Radar

Mijn vriendin is 3 maanden in Nederland geweest om te zien of we hier konden en wilden gaan samenwonen. Om in ieder geval zeker te zijn van een goed behandeling van haar schildklier zijn we naar de huisarts gegaan voor een herhalingsrecept/ aanpassing van de medicatie. De huisart durfde een diagnose niet aan en stuurde ons direct door naar de internist (hoezo poortwachtersfunctie?). Voor zover wij wisten voor een second opinion. Na een intake, een bloedonderzoekje en de uitslag besproken te hebben in twee keer tien minuten zijn we gegaan en hebben de medicatie aangepast. Helaas moest mijn vriendin drie weken later het land uit en besloot ze om niet in Nederland te gaan wonen. Ik kreeg vervolgens een factuur van het ziekenhuis met daarop een honorarium van 240 euro! en 680 euro aan nooit gemaakte ziekenhuiskosten!!! Na verhaal gehaald te hebben bleek mijn vriendin in een zorgtraject gestopt te zijn, zonder hier zelf iets van te weten. Zelfs na een persoonlijke brief aan de internist kregen we een zeer onpersoonlijk reactie terug, kort samengevat in 'dat is het systeem, ik kan ook niets doen'. En dat terwijl hij zelf die code heeft toegekend.
Dit kan en wil ik niet geloven, zou iedere toerist met een zorgvraag zo opgelicht worden? Je leest genoeg verhalen over Nederlanders die in het buitenland opgelicht worden bij eenvoudige behandelingen, hier heeft de overheid het gewoon ingevoerd! Ik wil niet geloven dat het systeem hier geen antwoord op heeft, naast de optie dat je dus ongevraagd in een traject geplaatst wordt.

Een toersist krijgt een rekening die hij/zij vervolgens bij reisverzekering kan indienen. Dan gaat het meer om medicijnen die men hier heeft moeten krijgen omdat verloren/vergeten etc + consult artsen/specialisten voor spoedgeval.
Maar waarom heeft zij niet genoeg medicijnen van haar eigen dokter meegenomen?
Kwam zij hier speciaal naar toe om naar een arts te gaan?
Een huisarts gaat niet zomaar een diagnose stellen omtrent een schildklier ziekte, al helemaal niet als uw vriendin geen ziektegeschiedenis/dossier meeneemt van haar eigen specialist.
Een second opinion waar het is dit geval omgaat, lijkt het, moet gewoon betaald worden.
Van te voren had u zich misschien beter moeten laten informeren omtrent de prijzen voordat zij welk zorgtraject dan ook in zou zijn gegaan.
Zij is geen toerist met zorgvraag geweest want een toerist met zorgvraag mag alleen urgent zijn, volgens de reisverzekering, maar zij was gewoon iemand uit het buitenland die hier naar de dokter wilde, en heeft het traject niet afgemaakt, eigen keuze. De regels zijn hier zo, kan je het mee eens zijn of niet, en het vervelend dat het zo gaat maar beter informeren voordat je ergens aan begint is soms best handig. Waarom heeft ze het trouwens niet afgemaakt. Had er iemand anders voor haar in de plaats kunnen gaan er zijn hier al van die enorme wachtlijsten.