Radar

Hallo,

Ik was een van de studenten die in de overgangsregeling zaten tussen de oude terugbetalingsregels en de nieuwe. Ik mocht kiezen. Ik heb gekozen voor de nieuwe regels, omdat mij door DUO werd verzekerd dat dit in mijn situatie de meeste voordelige bedragen per maand zou opleveren.

Nou heb ik me niet voldoende beseft dat dit ook automatisch zou betekenen dat mijn eventuele toekomstige partner zou moeten gaan meebetalen voor mijn schuld.

Nou wil het geval dat ik een lieve vriendin ben tegengekomen waarmee ik net een dochter heb gekregen (aut. toeslagpartner). Helaas kom ik er na alle vreugde achter dat ik nu (met een inkomen van €1200,- p mnd) €300,- p mnd studieschuld moet gaan terugbetalen.

Dit komt omdat mijn vriendin een prima salaris heeft en door onze dochter automatisch toeslagpartner is. Dus wordt haar inkomen meegerekend.

Ik kan me best voorstellen dat DUO van mening is dat een verzamelinkomen hoog genoeg is om die €300,- te kunnen aflossen. We zullen er ook geen boterham minder om eten (uitspraak van mijn opa).

Toch vind ik dat de schoen wringt, omdat ik dit bedrag met mijn minimale inkomen nooit kan betalen. Dit betekent dus dat mijn vriendin moet gaan meebetalen aan mijn verleden.

Dat vind ik vanuit haar bekeken zeer onrechtvaardig.

Nou is mijn vraag of anderen hier ook mee te maken hebben en of anderen ook een oplossing weten.


(Voor de grapjassen onder ons: ja ik heb 'gekozen' voor de nwe regels, dus moet ik ook de verantwoordelijkheid nemen, en ja ik hád het kunnen weten, blablabla. Op dat soort advies zit ik niet te wachten. Ik wil namelijk graag de verantwoordelijkheid nemen, juist daaróm wil ik mijn vriendin er niet mee opzadelen.)

Dit komt omdat mijn vriendin een prima salaris heeft en door onze dochter automatisch toeslagpartner is. Dus wordt haar inkomen meegerekend.

Jullie wonen niet samen? Zijn alleen via jullie dochter toeslagpartner?

Toch vind ik dat de schoen wringt, omdat ik dit bedrag met mijn minimale inkomen nooit kan betalen. Dit betekent dus dat mijn vriendin moet gaan meebetalen aan mijn verleden.

Dat vind ik vanuit haar bekeken zeer onrechtvaardig.

Nou is mijn vraag of anderen hier ook mee te maken hebben en of anderen ook een oplossing weten.

Welke oplossing had je precies in gedachten dan? Je zegt dat je je verantwoordelijkheid wil nemen en je schuld wil terugbetalen, maar niet je vriendin hiermee wil opzadelen. Maar van je inkomen kun je toch gewoon je deel betalen? Dan houd je waarschijnlijk minder over om bij te dragen aan jullie huishouden ( nog steeds er vanuit gaande dat jullie deze delen ), maar als je vriendin daadwerkelijk veel meer verdient, dan is dat op zich toch niet onrechtvaardig?

Je verantwoordelijkheid nemen, betekent dus in dit geval meer bijdragen. Ofwel je salaris moet omhoog (als dat kan binnen het huidige werk), ofwel je moet op zoek naar een andere baan of je moet er een baan(tje) bij nemen.

De andere mogelijkheid is dat je accepteert dat jullie beiden bijdragen naar draagkracht en als dat betekent dat je vriendin meer bijdraagt dan jij ( al dan niet tijdelijk ), dan is dat maar zo. Dat is bij andere huishoudens ( waarbij de een meer werkt dan de ander of bij een enkelvoudig inkomen ) niet anders.

We wonen samen.

Of mijn partner nou meer vaste lasten gaat dragen of het daadwerkelijke bedrag gaat betalen of voor mij niet zo relevant. Potato potado.

Ik heb een schuld opgebouwd en ik ben van mening dat ieder willekeurig ander daar niet voor hoeft op te draaien. Als ik alleenstaand zou zijn zou ik met mijn inkomen nooit een dergelijk hoog bedrag moeten betalen. Als mijn salaris hoger zou zijn wordt automatisch ook het maandbedrag hoger dus dat is niet echt een oplossing.

Ach eigenlijk ben ik gewoon gefrustreerd omdat ik nu mijn vriendin opzadel met mijn in het verleden gemaakte keuzes. Ik voel me daar gewoon schuldig over ofzo.

clemsel schreef:We wonen samen.

Of mijn partner nou meer vaste lasten gaat dragen of het daadwerkelijke bedrag gaat betalen of voor mij niet zo relevant. Potato potado.

In een normaal huishouden is bijdragen naar draagkracht wel degelijk volkomen normaal.

Ik heb een schuld opgebouwd en ik ben van mening dat ieder willekeurig ander daar niet voor hoeft op te draaien. Als ik alleenstaand zou zijn zou ik met mijn inkomen nooit een dergelijk hoog bedrag moeten betalen. Als mijn salaris hoger zou zijn wordt automatisch ook het maandbedrag hoger dus dat is niet echt een oplossing.

Maar als je niet een dusdanig bedrag wil terugbetalen, laat je in feite de belastingbetaler ervoor opdraaien. Hoezo vind je dat wel rechtvaardig? Overigens neemt het bedrag dat je terug moet betalen niet recht evenredig toe met de stijging van je inkomen. Je schiet er dus daadwerkelijk wel iets mee op. Daarnaast ben je sneller van je schuld af, wat je weer rente scheelt ( hoewel die nu erg laag is ). Ook daar ga je dus op vooruit.

Ach eigenlijk ben ik gewoon gefrustreerd omdat ik nu mijn vriendin opzadel met mijn in het verleden gemaakte keuzes. Ik voel me daar gewoon schuldig over ofzo.

Dat is je eigen keuze en die van je vriendin. Vervelend, maar that's life...

Okokokok...

Ik zal een ander forum zoeken waar mensen mij een hart onder de riem steken.

Apart. Je wilt dus alleen berichten lezen van mensen die het volledig met je eens zijn. Tsja, dan moet je misschien de vraag niet stellen...

Maar het is in veel huishoudens zo dat één van beide partners meer verdient dan de ander. In de traditionele situatie had je dat tot in het extreme: de 'man' verdiende met werken het geld, de 'vrouw' was thuis en deed het huishouden. Daarbij moest de 'man' dus sowieso alles betalen. Maar ook tegenwoordig komt het maar weinig voor dat beide partners ongeveer evenveel verdienen.

Eigenlijk is de principiele vraag dan hoe je met dat verschil moet/wil omgaan. Hoe zouden jullie een en ander verdelen als jij 'gewoon' E.300 minder zou verdienen dan nu? Zou je vriendin dan elke maand E.300 meer op de spaarrekening zetten of zou zij wat meer aan het gezamenlijke huishouden bijdragen dan jij?

Over of het rechtvaardig is dat jullie hele huishouden moet meebetalen is natuurlijk ook voldoende te discussieren. Eigenlijk is de redenering eerder andersom: in principe moet je E.300 per maand betalen, maar al je dan redelijkerwijs niet kunt rondkomen, dan wordt dat verminderd. Eigenlijk vergelijkbaar met bijvoorbeeld ook de bijstand. Als jij geen inkomen of WW zou hebben, dan wordt ook gekeken naar of je huishouden redelijkerwijs kan rondkomen en je zult alleen bijstand kunnen krijgen als je vriendin te weinig krijgt. Niet om jou of je vriendin te straffen, maar omdat de bijstand ouur als vangnet dient voor als je het anders echt niet kunt redden. Net zo werkt het bij de verlaging van de aflossing van de schuld.

Bekijk het van de positieve kant, nu ben je veel sneller van je schuld af dan dat je een kleiner bedrag aflost.

Jammer, maar je moet vooraf informeren.

Als je slechts bij haar op kamers was gaan wonen en alleen de biologische vader was had je
dit probleem niet gehad.
Maar als partner krijg je dit probleem, samen wonen dus.

Als je alleen maar een kamer huurde bij haar en daarvoor via bank een redelijk bedrag betaalde
had je dit niet gehad.
Gewoon niet goed vooraf op papier gezet.
Samen wonen heeft naast voordelen helaas ook nadelen dus kijk eerst naar alle regels voor je iets doet.

Wonderlijk. Iemand die "gestudeerd" heeft, is blijkbaar niet in staat om de voorwaarden te lezen aan de hand waarvan hij een keuze moet maken. Als ik u was, zou ik mijn collegegeld terugvragen, want u hebt blijkbaar niet verl opgestoken van die studie,

Ik heb een studieschuld volgens de (hele) oude regels (toen de maximale periode van terugbetalen nog 15 jaar was). Bij mij wordt ook het inkomen van mijn partner meegerekend voor de draagkrachtmeting.

Helemaal terecht vind ik, want stel dat ik een rijke vent aan de haak had geslagen en zelf huisvrouw was geworden, dan is het toch onterecht dat de belastingbetaler voor min studieschuld op zou draaien?

Ik krijg dan ook jaarlijks een bericht van DUO dat ik niks kan terugbetalen met mijn inkomen, maar mijn partner wel bedrag x kan betalen. Hij rolt dan iedere keer weer lachend van de bank, want natuurlijk betaalt hij het niet, dat doe ik zelf wel.

Overigens kan je er, althans in mijn geval, wel voor kiezen om het inkomen van je partner niet mee te rekenen, maar dan wordt de maximale afbetalingstermijn verlengd.

Naar mijn mening allemaal zeer terecht. We hebben dat geld destijds ontvangen, dus logisch dat we het zo goed mogelijk moeten proberen af te betalen!