Zieke ouders, geen huishoudelijke hulp!
Geplaatst: 25 apr 2007 18:45
Moeten we dit accepteren?
Mijn zieke ouders die normaliter in aanmerking zouden komen voor hulp in de huishouding van Thuiszorg, krijgen geen hulp door de nieuwe wet op de WMO.
Echter met uitzondering is er voor de duur van 6 week, 3 uur per week ondersteuning geweest, om in die periode zelf particuliere hulp te zoeken. De hulp op indicatie is gestopt, particuliere hulp is niet gevonden.
De officiele uitspraak op de aanvraag van de hulp zou binnen 8 weken komen, maar kon niet zo snel behandeld worden en is uitgesteld tot medio juni 2007.
Als mijn ouders geluk hebben krijgen ze hulp na een kleine 4 maand wachten of krijgen dan te horen; " jammer maar zoekt u zelf maar wat".
Het is erg dat men zo voor hulp moet knokken. Schandalig waar zijn we mee bezig.
Overigens blijkt dat in naburige gemeenten wel zorg in dergelijke situaties wordt verleend. Wat is er mis in dit land?
Ouders wonen bij hun zoon in. En hoe goed bedoeld ook men wordt gestraft voor het zo lang mogelijk zelfstandig wonen, wat eerder zo geprezen werd. Nu wordt gezegd laat zoonlief een andere plek zoeken.
Makkelijk gezegd, wie is er bij calamiteiten voor de ouders?
Men kan toch niet verwachten van 1 persoon, de huishouding van zieke ouders, een fulltime baan en een eigen huishouding volledig draaiende te houden? Enige ondersteuning lijkt mij strikt noodzakelijk!
Of is het de bedoeling dat we de instellingen waarvoor ze bedoeld zijn onderuit schoffelen en met zn allen het zwartwerken maar flink stimuleren?
Hoe krom zijn de regels van het recht?
Mijn zieke ouders die normaliter in aanmerking zouden komen voor hulp in de huishouding van Thuiszorg, krijgen geen hulp door de nieuwe wet op de WMO.
Echter met uitzondering is er voor de duur van 6 week, 3 uur per week ondersteuning geweest, om in die periode zelf particuliere hulp te zoeken. De hulp op indicatie is gestopt, particuliere hulp is niet gevonden.
De officiele uitspraak op de aanvraag van de hulp zou binnen 8 weken komen, maar kon niet zo snel behandeld worden en is uitgesteld tot medio juni 2007.
Als mijn ouders geluk hebben krijgen ze hulp na een kleine 4 maand wachten of krijgen dan te horen; " jammer maar zoekt u zelf maar wat".
Het is erg dat men zo voor hulp moet knokken. Schandalig waar zijn we mee bezig.
Overigens blijkt dat in naburige gemeenten wel zorg in dergelijke situaties wordt verleend. Wat is er mis in dit land?
Ouders wonen bij hun zoon in. En hoe goed bedoeld ook men wordt gestraft voor het zo lang mogelijk zelfstandig wonen, wat eerder zo geprezen werd. Nu wordt gezegd laat zoonlief een andere plek zoeken.
Makkelijk gezegd, wie is er bij calamiteiten voor de ouders?
Men kan toch niet verwachten van 1 persoon, de huishouding van zieke ouders, een fulltime baan en een eigen huishouding volledig draaiende te houden? Enige ondersteuning lijkt mij strikt noodzakelijk!
Of is het de bedoeling dat we de instellingen waarvoor ze bedoeld zijn onderuit schoffelen en met zn allen het zwartwerken maar flink stimuleren?
Hoe krom zijn de regels van het recht?