'masten en antennes voor UMTS zijn risico voor milieu'
Geplaatst: 09 nov 2005 20:57
Zweeds hooggerechtshof: 'masten en antennes voor UMTS zijn risico voor milieu'
zondag, 30 oktober 2005 - Dossier: Algemeen
Het installeren en gebruiken van zendmasten en antennes voor 3G (UMTS) is een gevaarlijke activiteit, volgens het Zweedse hooggerechtshof
voor milieuzaken. Hij moet voldoen aan de milieuwetgeving en algemene regels.
Dat meldt het 'Swedish Radiation Protection Agency'. Het hooggerechtshof overwoog, dat een activiteit gevaarlijk kan zijn ook als hij slechts een
risico met zich meebrengt. De kans op schadelijke gevolgen voor de gezondheid door de straling van zendmasten en antennes voor mobiele
telefonie is klein, maar de straling moet toch beschouwd worden als een risico voor de omgeving. Het hof wees op experimenten met dieren,
waaruit blijkt dat radiofrequente niet-ioniserende straling gedragsverandering en verstoring van lichaamsfuncties kan veroorzaken. Ook worden
op enkele meters afstand van antennes de geadviseerde limieten overschreden. Een ander risico is volgens het hof dat zendmasten tot
psychische problemen kunnen leiden voor omwonenden. Angst aanjagen is een illegale activiteit die ook valt onder de definitie van gevaarlijk
voor de omgeving.
Volgens de milieuwetgeving van Zweden heeft het bestuur van elke gemeente de verantwoordelijkheid om de activiteit te monitoren. Het hof
heeft zich echter niet uitgesproken over of en welke beschermende maatregelen nodig zijn voor zendmasten en antennes. De uitspraak is belangrijk, want als de straling niet als milieufactor wordt beschouwd, zou het niet onder het milieubeleid vallen. Artikel 174 van het Europese EGVerdrag en het voorzorgsbeginsel van Rio zouden dan mogelijk niet gelden. Uiteraard is de straling van 3G (UMTS) wel een milieufactor, ook al zijn weinig mensen zich bewust van de wolk straling, omdat niemand hem voelt, ruikt of ziet. De straling heeft biologische effecten bij dichtheden ver onder de geadviseerde limieten, die slechts verhitting voorkomen.
Uitspraak van het Zweedse hooggerechtshof voor milieuzaken (Miljööverdomstolen)
nr. M 7485-04 van 12 oktober 2005
zondag, 30 oktober 2005 - Dossier: Algemeen
Het installeren en gebruiken van zendmasten en antennes voor 3G (UMTS) is een gevaarlijke activiteit, volgens het Zweedse hooggerechtshof
voor milieuzaken. Hij moet voldoen aan de milieuwetgeving en algemene regels.
Dat meldt het 'Swedish Radiation Protection Agency'. Het hooggerechtshof overwoog, dat een activiteit gevaarlijk kan zijn ook als hij slechts een
risico met zich meebrengt. De kans op schadelijke gevolgen voor de gezondheid door de straling van zendmasten en antennes voor mobiele
telefonie is klein, maar de straling moet toch beschouwd worden als een risico voor de omgeving. Het hof wees op experimenten met dieren,
waaruit blijkt dat radiofrequente niet-ioniserende straling gedragsverandering en verstoring van lichaamsfuncties kan veroorzaken. Ook worden
op enkele meters afstand van antennes de geadviseerde limieten overschreden. Een ander risico is volgens het hof dat zendmasten tot
psychische problemen kunnen leiden voor omwonenden. Angst aanjagen is een illegale activiteit die ook valt onder de definitie van gevaarlijk
voor de omgeving.
Volgens de milieuwetgeving van Zweden heeft het bestuur van elke gemeente de verantwoordelijkheid om de activiteit te monitoren. Het hof
heeft zich echter niet uitgesproken over of en welke beschermende maatregelen nodig zijn voor zendmasten en antennes. De uitspraak is belangrijk, want als de straling niet als milieufactor wordt beschouwd, zou het niet onder het milieubeleid vallen. Artikel 174 van het Europese EGVerdrag en het voorzorgsbeginsel van Rio zouden dan mogelijk niet gelden. Uiteraard is de straling van 3G (UMTS) wel een milieufactor, ook al zijn weinig mensen zich bewust van de wolk straling, omdat niemand hem voelt, ruikt of ziet. De straling heeft biologische effecten bij dichtheden ver onder de geadviseerde limieten, die slechts verhitting voorkomen.
Uitspraak van het Zweedse hooggerechtshof voor milieuzaken (Miljööverdomstolen)
nr. M 7485-04 van 12 oktober 2005