Radar

Hallo,
Ik ben moeder van een zoon van 6 die PDD-nos heeft, hij krijgt nu sinds kort medicatie om zich beter te kunnen concentreren en rustiger te worden in zijn hoofd.
Nu heb ik met de orthopedagoge van de SBO school waar hij op zit al duftige discussies gevoerd, zij hebben hem in het voorjaar getest nadat bleek dat hij in een andere test echt wel in het autistisch spectrum scoorde bij GG-net, en zij concludeerden aan de hand vd uitslag dat het absoluut zeker ADHD was. Nou, dat had nooit iemand ontdekt en hij mist ook absoluut de H van hyper dus ik was het daar uiteraard niet mee eens. Zij vonden met zekerheid dat hij Ritalin nodig had, ik heb toen gezegt dat ik geen voorstander ben van medicatie en zeker niet van Ritalin ook gezien zijn zeer jonge leefijd en ik het thuis prima kon redden met hem en zijn broertje van 2,5 jaar oud en dus ook vond dat school behoorlijk snel sprak over medicatie en ook advies gaf voor Ritalin.
Hij is voor mij gewoon een kleuter en mag best nog een tijdje kleuter zijn, zonder al van allerlei opdrachtjes die voor kinderen zijn die ouder zijn dan hij en dan ook nog met medicijnen om hem beter te kunnen laten concentreren.

Uiteindelijk ben ik dus wel naar de kinderpsychiater geweest, mede ook omdat de kinderarts vond dat we onder begeleiding moesten blijven van deze of gene gezien de aard van zijn stoornis en zijn gedrag, en hij heeft dus nu een half tabletje Risperdal per dag.
Vanmorgen belde de orthopedagoge met de vraag wanneer we op konden gaan hogen naar een hele want zij vonden niet dat het goed ging met een halve , het joch is pas sinds een kleine week bezig hoor en de medicatie moet ook eerst "ingeburgerd"zijn in zijn lichaam, dus ik vind dit echt gewoon belachelijk.
Ik heb van meer ouders al vernomen dat ze tegen de zelfde problemen aanlopen op deze school, en ook dat ze op kinderen in het Autistisch spectrum nog niet voldoende ingespeeld zijn, van oudsher is dit een shool waar kinderen naartoe gingen met ADHD en op dat gebied zijn ze wel heel ver.

Mijn vraag is nu of er meer ouders zijn die met dit soort problemen kampen en wat zij ermee doen , ik kom prima uit mijn woorden hoor ook op school en laat mij niet tegen de muur praten want ik bepaal als ouder toch uiteindelijk wat ik wel en niet ga geven en waar ik mee accoord ga beteffende mijn zoon.
Maar ik kan mij heel goed voorstellen dat er ouders zijn die zich wel vastgepraat voelen en niet weten wat ze ermee aanmoeten.

Met vriendelijke groeten Annet

De school is in de achterhoek.

Ik heb van meer ouders al vernomen dat ze tegen de zelfde problemen aanlopen op deze school,

Probeer dan de krachten te bundelen en als één blok tegen de school in te gaan.
Mogelijk heb je dan meer resultaat.

Succes

ja, en de artsen te verzoeken de bevindingen zwart op wit te zetten, en met name de argumenten tegen de door de school (of liever deze ene persoon, want daar komt het op neer toch?) voorgestelde lijn.

Dan als groep gesprek aangaan (uiteraard 1 of 2 vertegenwoordigers) met deze persoon.

Blijft zij vasthouden aan de eigen lijn, is er altijd de mogelijkheid hogerop te gaan, want dan zit deze persoon simpelweg niet op de goede plek...

succes!

Hoi, dank voor je reactie.
weet je wat het probleem is, er zitten op die school uiteraard allemaal kinderen met de nodige problemen, en vaak zijn de ouders ook niet zo mondig en slikken ze alles en laten ze zich tegen de muur praten.
Ook een nadeel op deze school is dat je eigenlijk nooit andere ouders ontmoet omdat de kinderen vanuit de hele omgeving komen met de bus/taxi. Ik wil ook niet stampij veroorzaken maar ik weet uit ervaring dat als je niet een definitieve diagnose hebt je heel blij bent met elk advies en in sommige gevallen medicatie omdat het behoorlijk zwaar is met zo een kind in huis en de sfeer in huis er behoorlijk onder kan lijden.
Ik weet zeker dat als mijn ex mee was gegaan naar school dat hij bijna depressief en uit het veld geslagen daar vandaan gekomen was omdat hij dezelfde problemen heeft als mijn zoon. Ik heb overleg gehad met de kinderpsycholoog en zij vertelde mij dat ik me niet uit het veld
moest laten slaan en dat school zich maar beter bezig kon houden met datgene waar ze voor waren en dat was observeren/signaleren hoe het gedrag van mijn zoon was en/of veranderde want daar konden we iets mee en dat gaf ons goede handvatten om te bepalen wat wijsheid was. Nu ben ik dus inderdaad mondig genoeg en laat ik mij niks aanpraten maar ik wil graag weten wat ik kan beginnen tegen deze orthopedagoge en of dat uberhaupt kan, ik denk zelf dat ik eerst een gesprek moet hebben met haar en desnoods de onderdirecteur en als dat niks uithaalt ik misschien naar de onderwijsinspectie kan gaan, ik heb pas een gesprek gehad met de onderwijsinspectie maar toen liep dit allemaal nog niet en was dat omdat zij onderzoek deden op school en van elke bouw 1 ouder aanwezig was en dan kon aangeven wat er goed of fout ging op school en wat voor verbetering vatbaar was.

Ik zal er eens goed over na gaan denken, en misschien krijg ik nog goede tips en ik red mij ook wel zo maar het moet niet nodig zijn want je wil toch dat alles zo goed mogelijk verloopt zonder al teveel medicatie ( liever zonder trouwens want hij is net 6)

Met vriendelijke groeten Annet