| LET OP: Dit topic is meer dan drie jaar geleden geplaatst. De informatie is mogelijk verouderd. |
[ archief ] Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Tweede poging om een artikel uit de Telegraaf op het forum te zetten.
Bankieren tussen drie vuren
’DEXIA LATEN OMVALLEN WAS NOOIT EEN OPTIE’
De Telegraaf 14 januari 2006
door RIEN MEIJER en BART MOS
AMSTERDAM – Zes maanden, dacht Dirk Bruneel, toen hem in 2002 met klem gevraagd werd de crisis rond de aandelenlease bij Dexia Bank Nederland te bezweren. Het zouden er 43 worden. Tropenmaanden, waarin de Belgische topman zich lange tijd tussen drie vuren bevond: de gedupeerde leasebeleggers en hun vastberaden vertegenwoordigers, verzekeraar Aegon die Dexia het inmiddels beruchte product via de ingelijfde bank Labouchere ’in de maag splitste’ en, last but not least, de eigen directie in Brussel en Parijs. „In Parijs hadden ze nog nooit gehoord van Antoinette Hertsenberg.”
In de mist is het hoofdkantoor van Dexia Bank Nederland nog lastiger te traceren dan normaal. Geen vlagvertoon op het gebouw pal naast de Passengers Terminal nabij Amsterdam CS. Delen van het kantoor staan ook leeg, elders huizen andere bedrijven. Ooit was het allemaal Dexia, toen de van oorsprong Belgisch-Franse bank nog grote plannen had in ons land. „Het is wat anders gelopen”, verklaart de receptioniste met gevoel voor galgenhumor.
Wat heet. De naam Dexia is in Nederland besmeurd door het drama rond de aandelenleaseproducten, die vele tienduizenden klanten in grote problemen bracht. Momenteel werken er in Amsterdam nog zo’n 250 mensen – waaronder de nodige uitzendkrachten – die voornamelijk bezig zijn met het uitwerken van de zogenoemde Duisenberg-regeling. „Dat is verdorie veel werk”, zegt Dirk Bruneel, bestuursvoorzitter van Dexia Bank Nederland. Niettemin oogt de Belg ontspannen. Wellicht ook omdat hij de voorzittershamer eind april overgeeft aan de huidige chief legal officer Ben Knüppe.
Radicale mislukking
Zijn opvolger treft volgens Bruneel „inmiddels de best georganiseerde bank van het land” aan. Over galgenhumor gesproken: „Het is een typisch voorbeeld van ’operatie geslaagd, patiënt overleden.” Want hoewel ook Knüppe voorlopig nog niet het licht zal kunnen uitdoen – sommige leasecontracten lopen immers nog jaren door – is het Nederlandse avontuur van Dexia allang een aflopende zaak.
„Een radicale mislukking”, noemt Bruneel het onomwonden. „Het heeft het concern uiteindelijk een pak meer gekost dan we aanvankelijk dachten. Een miljard euro, plus het verlies aan waarde van de onderneming. In totaal drie miljard? Dat lijkt me wat overdreven. Zonder garanties vanuit België zou deze instelling het in elk geval nooit overleefd hebben. Maar op geen enkel moment hebben we overwogen de boel dan maar failliet te laten gaan. Dat ligt ook helemaal niet in de lijn van Dexia.”
„Persoonlijk is er echter wel degelijk een aantal wapenfeiten waar ik fier op terugkijk”, zegt Bruneel. Hij doelt op het eerste aanbod dat Dexia gedupeerde leasebeleggers deed en waar de bank volgens hem toch ongeveer 50% van de klanten voor wist te interesseren. Of de verkoop van Kempen & Co aan het management, ondanks verhalen dat hij van SNS een veel hogere bedrag voor de zakenbank had kunnen krijgen. „Niemand heeft ons 180 miljoen euro geboden, ook SNS niet”, stelt hij. „De verkoop van Kempen en de Duisenberg-regeling zijn beslist wapenfeiten!”
Zwartepiet
Zelfs op de mislukte bemiddelingspoging van de door minister Zalm benoemde Marten Oosting, die de zwartepiet openlijk neerlegde bij Bruneel, zegt de bankier inmiddels zonder wrok te kunnen terugkijken. „We hadden de stroming tegen. Ook politiek. Bij politici speelt altijd de zorg mee herkozen te worden. Het heeft ons geleerd dat voldoende neutraliteit bij een bemiddelaar beter kan worden aangereikt door iemand van búíten de politiek.”
Eenzaam
Bruneel, die op de talrijke internetfora van gedupeerde beleggers beschimpt en bedreigd werd, voelde zich in die periode „niet vrolijk”. Eenzaam? „Mja, in zekere mate wel. Maar vooral slecht begrepen.” Behalve met de beleggers en organisaties als Lease Verlies en Eegalease had de topman immers te kampen met Aegon (waarmee Dexia de achteraf zeer betreurde Labouchere-koop sloot) én de collega’s in Dexia’s raad van bestuur in Brussel en Parijs. De wekelijkse besprekingen over de ernst van de situatie in Nederland waren volgens Bruneel „zeker zo’n klus” als de onderhandelingen met de gedupeerden. „Ik moest daar uitleggen hoe ik door Tros Radar door het slijk was gehaald. Wisten zij veel wie Antoinette Hertsenberg was, de presentatrice van Radar. Hoe ik dat deed? In het Frans.”
Het conflict met Aegon werd uiteindelijk „als grote jongens opgelost. Het helpt een pak als je het probleem zelf niet gecreëerd hebt”. Aegon-topman Don Shepard omschrijft hij als een „heel verantwoordelijke en interessante man”, hoewel hij er wel van overtuigd blijft dat Aegon de Belgen een loer heeft gedraaid: „Anders waren we natuurlijk ook nooit zo boven op ze gesprongen.” Toch vond hij de meeste opponenten „perfect aanvaardbare partijen om mee te onderhandelen”. „Ze hadden op hun manier allemaal een vorm van professionalisme. Maar zodra er een commercieel belang bij kwam, werd het een ander verhaal”. Hij doelt onder meer op Leaseleed, de belangenbehartiger voor gedupeerden die de overwaarde van hun woning in aandelenlease staken.
„Daarnaast zijn er geobsedeerde lieden die het haast tot een levensdoel hebben gemaakt om het niet eens te worden met Dexia. Maar dat is een klein percentage, daar word ik niet echt zenuwachtig van. En Piet Koremans – eerst van Stichting Payback, later van zijn eigen Platform Aandelenlease – die man is de vleesgeworden frustratie.” Bij het noemen van de naam Leaseproces van jurist Ger Van Dijk schiet Bruneel echter op zijn stoel naar voren. Met een verbeten gezicht en een priemende vinger in de lucht zegt hij: „Daar word ik wél erg zenuwachtig van. Deze organisatie laat leasebeleggers 125 euro betalen, belooft ze gouden bergen, maar zal in de meeste gevallen helemaal niks kunnen betekenen. Voor het gros van zijn klanten heeft hij ook nog geen poot uitgestoken. Nee, ik heb meneer Van Dijk nooit ontmoet. Ik wens hem niet te kennen.”
Puinruimen
De ’sloopwerkzaamheden’ en de niet-aflatende stroom negatieve publiciteit zijn Bruneel niet in de kouwe kleren gaan zitten. „Geweldig frustrerend” is het geweest. „En dan had ik, vanwege mijn andere bezigheden voor de Dexia Groep, nog iets meer afwisseling dan de rest van de mensen hier.” Hij diept uit zijn herinnering een artikel in een Belgische krant op, waarin gesproken werd over de bankier die gewend was te bouwen maar nu in Nederland moest gaan puinruimen. „Ze vroegen zich af of ik dat zou kunnen.” Hij denkt bewezen te hebben van wel.
Op de vraag of er ook léuke herinneringen zijn, zegt Bruneel: „Met het team hebben we Amsterdam ná zeven uur leren kennen. Culinair dan”, voegt hij er meteen aan toe, voordat de fantasie van de verslaggevers op hol kan slaan. „We kunnen inmiddels bijna een culinaire gids van de stad schrijven. En de omgeving. Oudekerk kennen we ook. Maar het gespreksonderwerp bleef altijd hetzelfde.”
© 1996-2005 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam.
Bankieren tussen drie vuren
’DEXIA LATEN OMVALLEN WAS NOOIT EEN OPTIE’
De Telegraaf 14 januari 2006
door RIEN MEIJER en BART MOS
AMSTERDAM – Zes maanden, dacht Dirk Bruneel, toen hem in 2002 met klem gevraagd werd de crisis rond de aandelenlease bij Dexia Bank Nederland te bezweren. Het zouden er 43 worden. Tropenmaanden, waarin de Belgische topman zich lange tijd tussen drie vuren bevond: de gedupeerde leasebeleggers en hun vastberaden vertegenwoordigers, verzekeraar Aegon die Dexia het inmiddels beruchte product via de ingelijfde bank Labouchere ’in de maag splitste’ en, last but not least, de eigen directie in Brussel en Parijs. „In Parijs hadden ze nog nooit gehoord van Antoinette Hertsenberg.”
In de mist is het hoofdkantoor van Dexia Bank Nederland nog lastiger te traceren dan normaal. Geen vlagvertoon op het gebouw pal naast de Passengers Terminal nabij Amsterdam CS. Delen van het kantoor staan ook leeg, elders huizen andere bedrijven. Ooit was het allemaal Dexia, toen de van oorsprong Belgisch-Franse bank nog grote plannen had in ons land. „Het is wat anders gelopen”, verklaart de receptioniste met gevoel voor galgenhumor.
Wat heet. De naam Dexia is in Nederland besmeurd door het drama rond de aandelenleaseproducten, die vele tienduizenden klanten in grote problemen bracht. Momenteel werken er in Amsterdam nog zo’n 250 mensen – waaronder de nodige uitzendkrachten – die voornamelijk bezig zijn met het uitwerken van de zogenoemde Duisenberg-regeling. „Dat is verdorie veel werk”, zegt Dirk Bruneel, bestuursvoorzitter van Dexia Bank Nederland. Niettemin oogt de Belg ontspannen. Wellicht ook omdat hij de voorzittershamer eind april overgeeft aan de huidige chief legal officer Ben Knüppe.
Radicale mislukking
Zijn opvolger treft volgens Bruneel „inmiddels de best georganiseerde bank van het land” aan. Over galgenhumor gesproken: „Het is een typisch voorbeeld van ’operatie geslaagd, patiënt overleden.” Want hoewel ook Knüppe voorlopig nog niet het licht zal kunnen uitdoen – sommige leasecontracten lopen immers nog jaren door – is het Nederlandse avontuur van Dexia allang een aflopende zaak.
„Een radicale mislukking”, noemt Bruneel het onomwonden. „Het heeft het concern uiteindelijk een pak meer gekost dan we aanvankelijk dachten. Een miljard euro, plus het verlies aan waarde van de onderneming. In totaal drie miljard? Dat lijkt me wat overdreven. Zonder garanties vanuit België zou deze instelling het in elk geval nooit overleefd hebben. Maar op geen enkel moment hebben we overwogen de boel dan maar failliet te laten gaan. Dat ligt ook helemaal niet in de lijn van Dexia.”
„Persoonlijk is er echter wel degelijk een aantal wapenfeiten waar ik fier op terugkijk”, zegt Bruneel. Hij doelt op het eerste aanbod dat Dexia gedupeerde leasebeleggers deed en waar de bank volgens hem toch ongeveer 50% van de klanten voor wist te interesseren. Of de verkoop van Kempen & Co aan het management, ondanks verhalen dat hij van SNS een veel hogere bedrag voor de zakenbank had kunnen krijgen. „Niemand heeft ons 180 miljoen euro geboden, ook SNS niet”, stelt hij. „De verkoop van Kempen en de Duisenberg-regeling zijn beslist wapenfeiten!”
Zwartepiet
Zelfs op de mislukte bemiddelingspoging van de door minister Zalm benoemde Marten Oosting, die de zwartepiet openlijk neerlegde bij Bruneel, zegt de bankier inmiddels zonder wrok te kunnen terugkijken. „We hadden de stroming tegen. Ook politiek. Bij politici speelt altijd de zorg mee herkozen te worden. Het heeft ons geleerd dat voldoende neutraliteit bij een bemiddelaar beter kan worden aangereikt door iemand van búíten de politiek.”
Eenzaam
Bruneel, die op de talrijke internetfora van gedupeerde beleggers beschimpt en bedreigd werd, voelde zich in die periode „niet vrolijk”. Eenzaam? „Mja, in zekere mate wel. Maar vooral slecht begrepen.” Behalve met de beleggers en organisaties als Lease Verlies en Eegalease had de topman immers te kampen met Aegon (waarmee Dexia de achteraf zeer betreurde Labouchere-koop sloot) én de collega’s in Dexia’s raad van bestuur in Brussel en Parijs. De wekelijkse besprekingen over de ernst van de situatie in Nederland waren volgens Bruneel „zeker zo’n klus” als de onderhandelingen met de gedupeerden. „Ik moest daar uitleggen hoe ik door Tros Radar door het slijk was gehaald. Wisten zij veel wie Antoinette Hertsenberg was, de presentatrice van Radar. Hoe ik dat deed? In het Frans.”
Het conflict met Aegon werd uiteindelijk „als grote jongens opgelost. Het helpt een pak als je het probleem zelf niet gecreëerd hebt”. Aegon-topman Don Shepard omschrijft hij als een „heel verantwoordelijke en interessante man”, hoewel hij er wel van overtuigd blijft dat Aegon de Belgen een loer heeft gedraaid: „Anders waren we natuurlijk ook nooit zo boven op ze gesprongen.” Toch vond hij de meeste opponenten „perfect aanvaardbare partijen om mee te onderhandelen”. „Ze hadden op hun manier allemaal een vorm van professionalisme. Maar zodra er een commercieel belang bij kwam, werd het een ander verhaal”. Hij doelt onder meer op Leaseleed, de belangenbehartiger voor gedupeerden die de overwaarde van hun woning in aandelenlease staken.
„Daarnaast zijn er geobsedeerde lieden die het haast tot een levensdoel hebben gemaakt om het niet eens te worden met Dexia. Maar dat is een klein percentage, daar word ik niet echt zenuwachtig van. En Piet Koremans – eerst van Stichting Payback, later van zijn eigen Platform Aandelenlease – die man is de vleesgeworden frustratie.” Bij het noemen van de naam Leaseproces van jurist Ger Van Dijk schiet Bruneel echter op zijn stoel naar voren. Met een verbeten gezicht en een priemende vinger in de lucht zegt hij: „Daar word ik wél erg zenuwachtig van. Deze organisatie laat leasebeleggers 125 euro betalen, belooft ze gouden bergen, maar zal in de meeste gevallen helemaal niks kunnen betekenen. Voor het gros van zijn klanten heeft hij ook nog geen poot uitgestoken. Nee, ik heb meneer Van Dijk nooit ontmoet. Ik wens hem niet te kennen.”
Puinruimen
De ’sloopwerkzaamheden’ en de niet-aflatende stroom negatieve publiciteit zijn Bruneel niet in de kouwe kleren gaan zitten. „Geweldig frustrerend” is het geweest. „En dan had ik, vanwege mijn andere bezigheden voor de Dexia Groep, nog iets meer afwisseling dan de rest van de mensen hier.” Hij diept uit zijn herinnering een artikel in een Belgische krant op, waarin gesproken werd over de bankier die gewend was te bouwen maar nu in Nederland moest gaan puinruimen. „Ze vroegen zich af of ik dat zou kunnen.” Hij denkt bewezen te hebben van wel.
Op de vraag of er ook léuke herinneringen zijn, zegt Bruneel: „Met het team hebben we Amsterdam ná zeven uur leren kennen. Culinair dan”, voegt hij er meteen aan toe, voordat de fantasie van de verslaggevers op hol kan slaan. „We kunnen inmiddels bijna een culinaire gids van de stad schrijven. En de omgeving. Oudekerk kennen we ook. Maar het gespreksonderwerp bleef altijd hetzelfde.”
© 1996-2005 Uitgeversmaatschappij De Telegraaf B.V., Amsterdam.
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Boodschap aan assertieve Bruneel:
Bruneel zijn aanpak was:VENI, VIDI, VICI...
Echter hopelijk wordt het thans voor de lang getergde gedupeerden:
VENIT POST MULTOS UN A SERE NA DIES!!!
(Na vele dagen, komt er tenslotte, een "schone dag".
Bruneel zijn aanpak was:VENI, VIDI, VICI...
Echter hopelijk wordt het thans voor de lang getergde gedupeerden:
VENIT POST MULTOS UN A SERE NA DIES!!!
(Na vele dagen, komt er tenslotte, een "schone dag".
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Bruneel wordt zenuwachtig lees ik van
www.leaseproces. nl
2006 gaat een spannend jaar worden.
De copie dagvaarding die ik ontving van" leaseproces" was er dan ook wel één om erg van te schrikken als Dexiabaas.
Hans2
www.leaseproces. nl
2006 gaat een spannend jaar worden.
De copie dagvaarding die ik ontving van" leaseproces" was er dan ook wel één om erg van te schrikken als Dexiabaas.
Hans2
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
.Op de vraag of er ook léuke herinneringen zijn, zegt Bruneel: „Met het team hebben we Amsterdam ná zeven uur leren kennen. Culinair dan”, voegt hij er meteen aan toe, voordat de fantasie van de verslaggevers op hol kan slaan. „We kunnen inmiddels bijna een culinaire gids van de stad schrijven
Met als titel: "Het broodje aap van Dexia...."
-
masterofdisaster
- Berichten: 24
- Lid geworden op: 14 jan 2006 20:35
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Ik denk dat de grond te heet onder zijn voeten werd. 
-
CashDamageLeader
- Berichten: 305
- Lid geworden op: 04 mar 2005 11:45
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
En nog meer: Publicatiedatum: 14-1-2006
Dexia verkoopt Britse vermogensbeheerder
AMSTERDAM - Het Britse Rathbone Brothers, een vermogensbeheerder voor vermogende particulieren, koopt de Britse private bank van Dexia in Groot-Brittannië. Met de verkoop is een bedrag gemoeid van $ 25 mln. Aan het einde van 2005 had deze afdeling van Dexia een bedrag van £ 600 mln in beheer. (bloomberg)
Copyright (c) 2006 Het Financieele Dagblad
Dexia verkoopt Britse vermogensbeheerder
AMSTERDAM - Het Britse Rathbone Brothers, een vermogensbeheerder voor vermogende particulieren, koopt de Britse private bank van Dexia in Groot-Brittannië. Met de verkoop is een bedrag gemoeid van $ 25 mln. Aan het einde van 2005 had deze afdeling van Dexia een bedrag van £ 600 mln in beheer. (bloomberg)
Copyright (c) 2006 Het Financieele Dagblad
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Ze moeten nu alle kantoren sluiten vanwege deze blunders die ze ons geflikt hebben 
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Misschien toch eens om na te trekken of in de gaten te houden:
Ligt ook hier een aandelenlease-schandaal oid te broeien ?
Want van Aegon heeft Dexia nu wel geleerd om vuiltjes op tijd van de hand te doen......
Zie voor het news van Rathbones:
http://www.rathbones.com/rat/overview/n ... 006-01-13/
Ligt ook hier een aandelenlease-schandaal oid te broeien ?
Want van Aegon heeft Dexia nu wel geleerd om vuiltjes op tijd van de hand te doen......
Zie voor het news van Rathbones:
http://www.rathbones.com/rat/overview/n ... 006-01-13/
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Misschien is het ook slim als Fortis groeivermogen van de hand doet voordat de waarheid aan het licht komt. Of zal dit niet meer lukken? 
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
En die Knuppe is alleen maar ingehuurd om de schade voor Dexia (aan schadeloosuitkeringen dan, niet de imagoschade van Dexia die speelt geen rol meer) zo veel mogelijk te beperken. Eerlijkheidshalve moet je Dexia nageven dat ze daar goed in slagen. Ze hebben straks nog maar een rechtsstrijd af te wikkelen met minder dan 10% van het totaal aantal gedupeerden.omdat hij de voorzittershamer overgeeft aan Chief Legasl Officer Ben Knuppe
-
J.L. v. N.
- Berichten: 321
- Lid geworden op: 01 mei 2005 11:17
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
..
Laatst gewijzigd door J.L. v. N. op 22 okt 2006 16:52, 1 keer totaal gewijzigd.
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Criminelen, die een toontje lager gaan zingen, kan je vergelijken met een uitgewerkte vulkaan. Dit lijkt mij, vooralsnog niet te gelden voor Bruneel: een vos met mateloze streken!
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Geplaatst op: 15 Jan 2006 11:39 Onderwerp:
Dirk Bruneel kan mooi praten zoveel hij wil. Feit is en blijft dat hij bedekt met pek en veren uit Nederland vertrekt. Deze man zou beter een toontje lager mogen zingen.
meneer Bruneel voelt dit zelf toch héél anders
'Maar vooral slecht begrepen.”
T
nRe: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Was ons gerecht maar vergelijkbaar met dat van de VS, waar niet gelachen wordt met bedrijfsfraudeurs. Vraag het maar aan Bernard Ebbers, ex topman van WorldCom, toen hij in tranen barstte bij het horen van zijn straf. Ook zijn medewerker Scott Sullivan scheurde zijn broek! Ebbers zal bijna zijn gehele persoonlijke vermogen 45 milj. dollar
teruggeven aan de beleggers.
Ook Enron Topman, Kenneth Lay en Jeffrey Skilling gingen eraan na een reeks bedrijfschandalen samen met voormalig financieel directeur Andrew Fastow. John Rigas van Kabelbedrijf Adelhia Comm. kreeg 15 jaar en zijn zoon Timothy 20 jaar. De Rigas familie
heeft afstand gedaan van één miljard dollar aan persoonlijk vermogen.
Ook Ex TYCO directeur Dennis Kozlowski en zijn rechterhand werden langdurig weggezet.
In Nederland waar kennelijk belangenverstrengelingen onafhankelijke zelfstandigheid hebben doen verdampen als gevolg van het Poldermodel, hebben zowel het bedrijfsleven, mede de overheid als het gerecht, niets meer in de pap te brokkelen, dan onderling de druk broederlief te verdelen en vervolgens met de mantel der liefde af te dekken.
Zij zullen het niet graag aanhoren en wij gedupeerden hadden het niet liever, anders gezien. Ik citeer letterlijk uit de kabinetsreactie aandelenlease van 2004: "....bemiddelingspoging van de CGA ter slechting van hun geschillen weer aangewezen zijn op een gang naar de rechter of naar een andere geschillenbeslechtende instantie, moeten kunnen rekenen op een TOEGANKELIJKE, ADEQUATE en efficiënte rechtsgang. DE OVERHEID ZIET HET ALS HAAR VERANTWOORDELIJKHEID OM HIERVOOR ZORG TE DRAGEN.
En wat hield deze bezorgdheid achteraf in? Het WCAM en niets anders!!
Gedupeerden, het volk en de nobele burgers, ja gewoon pech gehad....
....maar voor nog hoelang, na deze zeer zure appel te moeten doorslikken??
teruggeven aan de beleggers.
Ook Enron Topman, Kenneth Lay en Jeffrey Skilling gingen eraan na een reeks bedrijfschandalen samen met voormalig financieel directeur Andrew Fastow. John Rigas van Kabelbedrijf Adelhia Comm. kreeg 15 jaar en zijn zoon Timothy 20 jaar. De Rigas familie
heeft afstand gedaan van één miljard dollar aan persoonlijk vermogen.
Ook Ex TYCO directeur Dennis Kozlowski en zijn rechterhand werden langdurig weggezet.
In Nederland waar kennelijk belangenverstrengelingen onafhankelijke zelfstandigheid hebben doen verdampen als gevolg van het Poldermodel, hebben zowel het bedrijfsleven, mede de overheid als het gerecht, niets meer in de pap te brokkelen, dan onderling de druk broederlief te verdelen en vervolgens met de mantel der liefde af te dekken.
Zij zullen het niet graag aanhoren en wij gedupeerden hadden het niet liever, anders gezien. Ik citeer letterlijk uit de kabinetsreactie aandelenlease van 2004: "....bemiddelingspoging van de CGA ter slechting van hun geschillen weer aangewezen zijn op een gang naar de rechter of naar een andere geschillenbeslechtende instantie, moeten kunnen rekenen op een TOEGANKELIJKE, ADEQUATE en efficiënte rechtsgang. DE OVERHEID ZIET HET ALS HAAR VERANTWOORDELIJKHEID OM HIERVOOR ZORG TE DRAGEN.
En wat hield deze bezorgdheid achteraf in? Het WCAM en niets anders!!
Gedupeerden, het volk en de nobele burgers, ja gewoon pech gehad....
....maar voor nog hoelang, na deze zeer zure appel te moeten doorslikken??
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
En die Knuppe is alleen maar ingehuurd om de schade voor Dexia (aan schadeloosuitkeringen dan, niet de imagoschade van Dexia die speelt geen rol meer) zo veel mogelijk te beperken. Eerlijkheidshalve moet je Dexia nageven dat ze daar goed in slagen. Ze hebben straks nog maar een rechtsstrijd af te wikkelen met minder dan 10% van het totaal aantal gedupeerden./
Ik denk dat deze tekst van peewee correct is. Die 10% is echter veel te hoog en is eerder een wens van de schrijver. In werkelijkheid is Dexia al lang klaar met de aandelen lease affaire. Ik zou koude voeten krijgen als ik zulke berichten lees en mijn schikkings geld nog niet binnen had.
De ruif is namelijk wel bijna leeg.
B+
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Ik wordt koud nog warm van het bericht van Belegger+
Heb absoluut geen last van koude voeten.
Belegger+ waarom is die 10% te hoog en de ruif bijna leeg, hoe komt u aan deze wijsheid?
Heb absoluut geen last van koude voeten.
Belegger+ waarom is die 10% te hoog en de ruif bijna leeg, hoe komt u aan deze wijsheid?
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Even logisch nadenken, het overgrote deel is inmiddels akkoord gegaan met de duisenbergschikking en hebben de ruif leeggegeten, zodat er niets meer over is voor de die 10 procent betweters die er van overtuigd zijn dat zij er meer uit kunnen halen dan de schikking.Ze hebben straks nog maar een rechtsstrijd af te wikkelen met minder dan 10% van het totaal aantal gedupeerden
Jammer maar helaas, het gezegde pik in het is winter geldt helaas nog steeds net zoals de passage van een tekst Neem wat er over is aangevuld met voordat dexia straks met de noorderzon is vertrokken
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Beste JH,
Dus als ik het goed begrijp, en even logisch nadenk, is uw advies; schikken!
Dus als ik het goed begrijp, en even logisch nadenk, is uw advies; schikken!
Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Heb ik iets geadviseerd Ik geef gewoon mijn mening al is dat niet de mening van die slordige kleine 10 procent die zo halsstarrig is om te geloven dat er meer uit te slepen valt.
Ik geef gewoon mijn mening al is dat niet de mening van die slordige kleine 10 procent die zo halsstarrig is om te geloven dat er meer uit te slepen valt.Re: Bruneel met de staart tussen de benen uit Nederland
Ik geloof dit niet, maar weet dat heel zeker.
