Radar

In januari heeft mijn vader van 88 jaar een parkeervergunning aangevraagd om dichtbij de winkels te parkeren, ook omdat mijn moeder geen boodschappen kan doen zonder auto. Zij betaalden €92. Deze is afgewezen. En het bedrag krijgen ze niet terug. Na een bezwaarschrift met een overtuigende en duidelijke brief van de huisarts ontving hij maar geen antwoord. Hij is niet naar de hoorzitting geweest, ivm zijn mobiliteitsprobleem en na overleg met de gemeente. Dit ook mbt zijn ziekte en vermoeidheid. Hij ontving maar geen antwoord. Pas in mei ontving hij een bizarre brief dat de gemeente tot 22 juni geantwoord moest hebben en anders zou mijn vader hen een dwangsom kunnen opleggen.
Na de datum van de hoorzitting- in mei- werd hij weer opgeroepen voor een herkeuring. Ik heb toen namens mijn vader gemeld dat dit vreemd is omdat dit al in februari heeft plaatsgevonden en de brief van de huisarts heel duidelijk was. Hij kreeg uiteindelijk een telefoontje dat het toch niet nodig was. Ik vind dit, ook nog na het aanvraag bedrag van €92 betaald te hebben, schandalig dat dit 6 maanden getraineerd wordt voor hoogbejaarde mensen. Het is beleid in het voordeel van de gemeente die door een vergunning geen parkeerinkomsten ontvangen en ook nog dit bedrag verdiend hebben. En dat ten koste van het welzijn van mijn vader die ook nog eens enorme kosten uitspaart voor de gemeenschap, door thuis te blijven wonen. En beleid om keuringsartsen aan het werk te houden. Dat consult duurde trouwens maar 10 minuten.
Heeft iemand ook zo`n ervaring? En advies wat je nog kan ondernemen.

Over wat soort parkeervergunning heeft u het? De enige optie om dicht bij een deur te parkeren is om te parkeren op een invalide parkeerplaats. Hier gelden strenge voorwaarden voor om hiervoor in aanmerking te komen. Leeftijd is echter geen voorwaarde. Wel of een bestuurder minder dan 100 meter kan lopen met hulpmiddelen.
De aanvraag voor een vergunning kost geld. Er worden mensen aan het werk gezet en die willen betaald worden. Dus ongeacht het antwoord, het kost geld.
Vervolgens komt er een hoorzitting waar niemand heen gaat.

Dat uw vader hoogbejaard is heeft niets te maken met de duur van het traject. Voor jongere mensen met mobiliteitsproblemen is het traject net zo lang. En aan de kosten zullen ze echt niet zo veel verdienen hoor. Van die kleine 100 euro kan net iemand 3 uur aan het werk gezet worden.

Wat u kunt doen is wachten tot de afgesproken dag, 22 juni. Daarna kunt u dwangsommen eisen.

Wat is uw oplossing voor verbetering van deze procedure?
Probeer u te verplaatsen in de positie van de gemeente.

Of denk u alleen maar: ik wil die vergunning voor mijn vader en voor de rest kan het mij niets schelen?

Ongeacht of de aanvraag goedgekeurd of afgekeurd word, geld ben je kwijt in mijn gemeente en vermoedelijk doen vele het zo!

U is gewoon te gezond en kan nog 100 meters lopen!

Die 92 euro zijn voor de keuring enzo. Als iemand niet goed gekeurd wordt hoeft hij of zij dan ook niet betaald te worden. Zou een mooi verhaal worden.