Radar

Sara,
Een punt dat mij bezighoudt in de kwestie Egaalease is de volgende.
Stel dat de verklaring voor recht van St.E. wordt toegewezen. Naar mijn oordeel (maar ik verneem graag de jouwe) neemt dit dan niet weg dat voor het vervolg van de vernietigingsprocedure vereist is dat in het individuele geval aannemelijk dient te zijn dat de desbetreffende omstandigheden (het ontbreken van toestemming) zich ook daadwerkelijk hebben voorgedaan.
Welnu, het enkele feit dat de echtgeno(o)t(e) /partner niet heeft meegetekend lijkt mij niet voldoende. Immers, toestemming kan ook uit andere omstandigheden blijken, bijvoorbeeld doordat niet (tijdig) is geprotesteerd nadat het bestaan van de leaseovereenkomst de echtgeno(o)t(e)/partner ter kennis kwam. Hier speelt mee: waar de echtgenoten een gemeenschappelijke huishouding voeren is het niet aannemelijk dat de partner van niets zou weten. Vermoedelijk zal de partner niet kunnen volstaan met een (blote) ontkenning van haar/zijn wetenschap, maar zal dit nader moeten motiveren en onderbouwen. Lijkt mij een moeilijk te nemen barriere)! Ik speel hier een beetje de advocaat van de duivel, maar ik ben benieuwd hoe jij hier tegen aankijkt.

Hans, dit is een onderwerp waar ik ook al een tijdje geen goed gevoel over heb. Helaas denk ik dat er toch echt wel Dexia-medewerkers zijn, die betaald worden om dit forum te registreren. Dat weerhoudt mij ervan om, laten we het even plastisch uitdrukken, helemaal met de billen bloot te gaan.
Terwijl ik op jouw stelling graag even zou ingaan.
Ben ik echt paranoïde geworden? Of gewoon een simpele ziel?
Groet, Karin

Hans, het moet gaan om een schriftelijke toestemming:

1:88 lid 3 BW: De toestemming moet schriftelijk worden verleend, indien de wet voor het verrichten van de rechtshandeling een vorm voorschrijft.

Maarten, dus geen kruisverhoor over de relationele sfeer waarin beide partners verkeren?

Er is een handtekening vereist, er wordt niet voor niets steeds over een tweede handtekening gepraat?

Maarten,
En de wet schrijft blijkens 7a:1576 i BW (huurkoop) inderdaad een vorm voor.
Toch blijf ik benieuw naar Sara's visie in deze.

Tenzij de wet voor de rechtshandeling zelf een vorm voorschrijft is de toestemming vorm vrij. Maar uitgaand van huurkoop of een daarmee vergelijkbare situatie op grond van het oogmerk van de wetgever dient in deze de toestemming schriftelijk te zijn. Indien die ontbreekt houdt het dus op. Bewijslast voor de aanwezigheid van tostemming ligt volgens mij zoieso bij de wederpartij overigens.

Verder, je zegt:
quote: "Welnu, het enkele feit dat de echtgeno(o)t(e) /partner niet heeft meegetekend lijkt mij niet voldoende. Immers, toestemming kan ook uit andere omstandigheden blijken, bijvoorbeeld doordat niet (tijdig) is geprotesteerd nadat het bestaan van de leaseovereenkomst de echtgeno(o)t(e)/partner ter kennis kwam."

Nogmaals, volgens mij ligt de bewijslast voor de aanwezigheid van die toestemming, nog even los van vorm vereisten, bij de wederpartij. Ten tweede, het 'niet tijdig (?) inroepen van vernietiging na kennisneming van de overeenkomst', daar is de wetgever toch vrij duidelijk over in de artikelen 3:49 ev. BW. Je hebt drie jaar de tijd om de vernietiging in te roepen. Drie jaar na de totstandkoming van, dan wel drie jaar nadat je bekend werd met de totstandkoming van de overeenkomst en de inhoud daarvan begreep, dan wel, drie jaar nadat je de inhoud van de overeenkomst bekend werd. Drie jaar na totstandkoming is de situatie waarin de wederpartij niet echt iets kan zeggen over verjaring. Dat is en redelijk objectieve termijn. De overige twee, gebaseerd op het ontdekkings criterium zijn tegen te spreken door de wederpartij qua verjaring. Maar goed, wat ik probeer te zeggen is dat de wetgever niet van je eist dat je direct handelt. Je hebt drie jaar de tijd.
Indien ik een van je vragen over het hoofd heb gezien in deze korte beantwoording, dan hoor ik het nog wel.
Groet, Sara