Radar

OOK SCHORSINGEN IN HET HOGER BEROEP.

De stukken die ontvangen zijn van Holla Poelman werden zeer aandachtig doorgenomen. Zelfs de dikke pil, “overzicht Duisenberg regeling/procedure", waarvan ik niet veel van begrijp, indien men het stelt in het licht van “buitengerechtelijk vernietiging van de contracten”, waarbij noch WCAM noch de schikking van Duisenberg overeind zullen blijven. Nog minder begrijp ik, waar de mijnpalen als het
aankopen van de aandelen, de vereiste vergunningen, misleidingen en zorgplicht blijven. Dat zijn toch niet te onderschatten en essentiële onderdelen, voordat er sprake kan zijn van massaschade en de nikjes van Duisenberg als schikking! Indien het gerecht hier aan wijsheid te kort schiet, heeft zij ook niet te klagen, indien zij aan deze zaak hun broek behoorlijk scheuren. Hun Amerikaanse collegae waren hen toch vóór in deze zaak, van wie zij een les hadden kunnen leren. Kennelijk weggedrukt door de overeenkomst collectieve massaschade opgezet door LV, CB en VEB en het verzoek tot Verbindendverklaring van Collectieve Afwikkeling van massaschade. Bij het lezen van deze onderlinge overeenkomst, moet je je echt op je hart drukken, dat het gaat over aandelenlease. Het geheel werd voorgesteld als geheel iets anders, dat een volkomen eigen leven leidt en niets te maken heeft met de oorspronkelijke aandelenproblematiek. Een moeizaam tot stand gekomen geordende Oeuvre om te legaliseren wat niet te legaliseren valt. Mij lijkt het een denkwerk, waarin zij zelf nauwelijks geloven laat staan wij gedupeerden! Indien je die leest of het WVD, identiek besneeuwde leep verhaal met het oog gericht op geheel andere doeleinden, namelijk het behouden van wat zij geen recht op hebben.
Holla Poelman, durft zonder meer in dit verband overduidelijk te stellen: “Overigens kan ik U reeds nu berichten, dat nimmer tegen uw zin in de Duisenberg regeling op U toegepast kan worden verklaard. De wet bevat nl. een onttrekking clausule (opt-out).” (wijst dit dan op een lange rit??)
Merkwaardig is, dat op 7/7/04 in de procedure van LV tegen Dexia, werd door Dexia gesteld, dat de relevante groep té divers was om collectieve beslissingen te nemen. En thans schijnt het voor dezelfde onveranderde groep niet meer relevant te zijn!
Bij een calamiteit vallen er doden door een spontane gebeurtenis, om nu dit leep doordachte, uitgerekende geplande en geconditioneerde en steeds van bovenuit gemanipuleerde aandelenlease problematiek gelijk te trekken met rampen zoals Volendam en Enschede, is de deur wijd opengooien voor toekomstige fraudeurs en oplichters, die door gesjoemeld, nadat zij hun zakken gevuld hebben, de zaak dan verzoeken om als WCAM te beschouwen! Nochtans het gerecht had lering kunnen trekken van zijn Amerikaanse collegae in een vergelijkbare zaak als Enron en Worldcom. Wie het ook mogen zijn, ze werden opgepakt en weggezet!
Dit WCAM is niets anders dan een spitsvondigheid om moeizaam de geldjacht te legaliseren, waarbij het gerecht groot gevaar loopt aan waardigheid in te boeten, omdat deze zaak, hoe zeer men het anders wenst te bezien, het gevolg is van grandioos falen van de overheid en het bedrijfsleven broddelwerk (Poldermodel). Zoals altijd, is dan het volk, de onopvallende melkkoe om de financiële opgelopen gaten te dichten. Echter deze unieke keer, werden de oplichters en fraudeurs ontmaskerd en gedwongen tot opoffering van een briljant man als Duisenberg en mogelijk ook van het gerecht, die steevast aan het pompen is geslagen om niet te verzuipen.
Van onze rechters mag men nooit het recht in eigen handen nemen, omdat daarvoor zijn ze aangesteld. De kans is zeer klein, dat zij een zelfde lot zullen ondergaan als Duisenberg, echter waar is, dat Duisenberg een geweten had!

Merkwaardig is, dat op 7/7/04 in de procedure van LV tegen Dexia, werd door Dexia gesteld, dat de relevante groep té divers was om collectieve beslissingen te nemen. En thans schijnt het voor dezelfde onveranderde groep niet meer relevant te zijn!

Helemaal waar, hieruit blijkt de inconsequentie het gekronkel en gekonkel van Dexia. Wat eerst recht was wordt weer krom getrokken.

Gr. Anne.

Uitspraak

27 december 2005
enkelvoudige civiele kamer
rolnummer 2005/776



G E R E C H T S H O F T E A R N H E M

Rolbeschikking

in de zaak van:

[appellant],
wonende te [woonplaats],
appellant,
procureur: mr. J.R.O. Dantuma,

tegen:

de naamloze vennootschap
Dexia Bank Nederland N.V.,
gevestigd te Amsterdam,
geïntimeerde,
procureur: mr. J.C.N.B. Kaal .

1 Het verloop van de procedure

1.1 De rechtbank Almelo heeft op 24 maart 2004, 1 december 2004 en 13 april 2005 vonnis gewezen in het geschil tussen appellant (hierna te noemen: [appellant]) als gedaagde in conventie/eiser in reconventie en geïntimeerde (hierna te noemen: Dexia) als eiseres in conventie/verweerster in reconventie. De rechtbank heeft de vordering van Dexia in zoverre toegewezen dat [appellant] is veroordeeld tot betaling van € 5.091,32 in plaats van de gevorderde restschuld van € 32.920,95, terwijl overigens alle vorderingen – ook die van [appellant] – zijn afgewezen.

1.2 Bij exploot van 12 juli 2005 is [appellant] in hoger beroep gekomen van voormelde vonnissen van 1 december 2004 en 13 april 2005 met dagvaarding van Dexia voor dit hof.
Ter zitting van 18 oktober 2005 heeft [appellant] van grieven gediend. Het hoger beroep strekt tot afwijzing van de vordering van Dexia in conventie en tot toewijzing van de in de memorie van grieven verwoorde vorderingen in reconventie.

1.3 Ter zitting van 29 november 2005 heeft Dexia bij akte verzocht het geding ingevolge art. 1015 Rv. juncto 225 lid 2 Rv. te schorsen in verband met het door Dexia bij het gerechtshof te Amsterdam op 17 november 2005 op de voet van art. 907 BW ingediende verzoek tot verbindendverklaring van een tussen Dexia en de door haar genoemde belangenorganisaties gesloten overeenkomst.

1.4 Ter zitting van 13 december 2005 heeft [appellant] bij akte bezwaar gemaakt tegen deze schorsing waartoe het volgende is aangevoerd:
a. de Wet Collectieve Afwikkeling Massaschade (WCAM) is op het onderhavige geval niet van toepassing, aangezien noch sprake is van een schadeveroorzaker die onvoldoende verhaal biedt noch van vorderingen uit onrechtmatige daad;
b. art. 1015 Rv. leidt er niet toe dat het geding reeds door de enkele akte tot schorsing van Dexia wordt geschorst;
c. door haar akte tot schorsing maakt Dexia misbruik van procesrecht, aangezien uit de overeenkomst tussen Dexia en de belangenorganisaties – zoals te vinden op de website www.dexialease.nl – blijkt dat deze niet van toepassing is als er, kort gezegd, een vonnis ligt en aan bepaalde voorwaarden is voldaan en Dexia slechts uit is op vertraging van het geding.

1.5 De Wet Collectieve Afwikkeling Massaschade (WCAM) is erop gericht dat in gevallen van massaschade het daaruit voortgekomen geschil met de daarvoor aansprakelijke zo mogelijk wordt afgewikkeld door middel van een voor de schadelijdende personen verbindend te verklaren overeenkomst. Daarmee spoort dat de wetgever, de betrokken belangen in abstracto afwegend, de voorziening heeft getroffen dat op verzoek van een partij bij de overeenkomst lopende gedingen tussen de aansprakelijke en een schadelijdende partij in afwachting van de beslissing over het verzoek tot verbindendverklaring komen stil te liggen. Daarmee ook is in overeenstemming dat de akte tot schorsing in beginsel uit zichzelf het stilleggen van de procedure bewerkstelligt, zij het dat rekening moet worden gehouden met uitzonderingsgevallen, zoals gevallen van misbruik van procesrecht. Daarom is de wederpartij van Dexia in de gelegenheid gesteld op de akte tot schorsing te reageren. Opgemerkt wordt nog dat zulks niet afdoet aan de in art. 1015 lid 2 Rv. gegeven mogelijkheden tot hervatting van het geding.

1.6 Of de WCAM buiten toepassing moet blijven omdat het bij het geding met Dexia niet, althans niet in hoofdzaak gaat om een geval van onrechtmatige daad en/of omdat Dexia voldoende verhaal biedt, zijn kwesties die niet ter beoordeling van de rolraadsheer zijn doch van het gerechtshof te Amsterdam.

1.7 Hetgeen door [appellant] is aangevoerd ter onderbouwing van zijn stelling dat de schorsing in dit geding misbruik van procesrecht oplevert, is daartoe onvoldoende. Daargelaten dat verwijzing naar een website zonder voldoende aanwijzing van de specifieke vindplaats een onvoldoende onderbouwing van een feitelijke stelling vormt, wordt opgemerkt dat de Duisenberg-regeling zoals daar weergegeven slechts een uitzondering maakt voor gevallen waarin een onherroepelijk vonnis is gewezen.
Dat de schorsing uitsluitend ten doel heeft [appellant] in zijn belang bij voortgang van het hoger beroep te treffen, is niet gebleken. Ook overigens is de schorsing niet in strijd met een behoorlijke procesorde.


Beslissing

Het hof:

Verstaat dat het geding ingevolge de akte van schorsing vanaf 29 november 2005 is geschorst.


Deze rolbeschikking is gegeven door mr. J.J. Makkink als rolraadsheer en uitgesproken in tegenwoordigheid van de griffier ter openbare terechtzitting van 27 december 2005.

Willems goed verwoord, jij begrijpt hoe die corrupte bende zich verrijkt ten koste van weerloze burgers, de corruptie van de macht regeert, eens zullen ook zij het onderspit delfen en dan zullen we op ze spugen en ze vermorzelen als vieze gore kakkerlakken.

eerst moest iedere zaak op zijn merites beoordeeld worden en nu kan alles wel via de wcam, dexia de vuile bloedhonden, die hele bende moten ze opblazen, ik heb niets met dexia te maken ik heb de contracten via mijn eega laten vernietigen, dus ik heb ook geen contracten en ook geen restschuld, ik ga gewoon door met leven en stoor me niet an wat decia allemaal voor trucjes bedenkt. wa is dat voor instelling die rechtsgeldige vernietiging van contracten negeert en het rechtsysteem zijn wil oplegt. sodemieter op met die vervelend bank en zalm erbij, huichelaar.