Radar

Ik zat eens op de site van Consuwijzer te kijken en zag daar het volgende staan....

--------------------------------------------------------------


Soms veroorzaakt het laten repareren van een product u overlast. Het is bijvoorbeeld onhandig om twee weken zonder TV of koelkast te zitten. Een verkoper is verplicht om de overlast bij reparatie zo veel mogelijk te beperken. Hij kan u bijvoorbeeld een gratis leenexemplaar aanbieden.

Als de verkoper de overlast voor u niet kan beperken, kunt u kiezen voor vervanging van het product door een nieuw exemplaar. U kunt er in het uiterste geval ook voor kiezen om het product terug te geven zodat u (een deel van) uw geld terug krijgt.

U hebt dus niet alleen recht op een leenexemplaar als u extra garantie hebt bijgekocht.

U zult niet zo snel een leenexemplaar krijgen van bijvoorbeeld een wasmachine, omdat het veel tijd kost om het apparaat te vervoeren en te installeren. In dat geval kan een verkoper de overlast beperken door u de kosten van de wasserij te betalen.

Ook van producten die u niet dringend nodig hebt, zult u geen
leenexemplaar krijgen.

---------------------------------------------

Zijn verkopers nu verplicht om klanten leentoestellen te geven als zij daar om vragen..?
Nu lijkt het mij persoonlijk niet iets wat dringend nodig is maar..
Vroeg het mij zo af..

Zover mij namelijk bekend is hebben klanten er geen recht op..

Zijn verkopers nu verplicht om klanten leentoestellen te geven als zij daar om vragen..?
Nu lijkt het mij persoonlijk niet iets wat dringend nodig is maar..
Vroeg het mij zo af..

Voor zover ik het weet niet.
Daarnaast is het zo dat als ik voor alle producten een leentoestel moet aanschaffen, dat ik dan een extra lening moet afsluiten.

Oftewel, het is voor mij onbetaalbaar om leentoestellen aan te schaffen.
Ik probeer de overlast altijd tot het minimum te beperken.
En de degene die eist dat de klant nooit overlast mag ervaren, die leeft in een sprookjeswereld, want dat kan natuurlijk niet.

Door de verschillende consumentenorganisaties wordt dat wel ge-eist.
Zij geven als argument dat de klant toch niet om die problemen gevraagd heeft.
Trouwens wel een heel zwak argument!

Zover mij namelijk bekend is hebben klanten er geen recht op..

Dat is correct.
Een leenwasmachine is gemakkelijker dan een leen-computer.

Ligt ook helemaal aan de tijd van ongemak.
Is het een paar dagen, dan moet de consument dat maar voor lief nemen. Is het zo dat de reparatietermijn langer dan 2 tot 4 weken duurt, dan is het zo dat er een tussenoplossing moet komen.

Nee als verkoper ben je niet verplicht een leentoestel te leveren. Bij het aangaan van een contract staat dit ook vermeld in de algemene voorwaarden. Wil je als conzument die zekerheid wel hebben dan sluit je er anvullend voor een x bedrag per maand een verzekering bij af.

Een mobiele telefoon is naar mijn mening nog steeds geen onmisbaar onderdeel al doen mensen alsof het wel zo is. Ik krijg schoolkinderen in mijn winkel die briezen en tieren en omdat ze geen leentoestel krijgen zodat ze niet bereikbaar zijn.Een verzekering afsluiten doen ze niet ...dus pech eigen risico...telecombedrijven zijn geen liefdadigheidsinstellingen. 10 jaar geleden had misschien 5 % van de bevolking een mobieltje en werd ertegen aan gekeken van sjeeeee kijk die patser. Vroeger (klinkt oudbollig) toen kon alles zonder mobiel en redden mensen zich ook. Het is dus een pure luxe artikel.....

Een zakelijke klant kan ik heel goed begrijpen maar 90% van mijn klanten die mij verplichten een leentoestel uit te geven terwijl ze daar geen recht op hebben( voor een dubbeltje op de eerste rang omdat een verzekering te duur is) vind ik bij regelmaat een hele irritante eigenschap...

Zal lekker wezen een leenkoelkast hygienisch of niet.

Maar je kan altijd naar een leentoestel vragen, de verkoper hoeft dit volgens mij niet te doen.

[/quote]Bij het aangaan van een contract staat dit ook vermeld in de algemene voorwaarden[quote]

Kan wel zo zijn, maar de wet staat gelukkig nog altijd "boven" deze zelf- (in het voordeel van de winkelier) gemaakte algemene voorwaarden.

Soms kunt u bij de aankoop van een product garantie bijkopen. Zo’n ‘verzekering’ klinkt heel aantrekkelijk, maar is voor een belangrijk deel overbodig. Want volgens de wet moet de verkoper u immers ook zonder garantie een goed product leveren. Hij is en blijft aansprakelijk, mocht er iets aan mankeren. Zegt de verkoper dat u hem alleen kunt aanspreken als u een extra garantie bij hem koopt, laat hij u dus eigenlijk voor zijn eigen verplichtingen betalen.

Bron: http://www.consuwijzer.nl

@marssjo.Het wel of niet uitleveren van een leentoestel heeft niks met garantie te maken. Als het product niet deugdelijk is door fabricage-fouten staat los van het feit of je recht heb op een leentoestel of niet.Dat was toch duidelijk de vraag niet over het verlenen van garatie al dan niet.

Daarnaast zijn er ook schadegevallen waarbij het niet aan de garantie te wijten valt maar door de schuld van een consument zelf. Maar daar ging het niet over het ging over het verstrekken van een leentoestel of niet. Eerst even goed lezen voordat je in de aanval gaat.

het hangt ook erg af van welke winkel ,als een fotozaak bijvoorbeeld als extra assortiment mobieltjes verkoopt kan het best zo zijn dat deze winkelier een leentoestel heeft voor de incidentele reparaties,anders is dit natuurlijk bij een specialist die tientalle reparaties heeft. Je zou als je zeker vind dat dit een vereiste is vooraf bij de verkoop vragen of een verkoper dit als service heeft .zon niet koop hem dan daar niet

Ik heb een eigen computerbedrijf.
Ik lever computer, notebooks, inktjetprinters, laserprinters, scanners, beamers, muizen, toetsenborden, enz, enz.

Dus volgens jouw moet ik van alle artikelen dus 1 of meerdere producten per productgroep extra kopen puur voor uit te lenen.

Je vergeet wel 1 ding.

Dat is voor mij onmogelijk te betalen.
Ik lever notebooks, maar ik heb geen leen-notebook (is niet te betalen.)
Ik ben pas 2,5 jaar voor mezelf bezig en ik ben nog steeds groeiende.
Ik ben vanuit een werkeloosheidssituatie gestart.
Dus ik probeer om vanuit het helemaal niets iets op te starten.

Je zou als je zeker vind dat dit een vereiste is vooraf bij de verkoop vragen of een verkoper dit als service heeft .zon niet koop hem dan daar niet

Je eis, je eist, je eist. Bij problemen ga je er gelijk vanuit dat je gelijk een leentoestel meegkrijgt.
Al moet je je laptop een halve dag missen, toch eis je een leentoestel.
En het liefst met al jouw programma's en bestanden erop!
Zo niet, dan ga je ook zeker stampij maken!

Jeetje, zo kom je er wel (niet dus).

Voor alle duidelijkheid:
Als winkelier probeer je altijd het ongemak voor de klanten tot het minimum te beperken. Maar soms ontkom je er niet aan.
En als het ongemak een of meerdere dagen duurt, dan mag je als consument niet klagen.
Duurt het ongemak een paar weken, dan is het een ander verhaal.
Dan probeer ik ook een goede tijdelijke oplossing te vinden.

Je zou als je zeker vind dat dit een vereiste is vooraf bij de verkoop vragen of een verkoper dit als service heeft .zon niet koop hem dan daar niet

Maar wat je hier zegt is onmogelijk!
Je kunt van mij niet verwachten dat ik van iedere product dat ik verkoop een stuk of tien als leentoestel heb!

Mijn ervaring is dat de meeste consumenten niet moeilijk doen en heus wel een paar dagen zonder computer of andere producten kunnen, of er wordt een goede tussenoplossing gevonden.
Bijvoorbeeld als de wasmachine kapot is dan wordt de was ergens anders gedaan.

Bij bedrijven is het een ander verhaal. Vaak moeten de apparatuur de dezelfde dag nog functioneren.

ik ben ik... ik eis dit niet hoor ,de beginner van deze topic beweerd dat dit wellicht volgens de wet verplichtig is ,nou is die hele consumentenwet een hoop blabla,dus ik sta helemaal achter jouw verhaal dat dit uit kostenoogpunt gewoon niet kan,sterker nog als je ziet hoe mensen met leenspullen omgaan..kun je er beter niet aan beginnen... volgens mij is er ook geen telecom zaak die bij iedere reparatie een leentoestel geeft...

Volgens de wetboeken is een leentoestel niet verplicht.
Volgens de consumentenorganisaties wel.

Wat de consumentenorganisaties en geschillencommissies zeggen, zal me een biet wezen.

De uitspraken die zij doen zijn niet gebaseerd op de wetboeken, maar puur op hun mening.
En zij denken met de komst van de consumentenbescherming dat zij het voor het zeggen hebben.
Wat dus niet waar is.
Daarnaast verdraaien zij de boel gewoon. Want de consument is zielig en moet beschermd worden.

Me reet!
De consument is niet zielig en hoeft helemaal niet overdreven beschermd te worden.
De consument is juridisch voldoende beschermd.

De werkelijke redenen is dat de rotte appels tussen de consumenten zielig gaan doen omdat ze door de de winkeliers die hun doorhebben genadeloos worden afgestraft.

Daarnaast is het ook zo dat die rotte appels zich totaal van de domme houden om zo toch hun zin te krijgen. Daarbij schuiven ze ook de eigen verantwoordelijkheid af op de winkelier.
Die neemt de verantwoordelijkheid van de consument niet over.
En hoe gedraagd de consument zich dan?
Stampend op de grond met schuim op de mond stelt hij zich aan omdat hij zijn zin niet krijgt.
Verwende blagen!

En wat zeggen de diverse consumentenorganisaties?
Arme consument. En ze straffen de winkelier omdat die de consument de zin niet geeft.

Hiemee bedoel ik niet de gemiddelde consument, maar de rotte appels!

Steeds meer consumenten nemen dat trucje van de rotte appels over, omdat ze daarmee verder komen en ook hun zin krijgen.

Met andere woorden:
Het is een zooitje!

Even ontopic:

Als de tijd van het ongemak een paar weken duurt, dan kun je om een leentoestel vragen.
Zelf probeer ik dan ook een tussenoplossing te vinden, zodat het ongemak tot het minimum beperkt wordt.
Dus juridisch moet ik er wel alles aan doen om het ongemak zo min mogelijk te maken.
Over leentoestellen:
Dat is een service. En service is niets anders dan een extra dienst.

Europa is van mening dat alle extra diensten een wet is.
Dus als 90% van de winkels een leentoestel heeft, vinden hun dat het een wet is.
En daarmee komen de problemen.
Want wanneer mag je om een leentoestel vragen?
En wanneer is het verstandig om een leentoestel uit te lenen?

Ik geef geen leencomputers.
De reden hiervan is dat het voor mij te veel tijd kost om die dingen goed bij te houden.
Ik heb daar zelf geen tijd voor.
Want als ik een leencomputer uit zou geven, dan verlangt de consument dat al zijn programma's er op staan en ook al zijn gegevens.
Dat kost mij meer dan 2 uur per keer om de boel in orde te maken.
En als er dan een goede harde schijf in zit, zal de consument die dan niet voor een andere omwisselen?
Klinkt bizar, maar het gebeurd meer dan je zou denken.

Ik beweer niets..
Ik vroeg het me alleen zo af..ik ben namelijk zelf ook verkoper..
Omdat het vaak voorkomt dat klanten zeggen dat ze er recht op hebben..en ik ergens vaag wist dat dit niet het geval was..
En nu zag ik dit stukje en toen begon ik toch een beetje te twijfelen.
Dus vandaar dat ik het even vroeg

Omdat het vaak voorkomt dat klanten zeggen dat ze er recht op hebben..en ik ergens vaag wist dat dit niet het geval was..

Vervangend apparaat

Stel, je hebt een nieuw fototoestel gekocht en dat gaat tijdens de garantieperiode kapot net voordat je op vakantie gaat. Heb je dan recht op een vervangend toestel? Ja, in principe wel. Je hebt je goeie geld betaald voor een apparaat dat het behoort te doen en als dat niet het geval is (wat het natuurlijk wel moet zijn), is dat niet jouw schuld. Wil je nu toch vakantiefoto's maken, dan zul je dus bijvoorbeeld een ander toestel moeten huren. De kosten die je daarvoor maakt zijn schade en schades die worden veroorzaakt doordat een product niet doet wat er redelijkerwijze van mag worden verwacht, zijn verhaalbaar op de leverancier van dat product. Echt recht op een vervangend product heb je dus niet direct, maar wel recht op schadevergoeding. Voor een winkelier is het in zo'n geval natuurlijk veel praktischer zolang een ander fototoestel aan te gedupeerde klant mee te geven.



Volgens geen van de winkeliers die we daarnaar vroegen heeft de klant recht op deze vorm van schadeloosstelling. Een enkeling biedt in zo'n geval wel als service een vervangend toestel aan, maar dan gaat het om een uitzondering. ("Dan leent u toch gewoon een toestel van iemand anders?")
Bron:HCC

Recht op vergoeding kosten

Uit de tekst onder 'Vervangend apparaat' valt al op te maken dat alle schade die je lijdt als gevolg van het niet goed functioneren van het product dat je hebt gekocht in aanmerking komt voor vergoeding. Dus bijvoorbeeld ook de ritten die moesten worden gemaakt om het apparaat voor reparatie terug te brengen naar de winkelier of de telefoonkosten van een helpdesk. Kort samengevat: al die kosten die je niet had gehad als het gekochte product het gewoon goed had gedaan. Winkeliers ontkennen in alle toonaarden dat een consument recht op schadevergoeding heeft, maar inmiddels is er voldoende jurisprudentie over dit onderwerp bekend.
bron: HCC

@ikbenik: Dat zijn zeer mooie quotes die je van HCC-net overneemt, maar het wordt er alleen maar vager van.

Als ik het goed begrijp zegt HCC-net dat je recht hebt op schadeloosstelling, maar wordt dat door de winkeliers ontkend

Stel, je hebt een nieuw fototoestel gekocht en dat gaat tijdens de garantieperiode kapot net voordat je op vakantie gaat. Heb je dan recht op een vervangend toestel? Ja, in principe wel.

Weet je toevallig ook welke jurisprudentie over dit onderwerp bekend is?

pvd

@ikbenik: Dat zijn zeer mooie quotes die je van HCC-net overneemt, maar het wordt er alleen maar vager van.

Als ik het goed begrijp zegt HCC-net dat je recht hebt op schadeloosstelling, maar wordt dat door de winkeliers ontkend

Ik hoef me als winkelier niet aan de meningen van rechters, geschillencommissies en consumentenorganisaties te houden.

Ik hoef me alleen aan de wetboeken te houden.
En de bovenstaande instanties ook, alleen ze doen het niet, want ze beroepen zich constant op het jurisprudentie.

Oftewel:
De wetboek zegt dit, maar ik vind dat, en als ik het op de jurisprudentie gooi dan krijg ik altijd gelijk.

Dus volgens de wetboeken bepalen de fabrikanten en winkeliers de garantieperiode.
Aangezien de consument het daar niet mee eens is beroept hij zich op het jurisprudentie. Dat betekend dus dat de wetboeken overruled worden.

Oftewel:
We houden ons massaal niet aan de wetboeken.
Dus niemand hoeft zich aan de wetboeken te houden, behalve de winkelier. En dan nog weer in het voordeel van de consument.

De klant is koning, maar dan moet de klant zich wel als koning gedragen en niet als boef.

Want in alle discussies kom is het beroepen van het jurisprudentie.

De wetboeken zijn heel duidelijk.
Maar doordat de consument gaat zeuren en zich gaat beroepen op het jurisprudentie met steun van de consumentenorganisaties, geschillencommissies en de rechters.
En aangezien iedereen zich mag beroepen op het jurisprudentie en zelf de regels mogen bepalen, komt er een hele grote verwarring.
Dus niemand weet meer hoe het in elkaar zit, omdat altijd uitzonderingen gemaakt moeten worden op de wettelijke regels in het voordeel van de consument.

Volgens de wetboeken:
De winkelier en fabrikant bepalen de garantieperiode.
En over de eigenschappen van de producten: Tijdens de overeenkomst overeengekomen uitspraken van de winkelier zijn geldig.
Dus de winkelier moet zijn uitspraken en afpraken zoals die met de koopovereenkomst afgesproken zijn, moet hij deze nakomen.

Dus volgens de wetboeken bepalen de consumenten niet de garantieperiodes en de economische en technische levensduur.

Kan praktisch ook niet.
Als je een paar gaatjes moet boren in steen dan kun je met een goedkope boormachine goed af, maar moet je heel veel gaten in beton boren, dan heb je een boorhamer van een hele goede kwaliteit nodig.
De winkelier kan je hierover precies de goede informatie geven (sommige winkeliers uitgezonderd).
Nu kun je als consument wel eisen dat die goekope boormachine hetzelfde moet kunnen en dat je hetzelfde mag eisen als van een dure is een fabeltje.

De winkelier heeft hierin ook een taak om de goede machine voor de klant uit te zoeken en de klant hierin hele goede informatie te geven.

Want niet de consument bepaald de producteigenschappen, maar dit doet de fabrikant.
Die geeft ook hiervoor garanties.
Voor de goedkope machines geldt bijvoorbeeld 1 jaar garantie en voor de dure machines bijvoorbeeld 3 jaar garantie.
Dus je mag als consument niet eisen dat je op de goedkope machine de dezelfde garantie op hoort te zitten als op de dure.
En voor merk B is het bijvoorbeeld 1 jaar garantie en merk A 3 jaar garantie.
Dan mag je niet voor merk B hetzelfde eisen als voor merk A.

Dus als je met een goedkope accuboormachine zeer zwaar werk gaat doen (waarvoor hij niet gemaakt is) dan mag je niet klagen als de machine na een half jaar kapot gaat en totaal versleten is.

Wat ik hierboven beschreven heb daar kijken veel consumenten niet naar. Maar is wel heel belangrijk.

Dus voor het lichtere werk is een zware machine totaal overdreven.

Dus je moet eerst kijken wat je met de met de machine wilt gaan doen en kan kijk je in de winkel of de machine kan wat jij ermee wilt gaan doen.
En niet eerst een machine kopen en eisen dat hij dat moet kunnen en later achterkomen dat de machine niet kan doen wat jij wilt gaan doen.

Dus niet de goedkoopste computer in de aanbieding kopen om daarna te zeggen dat je de nieuwste spellen wilt gaan spelen en dat je films wilt gaan bewerken.
Dat kan dus niet.

De consument moet anders gaan denken.
Eerst alle eisen die je hebt op een rijtje zetten en daarna het product uitkiezen en niet andersom.
En veel te veel consumenten doen dat wel.
Dus totaal verkeerd.

Volgens de wet heb je dus geen recht op een leentoestel.
Leentoestellen worden gegeven puur uit serviceoogpunt.

Praktisch is dat ook onmogelijk.

Want hoeveel leentoestellen moet je dan op voorraad nemen?

Heel vaak worden ingenomen producten opgeknapt en gebruikt als leentoestel.
Bijvoorbeeld wasmachines en tv's zijn daar hele mooie voorbeelden van.

Bij computers zit daar gewoon teveel tijd in.
Ik kan daar dan wel een PentiumIII systeem neerzetten met windows 98, maar men wilt dan ook zijn eigen e-mail gebruiken, eigen documenten gebruiken en eigen programma's gebruiken.
Dan kost dat voor mij te veel tijd om dat in te stellen.

Toen ik voor 10 jaar geleden stage liep bij een witgoed/bruingoed zaak, heb ik het eens meegemaakt dat ik een leentv bij de mensen neerzette en dat de mensen eistte dat ik de tv-kanalen zo ging instellen zoals zij dat graag wilde hebben.
Ik weigerde dat, omdat daar teveel tijd in ging zitten en toen heb ik ook grote problemen mee gehad.
Het was voor mij onmogelijk om voor iedere klant de leentv zo in te stellen zoals zij dat wilden. Ik had daar totaal geen tijd voor.
Wat dat betreft kunnen sommige mensen behoorlijk zeuren!
En om gedonder te voorkomen heb ik dus geen leencomputer.
Want dan mag je blij zijn dat de harde schijf die ik in de computer gedaan hebt, dat ik die net zo terug krijg. En niet dat die is omgewisseld met een kapotte.

Ik begrijp je wel ikbenik, maar vanuit jouw standpunt gezien zou ik die artikeltjes van HCC-net dan ook nooit plaatsen.

pvd

Ik begrijp je wel ikbenik, maar vanuit jouw standpunt gezien zou ik die artikeltjes van HCC-net dan ook nooit plaatsen.

pvd

Hoezo dan niet?

De consumenten horen eerlijke informatie te krijgen zoals de werkelijkheid werkelijk is.

Ik geef alleen aan dat wat de consumentenorganisaties eisen dat dat niet kan.

Tuurlijk mogen ze een mening geven.
Dat mag iedereen.

Als ze zeggen:

Wij als consumentenorganisatie zijn van mening dat de consument bij een langere ongemakstijd een leentoestel hoort te krijgen.

Is toch een heel ander verhaal dan:

Je hebt als consument altijd recht op een leentoestel.
Heeft die winkelier het niet dan mag je op zijn kosten een leentoestel huren!

Hoezo heb je het recht om een leentoestel te eisen?
Staat het in de wetboeken?
Nee?
Dan is het géén recht!

Zeggen de consumentenorganisaties en geschillencommissies dat het een recht is?
En zegt de wetboek van niet?
Wie heeft er dan gelijk?
De wetboek of de organisaties?
De wetboek dus en ik leef de wetboek na.

Trouwens.
Als een klant bij mij komt en hij zegt op hoge toon dat hij RECHT heeft op een leentoesten, flikker ik gelijk de zaak uit!

Als de klant respect voor de ondernemer heeft, heeft de ondernemer respect voor de klant.
Heeft de klant geen respect voor de ondernemer, dan heeft de ondernemer ook geen respect voor de klant.

Dus men krijgt de behandeling die hem toekomt.

Dus de klant bepaald de houding van de winkelier.

Nu zijn er steeds meer consumenten die het volgende van mening zijn:
De winkelier moet altijd respect voor mij hebben, maar ik hoef geen respect te hebben voor de winkelier.
Als ik de winkelier afbek, dan moet hij dat maar accepteren. Had hij maar geen winkelier moeten worden.
Als ik de winkelier als vuil behandel, dan hoort hij mij nog met respect te behandelen.

En dat gaat dus niet op.
Zulke consumenten kan ik missen als kiespijn. Voor die categorie consumenten doe ik niets. Ze gaan maar naar een ander.

Ik behandel de klanten met respect, en ik verwacht dat ze dat ook bij mij doen.

Het is overigens wel heel lovenswaardig dat je toch die artikeltjes geplaatst hebt.

Als ik winkelier zou zijn geweest zou ik de artikeltjes niet geplaatst hebben, omdat ik dan het gevoel zou hebben mezelf in de vingers te snijden. (je geeft de consumenten die wat minder goed nadenken dan namelijk voer om te schelden) Van de andere kant: De consumenten lezen HCC-net en de consumentenkrant etc. toch wel.

Ik wens je in elk geval veel suc6 met je bedrijfje

pvd

Als ik winkelier zou zijn geweest zou ik de artikeltjes niet geplaatst hebben, omdat ik dan het gevoel zou hebben mezelf in de vingers te snijden. Van de andere kant: De consumenten lezen HCC-net en de consumentenkrant etc. toch wel.

Waarom zou ik het als winkelier het verzwijgen als de verschillende consumentenorganisaties het van de daken roepen?

Daarnaast is het zo dat ik bij die gasten tegengas geef.

Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid en die organisaties schilderen ons af als bedriegers, leugenaars, beduvelaars, dat wij niet weten waar wij het over hebben, geen kennis van zaken hebben, geen gevoel voor de klant hebben, de klanten steeds op het verkeerde been zetten, slechte producten leveren, enz. enz.

Wij leveren geen slechte producten.
Tuurlijk kan er altijd iets mis gaan, maar dat willen die organisaties niets van weten.

Want zij geven vaak een onrealistische beeld en verwachten dat wij daar in meegaan.
Dat doe ik dus niet!

Als ik de klanten zou vertellen wat de consumentenorganisaties willen dat ik zeg, dan lieg ik en dan bedrieg ik!

Voorbeeld:
De consumentenorganisaties zeggen dat je van een harde schijf mag verwachten dat die 3 tot 5 jaar zonder problemen mee gaat.

Dat kan ik niet garanderen en daarom zeg ik dat ook niet.
Er zit wel een garantie van 2 tot 3 jaar op, maar ik garandeer niet dat die het 3 tot 5 jaar zonder problemen mee gaat.
Want een harde schijf kan al na 2 dagen kapot gaan, of 6 weken, of 8 maanden, of 2 jaar, of 5 jaar of 10 jaar.
Je weet het niet.

Moet je het verwachten?
Nee!
Kun je het verwachten?
Ja!
Moet je er rekening mee houden?
Ja! (dus voldoende backups maken!)

Het is overigens wel heel lovenswaardig dat je toch die artikeltjes geplaatst hebt.

Ik heb niets te verbergen en ik ben altijd eerlijk naar de klanten toe.
Als ik een fout maak, dan geef ik dat gewoon toe.
Ik geef de klant altijd een eerlijk en betrouwbaar advies.

Ik voel me door de verschillende organisaties en soms ook door de wet in de hoek gedrukt.
Het wordt steeds moeilijker om te overleven. De regels zijn gewoon gericht op de grote jongens, en de regels betekenen gewoon voor de kleine zelfstandige vaak de doodsteek!

Je ziet het aan de kleine bedrijfjes die precies doen wat de consumentenorganisaties verlangen. Met als resultaat dat de meeste failliet gaan. Ze kunnen het niet bolwerken.

Dat moet toch een signaal zijn dat de regelgeving niet klopt en dat wat de consumentenorganisaties verlangen, dat dat economisch totaal onverantwoord is.

Ik ben rebels en ik geef tegengas. Ik durf met die gasten wel in discussie te gaan en ik probeer de consument de ogen te laten openen, zodat men erachter komt dat de theorie en de praktijk totaal niet met elkaar overeenkomen.