Radar

Voor de alleenstaande gedetineerde zonder directe familie is het wellicht te realiseren.
Maar hoe om te gaan met partners en kinderen? Moet b.v. de eigen woning van een gedetineerde verplicht worden verkocht om de "eigen bijdrage detentie" op te brengen? Wordt van de partner een "bijdrage naar inkomen" o.i.d. gevraagd?
Hoe om te gaan met onterecht veroordeelden? Terugvordering incl. smartengeld en wettelijke rente?
Dat wordt een bureaucratisch gedrocht.

Meteen invoeren. Jarenlang teren op de zak van de staat en nog een aardig sommetje binnenhalen aan AOW en dergelijke, dat moet maar eens afgelopen zijn.

De gevolgen voor partner en kinderen zijn jammer maar helaas, wie crimineel is en opgepakt wordt moet ook maar op de blaren zitten.

Ik had die reactie wel van jou verwacht Dilbert.
Dat een gedetineerde geen recht heeft op wat voor uitkering dan ook staat wat mij betreft niet ter discussie.

De gevolgen voor partner en kinderen zijn jammer maar helaas, wie crimineel is en opgepakt wordt moet ook maar op de blaren zitten.

dus de niet-criminele partner en kinderen moeten maar op de blaren zitten?

Ja precies dat heb je goed gelezen. Waarom zouden die buiten schot moeten blijven als vader of moeder crimineeltje wil zijn?

Waarom zouden die buiten schot moeten blijven als vader of moeder crimineeltje wil zijn?

omdat ze er niks aan kunnen doen, bijvoorbeeld?

Quote:
Waarom zouden die buiten schot moeten blijven als vader of moeder crimineeltje wil zijn?

omdat ze er niks aan kunnen doen, bijvoorbeeld?

Toch ben ik het enigzins met dilbert eens, zo zit de maatschappij wel in elkaar.
Stel je kind flikt iets crimineels dan ben je ouder ook de gebeten hond.
Als ouder kan je er ook niets aan doen, maar wordt je wel verantwoordelijk gehouden.
Als ze dit invoeren heeft dit natuurlijk ook een positief effect, er zal dan toch een categorie criminelen zich nog een achter de oren krabben voordat ze wat proberen.
Aangezien de consequenties dan een stuk zwaarder zijn, je straft niet alleen hen maar ook het thuisfront.

Stel je kind flikt iets crimineels dan ben je ouder ook de gebeten hond.
Als ouder kan je er ook niets aan doen, maar wordt je wel verantwoordelijk gehouden.

Dat vind ik wel wezenlijk iets anders: als ouder ben je (inderdaad, en terecht) tot op zekere leeftijd verantwoordelijk (en wettelijk aansprakelijk) voor het handelen van je kind. Dat kind heb je echter wél zelf opgevoed.
Kinderen voeden hun ouder(s) niet op, kunnen er niets aan doen als hun ouder(s) crimineel zijn, drugsverslaafd, "fout in de oorlog" of wat dan ook en zijn verantwoordelijk noch aansprakelijk voor de daden van hun ouders. Die kinderen zijn an sich al gedupeerd vanwege het feit dát hun ouders crimineel of wat dan ook zijn. Die ga je dus niet nóg eens een keer "op de blaren" (wát een eufemisme, trouwens) laten zitten.
Een het is nog maar de vraag in hoeverre het juridisch haalbaar is een partner "op de blaren" te laten zitten, aangezien die partner niet noodzakelijkerwijs hoeft te hebben geweten van criminele activiteiten dan wel er verantwoordelijk voor kan worden gehouden.

Een het is nog maar de vraag in hoeverre het juridisch haalbaar is een partner "op de blaren" te laten zitten, aangezien die partner niet noodzakelijkerwijs hoeft te hebben geweten van criminele activiteiten dan wel er verantwoordelijk voor kan worden gehouden.

In principe zou dit haalbaar moeten kunnen zijn, daarom haalde ik ook als voorbeeld de situatie ouder/kind aan.
Als ouder hoef je het niet te weten wat je kind heeft uitgehaald, maar toch ben je mede aansprakelijk.
Dan wordt als eerste gezegd gebrek aan opvoeding of moet je je kind maar beter in de gaten houden.
Geldt dit omgekeerd dan ook niet voor de partner of moet je dan met twee maten gaan meten?

Geldt dit omgekeerd dan ook niet voor de partner of moet je dan met twee maten gaan meten?

Je mag er vanuitgaan dat partners over en weer van elkaar weten wat ze zoal in 't dagelijks leven doen ja.
Maar stel nou dat ik (als voorbeeld) niet weet dat partnerlief sinds jaar en dag bedragen uit de kas achterover heeft gedrukt, b.v. om naar de Wallen te gaan. Dan heb ik er ook nooit wat aan kunnen doen, waarom zou ik er dan voor moeten boeten?
En stel dat ik het wél zou hebben geweten, geëist heb dat partnerlief daarmee ophoudt maar dat gebeurt niet, moet ik daar dan voor boeten?
Of kan ik mezelf in bovenstaande situatie "vrijpleiten" door partnerlief dan maar zélf aan te geven wegens verduistering?

En stel dat ik het wél zou hebben geweten, geëist heb dat partnerlief daarmee ophoudt maar dat gebeurt niet, moet ik daar dan voor boeten?

Daar kan ik kort over zijn JA.
Je neemt dan zelf het risico voor lief, je hebt altijd nog de keuze bij je partner weg te gaan.
En daarbij ben je ook nog medeplichtig, want je weet van het criminele gedrag.

Je neemt dan zelf het risico voor lief, je hebt altijd nog de keuze bij je partner weg te gaan.
En daarbij ben je ook nog medeplichtig, want je weet van het criminele gedrag.

Om aan te tonen in hoeverre de "niet-criminele" partner op de hoogte was en aansprakelijk gehouden kan worden zal dus een aparte zaak moeten worden aangespannen.
De kosten daarvan staan in geen verhouding tot de opbrengsten, zoals ik al in mijn eerste posting concludeerde:

Dat wordt een bureaucratisch gedrocht.

Nou nou, Nederlandse gevangenissen hadden al de naam hotels te zijn en nu zijn ze dat zeker. Straks krijg je ook 1- 2- en 3- sterrengevangenissen. En voor 10 euro extra krijg je ontbijt op bed!

Maar zonder gekheid: dit is rechtsongelijkheid. Voor het "kaalplukken" van drugsbaronnen e.d. bestaat bovendien al wetgeving. Daarbij hebben meer vermogenden vaak meer te verliezen dan straatjunks, dus de straf zal hen al sowieso zwaarder treffen. Nergens voor nodig dus.