Radar

Goedendag.
Uitgeput en bijna gebroken ben ik na mijn jarenlange integere strijd tegen teveel jaren zware misstanden vanuit gemeente en daaruit voortvloeiend allerlei instanties en organisaties. Ik heb normen en waarden, fatsoenlijk, warm gedrag, arbeidsethos, goede opvoeding naar mijn en andermans kinderen, positieve deelname ad maatschappij, et cetera zeer hoog ih vaandel staan. Enorme inzet naar maatschappij dus!
Ik zoek nu helaas allerlei ondersteuning bij behalen van mijn rechten, zowel juridisch als simpele,.pragmatische zaken.. Ik ben niet verslaafd, crimineel, psychiatrisch, a-sociaal maar inmiddels doodsbang voor de zo verwoestende, onrechtmatige optredens en intimidaties van gemeente en instanties die mijn gezin juist zou moeten erkennen en beschermen als er sprake is van wantoestanden.
Door misstanden gemeente waarvoor ik n.b. werkte! ben ik als zwangere twintiger die wilde gaan studeren, rechten structureel ontnomen waardoor ik van prachtige woonwijk in achterstandswijk terecht kwam waar ik als alleenstaande moeder dagelijks bedreigd werd; uitgescholden worden voor hoer terwijl je je beschaafd en sociaal opstelt naar de buurt, hardwerkt en studeert, veel over hebt voor de medemens maar wel zachtaardig bent. Mijn kinderen konden id buurtschool dus niet terecht dus uren fietsen per dag voor goed en veilig onderwijs. Ondertussen dagelijkse bedreigingen, geweldplegingen, zelfs aanranding van de buurman. Politie, gemeente en sociaal werk ondersteunden juist die mensen. Na jaren de wijk uit geterroriseerd. Ipv excuses en schadeherstel geen enkel recht.
Mijn kinderen hadden recht op onderwijs, fijn leven, goede opvoeding et cetera dus zette ik daar alles op in. Ondertussen wilde ik ook als moeder en burger werken en ontwikkelen, bv middels studie. Ipv dat soort positiviteit te erkennen juist met veel tegenwerking vangemeente en instanties.
Misstand op misstand. De dochter vd aanrander stond op gegeven moment ad deur als hulpverlener...Zij kreeg ivm haar achtergronden alle kandsen welke mijn kinderen en ik nimmer kregen.
Mijn ene zoon was een gehandicapt zorgenkind, epilepsie, autism/ADHD-achtige kenmerken welke nimmer onderzocht werden. Zorg was er niet.
Ik kreeg totaal verkeerde beoordelingen vd zgn hulp/zorgverlening.
Mijn andere kinderen waren zeer prettig id omgang, ach, hoe moet ik dit juist verwoorden?!

Ik kan ondersteuning , mensen die kunnen opboksen tegen de destructieve hulpverlening goed gebruiken. OOk pragmatische hulp,opslaan/ruilen/verkoop huisraad bv. Wel graag uitgaande voor wat wenselijk is en in samenspraak. Ik heb enorm geinvesteerd id samenleving en kan rechten, warmte en ondersteuning nu zeer goed ''gebruiken''. Kon bv niet naar begrafenissen zus en vader, armoede. Niet door luiheid/slecht omgaan geld.

Ik ben zwaar ontrecht, verdrietig, niet gefaciliteerd. Zoek opslagruimte bv, moet spullen verkopen. Iemand die meegaat naar instanties. Mijn casus snapt. Advocaat. Noem maar op....In deze situatie wordt er helaas misbruik gemaakt van je machteloosheid. Ik moet dus grenzen stellen.

Graag uw ondersteuning, ik moet delegeren. Instanties/organsaties die ingeschakeld moeten worden. Inkomen, zorg, rechtsspraak, tandartszorg.

Bij voorbaat hartelijk dank!

Gezininnood! schreef:Goedendag.
Uitgeput en bijna gebroken ben ik na mijn jarenlange integere strijd tegen teveel jaren zware misstanden vanuit gemeente en daaruit voortvloeiend allerlei instanties en organisaties. Ik heb normen en waarden, fatsoenlijk, warm gedrag, arbeidsethos, goede opvoeding van kinderen, positieve deelname ad maatschappij, et cetera hoog ih vaandel staan.
Ik zoek nu helaas allerlei ondersteuning bij behalen van mijn rechten. Ik ben niet verslaafd, crimineel, psychiatrisch maar inmiddels doodsbang voor de zo verwoestende, onrechtmatige optredens en intimidaties van gemeente en instanties die mijn gezin juist zou moeten erkennen en beschermen als er sprake is van wantoestanden.
Door misstanden gemeente waarvoor ik n.b. werkte! ben ik als zwangere twintiger die wilde gaan studeren, rechten structureel ontnomen waardoor ik van prachtige woonwijk in achterstandswijk terecht kwam waar ik als alleenstaande moeder dagelijks bedreigd werd; uitgescholden worden voor hoer terwijl je je beschaafd en sociaal opstelt naar de buurt, hardwerkt en studeert, veel over hebt voor de medemens maar wel zachtaardig bent. Mijn kinderen konden id buurtschool dus niet terecht dus uren fietsen per dag voor goed en veilig onderwijs. Ondertussen dagelijkse bedreigingen, geweldplegingen, zelfs aanranding van de buurman. Politie, gemeente en sociaal werk ondersteunden juist die mensen. Na jaren de wijk uit geterroriseerd. Ipv excuses en schadeherstel geen enkel recht.
Mijn kinderen hadden recht op onderwijs, fijn leven, goede opvoeding et cetera dus zette ik daar alles op in. Met veel tegenwerking van de instanties.
Misstand op misstand. De dochter vd aanrander stond op gegeven moment ad deur als hulpverlener...Zij kreeg ivm haar achtergronden alle kandsen welke mijn kinderen en ik nimmer kregen.
Mijn ene zoon was een gehandicapt zorgenkind, epilepsie, autism/ADHD-achtige kenmerken welke nimmer onderzocht werden. Zorg was er niet.
Ik kreeg totaal verkeerde beoordelingen vd zgn hulp/zorgverlening.
Mijn andere kinderen waren zeer prettig id omgang, ach, hoe moet ik dit juist verwoorden?!

Ik kan ondersteuning , mensen die kunnen opboksen tegen de destructieve hulpverlening goed gebruiken. OOk pragmatische hulp, wel graag uitgaande voor wat wenselijk is en in samenspraak. Ik heb enorm geinvesteerd id samenleving en kan rechten, warmte en ondersteuning nu zeer goed ''gebruiken''. Kon bv niet naar begrafenissen zus en vader, armoede. Niet door luiheid/slecht omgaan geld.

Ik ben zwaar ontrecht, verdrietig, niet gefaciliteerd. Zoek opslagruimte bv, moet spullen verkopen. Iemand die meegaat naar instanties. Mijn casus snapt. Advocaat. Noem maar op....In deze situatie wordt er helaas misbruik gemaakt van je machteloosheid. Ik moet dus grenzen stellen.

Graag uw ondersteuning, ik moet delegeren. Instanties/organsaties die ingeschakeld moeten worden. Inkomen, zorg, rechtsspraak, tandartszorg.

Bij voorbaat hartelijk dank!

Pfoei, da's een heel verhaal, en serieuze situatie. Maar spijtig genoeg is dit "maar" een openbaar forum met weliswaar goedbedoelende leden, maar geen plek waar je de serieuze hulp, die je zo te zien wel nodig hebt, zal kunnen vinden. Ik bedoel, er is hier geen pool van mensen waar je ala de menukaart van een restaurant uit kan kiezen, al naar gelang het onderwerp waar je hulp bij blieft.

Als je serieus onrecht is aangedaan, lijkt me aangifte daarvan bij de politie, en vervolgens daarmee naar het juridisch loket, waar een eerste consult gratis is, een goede eerste stap.

Aan de andere kant, de dochter van een vervelende buurman die je komt helpen als hulpverlener, meteen maar afserveren of zelfs veroordelen enkel om wie haar vader is, getuigt m.i. niet echt van de empathie die zo te lezen zelf nou net zoekt.

Was ik een arts, zou ik u hulp moeten aanbieden of moeten doorverwijzen met mogelijk de diagnose "burn-out" (te afgemat om nog te strijden).
Maar ik ben niet gelegitimeerd, uw huisarts echter wèl. TIP: stuur hem of haar vóór uw consultatie deze topic ... en maak daarna een vaste afspraak.

sjohie schreef:Aan de andere kant, de dochter van een vervelende buurman die je komt helpen als hulpverlener, meteen maar afserveren of zelfs veroordelen enkel om wie haar vader is, getuigt m.i. niet echt van de empathie die zo te lezen zelf nou net zoekt.

Er is niet veel empathie nodig om in te voelen het over de vloer hebben van familie van een aanrander -geen 'vervelende buurman'- dat tot zeer ongemakkelijke situaties en gevoelens kan lijden. In een situatie, zoals de schrijver aangeeft, zeer ongewenst.

@Gezininnood!, het advies van @hänschen klein lijkt heel verstandig. Leg het voor aan uw huisarts. Die kent u en uw situatie beter en kent ook de wegen naar instanties en personen die u in deze moeilijke tijden kunnen helpen. Sterkte en succes ermee.

@Gezininnood

Stap 1 is nu gezet, u heeft uw situatie op papier gebracht, herkent dat u hulp nodig heeft en alles publiek gemaakt.
Stap 2 is om professionele hulp te vragen en niet 'geholpen' willen worden door 'idealisten' die dit niet volhouden of u uitbuiten.
Stap 3 is een afspraak maken met uw huisarts. Neem dit voor en begin er direct maandagmorgen mee ... !

Klaas Jan schreef:

sjohie schreef:Aan de andere kant, de dochter van een vervelende buurman die je komt helpen als hulpverlener, meteen maar afserveren of zelfs veroordelen enkel om wie haar vader is, getuigt m.i. niet echt van de empathie die zo te lezen zelf nou net zoekt.

Er is niet veel empathie nodig om in te voelen het over de vloer hebben van familie van een aanrander -geen 'vervelende buurman'- dat tot zeer ongemakkelijke situaties en gevoelens kan lijden. In een situatie, zoals de schrijver aangeeft, zeer ongewenst.

@Gezininnood!, het advies van @hänschen klein lijkt heel verstandig. Leg het voor aan uw huisarts. Die kent u en uw situatie beter en kent ook de wegen naar instanties en personen die u in deze moeilijke tijden kunnen helpen. Sterkte en succes ermee.

Ik vind het nogal straf om een persoon die iemand de zo te lezen broodnodige hulp kan geven te beoordelen, nee zelfs te veroordelen, op basis van een actie van een van de ouders van die persoon. Als die dochter de agent is die de aanrandingsaangifte in ontvangst neemt zou er een gerede kans op belangenverstrengeling kunnen zijn, maar daar lees ik verder niks over. Verder lees ik nergens in de post dat de vader in kwestie ook is opgepakt en veroordeeld voor aanranding. Ik weet van mijn zus, werkzaam in de hulpverlening en crisisopvang, dat met zulke aangiften een heel team in werking komt met oa politie en andere hulpverleners, juist om er voor te zorgen dat zeg 1 agent dit niet even tussen de kieren kan laten vallen. En bij de politie staat aanranding echt wel op de prioriteitenlijst, dat wordt wel wat hoger ingeschaald dan zeg een gestolen fiets. Gezien de tendens van de post, vooral het hoog opgeven van eigen moreel besef etc, vind ik het wat lastig om te snappen dat TS juist die hulpverlener, dan weer zo afserveert. Dat staat voor mijn gevoel haaks op wat ze over zichzelf claimt.

Maar goed, TS zit duidelijk met van alles, en heeft zo te lezen een pakket aan hulpverlening en hulpverleners nodig. Met een huisarts aan haar zijde zou ze inderdaad een goede springplank hebben, maar ik mis het verhaal van de hulpverleners als tegengeluid. Het is altijd zo jammer dat we dát hier nooit erbij krijgen om een goed onderbouwde mening te kunnen geven.

@sjohie. Inderdaad worden veel cases te beknopt in de vraag aangereikt en wordt er op ná-vragen nòg vaker niet meer gereageerd. Soms kan men zich betrokken voelen en dan is er de mogelijkheid via dit platform om een privé-bericht te sturen en de feedback i.p.v. publiekelijk decent 'onder ons' te houden. Ik was van mening, dat deze topic professioneel moet worden afgehandeld en geen discussie onderwerp mag zijn/worden.

Probeert u eens bij LDH aan te kloppen, misschien kunnen zij u weer een beetje het goede spoor ophelpen