Mea maxima Dexia
Geplaatst: 10 jul 2004 18:10
datum: 08-07-2004
Mea maxima Dexia
Maarten Schinkel
Zouden ze het in Den Haag niet een beetje onderschatten?
Gisteren verloor de stichting Leaseverlies de eerste slag in de juridische strijd met Dexia, de grootste aanbieder van leasebeleggingsplannen. De kans dat de 92.000 zich gedupeerd voelende leasebeleggers collectief kunnen blijven procederen, is een stuk kleiner geworden.
Het kabinet maakt zich zorgen over de acties, voorzover het juridische apparaat overbelast zou raken als iedere belegger individueel zijn zaak zou gaan bevechten. Op de achtergrond is er een veel groter gevaar. De leasekwestie gaat over veel geld. Zo veel geld, dat er effecten te verwachten zijn op de hele Nederlandse economie.
Reken maar mee. Er zijn in de periode 1995 tot en met 2001 zo'n 700.000 leasecontracten afgesloten, met een gezamenlijke onderliggende waarde van 6,5 miljard euro. Het leeuwendeel van deze contracten omvat de periode waarin, vanaf september 2000, de aandelenkoersen kelderden. Destijds piekte de AEX-index op ruim 700 punten. Vanmorgen stond de index op 333 punten.
Hoeveel bedraagt de restschuld van alle leasebeleggers samen? Vorig jaar gingen 75.000 van de 200.000 Dexia-leasebeleggers in op een compromisvoorstel. Hun schuld bedroeg 1 miljard euro. Een schatting van een totale schuld van alle leasebeleggers samen is lastig, maar kan makkelijk op zo'n 5 miljard euro komen.
Dat is veel geld, vergelijkbaar met een modaal jaarsalaris van ruim 150.000 werknemers. Of de waarde van alle woningen in een stad van ruim 60.000 inwoners. Of een rij gloednieuwe Volkswagens Golf, bumper aan bumper, van Amsterdam tot aan de Franse Middellandse-Zeekust.
5 miljard euro is, kortom, een grootheid om rekening mee te houden. Stel dat de leasebeleggers, in het beste geval, allemaal huizenbezitters zijn met overwaarde, en hun hypotheek verhogen. Op die manier betalen ze jaarlijks 10 procent aan rente en aflossing op hun gezamenlijke restschuld van 5 miljard euro. In dat geval vallen de consumptieve bestedingen 0,15 procentpunt lager uit. Dat vertaalt zich in een structureel lager bruto binnenlands product van 0,1 procentpunt per jaar. Tot in lengte van jaren. Het effect, dat waarschijnlijk al een tijdje speelt, is vergelijkbaar met een olieprijs die met 10 dollar per vat oploopt.
Toch klinkt geen alarm op het Binnenhof. Nee, dan Albanië.
Toen daar begin jaren negentig de bevolking grootschalig werd getild met als bank vermomde piramidespelen, stortte de economie in en sneuvelde de regering in een chaotische volksopstand.
Daar is, in Nederland, 5 miljard euro kennelijk weer net iets te weinig voor.
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.
Mea maxima Dexia
Maarten Schinkel
Zouden ze het in Den Haag niet een beetje onderschatten?
Gisteren verloor de stichting Leaseverlies de eerste slag in de juridische strijd met Dexia, de grootste aanbieder van leasebeleggingsplannen. De kans dat de 92.000 zich gedupeerd voelende leasebeleggers collectief kunnen blijven procederen, is een stuk kleiner geworden.
Het kabinet maakt zich zorgen over de acties, voorzover het juridische apparaat overbelast zou raken als iedere belegger individueel zijn zaak zou gaan bevechten. Op de achtergrond is er een veel groter gevaar. De leasekwestie gaat over veel geld. Zo veel geld, dat er effecten te verwachten zijn op de hele Nederlandse economie.
Reken maar mee. Er zijn in de periode 1995 tot en met 2001 zo'n 700.000 leasecontracten afgesloten, met een gezamenlijke onderliggende waarde van 6,5 miljard euro. Het leeuwendeel van deze contracten omvat de periode waarin, vanaf september 2000, de aandelenkoersen kelderden. Destijds piekte de AEX-index op ruim 700 punten. Vanmorgen stond de index op 333 punten.
Hoeveel bedraagt de restschuld van alle leasebeleggers samen? Vorig jaar gingen 75.000 van de 200.000 Dexia-leasebeleggers in op een compromisvoorstel. Hun schuld bedroeg 1 miljard euro. Een schatting van een totale schuld van alle leasebeleggers samen is lastig, maar kan makkelijk op zo'n 5 miljard euro komen.
Dat is veel geld, vergelijkbaar met een modaal jaarsalaris van ruim 150.000 werknemers. Of de waarde van alle woningen in een stad van ruim 60.000 inwoners. Of een rij gloednieuwe Volkswagens Golf, bumper aan bumper, van Amsterdam tot aan de Franse Middellandse-Zeekust.
5 miljard euro is, kortom, een grootheid om rekening mee te houden. Stel dat de leasebeleggers, in het beste geval, allemaal huizenbezitters zijn met overwaarde, en hun hypotheek verhogen. Op die manier betalen ze jaarlijks 10 procent aan rente en aflossing op hun gezamenlijke restschuld van 5 miljard euro. In dat geval vallen de consumptieve bestedingen 0,15 procentpunt lager uit. Dat vertaalt zich in een structureel lager bruto binnenlands product van 0,1 procentpunt per jaar. Tot in lengte van jaren. Het effect, dat waarschijnlijk al een tijdje speelt, is vergelijkbaar met een olieprijs die met 10 dollar per vat oploopt.
Toch klinkt geen alarm op het Binnenhof. Nee, dan Albanië.
Toen daar begin jaren negentig de bevolking grootschalig werd getild met als bank vermomde piramidespelen, stortte de economie in en sneuvelde de regering in een chaotische volksopstand.
Daar is, in Nederland, 5 miljard euro kennelijk weer net iets te weinig voor.
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.
