Radar

Je bedoelt dat het geld alsnog in de gemeenschap verdwijnt en dat dit bij een evt. scheiding niet hoeft te worden meegerekend? Meest eenvoudige is natuurlijk om het geld aan iets concreets uit te geven, wat na een aantal jaar geen waarde meer heeft. Bv. als je een auto ervan koopt.

geld is voor partij 1, dan mag partij 2 daar niet over beschikken ook niet na de scheiding.

als er iets voor dat geld gekocht word is en blijft het gekochte van partij 1.

Hawk-Eye schreef:geld is voor partij 1, dan mag partij 2 daar niet over beschikken ook niet na de scheiding. als er iets voor dat geld gekocht word is en blijft het gekochte van partij 1.

Da's leuk in theorie. Maar in de praktijk ligt het vaak veel genuanceerder. Er vindt heel makkelijk vermenging van vermogen plaats. Als je echt wilt dat het bedrag apart beschikbaar blijft, moet je er echt iets specifieks voor kopen (op naam van rechthebbende, uiteraard).

MichielFRL schreef:

Moneyman schreef:...Da's leuk in theorie. Maar in de praktijk ligt het vaak veel genuanceerder. Er vindt heel makkelijk vermenging van vermogen plaats. Als je echt wilt dat het bedrag apart beschikbaar blijft, moet je er echt iets specifieks voor kopen (op naam van rechthebbende, uiteraard).

Het gaat er juist om dat het geld gemengd wordt.
Uitsluitingsclausule is leuk bedacht en zolang het geld niet uitgegeven is niet zo'n probleem, maar zodra er zaken van gekocht zijn welke gemeenschappelijk gebruikt zijn, ontstaat bij scheiding de rare situatie dat de ervende partij in theorie dus een claim kan neerleggen bij de andere partij.

MM heeft gelijk; iig vlg b.v. http://wolleswinkel.nl/weblog/personen- ... schenking/ ;

Zaken die in de plaats komen van onder uitsluitingsclausule verkregen zaken vallen niet in de gemeenschap (zaaksvervanging).

Vandaar dat ik de suggestie deed om, als je geen 'last' van de clausule wilt hebben, het geld aan iets concreets uit te geven, wat na een aantal jaar geen waarde meer heeft. Bv. als je een auto ervan koopt.

kweenie schreef:Vandaar dat ik de suggestie deed om, als je geen 'last' van de clausule wilt hebben, het geld aan iets concreets uit te geven, wat na een aantal jaar geen waarde meer heeft. Bv. als je een auto ervan koopt.

Maar als je die auto vervangt door een nieuwe, is die waarde er ineens weer wél. 't Is best listige materie.

Heeft wel of geen koude uitsluiting hier misschien invloed op? Wat ik niet begrijp is waarom iemand over scheiding nadenkt als de partner iets erft. Dit geeft bij mij een naar gevoel.

Dat gebeurt ook niet bij het erven, dan is het immers al te laat om eventueel iets aan te passen. De uitsluitingsclausule gebeurt meer bij de formaliteit van het opmaken van het testament of het doen van een schenking. Niet vreemd dat je bij zulke toch vrij zakelijke handelingen ook over zulke zakelijke aspecten nadenkt.

Inderdaad. Bovendien is een scheiding tegenwoordig niet bepaald een hypothetische situatie. Er rekening mee houden of op z'n minst goed over nadenken is dus alleen maar verstandig.

Uiteraard is het verstandig om hier over na te denken, maar volgens mij maak je een uitsluiting in je testament om je kinderen juist bij een scheiding te beschermen. En juist omdat partners dan meestal bepaald niet vriendelijk meer zijn. Zelf heb ik deze uitsluiting ook in mijn testament staan met de bedoeling dat de erfenis nooit in enige gemeenschap van goederen mag vallen.

Welke onbedoelde effecten bedoel je hier?