Radar

Bijna 2 jaar geleden heb ik in overleg met de woningstichting, de deur van mijn berging moeten forceren. Iemand had lijm in mijn slot gespoten, waardoor mijn sleutel dienst weigerde.

We gingen afwegen wat de goedkoopste oplossing was. Het was weekend, dus de servicedienst van de woningstichting zou extra veel kosten. Met hun instemming heb ik de deur geforceerd, zodat ik toch bij mijn fiets kon, en mijn werk kon gaan doen (waarbij ik dus afhankelijk ben van die fiets).

Ook heb ik hierbij, op advies van de woningstichting, melding gemaakt van dit feit bij de politie (het lijm spuiten is vernieling, ofwel het onklaar maken van mijn slot).

De verzekeraar ging met deze uitleg akkoord, en zou alle ontstane schade vergoeden. Ik kreeg na twee maanden een rekening van 321 euro, die ik prompt naar mijn verzekeraar heb gestuurd. Ik kreeg een telefonische bevestiging van ontvangst, en ik hoorde er niets meer van.

Ik ging ervanuit dat de rekening door de verzekeraar betaald was, en dacht er dus verder ook niet meer aan. Destijds zei mijn contactpersoon, dat hij hetzelfde zou hebben gehandeld als ik: kiezen voor de goedkoopste oplossing.

Bijna twee jaar later zegt diezelfde contactpersoon zich niets van die afspraak te herinneren, en zegt dat ik die rekening alsnog zelf dien te betalen.

Ik ben met dit verhaal naar de woningstichting gestapt, en zij vertelden me eveneens dat het niet netjes was van die verzekeraar, maar dat ze toch graag die 321 euro betaald wilden zien.

Wie heeft een zinnig advies?

Is de afspraak met de verzekeraar destijds schriftelijk vastgelegd? Want als het een mondelinge afspraak betreft zal ie wel rechtsgeldig zijn, maar krijg je een probleem met bewijzen dat het zo gezegd is.

Die afspraak is slechts mondeling gemaakt. Gekoppeld aan het uitblijven van enig bericht naderhand, ben ik er (klaarblijkelijk ten onrechte ) vanuit gegaan dat de contactpersoon zijn afspraak nakwam. Tegenwoordig leg ik dus inderdaad alles schriftelijk vast, en ga er niet meer zonder meer vanuit dat iemand een afspraak wel nakomt.

De aangifte wegens vernielen zou dan enigszins houvast bieden, want daarin staat ook vermeld, dat ik noodgedwongen (en wel met instemming van de woningstichting) de deur zelf geforceerd heb. Aangezien dit vooraf is gemeld, die aangifte was een vereiste voor de verzekeraar, was ik ervan overtuigd dat het wel goed zou komen.

Overigens: ter afweging het volgende: wanneer ik iemand van de weekenddienst had laten komen, had me dit alles bij elkaar (uitboren oud slot (-->> cilinder) en plaatsen van een nieuwe cilinder, ongeveer 325 euro gekost. Een cilinder kost dan wel rond de 10 euro, maar voorrijtarief, weekend-tarief van de monteur maakte het onevenredig duur. Dus dat was ongeveer om het even geweest.