dochter een naïef foutje begaan. Ze woonde toen op zichzelf, waardoor e.e.a. aan onze aandacht is ontsnapt. Zij werkte naast haar opleiding, parttime, had weinig geld te besteden en dacht geld te kunnen besparen door de verzekering van haar (toen al maanden vanwege een defect in de schuur staande) brommertje op te zeggen, waarna ze de brommer op marktplaats te koop had gezet.

Enige maanden daarna kwam haar fout aan het licht toen het CJIB een beschikking stuurde vanwege het niet verzekeren van de brommer. Op het moment dat het CJIB dit constateerde had ze de brommer al verkocht, en terwijl ze met het CJIB en RDW in contact was getreden om te achterhalen wat ze fout had gedaan, viel er opnieuw een nieuwe beschikking op de deurmat. Tot overmaat van ramp had dus de koper van haar brommer zijn belofte om het kenteken op zijn naam te zetten, niet nagekomen. Al met al niet handig gehandeld van haar, achteraf gezien. Een lange reeks van telefoontjes, van kastje naar de muur enz. volgde om het kenteken te schorsen en uiteindelijk van haar naam te krijgen. Inmiddels volgde op de allereerste beschikking nog twee keer een nieuwe boete voor het niet verzekeren van een brommer die ze dus niet bezat.

De allereerste beschikking is uiteindelijk 3 jaar na dato bij de rechtbank voorgekomen. In die zitting bij de Rechtbank Rotterdam is zij door de rechter deels in het gelijk gesteld, met als resultaat dat er een schikking van 50% van de originele boete zonder verhogingen is bepaald, aangezien ze natuurlijk ook niet helemaal handig had gehandeld.

Deze schikking heeft ze netjes voldaan, waarbij ze de reeds betaalde verhogingen op de beschikking geretourneerd kreeg.
In mijn beleving is de verkeersovertreding en alle daarna verstuurde beschikkingen omtrent constatering van dezelfde verkeersovertreding (het niet verzekeren van een, in dit geval niet meer in bezit hebbend, motorvoertuig) afgedaan met betaling van deze schikking. Niet dus!

Op elke daarna verstuurde CJIB-beschikking heb ik namens haar daarom bezwaar gemaakt. Het CJIB blijft haar echter vanuit hun administratie steeds opnieuw beschikkingen en verhogingen sturen. Ook nog eens met steeds wisselende beschikkingsnummers, waardoor niet duidelijk is waarop de correspondentie betrekking heeft.
Voor iemand met weinig juridische kennis, zoals wij, is dit niet nauwelijks meer te volgen.
Omdat onze bezwaren om procedure-matige redenen niet inhoudelijk worden bekeken, blijft ze steeds beschikkingen ontvangen met als gevolg dat de boetes nu al tot zo'n 2000 euro zijn opgelopen.

Om de kantonrechter opnieuw naar de zaak te laten kijken, moet ze nu zekerheid stellen en een boete van 1000 alsnog 'voorschieten'. Gezien haar en onze financiële situatie is het onmogelijk om deze zekerheidsstelling te voldoen, afgezien van de onterechtheid ervan. Het CVOM stelt nu dat ze daarmee de kans loop dat haar bezwaar inhoudelijk niet behandeld gaat worden. Hierdoor zit ze dus in een vicieuze cirkel. De rechter is klaarblijkelijk de enige instantie die het dossier inhoudelijk kan en wil beoordelen, maar haar onvermogen tot zekerheidsstelling voorkomt hoogstwaarschijnlijk dat dit ook zal plaatsvinden. Terwijl het CJIB op grond van de uitspraak van de rechter in de behandeling van de allereerste in deze reeks beschikkingen, kan concluderen dat deze reeks beschikkingen eigenlijk onzinnig is.

Heeft iemand enig idee hoe we deze situatie kunnen laten stoppen??

Met vriendelijke groeten,
Rob Romeijn

Je zou de Nationale Ombudsman kunnen proberen.
Je moet er dan wel de nadruk op leggen dat je bezwaren niet inhoudelijk worden behandeld en er in feite dus geen bezwaar- of beroepsmogelijkheid is. Anders is de Ombudsman namelijk niet bevoegd om de zaak in behandeling te nemen.

Heb je eigenlijk wel gebruik gemaakt van de beroepsmogelijkheden die het CJIB biedt, want waarom zijn bijvoorbeeld de opvolgende zaken uiteindelijk niet voor gekomen, net als de eerste?

En je kan natuurlijk ook even om raad gaan vragen bij het Juridisch Loket. Rotterdam zei je? Daar zitten ze in het Groothandelsgebouw naast het CS.

De Econometrist schreef:Heb je eigenlijk wel gebruik gemaakt van de beroepsmogelijkheden die het CJIB biedt, want waarom zijn bijvoorbeeld de opvolgende zaken uiteindelijk niet voor gekomen, net als de eerste?

Je maakt eerst bezwaar bij de Officier van Justitie, en als die het bezwaar afwijst kan je in beroep bij de Kantonrechter. Op dat punt moet echter zekerheid gesteld worden (lees: moet de initiële boete betaald worden). De zaak komt dus pas voor ná zekerheidstelling.

Ze heeft inderdaad bij het CJIB en CVOM steeds bezwaar gemaakt, vanaf het moment dat de rechter in de eerste zaak uitspraak had gedaan. In één van de volgende beschikkingen is het inderdaad tot de kantonrechter gekomen, maar doordat er geen zekerheidstelling had plaatsgevonden, was mijn dochter niet uitgenodigd voor de rechtszitting. Met als gevolg dat het beroep niet-ontvankelijk is verklaard. We hebben nu een beroep bij de Hoge Raad aangevraagd hiervoor. In de derde beschikkingskwestie ligt het beroep nu ook bijna bij de kantonrechter, maar het dreigt opnieuw niet-ontvankelijk te worden verklaard omdat we de zekerheidstelling niet kunnen betalen.

De Hoge Raad.......? Neem aan dat je het Gerechtshof te Leeuwarden bedoelt...

Inderdaad, Moneyman... die bedoel ik. Je ziet: totaal geen juridische kennis,

Stuur deze brief:

Officier van Justitie
Antwoordnummer 53043 (geen postzegel nodig!)
3505 VB UTRECHT



( Plaats,datum)


CJIB nummer (invullen)

Geachte heer/mevrouw,

Het is voor mij niet mogelijk om zekerheid te stellen.
(verklaar hier waarom je financiële situatie dit niet toelaat)
Ik beroep mij dan ook op een eerdere uitspraak van het hof LJN BA0271 2007-02-26, waarin wordt gesteld dat:

3.5. Indien een betrokkene binnen de hem voor het stellen van zekerheid gegunde termijn met redenen omkleed aanvoert dat van hem in verband met zijn financieel onvermogen in redelijkheid niet kan worden gevergd dat hij zekerheid stelt tot het totale van hem verlangde bedrag, zal de kantonrechter, tenzij deze het daaromtrent aangevoerde reeds aanstonds aannemelijk acht, de betrokkene in de gelegenheid moeten stellen op een openbare terechtzitting te worden gehoord omtrent zijn financiële draagkracht. Acht de kantonrechter het aangevoerde omtrent de financiële draagkracht gegrond, dan zal hij het bepaalde in art. 11, derde lid, WAHV in zoverre buiten toepassing moeten laten als in overeenstemming is met de draagkracht van de betrokkene. Zo nodig zal aan de betrokkene een nadere termijn moeten worden gegund waarbinnen deze alsnog de door de kantonrechter vastgestelde zekerheid kan stellen.

Zie verder ook LJN ZJ0134 2001-03-28 en LJN BQ 2319 20-10-2010.

Onder voorbehoud van alle rechten en zonder enige nadelige erkenning,

teken ik,

Op elke daarna verstuurde CJIB-beschikking heb ik namens haar daarom bezwaar gemaakt. Het CJIB blijft haar echter vanuit hun administratie steeds opnieuw beschikkingen en verhogingen sturen. Ook nog eens met steeds wisselende beschikkingsnummers, waardoor niet duidelijk is waarop de correspondentie betrekking heeft.
Voor iemand met weinig juridische kennis, zoals wij, is dit niet nauwelijks meer te volgen.
Omdat onze bezwaren om procedure-matige redenen niet inhoudelijk worden bekeken, blijft ze steeds beschikkingen ontvangen met als gevolg dat de boetes nu al tot zo'n 2000 euro zijn opgelopen.

Het is wel belangrijk dat voor elke beschikking bezwaar wordt gemaakt, dit betekend dus ook voor elk CJIB beschikkingsnummer. Bezwaar wordt door het OM standaard afgewezen. Je moet dan in beroep bij de kantonrechter. Nadat je je beroepschrift verstuurd hebt, krijg je een verzoek voor borgstelling. Hiervoor stuur je de bovenvermelde brief. Met bewijs van onvoldoende inkomen wordt de borgstelling door de rechter op 0 gezet.

Dank, Sacredfour! Ik zal de brief gebruiken bij mijn correspondentie.