Het begon ongeveer 8jaar geleden, alles liep op rolletjes. Ik had een prima baan nog een vrolijke kleuter rondlopen en een enig huisje in een mooi fries dorpje. Waar ik ben gaan wonen na mijn scheiding die vriendschappelijk is verlopen. Klinkt niet verkeerd toch?
En toen gebeurde het... ik kreeg de griep en flink ook. Toen ik na een paar maanden helemaal niet opknapte naar de dokter Waar ik begon met een ruim 5 jaar durend ziekenhuisavontuur. De rest van het verhaal is een compleet ander topic. Het is MS. En daar ga je dan, alle instanties die ik mijn hele leven (52jaar vandaag dan) heb weten te vermijden had ik in een keer nodig. Als je ruim 30 jaar hebt gewerkt heb je wel wat ervaring met ons sociale stelsel. In mijn geval genoeg om te weten dat mijn karakter en de overheid/semi en alles wat daar op lijkt nogal botsen en het beter is als ik daar ver van blijf. Maar goed ook daarvoor is een ander topic beter. ondertussen ben ik rolstoelafhankellijk en heb zorg nodig
(Even voor onze Millennials Toen ik opgroeide noemde Nederigland zichzelf een zorgstaat. Dat idee zit nog steeds een beetje in mijn hoofd... en daarom was het ook niet erg om belasting te betalen want als jij in de problemen komt helpen zij jou ook weer. Goed geregeld toch? Maar hier gaat iets mis in mijn generatie ze breken de zorgstaat steen voor steen af, maken alle pensioenpotjes leeg,. en als jullie de boel hier moeten gaan regelen komen ze bij jullie zeuren dat het zo slecht met ze gaat.
Mijn grootste of zal ik zeggen duurste probleem. DE Belastingdienst. Om dat ik zo ernstig ziek was heb ik het besluit genomen om mijn vrolijke dochtertje gebruik te laten maken van buitenschoolse opvang. Vriendjes en vrolijke volwassenen waar ze lekker kon spelen, zodat ik als ze thuis was genoeg energie had om ook vrolijk en opgewekt te zijn. Ook moest ik veel in het ziekenhuis zijn, en dat kan niet altijd onder schooltijden. En veel tijd om een nieuw netwerk op te bouwen heb je niet als alleenstaande moeder met een volledige baan.
Maar toen de belastingdienst er in 2017 achter kwam dat ze de spelregels in 2012 hadden veranderd had ik plotseling een belastingschuld van zo'n slordige 30.000 euro. Het zure is dat ik tijdens mijn ziektewet meerdere malen bij de opvang heb geïnformeerd of het wel mocht omdat ik ziek was. Het antwoord was elke keer "geen probleem" .
EN NU? Nu zit ik in de klauwen van de kredietbank die aanboden om mijn leefgeld(het woord leefgeld komt niet door de spellingscontrole) te verlagen zodat ik een voedselpakket aan kon vragen want dan heb je meer boodschappen. EN WAAROM? Omdat ik zo nodig MS moest krijgen. Door de stres heb ik twee maanden geleden ook nog eens een hartinfarct gehad. Maar omdat ik nog steeds midden in deze nachtmerrie zit kan ik niet goed revalideren.
Ik ben ten einde raad
